• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Dark Knight (2008)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ο Σκοτεινός Ιππότης

Υπερήρωες | 152' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 17 Ιουλ 2008
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 08/12/2008
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 08/12/2008
Διανομή: Village Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά - Μανδαρινικά
Δημοτικότητα: 0.89 %
Αξιολόγηση: 8.45/108.45/108.45/108.45/108.45/108.45/108.45/108.45/108.45/10   (8.45/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Καλωσήλθατε στον κόσμο του απόλυτου χάους.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 10 Απριλίου 2009

Είναι ο Μπάτμαν ο πιο ουσιαστικός σούπερ ήρωας;


Το έκτο, μιας μακράς σειράς κινηματογραφικών Μπάτμαν (αν προτιμάτε να το ονομάζεται δεύτερο, δεν έχω κανένα πρόβλημα), είναι ισάξιο με το καλύτερο, ως τώρα, δεύτερο (Ο Μπάτμαν Επιστρέφει), αλλά τα χρόνια έχουν περάσει και οι διαφορές είναι τεράστιες. Εκεί που ο Tim Burton υπερτερεί είναι ό,τι ο δικός του Μπάτμαν είναι πιο σκοτεινός… από τον Σκοτεινό Ιππότη, αλλά αυτός του Nolan είναι το blockbuster που δε θα σε αφήσει ασυγκίνητο και αδρανή…

Το μυστικό της επιτυχίας αυτού του μέρους δεν είναι ο Nolan, ένας σκηνοθέτης που έχει αποδείξει την αξία του, αλλά η εκμετάλλευση της ίδιας της υπόστασης του σούπερ ήρωα. Σε ένα μεγιστάνα λάτρη της τεχνολογίας ταιριάζει αυτό το σύγχρονο σκηνικό, περισσότερο από το παραμυθένιο του παρελθόντος. Ο ρεαλισμός καταφέρνει να είναι πιο επικίνδυνος από τα τρικ των υπερβατικών εχθρών του ήρωα. Η Γκόθαμ Σίτυ μοιάζει, πλέον, ολοφάνερα με τη σύγχρονη Μητρόπολη (Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Παρίσι, ό,τι θέλετε διαλέγετε) και οι εχθροί της είναι πολύ κοντά σε αυτό που φανταζόμαστε-φοβόμαστε στην πραγματικότητα μας. Ο Τζόκερ του Nolan είναι πιο επικίνδυνος από τον Τζόκερ του Burton, επειδή είναι ιδεολόγος οπαδός του χάους και όχι ένας ψυχολογικά ασταθής εγκληματίας-καρτούν.

Η ταινία είναι δυόμιση ώρες και φυσικά θα έχετε την απορία αν κάνει κοιλιές στην δράση. Ας το πάρουμε χρονικά: αρχικά η ταινία σε παίρνει κάπως από τα «μούτρα», προβάλλοντας άφθονη δράση, αντί ανάπτυξης χαρακτήρων. Ταυτόχρονα, όμως, απλώνει τους ήρωες της σαν βεντάλια και τους τοποθετεί στις καίριες θέσεις για την επερχόμενη μάχη. Για περίπου δύο ώρες, η δράση είναι τακτή, αλλά υπάρχουν και οι αναμενόμενες κοιλιές, που όμως είναι αναγκαίες για να μην γίνει πλαστικό και ανούσιο ψυχολογικά το θέαμα. Εκεί, σε ένα σημείο μηδέν, αυτό που ο Τζόκερ έχει επιβάλει πανικό στην πόλη, η ταινία συναντά το μεγαλείο της. Το φίνις δεν είναι ότι πιο θεαματικό θα θέλαμε, αλλά το γραμμάτιο του να περάσουμε τόση ώρα σαν να «πίνουμε» κινηματογραφικό νερό έχει ξεπληρωθεί…

Κι αν ο Christian Bale-Μπάτμαν δεν μας λέει και πολλά πράγματα, μπορούμε να αφιερώσουμε διθυράμβους στον Heath Ledger-Τζόκερ. Μια συγκρατημένη παράνοια, που κάνει τον Jack Nicholson να ζηλεύει για τις υπερβολές της γενιάς του. Ο απόλυτος «κακός» του σήμερα, η αποτύπωση μιας γενιάς που βλέπει σαν μόνη επιλογή την καταστροφή και όχι την δημιουργία. Λεπτές εκφράσεις, εσωτερικός τρόμος και μια ερμηνεία που θα βρει μιμητές.

Κριτική Σύνοψη
Ένα blockbuster που, παρότι δεν αποποιείται τον όρο, σέβεται απόλυτα τον εαυτό του. Πολλή, αλλά κάπως μονοδιάστατη, δράση, που ξεπληρώνεται από την πολύ καλή ανάπτυξη δεύτερων χαρακτήρων και δεύτερων επιπέδων από ψυχολογικής πλευράς, ώστε να παρασύρει τον θεατή στα σκοτεινά του θέλγητρα. Όχι, ο Nolan δεν είναι πιο σκοτεινός από τον Burton, αλλά τοποθετεί την δράση σε ένα ρεαλιστικό σύμπαν, που αναζητεί εσωτερικούς-υπαρκτούς φόβους. Άψογη ερμηνεία από τον αδικοχαμένο Heath Ledger, μία από τις καλύτερες του είδους της στο σινεμά και μία υποψία πως τα Όσκαρ θα τιμήσουν αυτόν που θα μπορούσε, ελλείψει άλλων, να ονομαστεί «James Dean της γενιάς των 2000». Δεν θα βαρεθείτε, δεν θα κουραστείτε από την μεγάλη διάρκεια, αλλά θα διχαστείτε ανάμεσα στις έννοιες χάους-δημιουργίας και ίσως κάποιοι θα αναρωτηθείτε για το αν αξίζουμε να σωθούμε ή όχι, παρότι δίνεται θετική απάντηση στην ταινία, όπως φυσικά αναμενόταν…

Βαθμολογία: 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars (3/5)

Σταύρος Γανωτής




Δευτέρα 14 Ιουλίου 2008 - 00:01

Ο γκρίζος ιππότης...

Το στόρυ:
Πολλά έχουν αλλάξει στο Γκόθαμ από την εμφάνιση του Μπάτμαν και μετά. Οι μιμητές αυξάνονται και επειδή όσο εντονότερα είναι τα μέτρα καταστολής, τόσο πιο βίαιες και οι αντιδράσεις των θιγομενων, κάνει την εμφάνιση του ένα νέο κακοποιό στοιχείο, πιο επικίνδυνο και πιο αδίστακτο από οτιδήποτε ήρθε αντιμέτωπο με την κοινωνία του Γκόθαμ ως τώρα...ίσως γιατί στόχος του είναι να βγάλει τον χειρότερο εαυτό κάθε ανθρώπου στην επιφάνεια, να τον κάνει να ρίξει τη μάσκα που φορά...




Που το πάει ο Νόλαν τούτη τη φορά? Άκου και προβληματίσου. Σε καιρούς απελπισίας οι άνθρωποι απευθύνονται στον πρώτο που θα δώσει μια λύση που φαίνεται δραστική. Οι "καλοί" (με πολλά εισαγωγικά) στο Μπάτμαν, οι "κακοί" στον Τζόκερ. Ακολουθεί φράση κλισέ : οι δυό τους αποτελούν τις 2 όψεις του ίδιου νομίσματος. Μαζί με τον εισαγγελέα Χάρβεϊ Ντεντ συνθέτουν ένα ενδιαφέρον τρίγωνο, που αποτελεί εφαλτήριο μιας σειράς από ηθικά διλήμματα, με το Nolan να κρατά ενίοτε επικριτική στάση απέναντι στις πρακτικές του Νυχτερίδα, αφήνοντας όμως τελικά το θεατή να πάρει θέση. Στήνοντας το περιβάλλον που κινούνται οι χαρακτήρες του σαν Scorsese και βάζοντας τους τελευταίους να κινούνται στο ίδιο πεδίο, αλλά υπό διαφορετική κατεύθυνση, σαν Michael Mann, ο ταλαντούχος σκηνοθέτης υπογράφει ένα από τα πλέον σκεπτόμενα μπλοκμπάστερ που είδαμε ποτέ στη μεγάλη οθόνη! Αν είχε μόνο λίγα ...μπαλάκια παραπάνω και δεν τον έπιαναν οι ανθρωπιστικές τάσεις προς το φινάλε, τότε θα είχε γυρίσει δίχως ρανίδα αμφιβολίας την καλύτερη υπερηρωική κινηματογραφική εμπειρία ever.




Όλοι περιμένουμε να δούμε το κύκνειο άσμα του Heath Ledger: Και να δείτε το Dark Knight, πάλι θα περιμένετε γιατί έπαιξε (δίχως να προλάβει να ολοκληρώσει τον ρόλο του) στο Imaginarium of dr Parnassus του Terry Gilliam. Βλέποντας τον πάντως στο πανί αισθάνεσαι πραγματικά θλίψη, καθώς μετά από μια τέτοια εμφάνιση οι προτάσεις θα έπεφταν βροχή από παντού. Έχει γέλιο μεν, ενίοτε γίνεται και αγριευτικός δε... Ξεπερνά σαφώς τον προκάτοχό του ! (τον βοηθούν εδώ που τα λέμε τόσο οι πιο λεπτοδουλεμένοι διάλογοι, όσο και η σοβαρότερη οπτική του σκηνοθέτη του). Δεν είναι όμως αυτός που κλέβει την παράσταση... Για την ακρίβεια κανείς δεν κλέβει την παράσταση! Όλοι τους έχουν ένα σεβαστό χρόνο στην ταινία για να ξεδιπλώσουν τις υποκριτικές τους ικανότητες, αποτελούν όμως γρανάζια μιας μηχανής, την οποία θέτει σε κίνηση ο Nolan. Και οι 7 ήταν υπέροχοι!!!




Άξιζε δηλαδή η αναμονή? Yeah baby!!! Ο Σκοτεινός Ιππότης είναι μια ταινία στην οποία σε κάθε στροφή συμβαίνουν διάφορα, δε σε αφήνει να πάρεις ανάσα (με την παραδοσιακή – "αστυνομική" έννοια) και σου δίνει ελάχιστα στοιχεία σχετικά με το τι να περιμένεις μετά, πράγμα πρωτοφανές για μια superhero movie (εκτός κι αν εντάξουμε το Unbreakable του Shyamalan στην ίδια κατηγορία). Αν δεν είστε φαν των επανεκδόσεων λοιπόν, το Dark Knight είναι ότι καλύτερο κυκλοφορεί στις αίθουσες τούτη την περίοδο! Κι αν ο τίτλος του κειμένου δε βγάζει και πολύ νόημα τώρα, δείτε την ταινία και θα καταλάβετε...

Βαθμολογία: 8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8,5/10 Stars (8.5/10)

Γιάννης Βασιλείου




Δευτέρα 21 Ιουλίου 2008

2005. Η χρονιά απενεχοποίησης των superhero movies. Η χρονιά όταν τα sh movies γίνονται ΤΑΙΝΙΕΣ. Με άλλα λόγια, η χρονιά που ο Christopher Nolan παίρνει στα χέρια του το σύμπαν του δεύτερου πιο γνωστού χαρακτήρα της DC Comics, Batman και κάνει...παπάδες. Ξεχνάει ότι ξέραμε από τις προηγούμενες τέσσερεις ταινίες βασισμένες στον ήρωα των Burton και Schumacher και ξεκινάει από το μηδέν, παρουσιάζοντας μας για πρώτη φορά μια πιο ολοκληρωμένη εκδοχή του παρελθόντος του Bruce Wayne, με αποτέλεσμα της δημιουργίας της μόδας του reboot αλλά και την απόδειξη ότι μια ταινία με έναν χάρτινο ήρωα μπορεί πραγματικά να γίνει αριστούργημα με τον κατάλληλο μαέστρο. Εκτός των άλλων είχε το επιπλέον ρίσκο να μην περιέχει κάποιον από τους πολύ γνωστούς villains της σειράς, αλλά αντίθετα μας παρουσίασε τους άγνωστούς στο ευρύ κοινό, Ra`s al Ghul, Scarecrow, και Carmine Falcone.

Φυσικά, η ταινία εκτός από καλλιτεχνική επιτυχία, έγινε και μεγάλη εμπορική επιτυχία με αποτέλεσμα, σήμερα, 3 χρόνια μετά να βλέπουμε το sequel της με το εμπνευσμένο όνομα The Dark Knight (που είναι και το πρώτο της σειράς που δεν περιέχει τη λέξη Batman). Οι βασικοί πρωταγωνιστές, μεταξύ των οποίων οι Christian Bale, Michael Caine, Morgan Freeman, Cillian Murphy και Gary Oldman, βρίσκονται ξανά εδώ όπως και η Maggie Gyllenhaal, η οποία μπορεί να μη βρισκόταν στο cast του Batman Begins αλλά αντικατέστησε την Katie Holmes, η οποία αρνήθηκε να επιστρέψει λόγω σαϊεντολ...εεε, λόγω schedule conflicts ήθελα να πω, μιας και εκείνη την περίοδο γύριζε το αριστούργημα Mad Money. Αυτή τη φορά οι προσθήκες μπορεί να μην είναι τόσο πολλές αλλά σίγουρα σημαντικές, αν όχι ιστορικές. Φυσικά αναφέρομαι στον αείμνηστο Heath Ledger που ανέλαβε τον ρόλο που κατά πολλούς, μεταξύ αυτών και εμού, αποτέλεσε και την αιτία του θανάτου του. Ο Ledger αναλαμβάνει το ρόλο που έκανε κλασικό ο Jack Nicholson, The Joker, αλλά αυτή φορά δε γίνεται απλά κλασικός αλλά και πραγματικά εφιαλτικός. Άλλες προσθήκες ο Aaron Eckhart στο ρόλο του Harvey Dent aka Two-Face στο ρόλο που κρατούσε ο Tommy Lee Jones στο Batman forever, o Eric Roberts στο ρόλο του μεγαλομαφιόζου Sal Maroni, ο Nestor Carbonell στο ρόλο του δημάρχου της Gotham City, o William Fichtner σε έναν μικρό uncredited αλλά χαρακτηριστικό ρόλο ενός τραπεζίτη που τα βάζει με τον Joker και τέλος μαζί τους οι λιγότερο γνωστοί Chin Han, Michael Jai White και Anthony Michael Hall.

Τη συγγραφή του σεναρίου έχουν αναλάβει ο Christopher μαζί με τον αδερφό του Jonathan σε ιστορία του David S. Goyer. Αυτή τη φορά ο Batman βάζει το πήχη πολύ ψηλά θέλοντας να εξαλείψει το έγκλημα από την πόλη του Gotham εκμεταλλευόμενος μια συμφωνία των μεγαλομαφιόζων της πόλης με έναν Κινέζο λογιστή να αποθηκεύσουν τις περιουσίες τους συγκεντρωμένες σε ασφαλές μέρος ώστε να μην είναι ανιχνεύσιμες από της αρχές. Κάποια από αυτά τα χρήματα όμως είναι σημαδεμένα και όπως λέει ο νόμος αν ένα μέρος από το σύνολο είναι αποδεδειγμένα μέρος εγκληματικών ενεργειών, τότε θεωρούνται όλα και φυσικά οι ιδιοκτήτες τους, ένοχοι. Εκμεταλλευόμενος αυτό και με τη συνεργασία του Lieutenant James Gordon και Harvey Dent βάζει το σχέδιο σε λειτουργία, φέροντάς το εις πέρας εν μέρη φυσικά εξαγριώνωντας τους. Εκεί αναλαμβάνει δράση ο Joker ένας παρανοϊκός εγκληματίας που σκοπό έχει...την τρέλλα. Δε τον ενδιαφέρουν τα λεφτά αλλά το χάος και φέρνει τέτοιο χάος στη πόλη αλλά και στους γνωστούς και φίλους του Bruce Wayne και Harvey Dent που η παράνοια εξαπλώνεται επικίνδυνα. Τα subplots είναι πολλά, μεταξύ των οποίων τη σχέση Dent και Dawes και έναν υπάλληλο της Wayne Corporation που απειλεί να αποκαλύψει τα μυστικά της εταιρίας και την ταυτότητα του Batman. Ο Nolan ανέφερε ως έμπνευση για το σενάριο το Heat του Mann και όχι άδικα μιας και είναι πολυεπίπεδο, πολύ ενδιαφέρον και σε καμιά περίπτωση απλοϊκό.

Σκηνοθετικά, ο Nolan δεν έχει να αποδείξει τίποτα. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της εποχής και ξέρει τη δουλειά του καλύτερα από πολλούς "βετεράνους". Για ακόμα μια φορά, η ταινία του είναι ανθρωποκεντρική, παρουσιάζει πτυχές του χαρακτήρα των πρωταγωνιστών, την επιρροή των γεγονότων πάνω τους και αναπτύσει τις δυνάμεις ή αδυναμίες τους σταδιακά μέχρι την κλιμάκωση. Εκμεταλλέυεται τα σωματικά και υποκριτικά προσόντα των ηθοποιών που έχει στα χέρια του και αποθεώνει τον Ledger δίνοντάς του όλο το έδαφος προς αυτοσχεδιαμό γεμίζοντας το κάδρο αλλά και κάνοντάς μας να ανατριχιάσουμε. Οι σκοτεινές σκηνές είναι πολλές και εκμεταλλεύεται το φωτισμό με τον καλύτερο τρόπο, συνήθως χρησιμοποιώντας χρωματικά φίλτρα ανοιχτού μπλέ ελεκτρίκ. Ρισκάρει παρουσιάζοντας την μεγαλύτερη σε διάρκεια και εντυπωσιακότερη σκηνή δράσης της ταινίας, το κυνήγι γάτας- ποντικιού στους υπόγειους δρόμους του Gotham, χωρίς καμία απολύτως μουσική επένδυση που λογικά θα ήταν απαραίτητη για την δημιουργία έντασης, αλλά μόνο με τους φυσικούς ήχους, χωρίς υπερβολές με τεράστιες εκρήξεις σε κάθε γωνία. Ο ορισμός του μινιμαλισμού που δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο και με ανατρίχιασε. Τα ειδικά εφέ, φυσικά, είναι πολλά αλλά δεν τα "καίει" μιας και τα χρησιμοποιεί μόνο εκεί που τα χρειάζεται. Ειδικής μνείας αξίζει ο διευθυντής φωτογραφίας Wally Pfister, μόνιμος συνεργάτης του Nolan που με εξαίρεση τις σκηνές sonar, οι οποίες κουράζουν το μάτι, ζωγραφίζει.

Κακά τα ψέματα, σε αυτή τη ταινία πρωταγωνιστής δεν είναι ο Batman αλλά ο Joker και δικαιωματικά θα ξεκινήσω από αυτόν. Η ερμηνεία του είναι ίσως ότι πιο απολαυστικό έχω δει εδώ και πολύ καιρό και μπορεί να συγκριθεί μόνο με τον Philip Seymour Hoffman στο Charlie Wilson`s War. Παρανοϊκός, τρομακτικός, ειρωνικός, αστείος, ανατριχιαστικός, εκνευριστικός, ψυχοπαθής, σχιζοφρενής παίρνοντας την έμπνευσή του από το Clockwork Orange και τον Sid Vicious αλλά υπήρχαν και στιγμές που θύμιζε λίγο Jack Sparrow. Την υποψηφιότητα για Όσκαρ την έχει στο τσεπάκι, και όχι χαριστικά λόγω του θανάτου του. Η απωθέωση της high class εγκληματικότητας. Όχι ότι ο Christian Bale ήταν κακός αλλά ο ρόλος του, μπορώ να πω, ήταν πιο τυπικός. Δεν είχε τις αναμενόμενες εξάρσεις, ούτε καν του Batman Begins με αποτέλεσμα να περνάει ελαφρώς στο περιθώριο. Η βραχνή φωνή που στο BB μου έμοιαζε κάπως γελοία επιστρέφει και μάλιστα όχι με την ίδια χροια σε όλη την ταινία κάτι που το κάνει αντιρεαλιστικό. Γενικά δε συμπαθώ ιδιαίτερα τον Eckhart, όχι γιατί είναι κακός ηθοποιός αλλά γιατί είναι σαν τη γραμμή σε καρδιογράφημα νεκρού, εκνευριστικά flat, κάτι σαν την αρσενική Ashley Judd. Τελικά όμως φαίνεται ότι αυτό που έλειπε ήταν η σωστή εκμετάλλευση. Ο Nolan τα καταφέρνει και εδώ και βγάζει τον White Knight από τον Eckhart δίνοντας μια ώριμη και πειστική ερμηνεία. Προσωπικός αγαπημένος από εποχές Dracula και Leon, ο Gary Oldman δίνει ίσως την πιο ανθρώπινη ερμηνεία της ταινίας, παρουσιάζοντας ότι δεν είναι τα πάντα διεφθαρμένα αλλά ούτε και αγγελικά πλασμένα. Σαν ιδέα, η αντικατάσταση της κυρίας Cruise, με την Gyllenhaal ήταν σίγουρα θετικότατη όμως καλώς ή κακώς, ο χαρακτήρας της Rachel Dawes είχε τυποποιηθεί στο Batman Begins και εδώ χωρίς να προσπαθεί να μας τον ξαναπαρουσιάσει, αλλάζει αισθητά. Ούτως ή άλλως, το screentime της είναι σχετικά μικρό και παρόλο που προσπαθεί να κάνει το καλύτερο δυνατό δε καταφέρνει να πέισει έστω και αν το ταλέντο της είναι κλάσεις ανώτερο από αυτό της Holmes. Δεν καταφέρνει ούτε να συνεχίσει την Rachel της Holmes αλλά ούτε και να χτίσει την Rachel της Gyllenhaal. Οι Michael Caine και Morgan Freeman επιστρέφουν στα γνωστά λημέρια με μικρούς ρόλους ακόμα μια φορά αλλά τόσο χαρακτηριστικούς που είναι σχεδόν κλασικοί. Αξίζει ιδιαίτερη αναφορά στον Cillian Murphy που δέχτηκε να επιστρέψει ουσιαστικά για μια σκηνή και μια ατάκα κάτι που δε θα δεχόταν άλλος.

Και φτάσαμε στην τελική ετυμηγορία. Το Dark Knight με τον Christopher Nolan δεν ανακαλύπτουν τον τροχό, δε φέρνουν την επανάσταση και το βήμα παραπάνω που κάποιοι περιμέναμε μετά το Batman Begins, αλλά μας προσφέρεται μια τόσο απολαυστική, γεμάτη και εντυπωσιακή ταινία που δύσκολα ξεχνάς και μαζί με το προηγούμενο κεφάλαιό της σίγουρα αποτελούν όχι απλά μια από τις καλύτερες superhero movies αλλά μια από τις καλύτερες ταινίες για κινηματογράφο όπως την αξέχαστη ερμηνεία του Ledger ως Joker.

Βαθμολογία: 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)



***Heavy spoilers ahead***

Μαρκάρετε για να διαβάσετε τα σχόλια.

Στο τέλος ο Joker απλά συλλαμβάνεται και δε σκοτώνεται, ίσως με σκοπό την επιστροφή του, μερική ή ολική στο τρίτο μέρος της σειράς. Φυσικά η απόδρασή του είναι θέμα χρόνου. Θα ήθελα πάρα πολύ να δω το τέχνασμα που θα χρησιμοποιηθεί τώρα μετά το θάνατο του Ledger ή αν απλά τον προσπεράσουν.

Αλέξανδρος Κυριαζής




Τετάρτη 23 Ιουλίου 2008

Το Dark Knight είναι είναι μια ταινία που φιλοδοξεί να πει πράγματα πέρα από τη λογική των comics και ως κάποιο βαθμό τα καταφέρνει, κόβει την ανάσα των θεατών με καταιγιστική δράση ντυμένη με εξαιρετική μουσική επιλογή και αριστοτεχνικά σκηνοθετημένη από τον Christopher Nolan, και είναι πιο βίαιη από κάθε προηγούμενο Batman που έχετε δει! Ταυτόχρονα αποτελεί το καλύτερο "μνημόσυνο" στον πρόωρα χαμένο και τόσο ταλαντούχο Heath Ledger, που ενσαρκώνει με αξιοζήλευτη δύναμη και "μυαλό" ένα ρόλο αδίστακτου εγκληματία τόσο αναρχικό, τόσο τρομαχτικό, τόσο σχιζοφρενή και φιλοσοφημένο ταυτόχρονα, που πέρα από το ότι αφήνει τον Batman ξεκάθαρα σε δεύτερη μοίρα, πραγματικά θα μείνει στην ιστορία!

Από την άλλη όμως η ταινία απέχει πολύ από το να θεωρηθεί το αριστούργημα για το οποίο γράφτηκαν τόσες και τόσες διθυραμβικές κριτικές στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Δεν αποφεύγει τις σχηματοποιήσεις καλού κακού, αλλά αντίθετα τις κάνει πιο χάρτινες και γραφικές όταν εν μία νυκτί μετατρέπει τον ηρωικό τιμωρό του κακού Harvey Dent που είναι τόσο πρόθυμος να αψηφίσει τον κίνδυνο και να θυσιαστεί στο βωμό του καθήκοντος σε διαβολικό Two Face που στρέφεται εναντίον των πρώην συνεργατών του! Και ενώ δικαίως θα μου πείτε ότι στα κόμικ οι απλουστευτικές απεικονίσεις καλού-κακού είναι κάτι συγγνωστό, θα σας επισημάνω ότι απλά περιμένω να δικαιολογούνται καλύτερα οι μεταστροφές, για να πάρω κι εγώ ως θεατής σοβαρά τα μηνύματα, τα δήθεν πολύπλοκα, που η ταινία φιλοδοξεί να θίξει!

Με άλλα λόγια, ενώ είχα όλη την καλή διάθεση να εντυπωσιαστώ κι εγώ όπως αρκετοί άλλοι από τα ηθικά διλήμματα που βάζει στο τραπέζι ο Joker περί διαφθοράς που αγγίζει τους πάντες, περί σάπιου (καπιταλιστικού) συστήματος, περί του θριάμβου του ατομικισμού εις βάρος του κοινού καλού, στη θέα της γελοίας μάσκας του Two Face, της ανεξήγητης μεταστροφής του καλού εισαγγελέα σε φονιά και κυρίως λόγω του ηλίθιου ηθικοπλαστικού φινάλε (βλ. σκηνή με τα δύο πλοία) ένιωσα ότι αποδυναμώθηκε πλήρως το "φιλοσοφικό υπόβαθρο" της ταινίας και έτσι σταμάτησα κι εγώ να παίρνω την ταινία στα σοβαρά! Ως μεταφορά κόμικ εντυπωσιακή, αλλά μέχρι εκεί, δεν είναι τίποτα δα το επαναστατικό!

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Πάνος Σταμούλης




Δευτέρα 28 Ιουλίου 2008

Με τη βοήθεια του Jim Gordon και τον εισαγγελέα της Gotham Harvey Dent, ο Batman θα προσπαθήσει να πατάξει κάθε εγκληματική οργάνωση που δρα στους δρόμους της πόλης

Η συνεργασία θα αποδειχτεί αποτελεσματική, αν και σύντομα οι τρεις τους θα πρέπει να αντιμετωπίσουν το χάος που θα δημιουργήσει ο ραδιούργος εγκληματίας, γνωστός στους πολίτες με το παρατσούκλι Joker.

Όλοι μαζί κι ο καθένας μόνος του, καλούνται ν`αντιμετωπίσουν τις εσωτερικές τους επιθυμίες και ιδεαλισμούς και τα προσωπικά τους πάθη.

Θα είμαι ειλικρινής! Ποτέ δεν ήμουν fan των superheroes, με εξαίρεση κάποιους ήρωες της Marvel, και ειδικά της DC Comics. Πιθανότατα αυτό να οφείλεται στο γεγονός πως δεν μεγάλωσα διαβάζοντας τα συγκεκριμένα comics αλλά βλέποντάς τα αρκετά χρόνια αργότερα ως κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση. Αλλά και στις κινηματογραφικές του εκδοχές, ο Άνθρωπος Νυχτερίδα ποτέ δεν κατάφερε να με ενθουσιάσει, ίσως λόγω του κιτς της εποχής και της αστάθειας στους συντελεστές. Κι ακριβώς επειδή τα χρόνια περνάνε, δεν θέλω να μπω στη διαδικασία να κάνω σύγκριση με της τωρινής με παλαιότερες παραγωγές. Φαντάζομαι πως κάπου θα `ταν άκαιρο, άδικο και σίγουρα μη αμερόληπτο από μέρους μου.

Αυτή τη φορά ο Nolan έχει διαφορετική διάθεση και δεν διστάζει να μας το δείξει απ` την αρχή της ταινίας. Κάνοντας μια εντυπωσιακή έναρξη που θυμίζει κάτι από το "Heat" σε καθηλώνει χωρίς καν να το προσπαθήσει. Αυτή τη φορά δεν θέλει να παρουσιάσει άλλη μια superhero movie, αλλά μια ιστορία μέσα στην οποία ο καθένας μπορεί να μεταστραφεί από τη μία πλευρά στην άλλη. Όλοι μας είμαστε καλοί ή κακοί ανάλογα με το τι θα επιλέξουμε, αλλά κι αν ακόμα ανήκουμε σε ένα στρατόπεδο, τίποτα δεν μας εμποδίζει να μεταπηδήσουμε στο άλλο.

Ο Nolan δεν περίμενε σίγουρα αυτή την ταινία για να μας αποδείξει κάτι. Είναι ένας απ` τους πιο ταλαντούχους σκηνοθέτες αυτή τη στιγμή σ` ολόκληρο τον πλανήτη, κάτι που το ξέρουμε τόσο εμείς οι θεατές όσο και ο ίδιος. Ίσως γι` αυτό δεν διστάζει να ρισκάρει, έστω και στο μέτρο του ανεκτού. Έχοντας ένα ανθρωποκεντρικό υπόβαθρο, καταφέρνει να το αναπτύξει και να βγάλει από το σύνολο των πρωταγωνιστών του τον καλύτερό τους εαυτό. Σκοτεινή και μυστηριώδης η ταινία, αφήνει στο Nolan όλα τα περιθώρια να παίξει με τον φωτισμό και να κάνει το αποτέλεσμα γοητευτικό. Σ` αυτό βέβαια παίζει καταλυτικό ρόλο η παρουσίαση της Gotham που δεν είναι λίγες οι φορές που θα νομίζετε πως είναι πολλοί λίγοι αυτοί που μένουν εκεί και μπορούν να κυκλοφορήσουν. Εντυπωσιακό αν σκεφτεί κανείς πως γυρίστηκε σε κανονικές συνθήκες δρόμου.

Κι επειδή ταινία δράσης με υπερήρωεες χωρίς σκηνές δράσης είναι σαν σπανακόπιτα χωρίς φέτα, δεν θα μπορούσαν ν`απουσιάζουν τα ειδικά εφέ. Ευτυχώς για μας χρησιμοποιούνται σε σωστές δόσεις, όπου χρειάζονται με αποτέλεσμα ν`αποδίδουν λειτουργικά κι όχι απλά και μόνο για τον φτηνό μας εντυπωσιασμό. Κι επειδή η τεχνολογία είναι πάντα ένα βήμα μπροστά, οι σκηνές σονάρ, αν και μπορεί να σας κουράσουν δεν αποκλείουν το ότι είναι εξαιρετικά καλοδουλεμένες.

Και μιας και θίξαμε το κεφάλαιο σκηνές δράσης... Η δράση είναι συνεχής, εξελίξιμη και καταιγιστική. Ειδικά απ` τη στιγμή και μετά που ο Joker αρχίζει να κάνουν παιχνίδι, όλα γέρνουν επικίνδυνα προς το χάος. Τέτοια αναρχία δεν θυμάμαι αν έχω ξαναδεί σε ταινία, ή τουλάχιστον αναρχία που να σε επηρεάζει σε τέτοιο βαθμό που να σε κάνει να πιστεύεις πως είσαι εκεί και κινδυνεύεις κι εσύ ο ίδιος και να σου κόβεται η ανάσα.

Εξαιρετική και η μουσική του Zimmer που ντύνει την ταινία χωρίς υπερβολές κι όπου πραγματικά είναι αναγκαία. Σίγουρα δεν αποτελεί το ost εκείνο που θα αγόραζα για ν` ακούσω σπίτι μου, όμως μέσα στην ταινία αποδίδει απόλυτα. Κι αν κάτι είναι εντυπωσιακό πως η μουσική επιλέχτηκε να χρησιμοποιηθεί σε όχι τόσο κρίσιμες σκηνές δράσης όπως συνηθίζεται. Αυτό προσωπικά με εξέπληξε ευχάριστα αφού συνήθως όλοι οι υπόλοιποι ήχοι πνίγονται και δεν προκαλείται η απαραίτητη ένταση. Μινιμαλιστικό ακούγεται; Και καλά κάνει αφού ειδικά η σκηνή της σήραγγας θεωρώ πως θα μείνει στην ιστορία μόνο και μόνο γι` αυτό τον λόγο.

Κι αν κάτι περίμεναν όλοι απ` αυτή την ταινία ήταν η ερμηνεία του αδικοχαμένου Ledger στο ρόλο του Joker. Ο λόγος που ξεκινάω την έκφραση της άποψής μου για τους ηθοποιούς απ` τον Ledger είναι ένας. Γιατί τελικά αποδείχτηκε πως δεν είναι ο δευτεραγωνιστής της ιστορίας, αλλά ο πρωταγωνιστής. Καλώς ή κακώς, αφήνει τον Batman χιλιόμετρα πίσω. Απ` την πρώτη κι όλας στιγμή που τον αντικρίζεις παγώνεις από το σκοτεινό κι αρρωστημένο του βλέμμα. Ταυτόχρονα, νιώθεις απίστευτη θλίψη κι έναν κόμπο στο στομάχι συνειδητοποιώντας πως αυτή η τρομερή ερμηνεία ήταν και η τελευταία που πρόλαβε να ολοκληρώσει. Σε σύγκριση με τον Jack Nicholson είναι μακράν καλύτερος, έχοντας προσεγγίσει πολύ καλύτερα τον ρόλο απ` τον προκάτοχό του δίνοντάς του νέα διάσταση. Για να είμαι βέβαια απόλυτα δίκαιη αυτό οφείλεται όχι μόνο στον ίδιο αλλά τόσο στην προσέγγιση απ` τη μεριά του σκηνοθέτη όσο και στους πιο καλογραμμένους διάλογους. Ο Joker δεν είναι απλά ένας εγκληματίας, αλλά ένας ευφυής μέσα στη διαστροφή του εγκληματίας. Καταφέρνει να γίνει ο απόλυτος εφιάλτης της Gotham City, είναι μαζοχιστής και απολαμβάνει να βασανίζει τα θύματά του και λατρεύει την αναρχία και το χάος.

Κι εκθειάζοντας την ερμηνεία του Ledger δεν υπονοώ ότι ο Bale ήταν κακός. Δεν νομίζω ότι περίμενε κανείς την άποψή μου για να είναι σίγουρος για το ταλέντο του. Σε σχέση με τους προκατόχους του θεωρώ ότι είναι ο καλύτερος Batman που πέρασε ποτέ, τουλάχιστον όσον αφορά το στυλ που θεωρώ εμπνευσμένη από τα comics που θα έπρεπε να έχει ο Bruce Wayne. Δε μπορώ βέβαια να πω το ίδιο και για την γελοία μηχανική φωνή που χρησιμοποιεί ως μασκοφόρος εκδικητής. Ωστόσο θεωρώ ότι αν κι αποδοτικός, δίπλα σε μια ερμηνεία σαν του Ledger φαντάζει πιο αδιάφορος.

Και το υπόλοιπο cast όμως δεν τα πάει άσχημα. Ο πάντα εξαιρετικός Gary Oldman αποδίδει τα μέγιστα σ`έναν ανθρώπινο ρόλο. Η Gyllenhaal ως αντικαταστάτρια της Holmes φαντάζει καλύτερη επιλογή αν και δεν της δίνεται ο απαραίτητος χρόνος να αναδείξει το ταλέντο της που αναμφίβολα έχει. Οι Caine και Freeman σε μικρούς αλλά ζώσης σημασίας ρόλους δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό, όπως και ο Eckhart που αν και δεν αποτελεί προσωπική μου συμπάθεια με κέρδισε με το παραπάνω με μια δυνατή και καλή ερμηνεία.

Αν αξίζει να το δεις; Σίγουρα αφού πρόκειται όχι μόνο για μια απ` τις καλύτερες του καλοκαιριού αλλά και της χρονιάς. Καταιγιστική δράση με ανατροπές που κόβουν την ανάσα και δεν σε αφήνουν λεπτό να χαλαρώσεις. Κι αν μη τι άλλο αξίζει να τη δεις για τον Ledger. Για μια ερμηνεία με μυαλό και ψυχή που προκαλεί ρίγος και θα μείνει στην ιστορία ως ένας απ`τους πιο εφιαλτικούς, βίαιους και ταυτόχρονα φιλοσοφημένους κακούς του σινεμά. Τολμηρό και απόλυτα σκληρό, το "Dark Knight" είναι μια ταινία που επιτίθεται στην ψυχοσύνθεση και στα φιλάνθρωπα συναισθήματά σου, με εξαίρεση ορισμένων συμβιβάσεων του Nolan, ίσως για να μην προκαλέσει την οριστική ρήξη του κοινού.

Βαθμολογία: 8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8,5/10 Stars (8.5/10)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου




Δευτέρα 25 Αυγούστου 2008

Αν και μέχρι σήμερα ο Tim Burton με την γοτθική του χροιά ήταν ο μόνος που με ανάγκασε να κοιτάξω με ενδιαφέρον τον μύθο του Batman, δηλώνω πως ο Nolan, παρά τους αρχικούς αδικαιολόγητους δισταγμούς μου, με τον "Σκοτεινό Ιππότη" κερδίζει όποια σύγκριση με τις προγενέστερες μεταφορές. Και αυτό διότι ο Λονδρέζος σκηνοθέτης θα διαλύσει την πλαστική εικόνα που είχαμε για τον υπερήρωα, θα διηγηθεί τον μύθο του σε συνθήκες πραγματικότητας και όλα αυτά βουτηγμένα στο πιο μαύρο μοτίβο, στον πιο σκοτεινό εφιάλτη.

Η Gotham City πιο μαύρη από ποτέ. Μια πόλη που βράζει από την ανεξέλεγκτη δράση των κακοποιών. Ο Batman, εξακολουθώντας να δρα ανώνυμα και παρασκηνιακά, δεν μπορεί πια να ελέγξει το έγκλημα. Αντίθετα εξοργίζει τους εγκληματίες και πυροκροτεί θανάσιμες εξελίξεις για διάφορους τοπικούς άρχοντες, προκαλώντας ταυτόχρονα και το μένος των πολιτών. Οι οποίοι προσφάτως έχουν εκλέξει τον αδιάφθορο εισαγγελέα Harvey Dent που συγκεντρώνει όλες τις ελπίδες για διέξοδο από αυτή τη νοσηρή κατάσταση. Όμως και ο ίδιος ο εισαγγελέας θα υποστεί το πλήρωμα του χρόνου και θα γίνει δέκτης της ηθικής παρακμής της πόλης, αφήνοντας τις ελπίδες σωτηρίας του λαού μετέωρες.

Batman: Ένας πραγματικός υπερήρωας ή τα εύγλωττα λάφυρα μιας αναίτιας παιδικής δοξολογίας (όπως μαρτυρά η τελευταία σκηνή); Ο Nolan ευθύς εξ` αρχής θα κυριευθεί από μια εύστοχη και ρεαλιστική διάθεση απομυθοποίησης του αγαπημένου υπερήρωα. Και θα θέσει το κοινό σε έναν ανεξάντλητο και εποικοδομητικό προβληματισμό. Άραγε είναι η Gotham City που έχει ανάγκη τον ήρωα ή ο ίδιος ο Bruce Wayne ένα κυριαρχικό alter ego; Γιατί η δράση του είναι αυτόδικη και περιθάλπεται μιας αναίτιας μυστικότητας; Πως μπορείς να γίνεις ο ήρωας της πόλης όταν δεν έχεις έναν αληθινό διάλογο με τους πολίτες; Και ποια δράση μπορεί να είναι σωτήρια όταν διακατέχεται από έναν φιλάρεσκο παρταλισμό; Έτσι ο σκηνοθέτης, χωρίς ωστόσο να αμφισβητήσει τις ικανότητες και την θέληση του υπερήρωα για το καλό, θα ασκήσει μια σφιχτή κριτική και θα απομυθοποιήσει το "Θεϊκό" του άνθρωπου-νυχτερίδας.

Και αφού ο Nolan έχει καταφέρει να "μουτζουρώσει" τον υπερήρωα, δε θα του είναι καθόλου δύσκολο να αφιερώσει την ταινία του σε μια ανθρωποκεντρική ανάλυση της κοινωνίας και των διάφορων πολιτικών επιλογών. Και αφού ο αυταρχικός Batman έχει μπει στο στόχαστρο, σειρά παίρνει ο αδιάφθορος Harvey Dent που αποτελεί έναν γενικευμένο συμβολισμό της αντιπρωσοπευόμενης δημοκρατίας. Μιας εξιδανικευμένης αντιπροσωπευόμενης δημοκρατίας, καθώς ο σεβαστός Harvey Dent έχει καταφέρει να εξυγιάνει σχεδόν όλα τα εξουσιαστικά γρανάζια της κοινωνίας και να ωθεί την πόλη σε καλύτερες μέρες. Όμως αυτή η ιδανική κατάσταση είναι αδύνατο να μακροημερεύσει. Το σενάριο των αδερφών Nolan χρεώνει στους πολίτες την απάθεια και τον αυτοπεριορισμό τους, καθώς αφήνουν εξ` ολοκλήρου τη μοίρα τους σε εκλεγμένους αντιπροσώπους. Και το Dark Knight με μια πολυσυζητημένη σκηνή, αυτή των πλοίων, θα καταδείξει πως το ευνοϊκότερο αύριο είναι υπόθεση όλων. Όμως το πιο γερό χαρτί του film είναι ο Joker. Το πιο σκοτεινό σύμβολο, ένας προσωποποιημένος εφιάλτης. Ο Joker που εδώ απαλλάσσεται της καρτουνίστικης διάθεσης των λοιπών ταινιών, θα ενσαρκώσει μια χαοτικά άναρχη φιγούρα. Μια φρικτή φυσιογνωμία που διασκεδάζει με τον ηθικό ξεπεσμό της πόλης. Μια φιγούρα μοναχική και παντελώς ανεξάρτητη. Ένας θνητός διάβολος, που έχει βαλθεί να επιβεβαιώσει τους μισάνθρωπους στοχασμούς του και να εξωτερικεύσει την μιζέρια και την διαφθορά που έχει ριζώσει και προϋπάρχει στα έγκατα του Gotham City.

Έχω ξαναπεί πως ο Christopher Nolan, εκτός από σπουδαίος σκηνοθέτης, είναι και τυχερός που καταφέρνει να συνεργάζεται με ένα τόσο ηχηρό cast. Τα ονόματα που δεσπόζουν εδώ στις πρώτες θέσεις είναι οι Christian Bale, Heath Ledger, Aaron Eckhart, Michael Caine, Morgan Freeman. Συγκεκριμένα, ο Heath Ledger παραδίδει μια ανυπέρβλητη ερμηνεία στον ρόλο του Joker. Καταφέρνει να εκτοπίσει από την άκρη του μυαλού μας την κλασσικότατη ερμηνεία του Jack Nicholson και να δώσει ένα ουσιαστικότερο περιεχόμενο στον χαρακτήρα. Μια αναρχική και χαοτική φιγούρα που αναπαράγει τα πιο βαθιά σκοτάδια από τους μεγαλύτερους μας εφιάλτες. Δεν έχει ανάγκη κανένα παρελθόν για να τεκμηριωθεί, καθώς χτίζει έναν παράδοξο αλλά και πλήρως ολοκληρωμένο χαρακτήρα. Και με λύπη δηλώνω, πως εδώ συνειδητοποίησα το πραγματικό κόστος του πρόωρου χαμού αυτού του σπουδαίου ηθοποιού. Ο Christian Bale θα καταφέρει να ενσαρκώσει τον πιο προσιτό Batman που είδαμε ποτέ. Πρώτα απ` όλα έναν ήρωα ανθρώπινο, που βασανίζεται από τον διχασμό της ταυτότητας του. Αλλά το κυριότερο έναν χαρακτήρα απαλλαγμένο από της υπερηρωικές καταβολές του μύθου. Ακόμα, ο Aaron Eckhart μοιάζει ο πιο αδύναμος στον ρόλο του Harvey Dent. Σε έναν ρόλο αν μη τι άλλο άκρως σημαντικό. Καθώς περιέχει τις ηχηρότερες μεταστροφές και μια ευρεία γκάμα πολιτικών αναφορών. Τέλος, οι συμπαθείς φιγούρες των Morgan Freeman, Michael Caine σε περιορισμένους δεύτερους ρόλους επιτυγχάνουν να απαλύνουν τις ασφυκτικά σκούρες αποχρώσεις του The Dark Knight.

Όσον αφορά τη σκηνοθεσία, ο Nolan θα μας ξαφνιάσει ευχάριστα με μια οικονομική οπτική στο μύθο. Κάτι που κάνει αυτά τα 152 λεπτά εξαιρετικά συμπαγή. Ο θεατής θα χαθεί για άλλη μια φορά στους οξυδερκής ελιγμούς του φιλάρεσκου στα twist σκηνοθέτη. Το απύθμενο μαύρο φιλοδοξεί να στοιχειώσει τους φόβους μας. Πάντως το Dark Knight παρά την τολμηρά πρωτότυπη μορφή, συλλαμβάνεται ορισμένες φορές δέσμιο της υπάρχουσας blockbuster φιλοσοφίας-πραγματικότητας(με αποκορύφωμα την υπερβολική έξοδο, που αποσκοπεί και σε μια εμφανή πάσα για το σήκουελ που θα ακολουθήσει). Γεγονός που του στερεί μιας ακόμα πιο τολμηρής προσέγγισης-ανασχηματισμού του μύθου.

Βαθμολογία: 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)

Γιώργος Ευθυμίου




Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2008

Σε ποια άραγε εξωθεσμική σκοπιμότητα οφείλεται η δραστήρια παρουσία ενός σκοτεινού ιππότη σε μια μεγαλούπολη, όπου το σύστημα φαίνεται να λειτουργεί ομαλά, καταφέρνοντας αργά ή γρήγορα να «γιακαδιάσει» τους παρανόμους; Πιθανόν στο γεγονός ότι το νευρικό σύστημα των κοινών θνητών, αντέχει συγκεκριμένο φόρτο συναισθηματικής πίεσης και οι οριακές καταστάσεις είναι ικανές κάποιες φορές να διαφθείρουν ακόμα και τις πιο κρυστάλλινες συνειδήσεις.

Ο Batman επιστρέφει, λοιπόν, δια χειρός Christopher Nolan, στη μεγάλη οθόνη, για να υπερασπιστεί τις αξίες που διαπνέουν τον πολιτισμένο κόσμο από μια ασύμμετρη απειλή που εμφανίζει τα ανεξέλεγκτα χαρακτηριστικά ενός μοναχικού αντάρτικου. Αρχικά, μένει σε δεύτερο πλάνο, αφήνοντας χώρο για την πλήρη ανάπτυξη της θεωρίας του Μανιχαϊσμού, που ερμηνεύει τον κόσμο σαν ένα σύστημα που χαρακτηρίζεται από την αέναη διαπάλη δύο απόλυτων δυνάμεων: του καλού και του κακού. Παρεμβαίνοντας μόνο για να εμπλουτίσει τη θεωρία, με την πρόσθεση ενός ακόμα αστερίσκου που προσθέτει πως η μία δύναμη πολλές φορές ενυπάρχει μέσα στην άλλη και τελικά είναι θέμα βούλησης και κράσης το ποια από τις δύο θα επικρατήσει στο κάθε ανθρώπινο ον, ο Batman αρνείται πεισματικά να βγάλει τη μάσκα του, όχι από ματαιοδοξία, αλλά υποκινούμενος από την αθεράπευτα ρομαντική δύναμη ενός συμβολισμού που εξακολουθεί να δίνει κουράγιο και ηθικό στους ανθρώπους: της ύπαρξης, δηλαδή, άφθαρτων προτύπων.

Το χάος, που ο Joker προσπαθεί να προκαλέσει θα επισπεύσει την παράδοση του ανθρώπου στα πιο αρχέγονά ένστικτά του. Το αίσθημα της αυτοσυντήρησης κρύβει στον πυρήνα του μια ανάγκη για αξιοπρέπεια που κανείς δεν μπορεί να φανταστεί. Ο Nolan διευθύνει με μαεστρία ένα εξαιρετικά σφριγηλό και λαμπερό καστ με τον Heath Ledger να κλέβει δικαιωματικά την παράσταση, εντείνοντας την διάσταση της παράνοιας στον σατανικό ήρωα που ερμηνεύει. Η μορφή της ταινίας, επιμελώς φροντισμένη και εντυπωσιακή στις αποχρώσεις του μαύρου, χαρακτηρίζεται από υποτονικούς φωτισμούς, ατμοσφαιρικά ντεκόρ, σύγχρονα καλοσχεδιασμένα γραφικά, γρήγορο μοντάζ, αντιθετικές εικόνες και πυκνή, ελλειπτική, αφηγηματική δομή. Το σενάριο διαθέτει διάλογους με στυλ και ισορροπημένο διδακτισμό, ενώ οι σκηνές δράσεις, όχι τόσο υπερτροφικές ευτυχώς, είναι βουτηγμένες σε έντονη δραματική μελαγχολία, που επιτείνεται ακόμα περισσότερο δια της απουσίας οποιασδήποτε παιχνιδιάρικης πτυχής.

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Χάρης Καραγκουνίδης




Παρασκευή 31 Αυγούστου 2012

Αν το Batman Begins, ήταν ένα πείραμα, αυτή η ταινία, αποτελεί το ολοκληρωμένο αποτέλεσμα μιας επεξεργασίας τριών ετών. Αν πάλι, η πρώτη ταινία, είχε κάποια ψεγάδια, σ`αυτήν είναι εξαιρετικά δύσκολο, να τα εντοπίσει κανείς και να τα εκφράσει. Αν επίσης, η πρώτη δουλειά του Nolan, θα μπορούσε χάριν αστεϊσμού, να χαρακτηριστεί και Ratman, εδώ έχουμε έναν ολοκληρωμένο Batman, κάποιον που έχει βρει την ταυτότητά του, ξέρει τι ζητά και πώς να το διεκδικήσει. Η ταινία αυτή, αποτελεί, ασυζητητί, το διαμάντι της τριλογίας κι έρχεται ν` απαντήσει σε όλους του επικριτές της πρώτης ταινίας.

Το αποτέλεσμα, είναι εκπληκτικό, όχι μόνο λόγω της περαιτέρω επεξεργασίας από την πλευρά του σκηνοθέτη, αλλά και λόγω της πλαισίωσης της ταινίας. Ο Christopher Nolan, έχει κρατήσει, τους άσσους της πρώτης του ταινίας (Michael Caine, Gary Oldman και Morgan Freeman). Ο Christian Bale, είχε το χρόνο να μελετήσει τόσο καλά το ρόλο του, αποδεικνύοντας έτσι, ότι η επιλογή του δεν ήταν τυχαία. Έχει αντικατασταθεί η Katie Holmes, από την Maggie Gyllenhaal, στην οποία ο ρόλος της Rachel, ταιριάζει γάντι, εν αντιθέσει με την προκάτοχό της. Και τέλος, στη θέση των κακών Liam Neeson και Cillian Murphy, έρχονται ο εξωφρενικός Heath Ledger, μαζί με τον Aaron Eckhart.

Ο "σκοτεινός ιππότης", θεωρώ ότι ήταν αυτό που εξ αρχής, είχε στο μυαλό του ο Christopher Nolan, όταν καταπιάστηκε με τον Batman. Είναι μια από τις ωραιότερες σύγχρονες περιπέτειες που έχουν γυριστεί στα Χολιγουντιανά πλατώ, με τον Heath Ledger, να δίνει την καλύτερη ερμηνεία της καριέρας του και να στέλνει την ταινία σε ένα άλλο επίπεδο, μακριά από τις περιπέτειες της σειράς. Παρόλα αυτά όμως, οι γρήγορες εναλλαγές, οι υπερβολικές πληροφορίες, τα τόσα διαφορετικά πρόσωπα που έχει να θυμάται ο θεατής, είναι πολύ εύκολο να μπερδέψουν και να αποσυντονίσουν.

Θα την πρότεινα σε όλους τους θαυμαστές του Batman, στους λάτρεις της περιπέτειας, στους θαυμαστές του Heath Ledger, αλλά και της καλής υποκριτικής τέχνης γενικότερα. Δεν θα την πρότεινα βέβαια, σε κάποιον που θέλει να χαλαρώσει, αλλά και σε ένα παιδί, όχι γιατί είναι περιπέτεια ή έχει σκηνές βίας, αλλά γιατί απαιτεί τη συμμετοχή του θεατή σε όλη τη διάρκειά της.

Βαθμολογία: 4.5/5 Stars4.5/5 Stars4.5/5 Stars4.5/5 Stars4,5/5 Stars (4.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Μαριλένα Ιωάννου


 
<Χωρίς Τίτλο> - nikren - Τετ 23 Μαρ 2016 - 18:30
Ο Σκοτεινός Ιππότης ήρθε το 2008 και άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο έβλεπε ο περισσότερος κόσμος τις ταινίες βασισμένες σε κόμικς. Ένα δυνατό αστυνομικό θρίλερ με ηθικά διλήμματα και πρωταγωνιστή έναν μασκοφόρο και έναν ιδιοφυή, τρελό κακό.

Δες και Πες!
 
hi - NK1313 - Παρ 01 Νοε 2013 - 15:21

υπεροχη ταινια!!!!!

 

 

www.gamosfashion.gr

ΓΑΜΟΣ-ΒΑΠΤΙΣΗ

 
ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΜΙΚ... - dinnnn - Δευ 12 Δεκ 2011 - 03:04
Η ποιοτητα του Σκοτεινου Ιπποτη αδικειται ελαφρα απο την κομικ καταγωγη του θεματος του...αποτελει μια απο τις σπουδαιες ταινιες της δεκαετιας 2000-2010.
Ο Νολαν ,αυτος ο εξαιρετικοτατος δημιουργος,ως αλλος Τζοκερ στηνει ενα τελειο σχεδιο ,μια ταινια με εναν πρωτοφανη ρυθμο και δομη που εχει ως καταλυτη  ,ως μπαλαντερ την παρανοικη ιδιοφυια και στυγνη αγριοτητα του Τζοκερ,του alter-ego του καλου Iπποτη,αυτου του μιγματος  Hannibal Lecter,Alex DeLarge(Κουρδιστό Πορτοκάλι),Σκαθαροζουμη,Τζοκερ του Νικολσον,Τζιμ Καρρεϊ κ.α. που ενσαρκωσε με αυτον το μεγαλειωδη, σχεδον σοκαριστικα σπουδαιο τροπο ο Λετζερ.
Ταινια blockbuster αλλα και σινεφιλ ταινια ταυτοχρονα,αστυνομικο θριλερ περισσοτερο απο το Batman Begins,στοιχεια love story ενταγμενα δομικα στην λειτουργικοτητα του σεναριου,μια απο τις καλυτερες ταινιες δρασης με εναν καταιγιστικο ρυθμο ,η ταινια μοιαζει σαν να γυριστηκε απο τον ιδιο τον Batman(lol)  ή τον Τζοκερ αν προτιματε...πραγματικα αυτο που αναδεικνυει την ταινια ειναι η ερμηνεια του Λετζερ... ειναι Λεκτερ και Τζονι Ντεπ στους Πειρατες μαζι,εχει μια δοση Τζιμ Καρρευ και Φρεντι Κρουγκερ ,παιρνει στοιχεια του Νικολσον και παλαιοτερων Τζοκερ,ειναι βασικα ενα επιστεγασμα μια επιτομη ολων των ¨Κακων¨ που ειδαμε κινηματογραφικα τα 100 τελευταια χρονια,μια ερμηνεια καταθεση  Μεγαλειου απο ενα καλλιτεχνη που την ¨εκανε¨ για καπου αλλου ισως γιατι οπως και αλλους δεν τον χωρουσε εδω..
 Ο Νολαν ειναι ενας σκηνοθετης που θα αφησει εποχη...ο Σκοτεινος Ιπποτης του ειναι 5 ταινιες μαζι τι να λεμε ο ανθρωπος εχει συγκροτημενη κινηματογραφικη γλωσσα...
Το επεξεργάστηκε ο/η dinnnn συνολικά 2 φορές
 
<Χωρίς Τίτλο> - vas1964 - Παρ 09 Δεκ 2011 - 13:22
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.