• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22295
  • Αριθμός συν/τών: 759806
  • Πρόγραμμα 249 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Η Εαρινή Σύναξις των Αγροφυλάκων (1999)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
The Four Seasons of the Law
- Γνωστό και ως:
The Spring Gathering

Σινεφίλ | 178' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 18 Φεβ 2000
Διανομή: New Star
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Surround (Prologic)
Γλώσσα: Ελληνικά
Δημοτικότητα: 1.09 %
Αξιολόγηση: 8.03/108.03/108.03/108.03/108.03/108.03/108.03/108.03/108.03/10   (8.03/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009

Χωρίς πολλά-πολλά λόγια, ότι καλύτερο έχει παρουσιάσει ο ελληνικός κινηματογράφος από τον Θίασο και έπειτα. Μοιάζω υπερβολικός; Θα γίνω ακόμα περισσότερο, δηλώνοντας πως ο Δήμος Αβδελιώδης και ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης είναι οι μοναδικοί δημιουργοί των ημερών μας που παράγουν αληθινό σινεμά, άξιο να συνοδεύσει τον Θόδωρο Αγγελόπουλο και τον Παντελή Βούλγαρη έξω στα θηρία...

Η Εαρινή Σύναξη είναι ένα λυρικό επιστέγασμα του συνδέσμου ανάμεσα στον αρχαϊκό ελληνισμό και την σύγχρονη ελληνική υπόσταση. Οι ιδιαιτερότητες των τεσσάρων εποχών πριν την γέννηση του Χριστού είχαν μείζων σημασία και ήταν πρωταρχικές στην καθημερινότητα του ανθρώπου. Η θρησκευτική τους σημασία, δε, επιστέγαζε την αναγκαία συνύπαρξη του ανθρώπου με την φύση, ώστε εμείς να ακολουθούμε αυτήν και όχι, όπως τώρα γίνεται, η φύση να πρέπει να ακολουθεί τον άνθρωπο.

Ο Αβδελιώδης λατρεύει αυτήν την φύση ως μια ζωτική οντότητα. Την στολίζει με τις Τέσσερις Εποχές του Βιβάλντι, ως ύμνο προς το μεγαλείο τους. Η μουσική κατευθύνει τις κινήσεις και ο χρυσός αυτός συγχρονισμός μυρίζει τόσο αληθινός, όσο το άρωμα ενός ανθού. Εδώ ο Έλληνας φαντάζει αθάνατος, μέσα από τα μικρά του ελαττώματα, μέσα από την αγνότητα των κινήσεων του. Η κάμερα του Δήμου υποκλίνεται στους μάστορες του λυρικού ιταλικού σινεμά των 1970 και ενσωματώνεται στο πεδίο, αντί να υποχρεώνει αυτό να του κάνει χάρες. Χρησιμοποιεί τέσσερις διαφορετικούς φωτογράφους για να τονίσει τις αντιθέσεις που φέρει η κίνηση του χρόνου και πετυχαίνει άψογα ένα παιχνίδι νοοτροπίας, όπου ο θεατής ζει διαφορετικά συναισθήματα, μέσα στο ίδιο έργο.

Μέσα στην ταινία υπάρχει το βατό, το καθημερινό… το άπιαστο. Η γυναικεία φιγούρα ανάγεται σε αρχέγονη και το βουκολικό δράμα επιστρέφει στην μορφή του Δάφνις και Χλόη, καταρρίπτοντας το απαράδεκτο σινεμά-φουστανέλα, που αμαύρωσε τις μεσαιωνικές μας ρίζες.

Η ταινία πλησιάζει τις τρεις ώρες και εμείς παρακαλούμε να υπήρχε ακόμα μια εποχή στο έτος, αφού το όραμα του δημιουργού φαντάζει να έχει κι άλλα θαυμαστά να δείξει. Είναι διάχυτη μια νοοτροπία που έχει εκλείψει από τον κινηματογράφο μας πλέον. Ο Αβδελιώδης επιμελείται με προσοχή κάθε του πλάνο, κάθε του σκηνή, κάθε του κεφάλαιο και δεν συλλαμβάνεται να γεμίζει απλά σκηνές για να μεγαλώσει το έργο του. Έχει μια έμπνευση ειλικρινέστατη με σταθερότητα και συνέπεια προς την τέχνη που υπηρετεί. Στολίζω συνεχώς αυτήν την ταινία, ακόμα και αν πιστεύω ότι παράγει μια θεματολογία που έφτασε στον ύψιστο βαθμό μονάχα με τον Kim Ki-duk και το Άνοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμώνας… και Άνοιξη. Απλά είναι σπάνιες οι ευκαιρίες να τιμήσω κι εγώ το σπίτι μου, πριν πέσει αυτό να με πλακώσει...

Βαθμολογία: 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars (4/5)

Σταύρος Γανωτής




Πέμπτη 12 Μαρτίου 2009

Ο Δήμος Αβδελιώδης παραδίδει μία από τις σημαντικότερες ταινίες του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου. Ενώ η σκηνοθετική του προσέγγιση αποτελεί πρότυπο προς μίμηση. Με φανερές ενδείξεις αυτογνωσίας αποφεύγει την δραματουργία του πρώτου επιπέδου. Κρατώντας συχνά σε απόσταση την κάμερα από το απεικονιζόμενο πρόσωπο. Δε διστάζει, με εγκράτεια, να δώσει τις ποιητικές διαστάσεις στα κάδρα του, υπογράφοντας μια άρτια δημιουργία και ξεναγώντας τον θεατή σε μια μύχια ερωτική νιρβάνα.

Τέσσερις αγροφύλακες αναλαμβάνουν διαδοχικά, με μια κάπως πλατιά αφήγηση, να επιβάλουν την τάξη στο κυνικά αδιάφορο χωρίο του Θολοποταμίου, προσωποποιώντας ταυτόχρονα και τις τέσσερις εποχές του χρόνου. Το Θολοποτάμι είναι ένα ανιαρό χωριό, όπου η παράλυση του ανθρώπινου πνεύματος είναι βασικό συστατικό σχεδόν όλων των ανθρώπινων όντων. Τίποτα σημαντικό δε συμβαίνει, ενώ οι τέσσερις εποχές, μέσω της κυκλικότητας και της επαναληπτικότητας τους, αποκαλύπτουν καθολικά την ενοχλητική κενότητα και στασιμότητα του πολιτισμού της ανθρωπότητας. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να αναφέρω τη μαεστρική επιτραπέζια σκηνή της Σύναξης που (σκηνικά) μας παραπέμπει στο Alice in Wonderland. Αλλά ας επιστρέψουμε στο σύμπαν της ταινίας, ένας κόσμος καταδικασμένος σε μια μπρουτάλ διάσταση, γυρίζοντας συστηματικά την πλάτη του στα σημαντικότερα που τον περιστοιχίζουν. Όπου η ομορφιά της ζωής είναι θαμμένη κάτω από τις ανθρώπινες αδυναμίες και συνήθειες. Και όλα αυτά συμβαίνουν ενώ ηχητικά οι Τέσσερις Εποχές του Μότσαρτ γαργαλούν μεθυστικά την ατμόσφαιρα.

Και όμως, οι μαγικές εικόνες βρίσκονται εκεί, ανάμεσα μας. Δοσμένες μέσα από αψεγάδιαστα πλάνα λυρικής ποίησης. Και όμως εμείς τις προσπερνάμε ανέπαφα. Ακόμα και τις στιγμές που σκοντάφτουμε πάνω τους, φροντίζουμε να γυρνάμε επιδεικτικά την πλάτη. Όπως και οι σειρήνες του έρωτα βρίσκονται εκκωφαντικά ανάμεσα μας. Προσδοκώντας, άλλοτε με επιθετικότητα και άλλοτε με μια άγρια τρυφερότητα, για την ανταπόκρισή μας. Πόλεμος και έρωτας μαζί!

Όμως ακόμα και τότε, που κανείς δεν θα την περιμένει, η Άνοιξη θα `ρθει... Μέσα απ`τον ολάνθιστο κήπο του Παραδείσου, με του ήλιου το άπλετο φως θα στεφανωθεί και του έρωτα τις ανταύγειες θα αφήσει παιχνιδίστικα να ανεμίζουν στον αέρα. Γιατί το θολό ποτάμι της ζωής το υπερβαίνει τελικά μόνο αυτός που ονειρεύεται. Όνειρο = έρωτας για τη ζωή στην ολότητα της. Ονειροπόλος δεν είναι αυτός που ψάχνει μια πόρτα φυγής απ`την πραγματικότητα. Ονειροπόλος είναι αυτός που δεν εγκαταλείπει ποτέ το Αληθινό πεδίο μάχης...

Βαθμολογία: 8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8,5/10 Stars (8.5/10)

Γιώργος Ευθυμίου





Πεμπτη 1 Μαρτιου 2001 - 16:11

Είναι περίεργο πόσο παρεξηγημένες μπορούν να γίνουν στο ευρύ κοινό οι ταινίες αυτού του είδους, ως υπερβολικά αγρόσυρτες και εξαιρετικά δυσνόητες, ενώ είναι ακριβώς το αντίθετο. Χωρίς πολλά λόγια πρόκειται για μια εξαιρετική κωμωδία με την φωτογραφία και τη μουσική να δένουν άψογα μεταξύ τους υποστηρίζοντας ευρυματικά την υπόθεση. Τόσο το σενάριο, όσο και η ίδια η φύση υποστηρίζουν το πόσο σημαντική ήταν η παρουσία του αγροφύλακα στην Ελλάδα της αναρχίας, στην Ελλάδα του 1960.

Η ίδια η ταινία με το συγκαλυμμένο χιούμορ της είναι πρωτότυπη και σαν ιδέα, αλλά και σαν εκτέλεση. Είναι λοιπόν άδικο να μην έχει την απήχηση που της αξίζει, χαρακτηριζόμενη ως "κουλτουριάρικη", ενώ αντίθετα με κάποιες άλλες ταινίες αξίζει κάθε βραβείο που κέρδισε.

Καλλιοπη Δαλακλειδη


 
Η εαρινη συναξις των αγροφυλακων - UNDINE - Τετ 03 Σεπ 2014 - 14:41
Καλησπερα σας,

η ταινια αυτη κυκλοφορει σε DVD? Πρεπει να την βρω οπωσδηποτε. Αν μπορει κανεις να μου δωσει καποιες πληροφοριες, θα με βοηθουσε πολυ.
Ευχαριστω πολυ

 
Legacy - Νικος Μπελλιος - Unverified - Κυρ 27 Ιαν 2002 - 16:26
Πολη καλη ταινια. Υμνος στη φυση της Χιου. Τεσσερις αγροφυλακες, τεσσερις χαρακτηρες, τεσσερις εποχες. Εκπληκτικη στην απλοτητα της, η ταινισ αξιζει μια θεση στο πανθεον των ελληνικων ταινιων (οπου δεν θα εχει μεγαλη παρεα).
Νικος Μπελλιος
 
Legacy - kavad - Unverified - Σάβ 16 Αυγ 2003 - 21:12
Ελληνας σκηνοθετης,πραγματικα "φερελπις".
Περιμενουμε με αγωνια την καινουργια του ταινια!
kavad
 
Legacy - Georg Natsioyntzik - Unverified - Τετ 23 Νοε 2005 - 15:33
Η καλυτερη ισως ελληνικη ταινια της δεκαετιας του `90.
Ο ΔΗΜΟΣ ΑΒΔΕΛΙΩΤΗΣ εντυπωσιαζει με την λιτη σκηνοθετικη αποψη του , αναδεικνυοντας (οπως και στην προηγουμενη ταινια του "το δεντρο που πληγωναμε" ) οτι μπορει να συνταιριαξει την φαινομενικα απλη αφηγηση ενος περιστατικου απο την επαρχια του `50 με `60 με την βαθυτερη κινηματογραφικη παρουσιαση του ελληνικου γιγνεσθαι των τελευταιων χρονων (μετα τον 2ο παγκ.πολεμο κλπ.)
Ενα πραγματικο λυρικο αριστουργημα , που παραλληλα με τις ταινιες του ΓΙΑΝΝΑΡΗ ("απο την ακρη της πολης" κι "ο δεκαπενταυγουστος")ειναι οτι καλυτερο μας εχει παρουσιασει ο ελληνικος κινηματογραφος τα τελευταια χρονια . Περιμενοντας κι ακομη καλυτερες ταινιες απο αυτους...(18/10)
Georg Natsioyntzik
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.