• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Τα Οπωροφόρα της Αθήνας (2010)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
The Fruit Trees of Athens

Κωμωδία | 94'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 7 Οκτ 2010
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 16/2/2011
Διανομή: Feelgood Entertainment
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Ελληνικά
Δημοτικότητα: 0.04 %
Αξιολόγηση: 5.66/105.66/105.66/105.66/105.66/105.66/10   (5.66/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Ανθίζουν δίπλα μας.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου 2010

Ένας συγγραφέας (Λευτέρης Βογιατζής) γράφει ένα παιγνιώδες δοκίμιο για την διαδικασία παραγωγής ενός λογοτεχνικού κειμένου, χρησιμοποιώντας ως αφηγηματικό πρόσχημα τις βόλτες ενός ιδιόρρυθμου 30 κάτι (Νίκος Κουρής), τις οποίες βέβαια παρακολουθούμε, σε δρόμους και πλατείες της Αθήνας όπου υπάρχουν οπωροφόρα, τα οποία γεύεται ενώ ταυτόχρονα διαλέγεται με τους περαστικούς. Ο ίδιος ο συγγραφέας συχνά αναπτύσσει προφορικά τους στοχασμούς του στην αλλοδαπή που συγυρίζει τον σπίτι (Αλεξία Καλτσίκη) και η οποία δεν ξέρει γρι ελληνικά. Πρόκειται για μεταφορά ομότιτλου βιβλίου του Σωτήρη Δημητρίου. Στα ζένερικ δηλώνεται, επίσης, ότι είναι «μια κωμωδία πάνω στο δοκίμιο ή ένα δοκίμιο πάνω στην κωμωδία».

Το ότι πρόκειται για αναφορική «γλώσσα» είναι φανερό από το ότι όλες οι σκηνές με τον ήρωα του βιβλίου αποτελούν φορμαλιστικές αποτυπώσεις προτύπων της παλιάς κωμωδίας, του παλιού αφελούς λεκτικού λαϊκού, ελληνικού βασικά, κινηματογράφου. Μια παράθεση από κλισέ που θέλουν να λειτουργούν σε ένα δεύτερο επίπεδο με τρόπο «γλυκό και συναισθηματικό». Στις υπόλοιπες σκηνές, του συγγραφέα, απλά ο Βογιατζής στοχάζεται ως διανοούμενος με ελαφρά θλιμμένη κομψότητα.

Το συνολικό αποτέλεσμα δεν ενοχλεί αλλά και δεν γοητεύει. Το βιβλίο δεν έπρεπε, απλά, να εικονογραφηθεί ταυτολογικά αλλά να διαβαστεί ξανά με μια καθαρά κινηματογραφική προσέγγιση μέσα από πλάνα και μοντάζ που να αντικαθιστούν τον λόγο. Αντίστροφο παράδειγμα, δυο διαδοχικά πλάνα σε κάποιο σημείο: πλάνο 1: ο συγγραφέας, πάντα στο γραφείο του, ξαφνικά φυσάει με το στόμα του, πλάνο 2: ο ήρωας γέρνει λίγο το κεφάλι του πίσω και τα φυλλώματα «παίζουν» από μια ριπή ανέμου –μια πολύ εκφραστική σύνδεση αλά champ-contrechamp του πραγματικού και του μυθοπλαστικού χώρου, ένα ύφος πλασίματος που σε γενικές γραμμές δεν ακολουθείται στο σύνολο του φιλμ. Υπάρχει η ευαισθησία του Παναγιωτόπουλου αλλά λείπει η «ομιλούσα έλλειψη» της εικόνας.

Βαθμολογία: 2/5 Stars2/5 Stars (2/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Χάρης Καλογερόπουλος


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.