• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Περιεχόμενα

Τρί 27 Απρ 2010

Ο Βασιλιάς

Τρί 16 Ιουν 2009

Κλειστοί Δρόμοι

Τρί 02 Ιουν 2009

Ο Χαμένος τα παίρνει όλα

Τρί 19 Μαϊ 2009

Το Μετέωρο Βήμα Του Πελαργού

Παρ 15 Φεβ 2008

Κράτησε με (2006)

CineΕλληνικον


Σάβ 13 Σεπ 2003

Πρωινη Περιπολος του Νίκου Νικολαϊδη




Για αυτήν την ταινία δεν ήξερα τίποτε, εκτός από το ότι ο ίδιος ο Νικολαϊδης έχει να την δει εδώ και δέκα χρόνια, επειδή «την φοβάται» και ότι κατά τη γνώμη της Μαρι Λουιζ Βαρθολομαιου, είναι η καλύτερη ταινία του. Έβαλα το dvd στο player και έκατσα με το laptop μπροστά από την οθόνη. Για να δούμε…

Η γυναίκα.
Η Μισέλ Βάλει, τέσσερα χρόνια πριν το Singapore Sling, περιφέρεται σε ένα τοπίο εγκατάλειψης και σήψης. Από ένα μονόλογο που ακούγεται off μαθαίνουμε ότι πρέπει πάσει θυσία να αποφύγει την πρωινή περίπολο. «Ο κόσμος μας είναι ένας τάφος που στα ερείπιά του είναι θαμμένος ο φόβος και ο τρόμος μας». Βρίσκει ένα παλιό φορτηγάκι και κάθεται για να καπνίσει, στη σκιά του. Ξαφνικά, ανοίγει η πόρτα του. Από μέσα πετιέται ένα χέρι με ένα ρολόι. Παίρνει το ρολόιο, κοιτάει αν δουλεύει και τότε το χέρι προσπαθεί να την πνίξει. Με ένα τεράστιο μαχαίρι, η γυναίκα θα σφάξει τον άγνωστο κακοποιό, θα μπει μέσα στο φορτηγάκι και θα κατασκηνώσει σε αυτό. Cut.

H πόλη.
Αστικό νυχτερινό τοπίο δεκαετίας 1980. Η γυναίκα θυμίζει ρακοσυλλέκτρια μέσα στην πόλη. Περιφερόμενη σε ένα κτίριο, ενεργοποιεί τον συναγερμό του και τρέχει για να σωθεί. Φτάνει σε ένα ανοιχτό μέρος, όπου κάποιος έχει ανάψει φωτιά, μέσα σε μία μάντρα από συρματόπλεγμα. Ξαφνικά διαπιστώνω ότι βλέπω 15 λεπτά ταινία και το μόνο πρόσωπο που έχει εμφανισθεί είναι αυτό της Μισέλ. Αμάν πια αυτά τα πολυπληθή cast.
Ένα αυτοκίνητο διανύει την Αθήνα, ανάμεσα από τα σκουπίδια που δεν έχει μαζέψει ο Έβερτ. Τελικά, το αυτοκίνητο που οδηγεί η Μισέλ, φτάνει –επιτέλους- στο σπίτι (βλ. σπίτι Νικολαϊδη-μόνιμος πρωταγωνιστής). Η ρακοσυλλέκτρια μπαίνει στη βίλα και τρέχει κατευθείαν στο ψυγείο, ενώ στην τηλεόραση παίζει κάτι ασπρόμαυρο δεκαετίας 50. Ένα τηλεκατευθυνόμενο αυτοκινητάκι θα την πλησιάσει μυστηριωδώς, με αναμένους τους προβολείς. Αυτό θα την βάλει σε ζοφερές σκέψεις. Πάει να το αγγίξει, αλλά αυτό αντιστέκεται. Το θερμό περιστατικό θα την κάνει να δραπετεύσει από το σπίτι με τα πόδια, περιφερόμενη στην ευρύτερη περιοχή της Κηφησιάς, η οποία είναι άκρως επικίνδυνη από τα παρακοιμώμενα λυκόσκυλα. Με σύνεση, θα επιστρέψει και πάλι στο σπίτι. Εκεί θα ντυθεί σαν κυρία του σπιτιού και θα επιχειρήσει ένα τηλεφώνημα που θα με κάνει να αναρωτηθώ μήπως βλέπω την Ευριδικη Β.Α. 2037. Πριν βεβαιωθώ, θα κατεβάσει το ακουστικό της και θα αφηγηθεί κάτι από τα παιδικά της χρόνια, off. Το γεγονός θα αποσυντονίσει την τηλεόραση, η οποία είναι σφηνωμένη στη δεκαετία του 50. Μη αντέχοντας τόσο ρετρό, θα ντυθεί για να βγει μια βόλτα. Πάει σε ένα σινεμά που παίζει τη Gilda. Είναι η μόνη θεατής, μέχρι που από τα καθίσματα ξεφυτρώνουν κάτι ζόμπι ντυμένα σαν τους αναρχικούς απόγονους του Γιάννη Φλωρινιώτη. Αυτοί θα την απαγάγουν. Προφανώς ψάχνουν γυναικεία φωνή για το γκρουπάκι τους. Σε λίγο, η Μισέλ βρίσκεται μισοθαμμένη κάτω από την ξετυλιγμένη μπομπίνα της Gilda.

Ο άντρας.
Μια βραδινή περίπολος διασχίζει το δρόμο. Έχουν δέσει πίσω από το φορτηγάκι έναν που τρέχει. Η Μισέλ θα επιστρέψει σε ένα μεγαλοαστικό σπίτι. Εντυπωσιάζεται από ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο. Ένας άντρας περνάει με ένα ποδήλατο από πίσω της. Ο Άντρας αφού πάρει ένα χάπι, θα απειλήσει τη Μισέλ με μια καραμπίνα. Στη συνέχεια θα της προσφέρει μία αντιασφυξιογόνα μάσκα. Είναι ο Τακης Σπυριδακης! (Όλε-όλε-όλε! Γιούπι! Ο δεύτερος ηθοποιός της ταινίας! Το γεγονός εορτάζεται με ένα pause και ένα πιατάκι pop corn που έρχεται από την κουζίνα). Της αποκαλύπτει ότι εργάζεται στην Πρωινη Περιπολο. Εκείνη αφήνει να εννοηθεί ότι θέλει να πάει στα Δυτικά, όπου λέγεται ότι υπάρχει η θάλασσα. Αυτός θα της πει ότι κανείς δεν γύρισε για να πει αν όντως υπάρχει η θάλασσα στα Δυτικά. Φεύγοντας παίρνει μαζί το ποδήλατό του, αλλά τελικά πέφτει κάτω και κάνει τoν πρώτο εμετό της ταινίας. Η Μισέλ οπλίζει μια καραμπίνα και πηγαίνει να δει τι συνέβη. Σε λίγο θα επιχειρήσει άλλο ένα ευρυδικικό τηλεφώνημα. Ένας τύπος από την τηλεόραση θα σηκώσει το τηλέφωνο που χτυπάει. Μια ταινία με γκάνγκστερς. Οι πυροβολισμοί θα κάνουν τον Σπυριδακη να ξυπνήσει.
- Τι θέλεις;
- Να με βγάλεις από την πόλη.
- Δεν είναι εύκολο. Υπάρχουν λίγα περάσματα στην πόλη και τα φυλάνε καλά. Έπειτα πρέπει να δίνω κάθε μέρα παρουσία. Αν ως αύριο δεν έχω εμφανιστεί, οι κυνηγημένοι θα γίνουν δύο.
- Από ποιους;
- Από την πρωινή περίπολο.
- Τα φάρμακά σου θα τα κρατήσω εγώ. Όταν θα βγω από δω, θα γίνουν δικά σου.

Η έξοδος.
Ξεκινούν μαζί μια πορεία μέσα στην πόλη, καθώς ο άντρας ανέλαβε την υποχρέωση να την οδηγήσει στην έξοδο της πόλης. Από εδώ και πέρα αρχίζει μια περιπλάνηση σε σκοτεινά και ημιβιομηχανικά μέρη της Αθήνας, όπου τρέχουν νερά, είναι αναμμένες φωτιές σε πυρσούς κλπ. Υπάρχουν πλάνα γυρισμένα με μεγάλη μαεστρία, ανά πάσα στιγμή όμως φαίνεται η έλλειψη σοβαρών τεχνικών μέσων, έλλειψη που έχει ωστόσο υπερκερασθεί από την πίστη των δημιουργών της ταινίας και την τελειομανία σε επίπεδο φωτογραφίας.

Συμπέρασμα: Σαφώς η πιο σκοτεινή, δυσοίωνη και μελαγχολική ταινία του Νικολαϊδη. Πιο μακάβρια και από τις νεκροφιλικές του, είναι η πιο οδυνηρή φιλμική του φράση. Ωστόσο, ο φουτουρισμός της και η αισθητική της είναι τόσο προσκολλημένα στην αισθητική των 80’ς που αμφιβάλλω για την διαχρονικότητα της, η οποία είναι και ο κύριος στόχος σου, όταν γυρίζεις μια τέτοια ταινία.

Βαθμολογία: 6/10


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.