• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Alter Ego (2007)


Δραματική | 99'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 10 Μαϊ 2007
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 9/5/2007
Διανομή: Village Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Ελληνικά
Δημοτικότητα: 0.57 %
Αξιολόγηση: 6.51/106.51/106.51/106.51/106.51/106.51/106.51/10   (6.51/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Πολύ Υψηλή (Συμφωνία ψήφων < 15%)




- Υπότιτλος:

Κάθε τέλος, μια νέα αρχή.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 4 Μαΐου 2007

Αίμα, δάκρια κι ιδρώτας – Φώτα, λάμψη, δόξα, χρήμα! Τα πάντα είναι στα πόδια τους. Οι Alter Ego, είναι ένα γκρουπ αποτελούμενο από νέους ταλαντούχους μουσικούς, που έχει αγγίξει σε σύντομο χρονικό διάστημα την κορυφή, με συνέπεια κάθε ζωντανή εμφάνιση τους να προκαλεί παραλήρημα στους αμέτρητους θαυμαστές. Τα όνειρα και οι φιλοδοξίες όμως του Στέφανου, του Φίλιππου, της Νεφέλης, του Τίμου και του Ανδρέα δεν σταματούν εδώ. Γνωρίζουν πως αυτό το πρωτόγνωρο όνειρο που ζουν, πιθανόν να μην διαρκέσει για πολύ γι αυτό στόχος τους, μέσα από τις νότες, είναι να ανακαλύψουν πρώτα τον εαυτό τους, βελτιώνοντας τις μεταξύ τους σχέσεις. Το ταξίδι στην Θεσσαλονίκη, για ένα κοντσέρτο, θα αλλάξει ολοκληρωτικά τις ζωές και των πέντε μελών του συγκροτήματος.

Όλα Καλά – Έναν σούπερ σταρ έχουμε στην πατρίδα μας. Κανέναν άλλο! Και καθώς φαίνεται από τις απέλπιδες προσπάθειες του πρώην μάνατζερ του, εδώ και χρόνια, μάλλον είναι απίθανο να βρούμε δεύτερο. Υποδεχόμενοι λοιπόν εμείς οι «παλιότεροι» στο φιλμικό μετερίζι, τον άρτι διασχίζοντα τον όχι και τόσο πλατύ Ρουβίκωνα, που χωρίζει το τραγούδι από την υποκριτική, Σάκη Ρουβά, εκείνον που έχει ανάγει – σε κάθε περίπτωση δικαιότατα - το σταριλίκι σε επιστήμη, θα πρέπει να υποπέσουμε σε μερικές υποχωρήσεις για να μην τσαλαπατήσουμε την αστρόσκονη που σκορπά στο διάβα του. Τι πιο απλό, από το να χριστούμε νονοί και να αποδώσουμε τους τίτλους, που πιθανότατα ο ίδιος να επιθυμούσε να αντικρίσει όταν αποφάσιζε το μεγάλο βήμα. Γιατί δεν πιστεύω να υπάρχει κανείς που να πιστεύει πως το Alter Ego, θα είχε το οποιοδήποτε νόημα σαν κινηματογραφικό γεγονός, δίχως την παρουσία στον πρωταγωνιστικό ρόλο του αναμφισβήτητου νούμερο 1 του ελληνικού πενταγράμμου...

Όλα γύρω σου γυρίζουν – Το πρώτο πρώτο που έχουμε να κάνουμε είναι να αποδεχτούμε μια φαινομενικά ανύπαρκτη και σε ορισμένα σημεία της γεμάτη κενά και κλισέ ιστορία, σαν υπόθεση κινηματογραφικής ταινίας. Piece Of cake! Εν συνεχεία να βαφτίσουμε ως σενάριο, μία ολόκληρη πυκνογραμμένη σελίδα Α4, που περιλαμβάνει διάλογους με μονολεκτικές και δίχως ρήμα ερωταποκρίσεις του τύπου «-παγωτάκι?», «-σουβλάκι?», «-πηδηματάκι?», που πιθανότατα να σημαίνουν πάμπολλα περισσότερα στον νου των δύο (!!!) εμπνευσμένων συγγραφέων του. Μετέπειτα να θεωρήσουμε σαν υπέρτατο συμβολισμό και αλληγορία της τεχνολογικής εποχής που διανύουμε το ότι από ουδεμία σκηνή του έργου απουσιάζει η μορφή ενός κινητού τηλεφώνου. Αδιάφορο αν είναι πάντοτε της ιδίας φίρμας, όπως παρατηρούμε στα δεκάδες κοντινά πλάνα, το γκάτζετ έχει μπει ολοκληρωτικά στην ζωή μας, είτε ως φακός, είτε ως αναπτήρας (στις συναυλίες, εννοείται), είτε ως φωτογραφική μηχανή, ενώ ενίοτε λειτουργεί και ως επικοινωνιακό μέσο. Και τέλος να ορίσουμε σαν ποιητική αδεία και δημιουργικό οίστρο, που κρυβόταν καλά στο μυαλό του σκηνοθέτη Νικόλα Δημητρόπουλου τις οιεσδήποτε ομοιότητες με σεκάνς από φιλμς που τυγχάνει να “φέρνουν” σε εκείνες του Alter Ego, όπως το Rock Star, το Velvet Goldmine, το Spinal Tap, το Boogie Nights και φυσικά το Almost Famous.

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα – Για να μην παίζουμε με τις λέξεις, η κίνηση καθαρά εμπορικού χαρακτήρα της Village Productions και φυσικά και του πρωταγωνιστή Σάκη Ρουβά, υπέχει τόσου ρίσκου, όσου και αν ποντάραμε μια ολόκληρη περιουσία στο Shake Amor για να βγει...τελευταίο στον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον, Επειδή όμως το σινεμά δεν είναι πανηγυράκι και αμφότεροι οι συνδιοργανωτές του Alter Ego, το γνωρίζουν πολύ καλά, φρόντισαν να αφήσουν στην άκρη τα σκισίματα t-shirt on stage του σούπερ σταρ και να επικεντρωθούν σε μια υπέρμετρα απλούστατη θεματική, που με ελάχιστο κόπο θα οδηγήσει στο box office τουλάχιστον μισό εκατομμυριάκι θεατές για να αποθέσουν τον οβολό τους. Νούμερο που θα ήταν κατά προσέγγιση πολύ μεγαλύτερο, αν η ταινία δεν περιείχε πλάνα που δεν ενδείκνυται να παρακολουθήσουν παιδάκια – σύμφωνα με το γράμμα του νόμου δηλαδή, μην φανταστείτε τίποτα περισσότερο από αυτά που προβάλλονται στην τηλεοπτική prime time – που αποτελούν ένα θεόρατο κομμάτι του fun club του Κερκυραίου!

Ξανά! – Πέραν όμως των οικονομικών οφελών και της ανάτασης του πρεστίζ της παραγωγού, που είδε τις πλάτες των άλλων εγχώριων στούντιος (sic) πέρσι και φέτος σε ότι αφορά στις ελληνικές ταινίες, το φιλμ, ανοίγει στον Σάκη, μια ολοκαίνουργη πόρτα, που μπορεί να χρησιμοποιήσει και πάλι αν θελήσει, διανύοντας την μεταβατική περίοδο – που έχει ξεκινήσει ήδη εκτιμώ – από τα τρυπημένα τζινς στην ελεγχόμενη σοβαρότητα. Αν το δικαιούται ερμηνευτικά? Δίχως δεύτερη σκέψη Α-ΝΑM-ΦΙ-ΒΟ-ΛΑ, συγκρινόμενος ακόμη και με τους χαλαρότατους (επαγγελματίες του είδους) συμπρωταγωνιστές του, που συνθέτουν τον αδιάφορο περίγυρο. Όλοι μας γνωρίζουμε πως ουδέποτε πέρασε το κατώφλι δραματικής σχολής και η ερμηνεία του εδώ είναι απλώς το αποτέλεσμα της εμπειρίας του, σε περισσότερα από πενήντα βίντεο κλιπς. Γεγονός που σημαίνει πως τουλάχιστον δεν εκθέτει με την παρουσία του όποιον τον δίδαξε ηθοποιία...

One With This World – Γεννημένο αποκλειστικά και μόνο για τους φανς, είναι το Alter Ego, που ούτως ή αλλιώς θα το παρακολουθήσουν για να δουν το ίνδαλμα τους στην μεγάλη οθόνη, σε έναν ρόλο που του ταιριάζει αρκετά και να ενθουσιαστούν με τα (άγνωστα προς το παρόν, πλην της διασκευής του Suspicious Minds) τραγούδια του. Και αν για τους φανατικότερους εξ αυτών, προκειμένου να μην δουν την μορφή του Σάκη να σβήνει ποτέ από το πανί, επιθυμούν τα 90 λεπτά της διάρκειας να κρατήσουν κάτι παραπάνω, οι υπόλοιποι, που θα πάνε από περιέργεια, πιθανότατα στο δεύτερο μισό της ταινίας, που φαντάζει να κρατά αιώνες, μπορούν να χρησιμοποιήσουν το κινητό τους, που συνήθως έχει και παιχνίδια στο μενού για να περνά η ώρα...


Βαθμολογία: 2.5/10 Stars2.5/10 Stars2.5/10 Stars (2.5/10)

Γιώργος Ζερβόπουλος




Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2009

Ναι, ναι... Μην γελάσετε, πήγα κι είδα το Alter Ego με τον Σάκη Ρουβά. Να ξεκινήσω απ`αυτό. Πρώτον, ποτέ δεν ήμουν Ρουβίτσα κι ούτε πρόκειται να γίνω στα γεροντάματά μου. Δεύτερον, πήγα να τη δω εξαιτίας μιας υποχρέωσης που είχα. Κάπου το είχα υποσχεθεί πριν μηνών (ονόματα δε λέμε, πρόσωπα δε θίγουμε) κι έτσι δε μπορούσα να το αποφύγω. Και τρίτον, γιατί να κλειστώ στο σπίτι ενώ μπορούσα να πάω βόλτα; Άλλωστε θεωρώ ότι πρέπει να υποστηρίζουμε τον ελληνικό κινηματογράφο. Τα Αμερικάνικα σκουπίδια που βγαίνουν κατά καιρούς είναι καλύτερα;

Θα ξεκινήσω απ`την παραγωγή της ταινίας για την οποία υπεύθυνη είναι η Village Roadshow. Μετά τη πρωτοφανή επιτυχία της Πολίτικης κουζίνας, η εν λόγω εταιρία ακολούθησε αντίθετη πορεία παραγωγής από τη συνηθισμένη. Πρώτα βρέθηκε ο πρωταγωνιστής και μετά το σενάριο πλάστηκε πάνω στην ιδιότητά του. Άλλωστε είναι μεγάλη αβάντα να έχεις στη διάθεση σου το μεγαλύτερο pop είδωλο των τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα. Η ταινία είναι απίστευτα καλογυρισμένη, με εντυπωσιακά πλάνα και φωτογραφία και πολύ καλά μονταρισμένη. Οι άνθρωποι της Village έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά και φαίνεται σε κάθε σκηνή ότι τη ταινία έχει γυριστεί με μεράκι.

Η Village Productions δε λυπήθηκε τα έξοδα κι επέλεξε να ακολουθήσει την τεχνική του digital scanning στο εξωτερικό, σε ένα απ`τα πιο εξελιγμένα τεχνολογικά studio. Η όλη διαδικασία που χρησιμοποιήθηκε είναι η ίδια με αυτή που χρησιμοποιήθηκε στον Άρχοντα των δακτυλιδιών και στο Casino Royale κι είναι η πρώτη φορά που τέτοιου είδους επεξεργασία εικόνας πραγματοποιείται σε ελληνική ταινία, κάτι το οποίο αντιλαμβάνεται κανείς κατά την προβολή της ταινίας, κάνοντας σύγκριση με αντίστοιχες του είδους.

Το ευτύχημα είναι πως οι σεναριογράφοι δεν πέφτουν στην παγίδα να επικεντρωθούν στο “βαρύ” χαρτί της ταινίας, Σάκη Ρουβά, αλλά αφήνουν χώρο να αναδειχθούν κι οι υπόλοιποι χαρακτήρες, οι αδυναμίες τους, η ζωές τους, τα πάθη τους και τα λάθη τους. Η χαλαρή αφήγηση της ταινίας επιτρέπει στα πρόσωπα να γράψουν στον φακό, αλλά δυστυχώς αποδυναμώνει, εξαιρουμένων περιπτώσεων, την δραματουργία της. Υπήρχαν στιγμές όπου σε συγκινούσαν, άλλες που σε έκαναν να γελάς με μεγάλη διάθεση κι άλλες πάλι που ήταν συναισθηματικά ιδιαίτερα αποφορτισμένες, χωρίς να υπάρχει πραγματικός λόγος.

Η σκηνοθεσία ξεκινά δυναμικά, σα να πρόκειται για video-clip μακράς διάρκειας, για να ακολουθήσει στη συνέχεια πιο ήπιο και σταθερό τόνο. Αυτό εν μέρει είναι καλό, γιατί σε αφήνει να την παρακολουθήσεις, χωρίς να σε κουράζει ή να σε ζορίζει. Πιο μοντέρνα, στηριζόμενη στη δυτική τεχνοτροπία, χαρακτηριστικό του πως θα θέλαμε να μοιάζει το εμπορικό σινεμά της χώρας μας.

Η μουσική της ταινίας, κυρίως στα ορχηστρικά της σημεία κι όχι τόσο στα τραγούδια, μελωδική και ταξιδιάρικη, σε κάνει να ανατριχιάζεις και να ζεις την κάθε νότα σε κάθε σημείο του κορμιού σου. Η συνεργασία με την Κρατική ορχήστρα της Σόφιας στη Βουλγαρία, ήταν εξαιρετική επιλογή και σίγουρα δίνει άλλο ήχο και ποιότητα στη μουσική που ντύνει την ταινία.

Ο Σάκης (τα επίθετα είναι περιττά), στο κινηματογραφικό του ντεπούτο είναι εντυπωσιακός, υποδυόμενος το νεαρό καλλιτέχνη όπου η ζωή του θολωμένη από τα φώτα βρίσκεται σε τέλμα σε κάθε επίπεδο. Καλά, μη φανταστείτε ότι θα δείτε και τον De Niro, αλλά αν υποθέσουμε ότι είναι άσχετος στο συγκεκριμένο χώρο, αποδίδει το ρόλο του με επαγγελματισμό, φυσικότητα κι άνεση, κερδίζοντας δίκαια τις εντυπώσεις. Αξιέπαινη προσπάθεια και σίγουρα καλύτερος από κάτι άλλους που το παίζουν μεγάλα ταλέντα της υποκριτικής. Κι αν και ψιλοάσχετο, ωραίο το γενάκι, φρίκη το τσουλούφι...

Από το υπόλοιπο καστ καταφέρνει να ξεχωρίσει η Δανάη Σκιάδη που φλερτάει έντονα με την κάμερα, η οποία δείχνει να τη συμπαθεί ιδιαίτερα κι η παρουσία της είναι περισσότερο επιβλητική απ`ότι των υπολοίπων, τους οποίους πάνω-κάτω τους βλέπουμε σε συνηθισμένους ρόλους. Πάντως τρελό γέλιο έχει ο Δημήτρης Κουρουμπάλης, υποδυόμενος το νέο που ζει τη ζωή του στο έπακρο.

Ταινία χαρακτήρων, αν και λίγο προβλέψιμη, ειδικά κατά το πρώτο μισό (αν κάποιος είναι παρατηρητικός κι έχει δει τα τρέιλερ θα καταλάβει αμέσως που πάει το θέμα σε κάποιους τομείς), με υπέροχη μουσική, εξαιρετική παραγωγή, καλές και γήινες ερμηνείες. Θίγει κοινωνικά θέματα όπως τα ναρκωτικά, την ασθένεια, το θάνατο και την απώλεια που προκαλεί, τον έρωτα, τη φιλία, το τύφλωμα της δόξας και τη βρωμιά που κρύβεται πίσω απ`αυτή... Μια ταινία αναζήτησης του Alter Ego, του άλλου μας εαυτού, του άλλου μας μισού. Γρήγορη πλοκή που δεν κουράζει. Αν κάποιος δεν τη δει σινεμά δε θα χάσει κάτι, αλλά κάποια στιγμή σίγουρα, έστω και σε DVD, αξίζει να τη δεις.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου


 
<Χωρίς Τίτλο> - panos_86 - Δευ 03 Ιαν 2011 - 22:35
ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ....ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΚΩΜΩΔΙΑ,ΜΠΡΑΒΩ ΣΤΟΝ SAKIS ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΣΤΕΙΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ!!!ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΓΕΛΙΟ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ!!!ΑΛΛΑ Ο SAKIS ΞΕΠΕΡΝΑΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ.ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕΣ ΟΤΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΓΕΛΙΟ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΙΣ ΦΩΝΗΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ,ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΠΕΡΙΤΡΑΝΑ ΟΤΙ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΕΞΙΣΟΥ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΗΘΟΠΟΙΙΑ.ΜΠΡΑΒΟ,ΜΠΡΑΒΟ!!!!ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΧΡΥΣΟ ΦΟΙΝΙΚΑ,ΧΡΥΣΗ ΑΡΚΤΟ ΚΑΙ ΧΡΥΣΟ ΜΠΑΜΠΟΥΙΝΟ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ!!!!
 
Legacy - kostas - Unverified - Πεμ 18 Ιαν 2007 - 21:41
poso gtp tha einai afti i tainia? fantazomai para poly.
kostas
 
Legacy - Spyros - Unverified - Τρί 20 Μαρ 2007 - 12:07
Oute o idios de tha paei na ti dei
Spyros
 
Legacy - xorevw lambanta - Unverified - Πεμ 12 Απρ 2007 - 21:22
Πλοκη: Τα φωτα αναβουν και το "συγκροτημα" (εντος εισαγωγικων) ανεβαινει στη σκηνη. Τα ζωα/*******/*******/*******/*******-podpersons ζητωκραυγαζουν... Το playback ξεκινα και το "συγκροτημα" (εντος εισαγωγικων) αποθεωνεται...

Ο Σακης, στο κεντρο της σκηνης, φαινεται να τα εχει ξεπουλησει ολα. Όλα οσα θελουν να αγορασουν πολυεθνικες μεγα-εταιρειες απο τη ζωη του, τα εχουν και φροντιζουν να του δινουν το εξης προφιλ: επιτυχημενη καριερα, εντονη προσωπικη ζωη, θαυμαστριες, φιλους. Η συνειδηση του Σακη εξαφανιστηκε προ πολλου μαζι με την αξιοπρεπεια του - **************************** απο την κοσμικη Αθηνα. Όμως αυτα ειναι αρκετα; Μηπως κατι λειπει; Σιγουρα οχι τα αφθονα φυχοφαρμακα και αλλα ναρκωτικα και ενας συρφετος απο image makers και λοιπο "team" που φροντιζει για το προϊον της. Στις 10 Μαϊου 2007 η ******* παρουσιαζει το νεο project της γυρω απο τον Σακη.
Πλοκη: Τα φωτα αναβουν και το συγκροτημα ανεβαινει στη σκηνη. Ο κοσμος ζητωκραυγαζει... Το συγκροτημα αποθεωνεται...

Ο Στεφανος (Σακης Ρουβας), στο κεντρο της σκηνης, φαινεται να τα εχει ολα. Όλα οσα θελει καποιος απο τη ζωη του και μοιαζουν να ειναι σημαντικα: επιτυχημενη καριερα, εντονη προσωπικη ζωη, θαυμαστριες, φιλους. Όμως αυτα ειναι αρκετα; Μηπως κατι λειπει;
xorevw lambanta
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.