• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The League of Extraordinary Gentlemen (2003)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Συμμαχία
- Γνωστό και ως:
LXG

Υπερήρωες | 110' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 17 Οκτ 2003
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 19/1/2004
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά - Γερμανικά - Ιταλικά
Δημοτικότητα: 0.01 %
Αξιολόγηση: 6.23/106.23/106.23/106.23/106.23/106.23/106.23/10   (6.23/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Η δύναμη των επτά γίνεται η συμμαχία του ενός.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2003 - 19:08

PLAY

Τα φώτα σβήνουν αργά! Το σήμα της 20th Century Fox ξεπροβάλλει στην οθόνη με μεγαλοπρέπεια για να «παλιώσει» και να μας εισάγει στο 1899 όπου και υποτίθεται ότι διαδραματίζεται η ταινία. Εκεί μια σκηνή καταστροφής σου κάνει ξεκάθαρο το τι πρόκειται να δεις προς μεγάλη μου ευχαρίστησή.

PAUSE

Μάλλον η ψυχολογική μου κατάσταση χρειάζεται εξήγηση για να γίνει αντικειμενικότερη αυτή η κριτική! Έχοντας δει 30 φεστιβαλικές ανεξάρτητες ταινίες κυριολεκτικά τη μια μετά την άλλη ο οργανισμός μου διψούσε για Hollywood. Ήθελα να ξεχάσω τον κινηματογράφο ως τέχνη και να τον απολαύσω ως εμπορικό προϊόν που σαν ένα κουτάκι Κόκα-Κόλας προσφέρει αυτό που πληρώνεις. Προσθέστε σε όλα αυτά και το γεγονός ότι είμαι ερωτευμένος και άρα ευσυγκίνητος και ευερέθιστος με την παραμικρή βλακεία και έχετε το πορτρέτο ενός τύπου που είναι έτοιμος να ευχαριστηθεί το τυχαίο blockbuster που του σερβίρουν, πόσο μάλλον όταν αυτό βασίζεται σε ένα πετυχημένο κόμικς.

FAST FORWARD

Ούτε σε Fast Forward δεν αντέχεται αυτό το δίωρο παραλήρημα εφέ και ανουσιότητας με έναν Sean Connery να ξεφτιλίζει ό,τι ίχνος αξιοπρέπειας του έχει μείνει και το Hollywood να συνεχίζει τη βάναυση κακοποίηση βιβλίων, κόμικς, παλιότερων ταινιών ακόμα και παιχνιδιών. Σε αυτή την περίπτωση το σκοτεινό κόμικς του Alan Moore γίνεται καρναβάλι, από αυτά τα πολύ κιτς, που όμως δεν το παραδέχεται και θέλει να θέσει τους καρνάβαλους ήρωές του σε ψυχολογικές διακυμάνσεις αντί να τους αφήσει καρικατούρες, όπου και θα είχαν την ελπίδα να περάσουν απαρατήρητοι. Έτσι αρνείται να προσφέρει μόνο δράση και προσπαθεί να σοβαρέψει λίγο για να ανακηρυχθεί μια ολοκληρωμένη…χαζομάρα. Τόσο απογοητευτικό είναι ώστε να εκτιμούμε ακόμα και τις πενιχρές σεναριακές ανατροπές που θυμίζουν ότι δεν βλέπουμε video clip και τις ελάχιστες σκηνές, όπου η κάμερα πάει σαν τρελή για να μας ζαλίσει και να γίνει με αυτό τον τρόπο πιο ανώδυνο το να τις βλέπεις. Η μεγαλόπρεπη παρουσία του Sean και το ελάχιστο χιούμορ βοηθούν ώστε να υποφέρεται αυτό το σύνολο από δικαιολογίες για καταστροφές, κυνηγητά και μάχες. Διότι τελικά περί αυτού πρόκειται: όλη η ταινία είναι μια μεγάλη δικαιολογία για κέρδος και όταν αυτό γίνεται τόσο κραυγαλέο και προφανές δεν μπορείς παρά να ενοχλείσαι.

STOP

Όποια και αν είναι η ψυχολογική κατάσταση που μπορεί να σας υπαγορεύει να δείτε τη Συμμαχια μην το κάνετε παρά μόνο στα Village, με άφθονο ποπ κορν, ομιλητικούς φίλους και πολύ, μα πάρα πολύ διάθεση για χαβαλέ.

Βαθμολογία: 3/10 Stars3/10 Stars3/10 Stars (3/10)

Σταμος Δημητροπουλος




Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2003 - 10:20

Εδώ και καιρό θαύμαζα τους αθλητικούς συντάκτες που κατάφερναν να χωράνε πάντα στα άρθρα τους κάτι κλισεδιάρικες φράσεις που δεν τις περιμένεις ούτε από περιπέτεια του Michael Bay. Σήμερα, και μόνο για τους Extraordinary Gentlemen, θα δανειστώ μια, ως φόρο τιμής..

Σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες η αποτυχία του The League of Extraordinary Gentlemen. Πως είναι δυνατόν να έγινε περίγελος μια ταινία με αξιοσημείωτο budget, σκηνοθέτη με καλό παρελθόν στην περιπέτεια (Stephen Norrington - Blade - Σκοτεινη Δυναμη), σενάριο βασισμένο σε υπέρ-cool comic (Το ομώνυμο του Alan Moore) και αξιοσέβαστο καστ (Από τον Sean Connery και Richard Roxburgh έως Stuart Townsend και Peta Wilson); Φυσικά οι γνωστοί κριτικοί του Hollywood δεν παρέλειψαν να χλευάσουν την ταινία πριν ακόμα αυτή βγει στις αίθουσες. Παραμερίζοντας την σοβαροφάνεια του τομέα, που ως cineργάτες πάλι καλά δεν μας διακρίνει, θα χαρακτήριζα την ταινία μέτρια, και κατά απολαυστική σε μερικά μικρά διαστήματα. Η υπόθεση είναι η εξής: Μια ομάδα από χαρακτήρες τη κλασσικής λογοτεχνίας (Alan Quatermaine, Mina Harker, Captain Nemo, The Invisible Man, Dr Jeckyl, Tom Sawer, Dorian Gray) κινητοποιούνται για να σταματήσουν τον μυστηριώδη Phantom,που θέλει να οδηγήσει τον κόσμο σε παγκόσμιο πόλεμο.

Το φταίξιμο για την μετριότητα πέφτει στον Norrington και τον σεναριογράφο Kevin O`Neill. Έχοντας στα χέρια τους υλικό για την απόλυτα απολαυστική ταινία καταφέρνουν όχι μόνο να κάνουν ανούσιες αλλαγές στην πλοκή (οι Tom Sawer και Dorian Gray δεν είναι καν ορίτζιναλ μέλη της ομάδας αλλά μπήκαν στο σενάριο για να δελεάσουν το Αμερικάνικο κοινό) αλλά και να δημιουργήσουν μια σχεδόν στατική περιπέτεια, με μια εκνευριστικά γραμμική πλοκή. Το σενάριο είναι ανέμπνευστο (και ανοίγει τα χαρτιά του ήδη στην μία ώρα, ενώ το twist στην πλοκή θα θυμίσει πολλά στους αναγνώστες του The Man Who Was Thursday) και με κλασικές κακογραμμένες ατάκες action movie, ενώ ο Norrington αρκείται σε κάποιες μέτρια στημένες σκηνές δράσεις, πολύ μακριά από το στυλάτο Blade. Όσον αφορά τις ερμηνείες, ξεχωρίζουν οι (παραλίγο Aragorn!) Stuart Townsend και ο Dr Jeckyl, Jason Flemyng, ενώ ο Sean διατηρεί ακόμα μια αξιοσημείωτη ενέργεια. Οι πιο απολαυστικές σκηνές περιλαμβάνουν τους χαρακτήρες της ομάδας να χρησιμοποιούν τις ικανότητες τους, ενώ ειδικότερα ο Invisible Man και ο Mr. Hyde (και γιατί όχι, ο Nαυτίλος του Καπετάνιου Νέμο) είναι εξαιρετικοί - αλλά θα θέλαμε περισσότερο!

Ήδη οι φήμες για τα προβλήματα κατά την διάρκεια των γυρισμάτων δημιούργησε κακό κλίμα για την ταινία, ιδίως η εικόνα του Connery να έρχεται στα χέρια με τον Norrington. Κρίμα, γιατί η ευκαιρία ήταν μεγάλη. Τολμώ να πω ότι αν ο Norrington έμαθε απ τα λάθη του, θα ανυπομονούσα να δω ένα sequel,κάτι που όμως προς το παρόν αποκλείει το box office της ταινίας. Προς το παρόν μας έμεινε το LXG, μια ταινία τόσο μακριά απ το τέλειο ώστε να μπαίνει στην σφαίρα του cult..

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Θοδωρης Σαρλας




CineComics

H TAINIA



Μια μικρή περιγραφή

Τοποθετημένη στη Βικτωριανή Αγγλία, η ιστορία επικεντρώνεται σε μία ομάδα από ασυνήθιστους χαρακτήρες οι οποίοι στρατολογούνται από ένα μυστηριώδη άγνωστο, για να σταματήσουν έναν παράφρωνα (The Phantom), που ως στόχο του έχει να στρέψει τα κράτη του κόσμου το ένα ενάντια στο άλλο. Η απίστευτη γκάμα των ηρώων έχει σαν καθοδηγητή τον Allan Quatermain (Sean Connery) και μέλη της μερικές από τις σημαντικότερες και πιο γνωστές φιγούρες της περιπετειώδης λογοτεχνίας, οι οποίες είναι : Captain Nemo (Naseeruddin Shah), Mina Harker (Peta Wilson), Αόρατος άνθρωπος Rodney Skinner (Tony Curran), ο αμερικανός πράκτορας Tom Sawyer (Shane West), Dorian Gray (Stuart Townsend) και Dr. Jekyll/Mr. Hyde (Jason Flemyng). Τον μυστηριώδη άγνωστο M καθώς και το κακό της ταινίας Phantom, ενσαρκώνει ο Richard Roxburgh.

Σχετικά με την ταινία



    · Η ταινία ήταν προγραμματισμένη να βγει στις αίθουσες στης 6 Ιουνίου 2003, αλλά τελικά τα σχέδια αλλάξανε και η πρεμιέρα μεταφέρθηκε στης 11 Ιουλίου λόγο των πλημμύρων του καλοκαιριού στη Πράγα της Τσεχίας, που καταστρέψανε σκηνικά αξίας άνω των 7 εκατομμυρίων δολαρίων !

    · Τα γυρίσματα της ταινίας που στοίχισε 80 εκατομμύρια δολάρια ξεκίνησαν στη Τσεχία και το Μαρόκο το 2002.

    · Όπως και με τη ταινία From Hell - Επισκεπτης απο την Κολαση του ίδιου συγγραφέα (Alan Moore), οι σκηνές του Λονδίνου γυρίστηκαν στη Πράγα.

    · Η ταινία βγήκε στις αίθουσες από την 20th Century-Fox.

    · Σκηνοθέτης της ο Stephen Norrington (Blade - Σκοτεινη Δυναμη)

    · Η σκηνοθεσία έγινε πάνω στο σενάριο του James Robinson (Starman)

    · Παραγωγός ο Don Murphy (From Hell)

    · Original concept φυσικά από το comic των Alan Moore και Kevin O`Neill




Μετά από μήνες αναμονής το The League of Extraordinary Gentlemen έφτασε επιτέλους και στη χώρα μας και εισέβαλε στις μεγάλες οθόνες μετά από ένα καλοκαίρι κορεσμένο με action blockbusters. Κατά τη άποψη πολλών, μία ιστορία βασισμένη στη συγκέντρωση ηρώων της Βικτοριανής εποχής, με στόχο να σταματήσουν έναν παράφρωνα από το να ξεκινήσει ένα παγκόσμιο πόλεμο το 1899, ήταν μια πολλή καλή σκέψη, για να μην αναφερθούμε στη πλοκή αλλά και την ευκαιρία για την ενσάρκωση στο λευκό πανί πολλών αγαπημένων χαρακτήρων. Κατά την άποψη κάποιων άλλων πάλι, η ομάδα της παραγωγής με επικεφαλή τον Don Murphy από τη Fox μάλλον δεν το είδε έτσι. “Κακόβουλα” σχόλια λένε πως πήραν μία άριστη comic νουβέλα, μερικούς καλά ανεπτυγμένους λογοτεχνικούς χαρακτήρες, τον Θρύλο της μεγάλης οθόνης Sean Connery και κατάφεραν να μετατρέψουν μία χρυσή ευκαιρία για μία καλή ταινία σε αυτό που κάποιοι θεωρούν μία από της χειρότερες μεταφορές comic στη μεγάλη οθόνη.

Αλλά βέβαια αυτή είναι μόνο μία άποψη.

Για να ξεκινήσουμε λοιπόν αυτή την... περίεργη διαδρομή στο κόσμο της 7ης τέχνης



Βασισμένο στη σεβάσμια γραφική νουβέλα των Alan Moore και Kevin O`Neill, το LXG (με αυτό το ακρωνύμιο αναφέρεται το ευρύ κοινό στη ταινία, οπότε...) είναι η πιο καινούρια μεταφορά comic στη μεγάλη οθόνη, κάτι που μάλλον είναι στη μόδα τελευταία αφού πριν από αυτή είδαμε τον ένα μετά τον άλλο comic ήρωα να σκαρφαλώνει στο πανί. Βέβαια εδώ δε μιλάμε για μεταφορά του στιλ Spider-Man, The Hulk, X-Men και δε συμμαζεύεται αφού η πηγή της ταινίας είναι πιο λογοτεχνική. Οι χαρακτήρες που αναφέρει και εξερευνά έχουν υπάρξει μόνο σε κλασικούς λογοτεχνικούς τόμους περιπέτειας που έχουν μεγαλώσει εμάς (εμένα και τη γενιά μου τουλάχιστον) αλλά και τους γονείς μας.



Σκηνοθέτης του LXG(η δύναμη του κοινού που λέγαμε...) ο κύριος Stephen Norrington. Η τελευταία του ταινία ήταν το πασίγνωστο πια blockbuster Blade και το LXG θυμίζει τη Βαμπιρική comic ταινία με πολλούς τρόπους. Για μερικούς ο Norrington έχει ένα πολύ δημιουργικό Playstation μάτι, αλλά καμία ικανότητα να το ελέγξει. Παρουσιάζει τη δράση και τα special effects με όλο το σκέρτσο ενός προνομιούχου νεαρού, αλλά όταν έρθει η ώρα να τα βάλει σε σειρά απλά... χάνει τη μπάλα. Το LXG είναι μία περιπέτεια με ατελείωτα χρηματικά εφόδια. Αλλά για πολλούς ο Norrington χρησιμοποιεί τόσα πολλά special effects που φτάνει σε σημείο να κάνει τη ταινία κλειστοφοβική και να μουδιάζει περισσότερο από όσο ξεσηκώνει. Η αλήθεια είναι πως ο Norrington δε φαίνεται να έχει υπό τον έλεγχο του το λογοτεχνικό “τέρας” της ταινίας. Έτσι καταλήγουμε να αναγνωρίζουμε χαρακτήρες όπως τον θρυλικό Captain Nemo από την αναφορά των ονομάτων τους και μόνο. Η ταινία σίγουρα θα έπρεπε να έχει στις πλάτες της ένα σκηνοθέτη που δε φοβάται να εμπλακεί με τους δημοφιλείς χαρακτήρες της και να τους ξεδιπλώσει με τέτοιο τρόπο ώστε το κοινό να τους αναγνωρίσει και να τους ταυτίσει με αυτούς των κλασικών βιβλίων.

Οι Χαρακτήρες



Το αξιοπρόσεχτο σε αυτή τη ταινία σίγουρα δεν είναι ούτε τα special effects ούτε η σκηνοθεσία (αν και δυστυχώς εκεί θα καταλήξουμε όπως θα διαβάσετε παρακάτω). Τα ονόματα (και εννοώ των ηρώων όχι των ηθοποιών) όμως αυτών που απαρτίζουν την ομάδα του LXG, σίγουρα θα έκαναν κάποιους να κοιτάξουν καλύτερα τις αφίσες στις στάσεις των λεωφορείων και στους τοίχους της πόλης. Ονόματα όπως Captain Nemo, Dr. Jekyll/Mr. Hyde, Dorian Gray αξίζουν τη προσοχή μας αφού είναι ονόματα ηρώων μεγάλων λογοτεχνών που είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένοι και αγαπημένοι, μη μου πείτε πως δεν έχετε διαβάσει το 20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα του Ιουλίου Βερν, η τον Δράκουλα του Bram Stoker (έστω τη ταινία). Να λοιπόν τι κάνει αυτή τη ταινία και φυσικά το comic από το οποίο προέρχεται ξεχωριστά. Ας αναφερθούμε λοιπόν σε αυτούς έναν-έναν, για να καταλάβετε για τι εύρος μιλάμε.

Captain Nemo (Naseeruddin Shah) : σίγουρα ο πιο γνωστός χαρακτήρας της ταινίας, τουλάχιστον για το ελληνικό κοινό. Μιλάμε φυσικά για τον δημοφιλή Καπετάνιο του Ναυτίλου, κεντρικό ήρωα του λογοτεχνικού αριστουργήματος του Ιουλίου Βερν 20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα (1870). Είναι ίσως η πρώτη φορά που ο Ινδός καπετάνιος ενσαρκώνεται από ένα Ινδό ηθοποιό όπως και θα έπρεπε. Ο Naseeruddin Shah παίζει το ρόλο του πολύ καλά και επιτυγχάνει να ξεχωρίσει από τη πρώτη στιγμή που εμφανίζεται, αν και δε καταφέρνει να δώσει στο χαρακτήρα του Nemo το μένος και τον υπέρμετρο εγωισμό που τον διέκριναν. All and All, που λένε και οι αμερικάνοι, είναι μία άξια προσπάθεια.




Mina Harker (Peta Wilson) : ένας όχι πρωταγωνιστικός χαρακτήρας του λογοτεχνικού βιβλίου από το οποίο προέρχεται, την κυρία Mina θα τη θυμάστε οι περισσότεροι από τη ταινία Dracula του Francis Ford Coppola, βασισμένη στο ομώνυμο λογοτεχνικό βιβλίο του Bram Stoker Dracula (1897). Η Mina είναι η ωραία δεσποινίς που έχει την ατυχία (τύχη για μερικές αιθέριες υπάρξεις εκεί έξω) να δαγκωθεί από τον Κόμη Δράκουλα. Το λάθος στη μεταφορά του συγκεκριμένου χαρακτήρα έγκειται στο ότι η μεταμόρφωση της Mina σε βαμπίρ δεν ολοκληρώνεται αφού ο Κόμης Δράκουλας σφαγιάζεται πριν συμβεί κάτι τέτοιο. Η ερμηνεία της Peta Wilson την οποία θα θυμάστε από τη τηλεοπτική σειρά Νikita, δεν είναι κακή αλλά σίγουρα δε θυμίζει τη πραγματική Mina του Stoker η οποία κάθε άλλο παρά “λυσσάρα ” ήταν. Το ρόλο της Mina αρχικά είχε συμφωνηθεί να τον ερμηνεύσει η Monica Bellucci ( ...αααααχ) που τελικά αρνήθηκε λόγο ωραρίου. Η Saffron Burrows ήταν επίσης προτεινόμενη για το ρόλο.




Dorian Gray (Stuart Townsend): Dorian Gray, ένας χαρακτήρας που σίγουρα έχετε ακουστά αλλά μπορεί να μη γνωρίζεται. Ο Gray δεν αναφέρεται πουθενά στο comic. Προέρχεται από το κλασσικό λογοτεχνικό βιβλίο του Oscar Wilde ”Το πορτραίτο του Dorian Gray” (1891). Μία αμφιλεγόμενη μορφή που πάντα προκαλεί ερωτήσεις. Στο βιβλίο του Wilde ο Dorian εύχεται το πορτραίτο που φτιάχτηκε με μοντέλο τον ίδιο να γερνάει αντί για αυτόν. Λέει πως θα έδινε και τη ψυχή του για αυτό και έτσι η ευχή του πραγματοποιείται. Στη ταινία ο Dorian εμφανίζεται σαν ένας αθάνατος άνδρας που στο τέλος αποκαλύπτεται σαν ο προδότης της ομάδας. Ο χαρακτήρας του Gray δεν παρουσιάζει κανένα απολύτως ενδιαφέρον πέρα από το όνομα που κουβαλάει και το γεγονός ότι είναι αθάνατος. Καταλήγει να θυμίζει περισσότερο τον Highlander από την ομώνυμη σειρά, ειδικά με το μουσο-μουστάκι και τα αναχρονιστικά ρούχα, παρά τον ήρωα του Wilde. Η ερμηνεία του Stuart Townsend (ο οποίος προοριζόταν να ενσαρκώσει τον Aragorn στο The Lord of the Rings) είναι απλά αδιάφορη.




Dr. Jekyll/Mr. Hyde (Jason Flemyng) : Ο αινιγματικός ήρωας του Robert Louis Stevenson από το βιβλίο του “The Strange Case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde” (1886). Επίσης ένας χαρακτήρας που έχετε ακουστά αλλά μάλλον δεν γνωρίζετε. Ο Dr. Jekyll είναι ένας καλοκάγαθος γιατρός, που πιστεύει πως για να απαλλαγεί κάποιος από τον πειρασμό πρέπει να τον κραδαίνει. Φτιάχνει έναν ορό που τον μεταμορφώνει στον τρομακτικό και λυσσαλέο Mr. Hyde, ο οποίος κάνει όσα δε μπορεί ή δε θέλει να κάνει ο Ο Dr. Jekyll. Ο Jason Flemyng καταφέρνει να ταυτιστεί με τον Jekyll και έτσι μας προσφέρει μία αξιοπρόσεχτη ερμηνεία που ξεπερνάει τις υπόλοιπες. Ο David Thewlis ήταν προτεινόμενος για το ρόλο αλλά τελικά επιλέχθηκε ο Flemyng.




Αόρατος άνθρωπος Rodney Skinner (Tony Curran) : Ο γνωστός σε πολλούς αόρατος άνθρωπος είναι δημιούργημα της φαντασίας του H.G. Wells από το βιβλίο του “The Invisible Man” (1897). Παρόλο που ο χαρακτήρας είναι ο σωστός, το όνομα του έχει αλαχθεί από Hawley Griffin σε Rodney Skinner (?), λόγο πνευματικών δικαιωμάτων. Στο βιβλίο του Wells, ο νεαρός επιστήμονας χρησιμοποιώντας τον εαυτό του σα πειραματόζωο, ανακαλύπτει το τρόπο να γίνει αόρατος. Δυστυχώς η “αλλαγή” δεν είναι αναστρέψιμη και έτσι μένει για πάντα δέσμιος της εφευρετικότητας του με αποτέλεσμα να οδηγείται σιγά σιγά στη τρέλα. Ο μόνος χαρακτήρας της ταινίας με αίσθηση χιούμορ, που τον κάνει πιο συμπαθητικό από τους άλλους. Πολύ καλός και ο τρόπος που εξαφανίζεται και από τη ταινία, αφού από κάποιο σημείο και μετά απλά τον χάνουμε εντελώς, ευτυχώς επιστρέφει προς το τέλος. Η ερμηνεία του Tony Curran δεν είναι κακή, αλλά δε προλαβαίνει να σφυρηλατηθεί με αποτέλεσμα να κάνει το ενδιαφέρον αλλά και μερικούς θεατές “αόρατους”. Ο Άγγλος κωμικός Eddie Izzard διάβασε για το ρόλο αυτό αλλά τελικά... δεν έκατσε.




Agent, Tom Sawyer (Shane West) : εδώ έχουμε ίσως τον πιο περίεργο (από την άποψη του σεναρίου και της σκηνοθετικής επιλογής) χαρακτήρα του έργου. Ο Tom Sawyer από το βιβλίο του Mark Twain "The Adventures Of Tom Sawyer" (1876) εισήχθη στο σενάριο μόνο και μόνο για να προσελκύσει το αμερικάνικο κοινό και για να έχουν κάποιον με τον οποίο θα μπορούσαν να ταυτιστούν (?!?) και όπως καταλαβαίνετε δεν αναφέρεται στο comic. Η παρουσία του είναι τελείως άσκοπη από σεναριακή άποψη αλλά ευτυχώς ο Shane West καταφέρνει να τραβήξει τη προσοχή με τη γνωστή αμερικάνικη απλότητα και χαζογοητεία. Θετικό του χαρακτήρα είναι πως δεν έχει αρνητικό background και επίσης το ότι του δόθηκε ο δεύτερος μεγαλύτερος ρόλος μετά από αυτόν του Sean Connery αφού σε όλη τη ταινία ο Connery τον αντιμετωπίζει σα μαθητευόμενο γιο. Η ερμηνεία δεν έκανε τη διαφορά αλλά τουλάχιστον δεν ήταν ενοχλητική.




Professor James (M)oriarty (Richard Roxburgh) : να και ένας χαρακτήρας που σίγουρα οι αναγνώστες του Sherlock Holmes θα γνωρίζουν. Ο Professor M (αναφέρεται στα βιβλία του Ian Fleming, συγγραφέα του James Bond, με αυτό το ψευδώνυμο) είναι αυτός που αναλαμβάνει τη συλλογή των ηρώων και τη δημιουργία της ομάδας. Αργότερα ανακαλύπτουμε πως είναι στην ουσία ο “Κακός” της ταινίας αφού παίζει σε διπλό ταμπλό και είναι συγχρόνως και το Φάντασμα (Phantom). Οι δύο αυτοί χαρακτήρες (που στην πραγματικότητα δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους) προέρχονται από διαφορετικές πηγές. Ο Professor (M)oriarty είναι η νέμεσις του Sherlock Holmes και ο απόλυτος εξουσιαστής του Λονδρέζικου εγκλήματος και εμφανίζεται σε δύο ιστορίες του Sir Arthur Conan Doyle (συγγραφέα του Sherlock Holmes), στο “The final Problem” (1893) και στο “The Valley of Fear” (1915). Το Φάντασμα (Phantom) από την άλλη είναι πλάσμα της φαντασίας του Γάλλου Gaston Leroux από το βιβλίο του “Το φάντασμα της όπερας” που είναι μία πιο μουσική version του κλασικού “Η Ωραία και το Τέρας”. Έτσι λοιπόν εδώ έχουμε την ερμηνευτική προσπάθεια του mix αυτών των δύο χαρακτήρων από τον Richard Roxburgh (ο οποίος επίσης ενσαρκώνει τον Sherlock Holmes στο ανερχόμενο remake του BBC “The Hound of the Baskervilles”), που δυστυχώς δε πείθει. Η προσπάθεια είναι τουλάχιστον ανεκτή.




Allan Quatermain (Sean Connery) : και φτάνουμε στον Κύριο Connery, ο οποίος μας απογοήτεψε με την επιλογή του να παίξει σε αυτή τη ταινία αφού η ερμηνεία του μοιάζει με μία καρικατούρα του πραγματικού Connery και τίποτα άλλο. Ο ηθοποιός επισκιάζει, όχι με καλό τρόπο, όλη τη ταινία μόνο και μόνο με τη παρουσία του (για ευνόητους λόγους). Δε φαίνεται όμως να καταλαβαίνει ούτε να ενδιαφέρεται για το ρόλο του με αποτέλεσμα να δίνει μία κατά τα άλλα πεζή ερμηνεία χωρίς πάθος. Ο χαρακτήρας τον οποίο ενσαρκώνει ειναι ο Allan Quatermain (που θεωρείτε το σωστό ορθογραφικά όνομα και όχι Quartermain όπως προσφωνείται πολλές φορές στη ταινία, αν και ο Haggard χρησιμοποιούσε το δεύτερο μερικές φορές στο βιβλίο του) από το βιβλίο του H. Rider Haggard “King Solomon`s Mines" (1885). Ο Quatermain είναι ένας μεγάλος εξερευνητής και έχει εξερευνήσει πολλές άγνωστες περιοχές στο όνομα της αυτοκρατορίας.


Επίσης να αναφέρω πως οι συντελεστές σκέφτηκαν τη προσθήκη του Campion Bond, το όνομα του Jason Isaacs φιγουράριζε για το ρόλο μέχρι που ο ίδιος το αρνήθηκε, αλλά τελικά κατέληξαν να τον εξαλείψουν τελείως.

ΤΟ COMIC KAI H ΣΧΕΣH TOY ME THΝ TAINIA



Μία ταινία λοιπόν βασισμένη σε ένα comic ε? Ωραίο ακούγεται, αλλά πόση σχέση έχουν οι δύο αυτές μορφές του LXG?

Ο Alan Moore ο οποίος έχει γράψει και το γνωστό From Hell, είναι ίσως ο μόνος που θα μπορούσε να φανταστεί, να δώσει μορφή και τελικά να εντυπώσει αυτό το συνωθήλευμμα χαρακτήρων του παρελθόντος και τις περιπέτειες τους στο χαρτί. Αρχικά το LXG comic είχε δημοσιευτεί σα μια σειρά 6 τευχών και στη συνέχεια σε δύο paperback συλλογές και μία Hardcover έκδοση, όλα υπό τη σφραγίδα της America’s Best Comics.

Η ιστορία όπως αναφέρεται στο comic



To έτος είναι 1898 σε μία εναλλακτική Αγγλία όπου φανταστικοί χαρακτήρες ζουν τη δική τους ζωή. Ο θρυλικός ντετέκτιβ (Sherlock Holmes) θεωρείται νεκρός. Ο Campion Bond, της μυστικής υπηρεσίας της αυτού Υψηλότητας, υπό της διαταγές του μυστηριώδη Μ, ξεκινά να συγκεντρώσει μία ομάδα από εκπληκτικούς χαρακτήρες για να βρουν και να φέρουν πίσω το κλεμμένο στοιχείο αντι-βαρύτητας Cavorite, από ένα σατανικό αρχι-εγκληματία της ανατολής. Την απίστευτη ομάδα οδηγεί η Miss Mina Murray. Και εδώ είναι το σημείο που ξεκινά η σχέση με τη ταινία.

Η Miss Murray είναι η γνωστή μας πια Μίνα από το δράκουλα. Τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας προέρχονται και αυτά από γνωστά Βικτοριανά λογοτεχνικά έργα. Έχουμε τον Allan Quatermain του H. Rider Haggard, τον Captain Nemo του Ιουλίου Βερν. Την ομάδα ολοκληρώνουν τα δύο “φρικιά” των H.G. Wells (Invisible Man) και R.L.Stevenson (Dr. Jekyll/Mr. Hyde). Η ιδέα της μάζωξης μιας ομάδας από καταξιωμένους χαρακτήρες δεν είναι πρωτότυπη, αλλά η επιτυχία των 6 τευχών του comic πηγάζει από την εφευρετικό χαρακτηρισμό αλλά και την χρονική περίοδο όπως αναδημιουργήθηκε από τον Moore. Κάθε χαρακτήρας παρουσιάζεται να έχει ξεπεράσει το παρελθόν του και τις πασίγνωστες προσωπικές του ιστορίες. Αυτό που τους ενώνει είναι μία κοινή στάμπα “κατεστραμμένου προϊόντος”. Για παράδειγμα ο Quatermain σώζεται από μια ζωή κραιπάλης και ψευδαίσθησης. Η Miss Murray καλύπτει συνεχώς το λαιμό της μετά από περιστατικά που την στιγμάτισαν (στη κυριολεξία) από ένα ξένο Ευγενή και έτσι την εξοστρακίσανε από τη καλή κοινωνία. Επίσης στο comic εμφανίζονται ο Chevalier Auguste Dupin του Edgar Allan Poe, ο Fu Manchu του Rohmer, ο Professor Moriarty και ο Mycroft Holmes.

Παρ’ όλο που ο Sherlock Holmes δεν παίρνει μέρος στην ιστορία, εμφανίζεται σε ένα πανέμορφο Flashback στο τεύχος 5. Καθ’ όλη τη διάρκεια του comic βέβαια επικρατεί μία υποθάλπτουσα αναμονή για το πρόσωπο του. Τελικά δεν εμφανίζεται πουθενά. Η παρουσία του Mycroft Holmes όμως ανταμείβει σχετικά του αναγνώστες. Ο Moriarty από την άλλη είναι χαρακτήρας κλειδί στην ιστορία με ένα μεγάλο και σημαντικό ρόλο.

Τα τεύχη είναι πανέμορφα. Το artwork του Kevin O`Neill μπορεί να μη ταιριάζει σε όλους τους αναγνώστες αλλά σίγουρα ταιριάζει στην όλη αίσθηση της ιστορίας.

Γιατί φωνάζουν οι fans ? Μήπως έχουν δίκιο ?

Αυτό που ίσως θα ενοχλούσε τους fan του comic, είναι το γεγονός ότι πουθενά στη ταινία δεν εμφανίζονται αγαπημένοι χαρακτήρες του αναγνωστικού κοινού που προανέφερα όπως οι Sherlock Holmes, Campion Bond, Fu Manchu, Mycroft Holmes αλλά αντικαθιστούνται από τους Dorian Gray και Tom Sawyer. H ταινία θα μπορούσε, κατά την ταπεινή μου άποψη, να περιλαμβάνει και αυτούς τους χαρακτήρες για να μη χάνεται η σύνδεση με το comic.

Είναι ίσως η κακή συνήθεια του Hollywood να διαστρεβλώνει ιστορίες που το κοινό έχει αγαπήσει μέσα στο πέρασμα των χρόνων, που μας κάνει να αγανακτούμε, εφόσον όλα γίνονται στο βωμό του χρήματος. Πολλοί Sherlock-ικοί δεν είδαν με καθόλου καλό μάτι τη μεταφορά του comic στη μεγάλη οθόνη αφού εξαλείφει τελείως την παρουσία του Holmes.



Και για να κλείνουμε σιγά σιγά,

αυτή εδώ η ταινία σίγουρα δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του comic κοινού και θα σας συμβούλευα να μείνετε μακριά αν δε θέλετε να τσαντιστείτε άδικα. Τώρα για τους υπόλοιπους, αν οπωσδήποτε θέλετε να τη δείτε ε τότε δείτε τη, εξάλλου μία περιπέτεια είναι που θα σας κρατήσει απασχολημένους για κάμποση ώρα. Αλλά, μη περιμένετε να εντυπωσιαστείτε, α και κάτι άλλο πάρτε καλή παρέα μαζί σας τουλάχιστον να γελάσετε λίγο. Η προσπάθεια δεν είναι τελείως του “πεταματού”, απλά με τα εφόδια, την εμπειρία και τα ονόματα πίσω από τη σκηνοθετική, παραγωγική και σεναριακή καρέκλα θα μπορούσε να γίνει μία άριστη δουλειά που και τους comic funs θα αποζημίωνε, αλλά θα χάριζε και στο υπόλοιπο κοινό μία ταινία άξια των προσδοκιών του, της νοημοσύνης του και στο κάτω κάτω και των χρημάτων που δίνει για να τη δει ρε γ....ο.

Βαθμολογία: 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)

Δημοσθενης Γλενης




Παρασκευή 19 Ιανουαρίου 2007

Μέσα στη μόδα του ξεπατικώματος κάθε λογής κόμικ από τα μεγάλα στούντιο, ακόμα πιο μέσα στα ειδικά εφέ, αλλά παντελώς έξω από τη μερακλίδικη αρχική σύλληψη: τι συμβαίνει όταν ήρωες όπως ο κάπτεν Νέμο, ο Τομ Σόγιερ και ο δόκτωρ Τζέκιλ ενώνουν τις δυνάμεις τους για αντιμετωπίσουν έναν παρανοϊκό υπέρ-κακό; Τίποτα άλλο από μια εκδοχή βιντεοπαιχνιδιού, όπου μπορείς να διαλέξεις ανάμεσα σε πολλούς και ετερόκλητους χαρακτήρες. Ή τουλάχιστον έτσι μας λέει η ομάδα που μετέτρεψε αυτό το πρότζεκτ σε σαπουνόφουσκα, και της οποίας επικεφαλής είναι ο director Stephen Norrington.

Βαθμολογία: 3/10 Stars3/10 Stars3/10 Stars (3/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)


 
Legacy - Greguar - Unverified - Κυρ 19 Οκτ 2003 - 00:24
adiafori paidia!mono effects!tipote allo !!!
Greguar
 
Legacy - Amphipolis - Unverified - Πεμ 20 Νοε 2003 - 23:15
Φλυαρο και ημιτελες, παρα το πολλα υποσχομενο καστ, κλπ κλπ.
Εντυπωσιακα εφφε, ωραια μουσικη, αλλα αυτα δε σωζουν μια ταινια.
Η Μινα ολα τα λεφτα μαζι με τον Σων που ειναι ΠΟΛΥ ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟΣ ΑΝΔΡΑΣ ΑΚΟΜΑ!
Amphipolis
 
Legacy - Dimitris I. G. - Unverified - Πεμ 22 Ιαν 2004 - 10:39
ακομα μια τανια χωρις ταινια δηλαδη μονο με εφε.Αυτο και τιποτα αλλο.Μετριες ερμηνειες και υποθεση μηδεν

1/10 (Λογω Σων)
Dimitris I. G.
 
Legacy - george alex - Unverified - Δευ 05 Απρ 2004 - 18:34
Η Συμμαχια αναμενονταν ως ενα απο τα μεγαλα blockbuster του 2003. Τελικα η μεταφορα του αριστουργηματικου κομικ του Άλαν Μουρ ειναι απογοητετικη. Τα παντα μοιαζουν γελοια απο τις ερμηνειες μεχρι και τα πολυδιαφημισμενα εφε που κατα στιγμες μοιαζουν ψευτικα και δεν ειναι επιπεδου blockbuster. Και ενω το πιστολιδι πεφτει συννεφο η ταινια δεν ικανοποιει ουτε ως διασκεδαστικη εμπορικη φουσκα ( τυπου Εξολοθρευτη 3, S.W.A.T. ) καθως ειναι πολυ βαρετη. Το μονο ευτυχημα ειναι οτι εφαγε τα μουτρα της στα ταμεια και μαλλον δεν θα γυριστει δευετρο. Κριμα για τον Σον Κονερι που παει τωρα στα γεραματα να χαλασει μια αξιολογη φιλμογραφια με τετοιες επιλογες. 2/10
george alex
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.