• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Η Ρένα Είναι `Οφ-Σάιντ` (1972)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Rena Is `Offside`
- Γνωστό και ως:
Η Ρένα Είναι Οφσάιντ

Κωμωδία | 85'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Δευ 23 Οκτ 1972
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 20/06/2006
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Ελληνικά
  Δημοτικότητα: 0.23 %
Αξιολόγηση: 6.16/106.16/106.16/106.16/106.16/106.16/106.16/10   (6.16/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 4 Ιουλίου 2006

Η Ρένα είναι οφσάιντ (1972) του Αλέκου Σακελλάριου. Ο Νίκος Γαλανός έχει μείνει στην ιστορία του Ελληνικού κινηματογράφου ως ο Λατινοαμερικάνος παίκτουρας που για τα μάτια της Ελίζα Βόζενμπεργκ αλλάζει ομάδες και μανάδες σαν τις επικαλαμίδες του. Μέγιστη μορφή στο πλάι του, ο παλαβιάρης μάνατζερ Βασίλης Τσιβιλίκας, ενορχηστρωτής της όλης σεναριακής παράνοιας που θα ξεκινήσει από την άδολη οργή μιας βιοπαλαίστριας: Η σφαλιάρα που σβουρίζει η Ρένα Βλαχοπούλου στον μορφονιό σταρ, είναι η εκδίκηση της μοδίστρας στην πρόκληση των χρηματικών ποσών που σπαταλώνται για ένα ζευγάρι πόδια. Ταυτόχρονα ωστόσο είναι και μία κίνηση την οποία θα ήθελαν να μιμηθούν χιλιάδες οπαδοί σε κάθε γωνιά της υφηλίου στις περιόδους των μεταγραφών, για εντελώς βέβαια διαφορετικούς λόγους. Ποθητοί καρπαζοεισπράκτορες, οι ποδοσφαιρικοί Ιούδες, οι προδότες της φανέλας, οι πουλημένοι, οι οσφυοκάμπτες της κονόμας. Ή αλλιώς, οι ψυχροί επαγγελματίες.

ΤΙ ΜΑΣ ΘΥΜΙΣΕΣ: Την κορυφή της λίστας των μετακινήσεων που συντάραξαν την ηρεμία του ποδοσφαιρικού πλανήτη προκαλώντας τη μήνιν των οπαδών, κατέχει και θα κατέχει για χρόνια η αρπαγή του αγαπημένου παιδιού της Βαρκελώνης Λουίς Φίγκο, από την αιώνια αντίπαλο Ρεάλ Μαδρίτης. Οι 22 δις δραχμές τις οποίες καταθέτει για τα πόδια του καλύτερου ποδοσφαιριστή της Primera Division ο Φλορεντίνο Πέρεθ, σπάνε τη ρήτρα αποδέσμευσης του Πορτογάλου άσου, που εν μία νυκτί μετατρέπεται από λαϊκό είδωλο σε pesetero (πεσετοφονιάς) για τους Καταλανούς. Η μεταγραφή γίνεται πρωτοσέλιδο σε όλες τις εφημερίδες του κόσμου, μιας και πέρα από τις εμφυλιακές ιδιαιτερότητές της, είναι ταυτόχρονα και η ακριβότερη που έχει ζήσει ο ποδοσφαιρικός πλανήτης. Στη Βαρκελώνη σκίζονται κακήν κακώς οι διαφημιστικές αφίσες με την απεικόνιση του Ιούδα -όπως είναι το νέο τοπικό προσωνύμιο του παίκτη- από τους δρόμους, ο κόσμος βράζει από αγανάκτηση: Αυτός που λατρεύτηκε όσο λίγοι, από εκείνη τη θερμή 24η Ιουλίου του 2000 θα μετατραπεί σε persona non grata, γεγονός που θα επιβεβαιωθεί περίτρανα δύο χρόνια αργότερα. Το Μάρτη του 2002 στην πρώτη εμφάνιση του Φίγκο ως αντίπαλος της Μπαρτσελόνα μέσα στο Νου Καμπ, τα χαρτονομίσματα που κραδαίνονται από κάθε γωνιά των αχανών εξεδρών, φαντάζουν σαν ευγενική χορηγία για την πληρωμή των ναύλων διάσχισης του ποταμού Αχέροντα. Εκατό χιλιάδες παρατηρητές του ταξιδιού αυτού, εξαντλούν όλους τους πιθανούς υβρεολογικούς συνδυασμούς εις βάρος του, ενώ κάθε φορά που ακουμπά τη μπάλα, ο θόρυβος από τα σφυρίγματα είναι πιο εκκωφαντικός από αυτόν της απογείωσης ενός Boeing 747 – όπως υποστήριξαν οι επιστημονικές μετρήσεις που είδαν το Ισπανικό φως της δημοσιότητας τις επόμενες μέρες. Η πρωτοτυπία των Καταλανών θα ξεπεράσει κάθε φαντασία στις εκτελέσεις κόρνερ. Με το εκπεσών είδωλο σε απόσταση λίγων βημάτων, τα αντικείμενα που εκτοξεύονται θα μπορούσαν να αποτελέσουν εκθέματα στις προθήκες κάθε σουρεαλιστικής έκθεσης τέχνης: Τα συνήθη κέρματα και τους αναπτήρες, συνοδεύουν κροτίδες, κινητά τηλέφωνα, μπουκάλια ουίσκι, ακόμη και μια βαλσαμωμένη γουρουνοκεφαλή (φωτο)… Όμως και μέσα στην ίδια του την πατρίδα, ο Φίγκο δεν θα μπορέσει να βρει την ηρεμία του. Στο 85ο λεπτό του τελικού του Euro 2004 στη Λισαβώνα και ενώ η ομάδα του πασχίζει να ισοφαρίσει το γκολ του Χαριστέα, ένας 30χρονος Καταλανός, ο πασίγνωστος Jimmy Jump, εισβάλλει στον αγωνιστικό χώρο και του φορμάρει μια σημαία της Μπαρτσελόνα στο πρόσωπο (φωτο)… Σκληρό το τίμημα όσων ξεχνούν ότι για κάποιους το ποδόσφαιρο εξακολουθεί να αποτελεί ένα ιδεολογικό, ρομαντικό αποκούμπι και ότι παρά την εποχή της εμπορευματοποίησης ο στίχος του ’86 θα αργήσει να πεθάνει. Τα έθνη ακόμα προσκυνούν σώβρακα και φανέλες…

Βρεττός Λιάπης (Αφιερωμα : ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ, μέρος 3ο)


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.