• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Θα Σε Δω στην Κόλαση Αγάπη μου (1999)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
See You in Hell, My Darling

Θρίλερ | 109' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 1 Δεκ 2000
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 24/04/2003
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Surround (Prologic)
Γλώσσα: Ελληνικά
Δημοτικότητα: 0.12 %
Αξιολόγηση: 7.48/107.48/107.48/107.48/107.48/107.48/107.48/107.48/10   (7.48/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Ένα νεκρο-ρομάντζο…

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Ενα πολυ τολμηρο και εξαιρετικα δυσκολο κινηματογραφικα θεμα, ειδικα για τα ελληνικα δεδομενα, πραγματευεται αυτη η προτελευταια ταινια του Νικου Νικολαϊδη. Η γυναικα-βαμπιρ, η «βαμπ». Μην περιμενετε μυτερα δοντακια και αιμοποσιες. Οι γυναικες της ταινιας ειναι πλασματα απο εναν αλλο κοσμο, αντιρεαλιστικες περσονες που βιωνουν μια κολαση μεσα στο ιδιο τους το σπιτι. Με επιρροες απο το κομιξ (βλ. και την αφισσα της ταινιας), αλλα και απο την προσωπικη εικονολογια του σκηνοθετη (βλ. Singapore Sling), η ταινια φτανει σε ακραια επιπεδα στυλιζαρισματος. Φτανει σε επιπεδα που η ομορφια του καδρου εξυπηρετει μονο τον εαυτο της.

Η φιληδονια, η απολαυση, η λαιμαργια, η φιλαυτια, η ματαιοδοξια και η απληστια ειναι τα αμαρτηματα που τροφοδοτουν το σεναριο. Η αγαπη ειναι ενα κολασμενο, εκκεντρικο, συναισθημα που, αν και υπαρχει, φαινεται τοσο ξενο, χαζο και ξεπερασμενο. Η εμμονη της αντρουα βαμπιρας να σκοτωσει την αλλη, μολονοτι ξερει καλα οτι ο φονος ειναι αλυσιτελες πλανο για να εξολοθρευσεις εναν απεθαντο, φτανει στα ορια του κωμικου. Το ιδιο συμβαινει και με την αφελη βαμπιρα φραουλιτσα, που σε καθε σκηνη της ταινιας ξερναει η πεφτει μεσα στο νερο, για διαφορους λογους καθε φορα.

Το νερο ειναι το στοιχειο-φετιχ της ταινιας. Η πισινα ειναι το σημαντικοτερο σημειο το σπιτιου-κολαση, γιατι εκει συμβαινουν τα πιο σημαντικα γεγονοτα κι εκει γυριζονται τα πιο ωραια (υποβρυχια) πλανα. Προσεξτε πως σε κανενα πλανο της ταινιας δεν φαινεται η πισινα απο ακρη σε ακρη. Παντα, καποιο κομματι της ειναι εκτος πλανου, ακριβως για να υποδηλωθει οτι κανεις δεν ξερει ως που φτανει. Δεν ειναι τυχαιο οτι καποια στιγμη η φραουλιτσα βγαινει απο το νερο της πισινας στα βραχια ενος καταραμενου ποταμιου και οτι σε καποια αλλη σκηνη πεφτει μεσα στη θαλασσα απο μια βαρκα, αλλα οταν βγαινει στην επιφανεια ειναι παλι στην πισινα!

Το νερο σε συνδυασμο με τα αιθερια, βαμπιρικα ρουχα υπογραμμιζουν τον κολασμενο ερωτισμο των γυναικειων κορμιων. Επιμαχα σημεια της ανατομιας τους, σε τελειες αναλογιες, γινονται ενα με τα φορεματα τους, και μεσα στο νερο εξαφανιζονται τελειως, προσφεροντας ενα χαρμα οφθαλμων, το οποιο ταυτοχρονα ενεχει τον κινδυνο του, οταν σκεφτει κανεις πως τα κοριτσια ειναι λιγο αλλου. Οι ερμηνειες θυμιζουν εντονα ηχοχρωμα ναρκομανους. Μαλιστα η αντρουα βαμπιρα, εχει μια εμμονη με αιματινες καραμελες , τις οποιες βγαζει ακομα και μεσα απο το σουτιεν της(ενω η αλλη εχει την ιδια εμμονη με τα τσιγαρα). Ο Τσαρουχας ειναι μια ξεκαρφωτη σφηνα στην ταινια, εντελως διακοσμιτικη. Θα μπορουσε και να λειπει.

Η ταινια ηθελε παντως περισσοτερη δουλεια σε επιπεδο σεναριου και ισως και μονταζ. Αρκετα ρακορς ειναι στημενα με τη γνωστη μαστορια του Νικολαϊδη, αλλα χρειαζοταν σιγουρα περισσοτερη φροντιδα στα κεντρικα σημεια της αφηγησης. Προκειται για μια καθαρα σινεφιλ ταινια (art house) η οποια δεν εχει βγει σε κανονικο εμπορικο κυκλωμα αιθουσων, αλλα σιγουρα αξιζει να τη δουν οσοι τους αρεσε ο Χαμενος η, ακομα περισσοτερο, το Singapore Sling.

Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)

Βασιλης Σωτηροπουλος




Η γενικη αισθηση: Θα σε δω σε καθε φεστιβαλ cult, αγαπη μου!

Το σεναριο: Χαρακτηριστικο δειγμα γραφης του μαιτρ Νικολαϊδη, δηλαδη λεπτοδουλεμενο. Εν τουτοις, αναρωτιεται κανεις, αν οι πιο cult διαλογοι που ακουγονται, ειναι το αποτελεσμα καποιας επιτηδευσης, η το πηγαιο προϊον καποιας trance μεταπτωσης του μαιτρ. Οπως και ναχει ομως, παραγουν κλισε, που θα αγαπηθουν και ο κοσμος που θα δει την ταινια, θα συγκρατησει ατακες, που θα του χρειαστουν και ισως να τις χρησιμοποιησει και σε καθημερινη βαση! Σε σημεια που το σεναριο μοιαζει ασουλουπωτο, πιστευω οτι στην πραγματικοτητα, δεν ειναι. Μαλλον, ετσι το ηθελε ο δημιουργος.

Η σκηνοθεσια: (και αυτη) Χαρακτηριστικο δειγμα γραφης του μαιτρ Νικολαϊδη, δηλαδη αριστοτεχνικη. Στα μειον της σκηνοθεσιας θα εβαζα το οτι αφηνει να φανει ενα αγχος, για το αν θα γινουν σιγουρα σαφεις, οι σκηνοθετικες αναφορες στα κομιξ erotica. Αν, ολες αυτες τις «αναφορες», δεν τις εχωνε τοσο πολυ μπροστα στο ματι του θεατη, αλλα τον εμπιστευοταν, οτι ειναι ικανος να τις δει και απο μονος του, θα το ειχαμε ευχαριστηθει περισσοτερο.

Οι ηθοποιοι: Τα δυο κοριτσια (οι βαμπιρελλες Βαλερια Χριστοδουλιδου και Βικυ Χαρρις) παιζουν (επειδη αυτη ειναι η σκηνοθετικη αποψη) σαν «εμπειρες μπαργουμεν» χωρις προϋπηρεσια. Αρθρωνουν το λογο, με ενα υφος και ενα τονο, που νομιζω οτι ειναι ακομα πολυ της μοδας στα κυλικεια των αμερικανοτραφων ιδιωτικων ΙΕΚ. Αυτο στην αρχη μπορει να ηχησει μεχρι και ως σπαστικο. Στην πορεια ομως, φαινεται πως ειναι μερος του cult. Φαινεται επισης, πως χειριζονται αυτο το ιδιωμα αλαθητα και με ανεση. Ετσι, καταληγεις στο τελος, να το λατρεψεις (και αυτο). Ο Πασχαλης Τσαρουχας παιζει το νεκρο περισσοτερο σαν να επροκειτο για αμνησιακο σε αφασια. Ωστοσο ολοι μοιαζουν να ειναι συνεπεις στο ζητουμενο.

Αληθειες και ψεμματα για την ταινια

Ειναι λιγο αργοσυρτη. Αληθεια. Ειδικα σε μεταμεσονυκτια προβολη μπορει μεχρι και να γλαρωσεις! Αλλα ευτυχως πεφτουν αρκετα τακτικα, διαφοροι πυροβολισμοι, που σε ξυπνανε και δεν χανεις την εξελιξη.

Αναμασα διαφορα κλισε απο το Singapore Sling. Αληθεια. Αλλα τα βλεπει με νεο ματι και αυτο εχει ενδιαφερον και αξιζει συγχαρητηρια.

Καθηλωνει λογω πλοκης. Ψεμματα. Η (fan του cine.gr) Loramars, που ειναι βαρομετρο ακριβειας σε τετοια θεματα, επετρεψε στον εαυτο της, να βγει μεχρι το μπαρ για pop corn, πριν απο το διαλλειμα.

Ειναι πολυ της μοδας να τελειωνεις τις προτασεις σου με την προσφωνηση «αγαπη μου» (ειναι αυτη η... ειδικη εμφαση...ξερεις τωρα, ...αγαπη μου): Θα σε δω στην Κολαση Αγαπη μου. Αληθεια. Θα πηγαινω σε οσες μεταμεσονυκτιες παιζεσαι Αγαπη μου. Αληθεια.



Βαθμολογια: Η ταινια ως cult δημιουργημα παιρνει με το σπαθι της 7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7,5/10 Stars (7.5/10).

(Ο σκηνοθετης την υποβαλλει ομως στην κατηγορια σινεφιλ! Στην περιπτωση αυτη, η βαθμολογια πεφτει μοιραια, ακριβως στο μισο, δηλ. 3,75/10. Αυστηρουτσικος; ... Το ξερω, αγαπη μου)

Γιαννης Κωσταντινιδης


 
Legacy - citizenswt - Unverified - Τετ 09 Ιαν 2008 - 02:17
Μακαβριο νουαρ χιουμορ και κωδικες-εμμονες του Νικολαϊδη σε μια απ`τις πιο αντιπροσωπευτικες του ταινιες.Η λειτουργικοτητα των χωρων ενος σπιτιου,η νοσταλγια που πηγαζει απο "τις μερες της αφθονιας" του παρελθοντος των ηρωων,οι γνωστες προκλησεις που στολιζουν τις ιστοριες του και η περιρεουσα "νεκροφιλια" βρισκονται εδω για να σου υπενθυμισουν πως η "Κολαση" αποτελει προσωπικη δημιουργια και απευθυνεται κυριως στο φανατισμενο fan club του.
citizenswt
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.