• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Τα Κίτρινα Γάντια (1960)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
The Yellow Gloves

Κωμωδία | 79'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Δευ 12 Δεκ 1960
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 22/11/2005
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Ελληνικά
  Δημοτικότητα: 0.57 %
Αξιολόγηση: 8.66/108.66/108.66/108.66/108.66/108.66/108.66/108.66/108.66/10   (8.66/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Απο τις πιο κλασικες στιγμες του παλιου καλου ελληνικου κινηματογραφου.

-ΝΑΙ ΚΑΙ ΞΑΝΑΝΑΙ. Ναι, ο Σταυριδης δινει ρεστα, ναι, η Κοντου ειναι πιο απαστραπτουσα απο ποτε, ναι, ο Γιαννης Γκιωνακης μετατρεπει την ταινια σε one man show σε μια απο τις πρωτες του παρουσιες στο πανι, ναι ο Φωτοπουλος επαναλαμβανει το γνωστο του απολαυστικο ρολο –αυτον του πολλα βαρυ με το μουστακι ντε-, ναι, διαθετουμε μερικες απο τις κλασικοτερες ατακες του ελληνικου κινηματογραφου, ναι, το σεναριο μας βαδιζει στα τυπικα θεατρικα προτυπα των ταινιων της εποχης, ναι, εχουμε τα γνωστα (παρεξηγησεις, ανατροπες, συζυγικη ζηλεια, προβλεπομενο feelgood φιναλε οπου καποιοι παντρευονται και καποιοι τα ξαναβρισκουνε), ναι, μας εχετε δει εκατο φορες και θα μας ξαναδειτε αλλες χιλιες (και δεν θελω αντιρρησεις, γιατι θα φαμε τα μουστακια μας. Κι επειδη δεν εχω, ο,τι φαμε, απο τα δικα σας θα ειναι… ) γιατι, ναι, καθε μια απο τις χιλιες φορες που θα μας ξαναδειτε θα γελασετε οπως την πρωτη φορα.

-95 (ΚΑΙ ΛΙΓΑ ΛΕΣ): Και ας εχει μεινει στην ιστορια το παραπονο του Γκιωνακη οτι παρα τους πολλους κλασικους ρολους που εχει ερμηνευσει στην καριερα του ακομα και απο τη σκηνη της Επιδαυρου, ολος ο κοσμος θα τον θυμαται για τα… πορτοκαλια –το 95% οσων διαβαζουν αυτο το κειμενο εχει ηδη μιμηθει την ατακα σου αειμνηστε Γιαννη-. Τελικα, ναι, ειναι μια απο τις πιο ξεκαρδιστικες κωμωδιες που εχουμε παρακολουθησει ποτε, και ας μην το παραδεχομαστε.

-2½ ΓΑΜΟΙ:

1) «Σκουληκοειδιτη εχει;». Γκιωνακης, αξεπεραστος.

2) Οι παρεξηγησεις ηταν το φορτε των ελληνικων ταινιων της εποχης, και σε αυτη την ταινια λειτουργουν καλυτερα απο ποτε.

+½) «Και ολο χανει στο ΠΡΟ-ΠΟ το παλικαρι που αγαπω…» Μεγαλο τραγουδι…

-ΚΑΙ 1½ ΚΗΔΕΙΑ:

1) Δεν επρεπε αυτη η ταινια να εχει ενα –τουλαχιστον- sequel; Τα κιτρινα πασουμια, ας πουμε;

+½) Και που ξερω ‘γω ρε φιλαρακι οτι ειναι κιτρινα; Εμενα για λευκα μου κανουν…

Βαθμολογία: 8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8,5/10 Stars (8.5/10)

Βρεττος Λιαπης




Στο μεταίχμιο δύο δεκαετιών ο κινηματογράφος στην Ελλάδα αλλάζει και εξελίσσεται, για να φτάσει στη «χρυσή εποχή του» γύρω στα μέσα του 1960. Σιγά-σιγά το κέντρο βάρους μετατοπίζεται από τη θεατρική καταβολή των πρωταγωνιστών στη δημιουργία των κινηματογραφικών ειδώλων που θα γράψουν τη δική τους ιστορία (Βουγιουκλακη, Παπαμιχαηλ, Καρεζη,κ.α.). Η επιρροή από το θέατρο, ωστόσο, συνεχίζει να φαίνεται έντονα κυρίως στις κωμωδίες.

Τα κιτρινα Γαντια, μία παραγωγή της Φίνος Φιλμ και Δαμασκηνού Μιχαηλίδη σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου, είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα ταινίας που συνδυάζει τα κατάλοιπα της προηγούμενης δεκαετίας και τα εχέγγυα της εμπορικής επιτυχίας της εποχής που έρχεται. Ο Αλέκος Σακαλλάριος (ένας από τους πιο «πιστούς» συνεργάτες της Φίνος) κι ο Χρηστος Γιαννακοπουλος διασκευάζουν για τον κινηματογράφο τη θεατρική κωμωδία τους «η Ρένα εξώκειλε» και γεμίζουν τις κινηματογραφικές αίθουσες!

Όλη η πλοκή της ταινίας στηρίζεται γύρω από τις παρεξηγήσεις ενός συζύγου που πάσχει από παθολογική ζήλια. Ένας σύζυγος που βλέπει παντού σημάδια-αποδείξεις της «απιστίας» της γυναίκας του. Ο μουστακαλής εραστής της υπηρέτριας του που στήνεται έξω από το σπίτι του, ένα ζευγάρι κίτρινα γάντια που δανείζονται σε μια γειτόνισσα, ένα τσίμπημα κουνουπιού, όλα μπορούν να ερεθίσουν τη ζήλια του και να τον κάνουν να υποφέρει αφάνταστα. Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργηθεί μια κλασική κωμωδία που εντάσσεται άνετα στη «χρυσή εποχή» του ελληνικού κινηματογράφου και μία από τις πιο διασκεδαστικές θεατρικές διασκευές που έχουν γυριστεί ποτέ για το σινεμά στην Ελλάδα!

Οι Σακαλλάριος και Γιαννακοπουλος γυρίζουν την ταινία τους σε γρήγορο ρυθμό φροντίζοντας ιδιαιτέρως να τονίζουν τους έξυπνους διαλόγους τους με πραγματικά «ιστορικές» ατάκες (Σταυριδης: «τώρα πότε τα πατε πότε τα συμφωνήσατε, ένας Θεός ξέρει»). Το λαμπρό επιτελείο των ηθοποιών τους (Νικος Σταυριδης, Μαρω Κοντου, Μιμης Φωτοπουλος, Μαρθα Βουρτση, Γιαννης Γκιωνακης, κ.α.) τους βγάζει ασπροπρόσωπους αφού ο κάθε ένας από αυτούς έμειναν στην ιστορία και στην καρδιά των Ελλήνων για τον τρόπο με τον οποίο ερμήνευσαν τους ρόλους τους.

Ξεχωρίζουν, φυσικά, ο Νικος Σταυριδης στο ρόλο του Ορέστη Καλιγαρίδη, του ζηλιάρη συζύγου. Τόσο αρρωστημένα ζηλιάρης και τόσο αξιολάτρευτος παράλληλα δεν έχει εμφανιστεί ξανά στον ελληνικό κινηματογράφο. Απόλυτα ταιριαστοί στο ρόλο τους και η Μαρω Κοντου στο ρόλο της Ρένας, της όμορφης και καταπιεσμένης συζύγου από την «αρρώστεια» του άντρα της, η Μαρθα Βουρτση στο ρόλο της Τούλας της υπηρέτριας και ο Μιμης Φωτοπουλος στο ρόλο του Λέανδρου, του μουστακαλή εραστή της Τούλας (Λέανδρος: «Το πιοτί θέλει ρέγουλο!»)

Εκείνος όμως που ξεχωρίζει για την απολαυστικότατη ερμηνεία του δεν είναι άλλος από τον Γιαννη Γκιωνακη στο ρόλο του τρελό-Μπρίλη. Μια ερμηνεία που άφησε εποχή και χάρισε στον Γιαννη Γκιωνακη τον καλύτερο β΄ρόλο της καριέρας του και την ευκαιρεία να διεκδικήσει πρωταγωνιστικούς ρόλους στο μέλλον.

Αξίζει να σημειωθεί η πραγματικά καλή φωτογραφική επιμέλεια του Νίκου Δημόπουλου για τα τεχνικά δεδομένα της εποχής, όπως και η μουσική του Τακη Μωρακη, απόλυτα σύμφωνη με το κοινωνικό υπόβαθρο κάθε κατηγορία ηρώων του και με τα τεκταινόμενα των σκηνών.

Τα κιτρινα Γαντια, λοιπόν, μια κινηματογραφική διασκευή με ηθογραφικούς στόχους που αποτελεί το καλύτερο δείγμα για την ακμή του κινηματογράφου που θα ακολουθήσει. Κι ένας συνδυασμός δύο γεννεών ερμηνευτών που συνεργάζονται άψογα χωρίς ίχνος βεντετισμού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του παραπάνω ισχυρισμού-ανέκδοτο μάλιστα στηριγμένο σε βιωματική εμεπιρία-η επίσκεψη του Νίκου Σταυρίδη σε ένα συνοικιακό θερινό κινηματογράφο στο Αιγάλεω, όταν πρωτοβγήκε το έργο στις αίθουσες. Όλος ο κινηματογράφος τον χειροκροτούσε όρθιος κι εκείνος γελούσε σαν μικρό παιδί με τις ατάκες του έργου, χωρίς ίχνος βεντετισμού.

Από το φινάλε δε θα μπορούσε να λείψει ο απολαυστικότατος διάλογος του Ορέστη (Σταυρίδης) και του Μπρίλη (Γκιωνάκης). Ένας διάλογος που έχει ακουστεί τόσες φορές, διαδραματίζεται σε ένα καφενεδάκι των Αγίων Θεοδώρων και πάντα φέρνει γέλια στα χείλη.

Ορέστης: Ποιος είναι εδώ;

Μπρίλης: Εμείς οι δύο!

-Να και οι τσαχπινιές...

-Τι θέτε; Θέτε τίποτα;

-έχεις μια πορτοκαλάδα ρε;

-πορτοκαλάδα θέτε;

-ναι.

-Από πορτοκάλια;

-Όχι, από μούσμουλα.

-Καλό!!!

-Να που το ρίξαμε κι οι δυο στις τσαχπινιές και πως θα βγάλουμε άκρη. Φέρε μια πορτοκαλάδα ρε.

-Πορτοκαλάδα θέτε;

-πορτοκαλάδα, λεμονάδα...

-Λεμονάδα θέτε;

-Άντε, λεμονάδα.

-Από λεμόνια;

-Όρε τι θα γίνω εγώ με δαύτον! Ρε, έχεις μια γκαζόζα;

-Γκαζόζα θέτε;

-Γκαζόζα, σόδα ό,τι να΄ναι.

-Σόδα θετε;

-Βρε τι θα γίνω εγώ με σένα;

-Μια μου λέτε πορτοκαλάδα, μια λεμονάδα, μια σόδα, τι θέτε τέλος πάντων;

-Μια κι έξω: πορτοκαλάδα!

-Πορτοκαλάδα θέτε;

Α!...σταμάτα μην το πάμε πάλι απ΄την αρχή.


-Να σας δώκω...

Βαθμολογία: 8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8,5/10 Stars (8.5/10)

Θεανώ Κανελλίδου


 
Legacy - kavad - Unverified - Κυρ 07 Μαρ 2004 - 22:00
Μωρε που ειδα λεμονια και ειδα και πολλα...
kavad
 
Legacy - kpkonsta - Unverified - Σάβ 26 Αυγ 2006 - 15:30
αληθευει οτι ο σακελλαριος σκηνοθετησε μονο την μιση ταινια για να παει να γυρισει καποια αλλη ταινια????/
kpkonsta
 
Legacy - Rapide - Unverified - Πεμ 01 Μαρ 2007 - 07:40
Και την αλλη μιση ποιος την εκανε; Ο βοηθος;
Rapide
 
Legacy - laikos1 - Unverified - Παρ 13 Απρ 2007 - 09:58
Fovero gelio!Olh i tainia kai kiriws oi skines me to Giwnakh skizouneeeeeeeeeeee:D
laikos1
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.