• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Συντελεστές - Διάφορες Πληροφορίες


- Eπώνυμο, Όνομα:

Besson, Luc






- Φύλο: Aνδρας
- Hμερομηνία Γέννησης: 18 Μαρτίου 1959
- Τόπος Γέννησης: Paris, France
- Σύζυγος: Besson-Silla, Virginie



- Βιογραφία:


Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου 2006
Luc Besson - "Οι Έλληνες είναι απλοί, γι αυτό είναι τόσο αγαπητοί"


Απλά και μόνο για να απαριθμήσει κανείς στον νου του, τα κατορθώματα που έχει πετύχει στην τριαντάχρονη καριέρα του ο Luc Besson, είτε καθισμένος στην καρέκλα του σκηνοθέτη, είτε από την θέση του παραγωγού, θα του πάρει κάμποση ώρα. Με αφετηρία το λατρεμένο Απέραντο Γαλάζιο, το φιλμ που ύμνησε στο έπακρο τις ομορφιές της χώρας μας, μέχρι την τελευταία του δουλειά, που συνδυάζει επί της οθόνης ζωντανούς και animation χαρακτήρες, τον Arthur and the Minimoys, η διαδρομή του έχει να επιδείξει μόνο μεγάλες επιτυχίες. Γεγονός που τον καθιστά σημαιοφόρο στην απόπειρα αντίστασης κατά του αμερικάνικου κινηματογραφικού επεκτατισμού, από τις ευρωπαϊκές δυνάμεις.

Το καλωσόρισμα μου στην συνάντηση μας στην σουίτα της Μεγάλης Βρετάνιας, είναι ένα προσωπικό μήνυμα από τον εντεκάχρονο γιο μου προς εκείνον, ένα μικρό «ευχαριστώ», για τις υπέροχες εικόνες που το παιδικό μυαλό του κατέγραψε, παρακολουθώντας τις περιπέτειες του Άρθουρ στον μικρόκοσμο των Μίνιμοι!



« - Έντεκα χρονών! Αυτή είναι ακριβώς η κατάλληλη ηλικία. Να φανταστείς πως στην παρθενική προβολή του φιλμ, ήθελα το κοινό να αποτελείται μόνο από παιδιά από 9 μέχρι 12 ετών. Στεκόμουν στο θεωρείο και τα χάζευα να παρακολουθούν την οθόνη με ανοικτό το στόμα κι εκεί κατάλαβα πως οι εικόνες του έργου τα είχαν αγγίξει τόσο πολύ.

Πιστεύω πως τα παιδιά θα πάρουν την ταινία πολύ στα σοβαρά και αυτό γιατί και η ταινία θα τα πάρει, ως θεατές, στα σοβαρά. Θα τα σεβαστεί. Θα σεβαστεί τα ιδανικά τους, θα σεβαστεί τα ενδιαφέροντα τους. Θυμάμαι πάρα πολύ καλά τις στιγμές που ήμουν κι εγώ παιδί και μπορώ να αισθανθώ το πώς ακριβώς ένιωθα κι εγώ τότε, πριν από πολλά χρόνια. Μπορεί να είμαι ενήλικας αλλά στο μυαλό μου στριφογυρνά ακόμη οτιδήποτε με πλήγωνε μικρό και αντίστοιχα οτιδήποτε με ευχαριστούσε. Μερικές φορές μου έρχονται στο νου κάποιες πολύ πολύ μικρές στιγμές. Κι εσύ μπορείς σαν γονιός να καταλάβεις, πως από την στιγμή που υποχρεούμαστε να εργαστούμε, τα παιδιά μας αναγκαστικά μένουν σε κάποιους τρίτους για να φυλάνε, στις γιαγιάδες ή σε συγγενείς. Η εξήγηση που τους δίνουμε αποχαιρετώντας τα είναι βιαστική γιατί μας καλούν οι υποχρεώσεις. Κι εκείνα δεν μιλούν παρά σκύβουν το κεφάλι και γνωρίζουν πως θα αργήσουν να μας ξαναδούν. Ε, αυτό το συναίσθημα της απομάκρυνσης των γονιών μου το θυμάμαι πάρα πολύ καλά και το έχω περάσει σαν βασικό στοιχείο στην ταινία.”

- Μπορείς να στηριχτείς μόνο στην άποψη των παιδιών για την ταινία σου?

« - Πιστεύω πως ναι. Αν την κρίνει ένας ενήλικας νομίζω πως θα την δει από μια άλλη σκοπιά από αυτή που πρέπει. Φαντάσου αντίστοιχα, να ζητήσεις από έναν επτάχρονο να σου κρίνει την τελευταία ταινία του Scorsese. Θα πάρεις λάθος συμπεράσματα.»

- Δυστυχώς όμως η δική μας γενιά, δεν μεγάλωσε έχοντας μεγάλη ποικιλία παιδικών ταινιών για να επιλέξει.

« - Ναι. Μόνο τις ταινίες της Disney θυμάμαι τον καιρό που ήμουν παιδί, το Jungle Book, την Mary Poppins και τον Peter Pan που πρωταγωνιστούσε κατά σύμπτωση και η Mia Farrow, που παίζει και στον Άρθουρ

- Το animation με ποιον τρόπο μπήκε στην ζωή σου?

« - Καταρχήν να πω πως το φιλμ δεν είναι μια αμιγής ταινία animation. Είναι μια κανονική περιπέτεια, με κανονικούς ηθοποιούς που από ένα σημείο και μετά ο πρωταγωνιστής μικραίνει υπερβολικά και χάνεται σε έναν φανταστικό μικρόκοσμο. Στο ερώτημα του πως θα μπορούσα να τον ακολουθήσω με την κάμερα σε αυτή του την σμίκρυνση, αποφάσισα να το κάνω μέσω του σκίτσου.

Η ιδέα ξεκίνησε σε μια κουβέντα που είχα με έναν φίλο δημοσιογράφο. Εκείνος ήταν που με έπεισε να ασχοληθώ με το θέμα. Αρχικά συνέγραψα το σενάριο και κατόπιν το βιβλίο, που είναι το πρώτο μιας σειράς με πρωταγωνιστή τον Άρθουρ. Ήδη έχει γραφτεί και το επόμενο βιβλίο με τον τίτλο «Ο Άρθουρ και η απαγορευμένη πόλη».

- Από την στιγμή που αποφάσισες να γυρίσεις μια ταινία που κατά μεγάλο ποσοστό βασίζεται στο animation, που θέλησες πιο πολύ να βασιστείς? Στην τελειότητα του σχεδίου ή στο πιο προσεγμένο σενάριο?

« - Προτίμησα να στηριχτώ στην καρδιά και στο συναίσθημα μου. Έκανα ακριβώς αυτό που μου έλεγαν τα συναισθήματα μου. Μετέφερα ιστορίες και εμπειρίες μου, κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορώ την ταινία να την παρακολουθήσω κι εγώ ο ίδιος με την ίδια ευχαρίστηση όπως το κοινό. Όταν ξεκίνησα πέντε χρόνια πριν να οραματίζομαι το πρότζεκτ του Arthur And The Minimoys, όλοι μου έλεγαν “Luc κάνεις λάθος. Στην εποχή του animation πρέπει να παρουσιάσεις μια φανταστική ιστορία.”

Η απάντηση μου ήταν πως για μένα το 3-D δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα εργαλείο που θα απεικονίσει καλύτερα μια πραγματική ιστορία. Και η αφετηρία του έργου, με την σχέση της γιαγιάς με το παιδί δεν μπορεί παρά να είναι βγαλμένη μέσα από την πραγματικότητα. Πολλοί συνεργάτες μου δεν πίστευαν στην συνύπαρξη του animation με τους πραγματικούς χαρακτήρες. Σήμερα πέντε χρόνια αργότερα όπως μπορεί ο καθένας να δει, οι ταινίες αυτού του είδους είναι αμέτρητες. Ο Arthur And The Minimoys επειδή είναι ασυνήθιστο θέμα και διαφορετικό κάνει την διαφορά. Δεν σου κρύβω πως τα νούμερα, τουλάχιστον στην Γαλλία μιλούν από μόνα τους, όταν η ταινία έκανε τα τριπλάσια, περίπου 1μισι εκατομμύριο εισιτήρια σε σχέση με τις ταινίες κινουμένων σχεδίων που προβλήθηκαν την ίδια εποχή, το Flushed Away και το Happy Feet».

- Μήπως όμως το κοινό με μια ταινία animation να κυκλοφορεί σχεδόν ανά δεκαπέντε ημέρες, έχει αρχίσει να κουράζεται?

« - Για να μιλήσουμε με αριθμούς, οι απαιτήσεις του μέσου θεατή κάνουν λόγο για δύο με τρεις ταινίες animation τον χρόνο. Πριν από μια δεκαετία που κυκλοφορούσε μόνο μία ο κόσμος διψούσε, ήθελε κι άλλο. Πέντε χρόνια πριν που ο αριθμός τους έφτασε τις τρεις ετησίως, ένιωσε ικανοποιημένος. Τώρα που έχουμε φτάσει περίπου τις είκοσι μέσα σε έναν χρόνο, το κοινό θα ρίξει το βάρος του στις τρεις που επιθυμεί να παρακολουθήσει πριν κορεστεί. Δυστυχώς για τις υπόλοιπες δεκαεφτά…»

- Έχεις δώσει από ότι παρατηρώ πολύ μεγάλη σημασία στον τρόπο που έγινε ο μεταγλωττισμός του φιλμ.

« - Αυτό ακριβώς ίσχυσε και για τις 37 διαφορετικές περιπτώσεις γλωσσών στις οποίες η ταινία μεταγλωττίστηκε. Εγώ προσωπικά επέλεξα από τις υποψήφιες φωνές εκείνες που θα ταίριαζαν περισσότερο στους χαρακτήρες, ενώ ακολούθως εγώ έλεγξα και την τελική μίξη του ήχου.»

Η ευρωπαϊκή προοπτική

- Πιστεύεις πως υπάρχει μέλλον στο ευρωπαϊκό animation?

« - Αυτό που πιστεύω είναι πως υπάρχει γενικότερα μέλλον για τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο.»

- Αν είχαμε μπροστά μας τον χάρτη της Γηραιάς Ηπείρου, σε ποια χώρα, εκτός από την Γαλλία που διαθέτει μια αξιοθαύμαστη κινηματογραφική βιομηχανία, θα μου υποδείκνυες πως υπάρχει το περισσότερο κινηματογραφικό ταλέντο?

« - Παντού. Είναι μια ερώτηση που θα μπορούσαμε να την απαντήσουμε καλύτερα σε μια δεκαετία που θα έχουμε πιο χειροπιαστές αποδείξεις. Στον Βορρά πάντως γίνεται πολύ καλύτερη δουλειά, αν παρατηρήσεις τις εξαιρετικές ταινίες που φτιάχνονται στην Σκανδιναβία, στην Βρετανία, στην Γερμανία – ήδη αγόρασα τα δικαιώματα μιας καταπληκτικής Γερμανικής ταινίας με τον τίτλο Four Minutes – ενώ δεν πηγαίνουν πίσω και οι νοτιότερες περιοχές, λίγο η Ισπανία, λίγο η Ιταλία. Είναι απλά θέμα οργάνωσης. Οι αμερικάνοι στον τομέα της οργάνωσης είναι πάρα πάρα πολύ μπροστά. Και γι αυτό τον λόγο καταβροχθίζουν και τα πάντα. Το μόνο που μας μένει είναι να οργανωθούμε».

- Το ότι πολλοί ευρωπαίοι σκηνοθέτες, μετά από μια επιτυχία στον τόπο τους, παίρνουν το ρίσκο να ταξιδέψουν προς το Χόλιγουντ πως το κρίνεις?

« - Πιστεύω πως κάτι τέτοιο είναι λάθος. Και το κάνουν συνήθως συμπατριώτες μου και Γερμανοί σκηνοθέτες που έχουν την φιλοδοξία να μεταβούν στο Χόλιγουντ. Είναι λάθος πρωτίστως για την χώρα που εκπροσωπεί ο καθένας. Κάθε κράτος θα έπρεπε να πληρώνει τους σκηνοθέτες για να παραμένουν σε αυτή. Να κλείσουν τα σύνορα υποχρεωτικά προς την Αμερική, να βγει κάποιος και να πει “δεν περνάτε. Μείνετε εκεί που είστε.” Αλλά ταυτόχρονα να υπάρχει και η δυνατότητα να παράγουν έργο. Να υπάρχουν δουλειές. Να μιλήσουν για την πατρίδα τους.

Από την άλλη μεριά και ο κρατικός παρεμβατισμός πρέπει να είναι πιο χαλαρός. Αν στην Γαλλία των 250 ταινιών ετησίως κάποιος κάνει μια ταινία στην αγγλική γλώσσα τίθεται στο περιθώριο. Δεν έχει σημασία η γλώσσα. Αν πάρεις ένα έργο του Βίκτορα Ουγκό και το μεταφράσεις στα γιαπωνέζικα, δεν θα χάσει την αξία του. Θα παραμείνει ένα έργο του Ουγκό!»

Ο Besson για τον Besson

- Μετά τον καταιγισμό πολύ σπουδαίων ταινιών στο παρελθόν σαν το Απέραντo Γαλάζιο, τον Leon, την Joan Of Arc, παρατηρήσαμε όλοι πως ο Luc Besson προτίμησε να κάνει μια στροφή σχεδόν αποκλειστικά προς την παραγωγή, αφήνοντας στην άκρη την σκηνοθεσία. Θα ισχύσει κάτι παρόμοιο και στο μέλλον?

« - Ξέρεις όταν είσαι πιο νέος έχεις και περισσότερα πράγματα να πεις. Είμαι πολύ τυχερός γιατί κατάφερα να εκφράσω μέσα από τις ταινίες μου αμέτρητα πράγματα που πιστεύω, μέσα σε μια διαδρομή τριάντα περίπου ετών. Η παραγωγή είναι ακριβώς όπως όταν παίζεις ποδόσφαιρο μέσα στα πλαίσια μιας ομάδας. Μου αρέσει πολύ να παίζω έχοντας την μπάλα στα πόδια μου, μου αρέσει όμως να πασάρω και να είμαι και ομαδικότερος. Όντας παραγωγός μιας ταινίας μοιράζεσαι πολύ περισσότερο την «μπάλα» και αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον για μένα.»

- Όταν ήταν στα γυρίσματα η τελευταία ταινία του Scorsese, το The Departed, είχα υποστηρίξει στα γραπτά μου πως αν υπάρχει κάποιος που θα μπορούσε να φτιάξει καλύτερα το ριμέικ του Infernal Affairs, αυτό είναι ο Luc Besson. Συμφωνείς μαζί μου?

« - Ειλικρινά πιστεύω πως ο Martin έκανε πολύ καλή δουλειά, ειδικά στον τομέα της καθοδήγησης των ηθοποιών του, κάτι που τους βγαίνει ερμηνευτικά στο τελικό αποτέλεσμα. Καταλαβαίνω απόλυτα τι εννοείς. Ίσως να ήμουν πιο αυστηρός στο φινάλε του. Πάντως δεν φαντάστηκα ποτέ πως θα μπορούσα να γυρίσω το συγκεκριμένο ριμέικ. Σε κάθε ταινία που προγραμματίζω να γυρίσω, είμαι προετοιμασμένος όπως και οι πρωταθλητές. Πανέτοιμος για να κερδίσω! Από την πρώτη ώρα των γυρισμάτων, είμαι σε εγρήγορση με την κάμερα στο χέρι, πανέτοιμος για όλα. Για να έχω την ιδανική “φυσική κατάσταση” απαιτείται πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα προετοιμασίας, ώστε να μεγαλώσει μέσα μου το συναίσθημα της δημιουργίας. Σε μια ταινία σαν και το Infernal Affairs, πιστεύω πως θα έλειπε από τον ψυχισμό μου αυτό το στοιχείο.»

- Ποιο είναι αυτό το στοιχείο που θα μπορούσε να σε προκαλέσει για να φτιάξεις την επόμενη ταινία σου?

« - Αυτό που πρέπει είναι να κάνω απλώς είναι να σταθώ στον καθαρό αέρα και να μυρίσω την αύρα, να πάρω απλά και μόνο αυτό που θέλω να εκφράσω. Κάθε φορά που φτάνει σε μένα μια ιδέα ή ένα σενάριο, το μόνο που σκέφτομαι είναι αν θα ήθελα εγώ να παρακολουθήσω την συγκεκριμένη ταινία. Αν η απάντηση είναι ΝΑΙ τότε αποφασίσω να την δημιουργήσω. Είναι τόσο απλό όσο σου το λέω. Ποτέ δεν σκέφτηκα να φτιάξω μια ταινία με το σκεπτικό του άντε πάμε να την κάνουμε να βγάλουμε λεφτά. Άλλωστε πριν προβληθεί οποιοδήποτε φιλμ κανείς δεν το γνωρίζει αυτό.

Μπορείς να πάρεις και για παράδειγμα του τρόπου σκέψης μου από μια ταινία που έκανα εξολοκλήρου την παραγωγή της, το The three Burials of Melquiades Estrada του Tommy Lee Jones. Η ιστορία που περιγράφει είναι πολύ σκληρή, φαντάσου έναν άνθρωπο να περνά τα σύνορα κουβαλώντας ένα νεκρό σώμα. Ξέρεις τι αγάπησα σε ένα τέτοιο θέμα? Πως μου δημιούργησε τόσο μεγάλο πάθος το θέμα της από το σενάριο του Arriaga , που θα μπορούσα να δώσω κι εγώ το αίμα μου για μια τέτοια δημιουργία, όπως και ο βασικός της χαρακτήρας. Όταν ξεκινήσαμε την παραγωγή της κανείς μας δεν φαντάστηκε πως θα μπορούσαμε να βγάλουμε χρήματα από μια τέτοια ταινία. Αλλά θέλαμε να κάνουμε τα πάντα για να την γυρίσουμε. Φαντάζεσαι την χαρά όλων μας όταν το συγκεκριμένο παιδί μας απέσπασε δύο - τουλάχιστον - πολύ σημαντικά βραβεία. Εγώ ήμουν πανευτυχής, γιατί πέτυχα να συνεισφέρω όσο μπορούσα σε αυτό!»

- Μια ταινία που κυκλοφορεί το προσεχές διάστημα, το Angel-A, υπογράφεται από έναν σκηνοθέτη με το όνομα Luc Besson. Πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο που παρουσιάζει σήμερα τον Arthur και τους Minimoys?

« - Μμμμ! Αυτή είναι η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού!»

Η νοσταλγία του Απέραντου Γαλάζιου

- Γνωρίζεις μήπως πως ακόμη και σήμερα, είκοσι χρόνια μετά, στην Ελλάδα υπάρχουν κινηματογράφοι που ξεκινούν την καλοκαιρινή σεζόν προβάλλοντας το Απέραντο Γαλάζιο?

« - Μην μου πεις! Μάλιστα πληροφορήθηκα χθες πως μια εφημερίδα διένειμε και το DVD της σε δώρο. Νιώθω πολύ περήφανος γι αυτό. Προσπάθησα πολύ να μιλήσω για την Ελλάδα σε αυτή την ταινία. Όπως ακριβώς την αισθάνθηκα ζώντας την για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα όταν ήμουν μικρός στην Ίο. Ήθελα μέσα από τις εικόνες της να περάσει αυτή η απλότητα που χαρακτηρίζει τους Έλληνες σαν λαό. Και αυτό είναι πραγματικά ένα πανέμορφο στοιχείο που έχετε. Δεν χρειάζεται να είσαι πολύπλοκος για να είσαι και όμορφος. Μερικές φορές η ματιά μας καρφώνεται στον βράχο που έχει φόντο τον ουρανό. Αυτή η απλή εικόνα που δημιουργεί μέσα μας ένα συναίσθημα γαλήνης, είναι μοναδική. Αυτό ακριβώς προσπάθησα να πω στο Big Blue

- Δεν υπάρχει πιστεύω Έλληνας που δεν έχει λατρέψει το Big Blue. Όποιος το βλέπει θεωρεί πως ο σκηνοθέτης του είναι δικός μας άνθρωπος.

« - Τι να πει κανείς για την Ελλάδα! Εδώ πέρασα μακράν τις καλύτερες στιγμές της νεότητας μου. Και θα μείνουν χαραγμένες στο μυαλό μου μέχρι το τέλος της ζωής μου. Φαντάσου ένα παιδάκι που ζει σε ένα νησί, δίχως το άγχος του σχολείου, να κάνει ότι θέλει. Παιχνίδι, κολύμπι δέκα ώρες την ημέρα, καταδύσεις. Μοναδικές στιγμές!»

- Υπάρχει και κάτι που δεν σου άρεσε στην χώρα μας?

« - Έχοντας εκτιμήσει πολύ τον φυσικό πλούτο και την ομορφιά της Ελλάδας, δεν μπορώ να κατανοήσω το γιατί υπάρχουν κάποιοι που δεν κάνουν το ίδιο, μολύνοντας με απόβλητα και σκουπίδια τις θάλασσες και τις ακτές. Εκτός αυτού πρέπει να γίνει αντιληπτό πως βρωμίζοντας το περιβάλλον, επεμβαίνουμε και στην τροφή που κάποια στιγμή θα καταλήξει στο πιάτο μας. Κάποιος πρέπει να συμμορφώσει αυτούς τους ασυνείδητους, όχι τιμωρώντας τους, αλλά διδάσκοντας τους το σωστό».

- Στα προσεχή δημιουργικά πλάνα σου υπάρχει μέσα και η Ελλάδα?

« - Φυσικά και υπάρχει. Το επόμενο καλοκαίρι θα σου αποκαλύψω πως υπάρχει στα σκαριά μια ταινία με πρωταγωνίστρια την Penelope Cruz, που θα σκηνοθετήσει ένας ισπανός σκηνοθέτης και έχω αναλάβει την παραγωγή της, που θα γυριστεί στην Ελλάδα.»

- Θα βρεθείς και πάλι κοντά μας για τα γυρίσματα?

« - Δεν ξέρω, μάλλον θα κάνω ένα μικρό πέρασμα. Ξέρεις σαν παραγωγός δεν επιθυμώ και πολύ να παραβρίσκομαι στα γυρίσματα, γιατί όλο το συνεργείο αισθάνεται πολύ άβολα. Θέλω ο σκηνοθέτης του φιλμ να ελέγχει ο ίδιος από μόνος του την κατάσταση, δίχως να πιστεύει πως υπόκεινται σε κάποιου είδους έλεγχο. Αν είμαι ανάμεσα στα πόδια του, πιθανόν να πιστέψει πως παρεμβαίνω. Κάτι που δεν το θέλω. Θα πεταχτώ αν είναι για μια βόλτα, για να πω ένα γεια.»




- Μήπως και για να πάρεις ιδέες για την συνέχεια του Big Blue? Αστειεύομαι φυσικά!

« - Το φαντάζεσαι? Μόλις μου ήρθε η ιδέα! Η Rosanna Arquette να βάζει το ενήλικο παιδί της για να εντοπίσει τον χαμένο του πατέρα!!!»

Η ταινία Arthur And The Minimoys σε σκηνοθεσία του Luc Besson προβάλλεται στις αίθουσες από την Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου σε διανομή της Audiovisual.

Το βιβλίο του Luc Besson Ο Άρθουρ και οι Μινιμόι κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός
.


Γιώργος Ζερβόπουλος (Cineντευξη)




Περιόδευσε σε όλον τον κόσμο με τους γονείς του, που ήταν δάσκαλοι καταδύσεων. Η ζωή του επηρρεάστηκε έντονα από το γεγονός και ο Luc Besson είχε προσανατολιστεί επαγγελματικά στην κατεύθυνση του ωκεανολόγου, με ειδίκευση στα δελφίνια, τα οποία και τον συναρπάζουν.

Ένα ατύχημα σε κατάδυση σε ηλικία 17 ετών του στέρησε τη δυνατότητα για καταδύσεις και, έχοντας ήδη γράψει σε σχολική ηλικία τα προσχέδια των σεναρίων για τις ταινίες `Απέραντο Γαλάζιο` και `Το πέμπτο Στοιχείο`, αρχίζει να ασχολείται με τον κινηματογράφο. Μετά από μια τριετή περιοδεία στην Αμερική θα επιστρέψει στη Γαλλία, όπου το 1981 θα σκηνοθετήσει την πρώτη του ταινία.

Από το 1997 είναι παντρεμένος με τη Milla Jovovich.


- Διάσημες Ατάκες:


Ο κινηματογράφος δεν έσωσε ποτέ τη ζωή κάποιου. Δεν είναι φάρμακο για να σώσει τη ζωή οποιουδήποτε, είναι απλά μια ασπιρίνη.


- Διάφορες Πληροφορίες:


- Χρησιμοποιεί συχνά τον ηθοποιό Jean Reno.

- Τη μουσική σε όλες του τις ταινίες έχει γράψει ο Eric Serra.



 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.