• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Περιεχόμενα

Τρί 27 Απρ 2010

Ο Βασιλιάς

Τρί 16 Ιουν 2009

Κλειστοί Δρόμοι

Τρί 02 Ιουν 2009

Ο Χαμένος τα παίρνει όλα

Τρί 19 Μαϊ 2009

Το Μετέωρο Βήμα Του Πελαργού

Παρ 15 Φεβ 2008

Κράτησε με (2006)

CineΕλληνικον


Σάβ 04 Δεκ 2004

Διοίκηση και Τέχνη


& Αντίλογος...



Εξανέστη ο Θόδωρος Αγγελόπουλος που ο Τατούλης θέλει να ξηλώσει τον Μισέλ Δημόπουλο. «Αν διώξεις τον Μισέλ θα φτιάξω δικό μου Φεστιβάλ στην Αθήνα», φέρεται ότι του διεμήνυσε. Και γιατί δεν το έχει φτιάξει τόσα χρόνια; Αυτή είναι η λογική διερώτηση καθενός μας. Η αμέσως επόμενη είναι: γιατί ένα Φεστιβάλ με την υπογραφή Αγγελόπουλου θεωρείται από τον ίδιο τον Αγγελόπουλο ότι θα σημάνει αυτοδικαίως και την κατάργηση του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης;

Η θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης είναι μία διοικητική θέση, δηλαδή μια (πολιτική) επιλογή προσώπου εκ μέρους της Κυβέρνησης. Ο Μισέλ Δημόπουλος, με την πολυετή παρουσία του στην καλλιτεχνοδιοικητική ηγεσία του θεσμού, έδωσε ό,τι είχε να δώσει. Συντέλεσε στον διεθνή προσανατολισμό του, αλλάζοντας, πρώτα, απ’ όλα το όνομά του, από Μιχάλης σε Μισέλ, έκανε ό,τι μπορούσε, ο ίδιος και το επιτελείο του, διοργάνωσε ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις, αξιοποιώντας τα πενιχρά -όπως λέγεται- ποσά που διατίθενται από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Η ψήφος, όμως, είναι και μια αισθητική επιλογή. Το μήνυμα της πλειοψηφίας το Μάρτη του 2004 ήταν η συνολική αλλαγή ηγεσίας, ακόμα και σε αυτές τις θέσεις. Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος δεν φαίνεται να έχει αντιληφθεί ότι μπορεί στην Τέχνη να μην έχει αξία η δημοκρατική αρχή, αλλά στη Διοίκηση, ακόμα και ενός κρατικού κινηματογραφικού φεστιβάλ, τον πρώτο ρόλο έχει η πολιτική ηγεσία που αναδεικνύεται με τις γνωστές συνταγματικές διαδικασίες. Το ότι ο Αγγελόπουλος τοποθετείται ανάμεσα στους μείζονες κινηματογραφιστές εν ζωή, δεν σημαίνει ότι τον νομιμοποιεί να εκβιάζει τα διοικητικά όργανα για να διατηρούν τους ημετέρους στη θέση τους. Περιμένουμε από ένα σκηνοθέτη του βεληνεκούς του να αναλώνει τη φαιά ουσία του στην τέχνη αυτή καθαυτή. Αυτή είναι η αποστολή του ενώπιον των θεατών του, όχι το «παραγοντίζειν».

Από την άλλη και η Κυβέρνηση δεν είδαμε να αντιπροτείνει κάτι συγκεκριμένο. Γενικόλογες εξαγγελίες που θυμίζουν έκθεση στις πανελλήνιες. Αμ, έτσι θα πείσεις για την ανάγκη αντικατάστασης του Δημόπουλου; Εγώ θέλω να βγει ο ίδιος ο Καραμανλής ως Υπουργός Πολιτισμού, ως Πρωθυπουργός που οι πρώτες του κουβέντες το βράδι της εκλογής του ήταν ο Πολιτισμός και ως άνθρωπος που πάει σινεμά και να μας παρουσιάσει την ειδική πολιτική του σε θέματα κινηματογραφίας. Και όταν μιλάμε για ειδική πολιτική δεν εννοούμε μόνο αλλαγές προσώπων, αλλά και αιτιολόγηση: για ποιο λόγο ο κ. τάδε θα υπηρετήσει καλύτερα την σημερινή πολιτική στο χώρο του κινηματογράφου, πράγμα που δεν επέτυχε η προηγούμενη κυβέρνηση και ο κ. Δημόπουλος, γι’ αυτούς και γι’ αυτούς τους λόγους. Κι εκείνη η Ακαδημία Κινηματογράφου; Την έφαγε η μαρμάγκα;

Αυτά περιμέναμε να ακούσουμε κύριε Αγγελόπουλε από εσάς: εμπεριστατωμένη κριτική, όχι «εγώ είμαι αναντικατάστατος» / «ο Μισέλ είναι αναντικατάστατος» και άλλα που λέτε στο συνεργείο σας για να τους ψαρώνετε. Αναντικατάστατος μπορεί να είσαστε πίσω από την κάμερα. Μπροστά, είμαστε όλοι αντικαταστατοί.

Βασίλης Σωτηρόπουλος



Αντίλογος...
Χωρίς να διαφωνώ στην ουσία της σκέψης του Βασίλη, θα ήθελα απλά να τονίσω κάποια πράγματα που νομίζω ότι πρέπει να γνωρίζουμε. Καταρχήν, το Υπουργείο Πολιτισμού του οποίου την ηγεσία ανέλαβε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός για να δείξει μάλλον πόσο σημαντικός είναι ο τομέας του Πολιτισμού για την Κυβέρνηση, όσον αφορά στα κινηματογραφικά πράγματα (δεν γνωρίζω και άρα δεν μπορώ να έχω άποψη για τη στάση του ΥΠ.ΠΟ. στο θέατρο ή τη μουσική) όχι απλά δεν έχει κάνει τίποτα (το μόνο θετικό πράγμα, η δημιουργία της σχολής κινηματογράφου στη Θεσσαλονίκη είχε ήδη δρομολογηθεί από τους προηγούμενους), αλλά έχει πάει αρκετά πίσω την υπόθεση του κινηματογράφου στη χώρα μας. Συγκεκριμένα:

1. Μέχρι σήμερα κατά πάσα πιθανότητα δεν έχει διοριστεί (κι αν διορίστηκε, πράγμα απίθανο, έγινε τις τελευταίες μέρες χωρίς να το μάθουμε) νέος σύμβουλος κινηματογραφίας στη θέση του (εδώ και 9 μήνες) αποχωρήσαντος Γιάννη Μπακογιαννόπουλου. Να πούμε ότι στις αρμοδιότητες του συμβούλου κινηματογραφίας, εκτός των άλλων, είναι και ο έλεγχος της απόδοσης του 1,5% των κερδών των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών στο ΕΚΚ. Ο κύριος Καραμανλής πριν τις εκλογές το είχε βάλει ως πρώτη προτεραιότητα της Ν.Δ., μαζί με την μείωση στο 4% τον ΦΠΑ σε όλα τα στάδια παραγωγής μιας ταινίας αλλά φαίνεται ότι τα… ξέχασε και τα δύο στη συνέχεια.
2. Το ΕΚΚ έχει κολλήσει όλες τις φετινές χρηματοδοτήσεις, τα γυρίσματα αρκετών ταινιών έχουν σταματήσει και δεν προχωράνε οι νέες εγκρίσεις αφού τα ταμεία είναι άδεια. Αυτό βέβαια δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο, ίσχυε και επί ΠΑΣΟΚ, απλά τώρα τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα με το ΕΚΚ να έχει λάβει (μέχρι τα τέλη του Σεπτέμβρη τουλάχιστον) μόλις 1,5 εκατ. ευρώ από τα περίπου 9 εκατ. του φετινού προϋπολογισμού και με δεδομένο ότι δεν υπάρχει καμιά επικοινωνία του ΕΚΚ με το ΥΠ.ΠΟ., τα πράγματα προμηνύονται μαύρα.
3. Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης είχε φέτος προϋπολογισμό 3,4 εκατ. ευρώ από 4 εκατ. πέρσι, πράγμα που φάνηκε στα παράλληλα προγράμματα και κάποια επιμέρους στοιχεία που φέτος ήταν πιο φτωχά. Το «Πάμε Σινεμά;» και οι διάφορες εκπαιδευτικές και άλλες εκδηλώσεις του ΦΚΘ κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου έχουν κοπεί, αφού έπρεπε να βγει καταρχήν το ίδιο το Φεστιβάλ και μετά όλα τα άλλα. Τον Ιούνιο, 5 μήνες πριν την έναρξη του Φεστιβάλ, στα ταμεία είχαν φτάσει μόλις 700 χιλιάδες ευρώ και άρα ο θεσμός ήταν μετέωρος μέχρι την τελευταία στιγμή.
4. Ακόμα παραμένει ασαφές το πλαίσιο με το οποίο θα γίνονται στο μέλλον οι απονομές των Κρατικών Βραβείων, από το αν θα συνεχίσουν να είναι συνδεδεμένα με το Φεστιβάλ, μέχρι το αν θα μεταφερθούν στην Αθήνα. Αλλά αυτό φυσικά είναι το λιγότερο. Ακόμα περιμένουμε την ανακοίνωση της νέας πολιτικής για τον κινηματογράφο που συνέχεια την τρενάρουν. Η προτελευταία ανακοίνωση, έλεγε κάτι για «δημόσιο διάλογο» αμέσως μετά το τέλος του Φεστιβάλ, τώρα ούτε αυτό ισχύει, αφού «ο κύριος Τατούλης θα ανακοινώσει τις αποφάσεις της Κυβέρνησης πριν το τέλος του χρόνου». Να το δούμε και να μην το πιστέψουμε.

Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, δεν καταλαβαίνουμε γιατί πρέπει πρώτο μέλημα της ηγεσίας του ΥΠ.ΠΟ. να είναι η αλλαγή των προσώπων που κατά γενική ομολογία αναβάθμισαν το θεσμό του ΦΚΘ και του έδωσαν το διεθνή χαρακτήρα του, τη στιγμή που απ’ ό,τι φαίνεται, δεν υπάρχει σαφής και αποφασισμένη πολιτική για τα εγχώρια κινηματογραφικά πράγματα. Γιατί να πιστέψουμε ότι η λύση θα έρθει με την αλλαγή της ηγεσίας του Φεστιβάλ, όταν η υποχρηματοδότηση μαστίζει το ελληνικό σινεμά και η έλλειψη πολιτικής είναι πιο φανερή από ποτέ;

Αν ήταν να αλλάξει κάτι, αν υπήρχε σοβαρή στάση από το ΥΠ.ΠΟ., θα ήμουν ο πρώτος που θα ζητούσε από τους κύριους Δημόπουλο και Αγγελόπουλο να παραιτηθούν. Αυτή τη στιγμή όμως, δεν είναι αυτοί το πρόβλημά μου. Ενδεχόμενη αλλαγή τους με παράλληλη παράταση της ίδιας αδιαφορίας από τη μεριά της πολιτικής ηγεσίας, θα είναι απλά εξαργύρωση κομματικών επιταγών και δεν θα βοηθήσει -το αντίθετο- τον πολύπαθο χώρο του ελληνικού κινηματογράφου.

Γιάννης Δηράκης



Η δική σας γνώμη...
Δημόσιο διάλογο ο κύριος Τατούλης; Δημόσιο διάλογο κι εμείς! Πάρτε κι εσείς θέση στο αντίστοιχο θέμα στο forum του Cine.gr. Άλλωστε, ο Πολιτισμός είναι πολύ σοβαρό θέμα για να το αφήνουμε στους πολιτικούς...

Αρχή της Σελίδας



 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.