• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Se7en (1995)

- Γνωστό και ως:
Seven

Θρίλερ | 127' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 9 Φεβ 1996
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 23/7/2004
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 5/10/2010
Διανομή: Προοπτική
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 3.10 %
Αξιολόγηση: 8.33/108.33/108.33/108.33/108.33/108.33/108.33/108.33/108.33/10   (8.33/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Επτά θανάσιμα αμαρτήματα. Επτά τρόποι να πεθάνεις.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Η καλυτερη δημιουργια του σκηνοθετη David Fincher ...

O πιο ταιριαστος ρολος για τον ηθοποιο Μorgan Freeman ...

H ωραιοτερη ερμηνεια του ηθοποιου Kevin Spacey (εδω αξιζε το αγαλματιδιο και ΟΧΙ στην ταινια American Beauty) ...

To πλεον ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ τελος που εχετε δει ποτε σε ταινια (ξεχαστε εκεινο της ταινιας The Sixth Sense και δειτε ενα τελος που θα σας σοκαρει!) ...

Το ΑΠΟΛΥΤΟ ψυχολογικο θριλερ!

Βαθμολογία: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

Κωστας Σωτηροπουλος




Το Seven ειναι μια ταινια σταθμος στην ιστορια των θριλερ. Ενα απο τα λιγα που κατα τη γνωμη μου ξεπερασε την τρμερη

Σιωπη των Αμνων, αποτελωντας τοσο μεγαλη προκληση των αισθησεων, χωρις παραλληλα να υποβιβαζει την νοημοσυνη μας. Ουτε για μια στιγμη δεν θα μπορεσεις να μαντεψεις τι σου επιφυλασει στη συνεχεια αυτο το τρομερο σεναριο,ουτε θα μεινεις ασυγκυνητος απο τη δυναμη των εικονων που με τοση μαεστρια κινηματογραφει ο David Fincher

Το μυαλο σου θα δουλευει πυρετωδως και οι αισθησεις σου θα μεινουν σε υπερδιεγερση καθολη τη διαρκεια της ταινιας. Πιστευω οτι το Seven εθεσε νεα στανταρ στην κατηγορια των ταινιων θριλερ και εδειξε, οσο και

αν διαφωνει το Hollywood (τα περιφρονει επιδεικτικα στα Οσκαρ, εκτος απο την Σιωπη των Αμνων),οτι οι ταινιες θριλερ δεν απευθυνονται μονο σε ανεγκεφαλους αιμοδιψεις νεαρους. Τεχνικα η ταινια ειναι υποδειγματικη, με αληθοφανεστατες ερμηνειες, ιδιαιτερα απο τον Kevin Spacey.Η πρωτη ταινια, στην οποια μπορω να πω οτι εφτασε την τελειοτητα...

Βαθμολογία: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

Σταμος ο Δημητροπουλος




Ο Fincher αξιοποιει σ`αυτο το φιλμ στο επακρο τη μυθοπλαστικη οξυνοια του Α.Κ.Walker για να επαναπροσδιορισει καποιες βασικες σεναριακες και σκηνοθετικες αρχες του ψυχολογικου θριλερ: μεσα απο το νοσηρο αφηγηματικο παζλ που θετει στο Seven,πετυχαινει να θεσει τις βασεις ενος προβληματισμου που δεν εγκλωβιζεται στα πλαισια της αναζητησης ενος παρανοικου εγκληματια, αλλα προσπαθει, μεσω της σκιαγραφησης των κινητρων του να υπογραμμισει με το χρωμα της ενοχης -το χλωμο και απαισιοδοξο χρωμα μιας βροχερης πολης- τη σαθροτητα της ανθρωπινης σκεψης."Σ`αυτον τον κοσμο θεωρειται αρετη να κοιτα κανεις την δουλεια του" δηλωνει ο παλιος και εμπειρος ντετεκτιβ (Μ.Freeman), ετοιμος προς συνταξιοδοτηση, πεπεισμενος για εναν κοσμο που δεν αλλαζει,αλλα και κατα βαθος ενοχος γιατι δεν παυει να ανηκει σ`αυτον τον κοσμο. Ολοι λοιπον κοιτανε τη δουλεια τους και η καμερα κατα καποιο τροπο πραττει το ιδιο: ποτε δεν ειναι παρουσα στα στυγερα εγκληματα, γιατι ο Fincher θεωρεισε εναρετο - και κατα τη γνωμη μου ευφυες- να τη χρησιμοποιησει ωστε να καδραρει μονο τις στιγμες της γνησιας αγωνιας που πηγαζουν απο το αγνωστο και το αβεβαιο-οπως τις πρωτοπροσδιορισε ο sir Alfred-και οχι της αγωνιας και του τρομου που εκβιαζονται.Σαν να πιστευε ο Fincher πως ο φακος θα επρεπε πρωτα να "προετοιμαστει" μεσα στο δυσοιωνο κλιμα, σε ενα κλιμα οπου η συμβολικοτητα τελικα του αριθμου "7" αποκτα μεγαλυτερη ουσια κι απο τα δακρυα της καταλυτικης και διολου τυχαιας G.Paltrow. Θα επρεπε λοιπον ο φακος να "προετοιμαστει" για να απαθανατισει απο την αρχη του το μοναδικο εγκλημα που εξελισσεται σε μια πνιγμενη απο το φως σεκανς και που καθοδηγει το νευρωτικο φιναλε, δινοντας την ψευδαισθηση στον θεατη για μια επικειμενη λυτρωση.Ο Fincher εφτιαξε μια ταινια σχεδον μισανθρωπικη που δυστυχως απεχει πολυ λιγο απο την πραγματικοτητα.Δεν θελησε ουτε αυτος ουτε ο σεναριογραφος του να δωσουν λιγο παραπανω φως, λιγη ελπιδα, προσπαθωντας ισως να μας πουν οτι δεν θα εχουμε ποτε πλαι μας μια μονταζιερα για να κοβουμε τις σκηνες που δεν μας αρεσουν.

Κωστας Πατας




«Στο φινάλε είναι μια τολμηρή, χειροποίητη, γαμημένη ταινία με μπάτσους». [David Fincher – σκηνοθέτης]. Μια ταινία - καταγραφή ενός από τους σκληρότερους εφιάλτες που τόλμησε να διαβεί τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ νοσηρής φαντασίας και κινηματογραφικής αποτύπωσης. Που κατόρθωσε να τσαλακώσει τη λυτρωτική ατολμία μιας Σιωπής των Αμνών, στριμώχνοντας τις ζοφερότερες εικόνες ανθρώπινης παράνοιας μέσα σε ένα χάρτινο κουτί ως επιδόρπιο. Που έπαιξε ένα παιχνίδι αριστοτεχνικά ύπουλο, επιτρέποντας μοναχά μικρές ηδονοβλεπτικές ματιές πίσω από κάθε θάνατο σε έναν εξαναγκασμό του νου να συναρμολογήσει στην ολότητά του το παζλ της φρίκης, αποδεικνύοντας πως ο πιο μύχιος φόβος ελλοχεύει στις ατομικές αναστολές της φαντασίας και όχι σε οπτικά δεδομένα που εύκολα αποκωδικοποιούν οι αισθήσεις. Που γκρέμισε κάθε mainstream επιταγή, απαγορεύοντας στο φως να διαπεράσει ένα αέναα βροχερό τοπίο ειδικά αποτυπωμένο σε χρυσό φιλμ ώστε να τονίζει και τις σκοτεινότερες αποχρώσεις του. Που εκμεταλλεύτηκε 7 θανάσιμα αμαρτήματα για να συνθέσει τον πιο ιδιοφυώς παράφρονα χαρακτήρα της τελευταίας κινηματογραφικής δεκαετίας. Που μουτζούρωσε μια από τις πιο clean μορφές του Hollywood (Brad Pitt), εξάντλησε όλη τη σκληρότητά της επάνω σε μια από τις λαμπρότερές του σταρ (Gwyneth Paltrow), απέκρυψε ένα από τα πιο πρωτοκλασάτα του ονόματα ακόμα και από τα διαφημιστικά του πόστερ (Kevin Spacey). Που επαναπροσδιόρισε τις βασικές αρχές του ψυχολογικού θρίλερ με την αριστοτεχνική μεταφορά του κειμένου του ειδήμονα Andrew Kevin Walker, πήρε το είδος από το χέρι για να του υποδείξει τον σωστό τρόπο καταγραφής του, ανεβάζοντάς το ξανά στα επίπεδα αξιολόγησης που του πρέπουν. Επιστροφή: «Στο φινάλε είναι μια τολμηρή, χειροποίητη, γαμημένη ταινία με μπάτσους». Έχω την εντύπωση πως κάποιος προσπαθεί να διαφύγει του αμαρτήματος της φιλαυτίας…

- ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ… William Somerset (Morgan Freeman): «Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ κάποτε έγραψε: “Ο κόσμος είναι ένα όμορφο μέρος για το οποίο αξίζει να αγωνιστείς”. Συμφωνώ με το δεύτερο σκέλος».

- ΟΛΑ ΣΕ ΘΥΜΙΖΟΥΝ… μα ιδιαίτερα το αποκαλυπτικό, εκτυφλωτικό φως του κλεισίματος, η μοναδική κινηματογραφική δεξιοτεχνία του Fincher, η μορφή του Kevin Spacey ικανή να στοιχειώσει τους χειρότερους εφιάλτες, οι φευγαλέες εικόνες φρίκης μετά από κάθε έγκλημα, η κραυγή “What’s in the box?” και οι μοναδικοί τίτλοι έναρξης – προπομποί ενός αντίστοιχα απολαυστικού κινηματογραφικού ταξιδιού.

- ΕΝΑΣ ΚΟΜΠΟΣ Η ΧΑΡΑ ΜΟΥ… επειδή –ομολογώ το αμάρτημά μου- ήθελα ένα sequel δια χειρός Fincher.

- ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ… από την εποχή του Hitch τέτοια χαρά… >> 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

Βρεττος Λιαπης




Λαιμαργία, απληστία, τεμπελιά, περηφάνεια, ηδονή, ζήλεια, οργή. Αυτά είναι τα εφτά θανάσιμα αμαρτήματα στα οποία υποπίπτουν οι άνθρωποι και τα οποία τους καταδικάζουν στα μάτια του Θεού. Στα μάτια όμως του σκηνοθέτη David Fincher (Panic Room - Δωματιο Πανικου, Fight Club) γίνονται τα τέλεια κίνητρα μιας σειράς αποτρόπαιων φόνων τους οποίους καλούνται να διαλευκάνουν οι ντετέκτιβ William Somerset (Morgan Freeman) και David Mills (Brad Pitt). Ο βετεράνος William και ο νεαρός και φιλόδοξος David αρχίζουν έναν αγώνα με το χρόνο, για να προλάβουν το μανιώδη δολοφόνο πριν φτάσει στο επόμενο θύμα του.

Εξαιρετικό θρίλερ με όλα τα συστατικά για να γίνει η συνέχεια της Σιωπης των Αμνων: πολύ καλή ηθοποιία, σφιχτοδεμένη πλοκή με έμφαση στις λεπτομέρειες που χρειάζονται για να κατανοήσει ο θεατής την ψυχολογία του δολοφόνου (το σενάριο είναι από τον μάστερ του είδους Andrew Kevin Walker), σκηνοθεσία που θα κάνει και τον πλέον ψύχραιμο να στέκεται στα ακροδάχτυλα από την αγωνία και ένα τέλος που θα ζήλευε ακόμη και ο Hitchcock. Ειδικά το τέλος θα στριφογυρίζει στο κεφάλι σας για μια βδομάδα. Και όλα αυτά με φόντο μια μουντή μεγαλούπολη στην οποία τα φονικά μοιάζουν αναπόφευκτα και τα θεμέλια της καθημερινότητάς μας τίθενται σε αμφισβήτηση. Ο serial killer δεν έχει φετίχ με γυναικείες κοτσίδες, ούτε εξιτάρεται με κραυγές αγωνίας, αλλά βάλλει κατά του καθημερινού ανθρώπινου ξεπεσμού. Οι φαν του είδους θα απολαύσουν την ακρίβεια του δολοφόνου, οι υπόλοιποι θα ευχαριστηθούν μια πολύ καλοδουλεμένη ταινία, ίσως το καλύτερο θρίλερ των τελευταίων ετών. Προσέξτε την ερμηνεία του Kevin Spacey στο ρόλο του δολοφόνου.

Oh Yeah! : Για τις ερμηνείες του Freeman και του Spacey, το συγκλονιστικό τέλος, το διάλογο Pitt-Spaceyκαι για την εξαιρετική κινηματογράφηση και φωτογραφία.

Oh No! : Γιατί ξέρετε από πριν το τέλος (όπως ο υπογράφων-αχ αυτός ο ξερόλας φίλος μου!), γιατί το story είναι πολύ spooky και γιατί ο Freeman δεν έχει τη χάρη ενός Fox Mulder όταν ψάχνει στις βιβλιοθήκες...

Βαθμολογία: 8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8,5/10 Stars (8.5/10)

Μιχάλης Μουτσέλος




Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2006

Η κατάδυση στην κόλαση του δυτικού πολιτισμού, σε κλίμα εφιαλτικό και αναπόδραστο. Δυο αστυνομικοί καλούνται να βρουν άκρη σε μια σειρά περίεργων δολοφονιών, κάθε μια από τις οποίες μοιάζει με τιμωρία ενός θανάσιμου αμαρτήματος. Τεφρό κλίμα, μια συνεχής προοικονομία της τραγικής κατάληξης και ένα κραυγαλέα «άδικο» un-happy end -αυτά είναι που στοίχειωσαν μια ολόκληρη γενιά θεατών. Μόνο που το παιχνίδι μοιάζει υπερβολικά στημένο και επιδειξιμανές, με αυτοσκοπό να τους τραβήξει από τη μύτη. Η κουβέντα περί ηθικής μοιάζει περισσότερο με εξυπνακίστικο παιχνίδι παρά με αποτέλεσμα ουσιαστικής εμβάθυνσης, σηματοδοτεί όμως την απαρχή μιας ιδιάζουσας ενότητας στη φιλμογραφία του Fincher.

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)




Τετάρτη 16 Απριλίου 2008

Μπορεί μια ταινία έπειτα από 13 χρόνια να σου προξενεί τα ίδια συναισθήματα με την πρώτη φορά που την είδες; Δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο! Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το “ Se7en” το οποίο ήρθε για ν’ αποδείξει πως τα θρίλερ δεν απευθύνονται μόνο στο νεαρό αιμοδιψές κοινό και παρά που δεν αναγνωρίζονται από τις διάφορες κινηματογραφικές ακαδημίες μπορούν να προσφέρουν το κάτι παραπάνω.

Το “ Se7en ” είναι μια ταινία που άλλαξε την μέχρι τότε έννοια του ψυχολογικού θρίλερ. Επαναπροσδιόρισε τις αρχές του κι εισήγαγε ένα νέο είδος τρόμου. Του τρόμου εκείνου που δεν γίνεται θύμα των mainstream επιταγών του είδους, που δεν προκαλείται από αποτρόπαια μακρόσυρτα πλάνα αιμοσταγών σκηνών, αλλά που σε αφήνει μέσω ηδονοβλεπτικών ματιών να γίνεσαι μάρτυρας της εξέλιξης της διαστροφής. Μια κοινωνία σάπια, βουτηγμένη στην αμαρτία. Ο δολοφόνος δεν είναι κάποιος άνθρωπος με φετίχ, που στοχεύει μια συγκεκριμένη ομάδα άλλων ανθρώπων. Αντίθετα έχει ως στόχο του να πλήξει εκείνους των οποίων ο βίος εναντιώνεται σ’ αυτά που θεσπίζουν οι γραφές, τους αμαρτωλούς, όλους εκείνους που οδηγούν μέρα με την μέρα το κοινωνικό σύνολο στον απόλυτο ξεπεσμό. Δεν είμαστε αντιμέτωποι με άλλον έναν κοινό μανιακό, αλλά μ’ έναν άνθρωπο που όσο τρελό κι αν φαίνεται υποστηρίζει έναν κώδικα ηθικής που θα έπρεπε όλοι μας ν’ ακολουθούμε, αλλά δεν το κάνουμε πράγμα που σημαίνει πως ο καθένας από μας θα μπορούσε ν’ αποτελέσει θύμα του. Και την αμαρτία ο θύτης μπορεί να γίνει θύμα!

7 θάνατοι! 7 θανάσιμα αμαρτήματα! Ο David Fincher σκηνοθετεί μια ταινία που κατά τη γνώμη μου κατάφερε να ξεπεράσει τη “ Σιωπή Των Αμνών” και συνέθεσε ίσως τον μεγαλύτερο ιδιοφυή παράφρονα του σύγχρονου κινηματογράφου. Ένα είδος που ταιριάζει γάντι στο Fincher και χωρίς αμφιβολία ξέρει να κινηματογραφεί με εξαιρετική μαεστρία. Μια βροχερή και σκοτεινή Αμερική, ένας άθλιος και βρώμικος κόσμος που αποτυπώνεται πάνω σε χρυσό φιλμ έτσι ώστε να μπορεί να παίξει με τους φωτισμούς όποτε αυτός νομίζει πως είναι απαραίτητο. Και η κάμερα; Παρούσα όπου την κρίνει απαραίτητη. Απέχει από τα στυγερά εγκλήματα την ώρα που αυτά διαπράττονται κι εκεί ίσως είναι το μυστικό. Δεν έχουμε ιδέα ποιος τα κάνει, γιατί ακριβώς τα κάνει κι έτσι ο σκηνοθέτης δεν αναλώνεται στον φτηνό φόβο, αλλά σ’ εκείνον που πηγάζει από το άγνωστο προξενώντας απέραντη αγωνία.

Καθώς παρακολουθείς την ταινία, ακόμα κι αν την έχεις ξαναδεί, όλες οι αισθήσεις σου είναι οξυμένες. Το μυαλό σου δουλεύει συνεχώς, δεν παύεις να σκέφτεσαι και να προσπαθείς να επεξεργαστείς συνεχώς τα δεδομένα. Αυτό βέβαια δε σημαίνει σε καμία περίπτωση πως η φαντασία σου μπορεί να σε οδηγήσει έστω και για μια στιγμή σ’ αυτό που θ’ ακολουθήσει. Κι αυτό γιατί η λύτρωση που ίσως να περίμενε ο θεατής δεν έρχεται ποτέ. Καθοδηγούμαστε, σε αντίθεση με όλο το κλίμα της ταινίας, σε μια σκηνή πλημμυρισμένη με φως, που η βιαιότητα φτάνει στην κορύφωσή της και η συμβολικότητα του αριθμού 7 είναι πιο καθαρή, πιο έντονη, πιο ουσιώδης. Είναι στιγμή που ο κύκλος πρέπει να κλείσει κι απόφαση κρίνεται από έναν και μόνο άνθρωπο, αυτόν που έχει τη δύναμη στα χέρια του να καθορίσει την έκβαση. Μπορεί όμως να το κάνει όταν τον κατακλύζει ο θυμός κι η οργή; Όταν μια κραυγή γεμάτη αγωνία πνίγει κάθε καθαρή σκέψη μέσα σ’ ένα θολωμένο μυαλό που βρίσκεται αντιμέτωπο μ’ ένα κενό και γεμάτο αυτοπεποίθηση βλέμμα.

Ο Freeman αποτελεί σταθερή αξία στο χώρο κι έχει αποδείξει κι άλλες φορές πως ο ρόλος του μπάτσου του πηγαίνει. Πόσο μάλλον αυτή τη φορά που δεν είναι απλά ένα όργανο του νόμου που προσπαθεί να διαλευκάνει μιαν υπόθεση, αλλά ένας άνθρωπος με βαθύτερες αναζητήσεις, μακριά από τα στάνταρ του σύγχρονου μπάτσου που δε μπορεί να δεχτεί ότι ο κόσμος είναι έτσι όπως κατάντησε. Καλός κι ο Brad Pitt σ’ έναν ρόλο που κατάφερε να τσαλακώσει την εικόνα του. Όσο για την Paltrow, περισσότερο αποτελεί έναν χαρακτήρα που μέσα στην αφάνειά του θα οδηγήσει σ’ ένα φινάλε που κι ο Hitchcock μπορεί να ζήλευε, παρά μια ερμηνευτική παρουσία άξια σχολιασμού.

Ο Kevin Spacey αν και δεν τον βλέπουμε ποτέ να διαπράττει τα εγκλήματά του αποτέλεσε έναν κακό που στοίχειωσε το κοινό όλα αυτά τα χρόνια. Ένας πολύ αξιόλογος ηθοποιός στον πρώτο ίσως ολοκληρωτικά τέλειο ρόλο της καριέρας του. Η διεστραμμένη προσωπικότητά του σε συνδυασμό με την παγωμένη λογική και την εκνευριστική του ψυχραιμία κατάφερε ν’ αποτυπωθεί καθαρά στη μνήμη μας. Ειδικά την εποχή που κυκλοφόρησε η ταινία, αποτέλεσε μεγάλη έκπληξη για το κοινό όταν ανακάλυψε ποιος ήταν αυτός που διέπραττε τους φόνους αφού το όνομα του Spacey δεν αναφερόταν στους τίτλους έναρξης έπειτα από δικιά του απαίτηση ώστε να μην χαθεί η μαγεία. Αποζημιώθηκε βέβαια γι’ αυτό τόσο απ’ την επιτυχία της ταινίας όσο κι απ’ το ότι το όνομά του μπήκε πρώτο στους τίτλους λήξης.

Λατρεύω τα ψυχολογικά θρίλερ, λατρεύω τoν Fincher και κυρίως λατρεύω αυτή την ταινία. Μια ταινία που έκλεψε όλες μου τις αισθήσεις από τους απίστευτα δημιουργικούς κι εμφάνταστους τίτλους έναρξης μέχρι το εκρηκτικό και δυναμικό της φινάλε. Μια καλοδουλεμένη ταινία, με σφιχτό σενάριο, εξαιρετική φωτογραφία και χρήση του φωτός και των χρωμάτων και δυνατές ερμηνείες. Αλλά το κυριότερο... έμφαση στις λεπτομέρειες, παίζοντας με τα οπτικά μας αισθητήρια οδηγώντας την αγωνία μας στα ύψη μέσω μιας άρτιας κι αψεγάδιαστης κινηματογράφησης από τον Fincher που πραγματικά μεγαλουργεί. Όσο για την λύτρωση... συνοψίζονται όλα στη φράση του Ernest Hemingway που χρησιμοποιεί ο Somerset “Ο κόσμος είναι ένα όμορφο μέρος για το οποίο αξίζει ν’ αγωνιστείς. Συμφωνώ με το δεύτερο μέρος.”

Βαθμολογία: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου


 
<Χωρίς Τίτλο> - kalamaria78 - Τετ 03 Απρ 2019 - 19:14
Ετσι απο περιέργεια , οι 123 που την εχουν ψηφισει με 1 , με ποιό κριτήριο το έκαναν θα ήθελα να ξέρω.
 
<Χωρίς Τίτλο> - johnmessaritaki - Κυρ 01 Νοε 2015 - 00:46
εκπληκτικη ταινια,αριστουργηματικο θριλερ,αξιζει καποιος να την δει.....10/10 για μενα
Το επεξεργάστηκε ο/η johnmessaritaki συνολικά 2 φορές
 
<Χωρίς Τίτλο> - nik21 - Τετ 03 Δεκ 2014 - 22:18

9/10

 
<Χωρίς Τίτλο> - volero - Σάβ 16 Φεβ 2013 - 02:37
8-10
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.