• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Moonlight (2016)


Δραματική | 111' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 26 Ιαν 2017
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 12/5/2017
Διανομή: Seven Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 20.23 %
Αξιολόγηση: 7.57/107.57/107.57/107.57/107.57/107.57/107.57/107.57/10   (7.57/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Αυτή είναι η ιστορία μιας ολόκληρης ζωής.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2017

Η φιλόδοξη ταινία ενηλικίωσης του Barry Jenkins, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως μια αφροαμερικανική απάντηση στο προ διετίας «Boyhood» χωρίς να επαναλαμβάνει το επίτευγμα των γυρισμάτων σε βάθος δωδεκαετίας, εξιστορεί σε τρία κεφάλαια την επίπονη πορεία του Chiron προς την ωριμότητα. Καταγράφοντας διάσπαρτα στιγμιότυπα από την παιδική του ηλικία, την εφηβεία του και την ενήλικη ζωή του, παρακολουθούμε τα διάφορα βιώματά του που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων τη στενή φιλία που αναπτύσσει με έναν διακινητή ναρκωτικών ονόματι Juan και τη γυναίκα του, την τεταμένη σχέση με τη μητέρα του που έχει βαρύ εθισμό στις παράνομες ουσίες, τον εκφοβισμό που υφίσταται από συνομηλίκους του και την πορεία του προς τη συνειδητοποίηση της ομοφυλοφιλίας του.

Υπάρχουν κάποιες προφανείς κατασκευαστικές κι αφηγηματικές αρετές που δικαίως καθιστούν το συγκεκριμένο φιλμ ως ένα από τα πλέον πολυβραβευμένα και πολυσυζητημένα από τις ενώσεις κριτικών και την κοινή γνώμη της φετινής σεζόν. Η ιστορία που έχει να αφηγηθεί το «Moonlight» είναι απλή και τα συναισθήματα που πηγάζουν από αυτήν είναι οικεία και απευθύνονται στη συντριπτική πλειοψηφία των κοινωνών της ανθρώπινης εμπειρίας, ανεξαρτήτως καταγωγής, κοινωνικού υπόβαθρου, φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού. Ωστόσο, η προσβασιμότητα του τελικού προϊόντος δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση κοινοτοπία ή την αίσθηση ρουτίνας τύπου «ακόμη μια ταινία αποτύπωσης τάχα προσωπικών βιωμάτων για τον σωρό». Η ροή της πλοκής είναι εξαιρετικά αβίαστη και συναρπάζει με την ασυναγώνιστη αίσθηση ρυθμού που κάνει την ιστορία να κυλάει με τη χάρη σχεδόν μιας λογοτεχνικής δημιουργίας, όσον αφορά τη γλαφυρότητα και το βάθος των χαρακτήρων και των καταστάσεων. Ο ρεαλισμός στην περιγραφή των συμβάντων είναι τόσο έντονος, που δεν κρατά απλά το ενδιαφέρον αλλά καθηλώνει, με την καταγραφή της κοινωνικής πραγματικότητας που βιώνει ο χαρακτήρας να είναι συνεχώς παρούσα, χωρίς όμως ίχνος διδακτισμού ή διάθεσης διάδοσης κοινότοπων μηνυμάτων με τον συνηθισμένο χολιγουντιανό τρόπο.

Όλα αυτά τα στοιχεία αναδεικνύονται στο έπακρο από το σκηνοθετικό όραμα του Jenkins, που σε συνδυασμό με την εξαιρετική δουλειά που έχει γίνει στη φωτογραφία από τον James Laxton καθιστά το τελικό αποτέλεσμα άκρως προσεγμένο οπτικά, με μερικά γεμάτα ένταση κοντινά σε πρόσωπα να ξεχωρίζουν ως στίγματα ταυτότητας ενός δημιουργού με άποψη και προσωπικό ύφος. Είναι τόσο επιτυχημένη η κατάδυση στο κινηματογραφικό μεν αλλά και άκρως αληθοφανές (παρότι στρογγυλεμένο και «γυαλισμένο» σε ορισμένα μονάχα σημεία) σύμπαν του φιλμ (βοηθάει και η άκρως υποβλητική και σχεδόν στοιχειωτική ενίοτε μουσική του Nicholas Britell, που βασίζεται έντονα στη χρήση του βιολιού), που είναι εύκολο απολαμβάνοντας το θέαμα να παραβλέψει κάποιος διάσπαρτες αδυναμίες στην τελική κατασκευή, όπως για παράδειγμα ο ελάχιστος χρόνος που δίνεται στον χαρακτήρα του Juan να αναπτυχθεί επί της οθόνης.

Δυστυχώς, παρόλο που υπάρχουν όλα τα προαναφερόμενα θετικά σημεία που απογειώνουν την ταινία στα δύο πρώτα κεφάλαια, το τρίτο μέρος προσγειώνει απότομα και αδικεί κάπως τα όσα προηγήθηκαν. Ένας επίλογος που επιθυμεί να περάσει με υπόγειο τρόπο διάφορα μηνύματα και να οδηγηθεί σε συμπεράσματα, όπως το πώς κομμάτια της αποκαλούμενης «μαύρης» κουλτούρας επιβάλλουν μια βιτρίνα ενός πρότυπου απροσπέλαστης αρρενωπότητας που λειτουργεί ως καμουφλάζ για μια μερίδα ατόμων που επιθυμούν να «πνίξουν» έτσι μια πιο ευάλωτη πλευρά του εαυτού τους. Ταυτόχρονα, πρόκειται για το κεφάλαιο του «Moonlight» που πλατειάζει περισσότερο από τα υπόλοιπα και αφήνει μια αίσθηση ανικανοποίητου με την κατακλείδα του, με αποτέλεσμα να υπονομεύει ό,τι προηγήθηκε και να απογοητεύει, χωρίς να σημαίνει ότι δεν περιέχει κι αυτό κάποιες αρετές που χαρακτηρίζουν το σύνολο.

Παρότι εν μέρει υπερεκτιμημένο από τη μεγαλύτερη μερίδα της κριτικής επειδή διαπραγματεύεται πολύ ευαίσθητα ζητήματα, το έργο έχει αδιαμφισβήτητα πολλές χάρες και είναι μία από τις πιο ενδιαφέρουσες παραγωγές του 2016, καλογυρισμένη, με έξοχες ερμηνείες (ξεχωρίζει η Naomie Harris ως μητέρα, έστω κι αν, όπως στην περίπτωση του Mahershala Ali ως Juan, οι δυνατότητες του χαρακτήρα αυτού δεν αξιοποιούνται στο έπακρο) κι ευαίσθητη. Εν αναμονή των επόμενων βημάτων του Barry Jenkins λοιπόν...

Βαθμολογία: 3.5/5 Stars3.5/5 Stars3.5/5 Stars3,5/5 Stars (3.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Πάρης Μνηματίδης


 
Moonlight (2016) - cinemaclub.gr - Παρ 26 Μαϊ 2017 - 16:55
Πρόκειται για ένα δράμα ενηλικίωσης. Παρακολουθούμε τον μικρό Σαιρόν σε τρείς διαφορετικές φάσεις της ζωής του. Κάθε ένα από τα κεφάλαια φέρει κι ένα όνομα, The little, Chiron, Black. Κανένα από τα ονόματα αυτά δεν φαίνεται να περιγράφει κατι περισσότερο εκτός από την εντύπωση που δίνει στους γύρω του. Στα μικρά και τα μεγάλα που του...

Συζήτηση και κριτική του Moonlight στο cinemaclub.gr
 
<Χωρίς Τίτλο> - fatdevil - Τρί 28 Φεβ 2017 - 01:54
 
<Χωρίς Τίτλο> - alexmoviebuff - Σάβ 18 Φεβ 2017 - 21:55
ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΙΧΑ ΠΑΓΩΣΕΙ!
Αναμφιβολα ειναι μια παρα πολυ καλη ταινια! με 
-Δυνατους Διαλογους
-Φοβερη Ηθοποιηα, πολυ πιστικη και αληθινη
-Το σεναριο ειναι πολυ ωραιο και η πλοκη ενδιαφερον
-Προτοτυπη Σκηνοθεσια

Απλα ισως για την εποχη που ζουμε ειναι λιγο ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟ το σεναριο δν μπορει να με πεισει οσο επικαιρο και να φαινεται, διοτι τωρα αμα καποιος προσβαλει ενα ομοφυλοφυλο θα του επιτεθουν ολοι και αυτο ειναι το σωστο, σε αντιθεση με την ταινια....βεβαια αλλο αμερικη αλλο ελλαδα αλλα  ισα ισα ολοι εχουν τους ρατσιστες τους 

Γενικοτερα η ταινια αξιζει να την δει καποιος!! Αλλα δν ξερω αν θα ηταν η καλυτερη για να νικησει το Oscar καλυτερης ταινιας αν και αξιζει να κερδισει πολλα! ομως δυσκολος ο ανταγωνισμος
Δεν θα ελεγα οτι ειναι ποιημα οπως το αποκαλουν πολλοι,αλλα ειναι μια πραγματικα ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ
 8+/10 
Το επεξεργάστηκε ο/η alexmoviebuff συνολικά 2 φορές
 
<Χωρίς Τίτλο> - nikren - Τρί 07 Φεβ 2017 - 18:17
Σαφώς αξιόλογο φιλμ, που θίγει όχι μόνο την ομοφοβία αλλά το γενικότερο σκληρό τρόπο που φέρεται η κοινωνία σε αυτούς που δε μπορούν να ταιριάξουν εύκολα με το σύνολο.

Δες και Πες!
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.