• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Purge: Election Year (2016)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Κάθαρση: Ετος Εκλογών

Θρίλερ | 105' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 7 Ιουλ 2016
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 28/10/2016
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 28/10/2016
Διανομή: UIP
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.60 %
Αξιολόγηση: 5.62/105.62/105.62/105.62/105.62/105.62/10   (5.62/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Για μία και μόνο νύχτα, η Αμερική σάς προσκαλεί στην ετήσια παράδοση της.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 5 Ιουλίου 2016

Αν μου έλεγες το 2013, τη χρονιά που κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους η πρώτη Κάθαρση, ότι θα είχε δύο συνέχειες, θα έλεγα ότι μάλλον έχεις κάποια μακρινή συγγένεια με τον σκηνοθέτη και δημιουργό αυτού του franchise, Τζέιμς ΝτεΜόνακο! Σήμερα, όμως, εσύ είσαι αυτός που μπορεί να με ειρωνευτεί και να μου πει ότι όχι μόνο η Κάθαρση απέκτησε και τρίτο μέρος, αλλά είναι και πολύ καλύτερο από το αρχικό φιλμ.

Αυτό που αποφάσισε να κάνει από το δεύτερο φιλμ της Κάθαρσης ο ΝτεΜόνακο, ήταν η κίνηση που έδωσε ενδιαφέρον στην υπόθεση. Πήρε τη δράση από τον εσωτερικό χώρο και την έβγαλε στους δρόμους. Ομολογώ ότι ούτε το δεύτερο φιλμ με είχε κερδίσει, αλλά ήταν πιο ενδιαφέρον από το πρώτο, όπως ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η φετινή Κάθαρση που βρίσκει την Αμερική σε προεκλογική περίοδο (τόσο στο φιλμ όσο και στην πραγματικότητα) και την Ελίζαμπεθ Μίτσελ (η πανέμορφη Τζουλιέτ του Lost) να διεκδικεί την προεδρεία, επιθυμώντας να σταματήσει την Κάθαρση. Με νόμο μίας βραδιάς (ξέρετε εσείς...), οι πολιτικοί της αντίπαλοι, υπέρμαχοι της Κάθαρσης, καταργούν την ασυλία των πολιτικών την ημέρα της Κάθαρσης και η υποψήφια πρόεδρος δέχεται επίθεση μέσα στο σπίτι της. Ο Φρανκ Γκρίλο, που επιστρέφει μετά το Κάθαρση: Αναρχία, είναι εκεί για να τη σώσει και μαζί παίρνουν τους δρόμους, προσπαθώντας να βγάλουν τη νύχτα ζωντανοί.

Ο ΝτεΜόνακο τα καταφέρνει αρκετά καλά στο κλίμα της αγωνίας και δημιουργεί μια περίεργα ονειρική/σαδιστική ατμόσφαιρα με μερικές σεκάνς μέσα στην πόλη. Άνθρωποι με μάσκες, συμμορίες «ευυπόληπτων» πολλές φορές πολιτών επιδίδονται σε φόνους με την πλήρη κάλυψη του νόμου και η κάμερα τούς ακολουθεί και δεν φοβάται να αποτυπώσει τη βία, η οποία λειτουργεί υπέρ του εκκεντρικού θέματος. Η αλληγορία της Κάθαρσης, η τάση του σύγχρονου ανθρώπου προς τη βία, οι κοινωνικές ανισότητες (στόχος της Κάθαρσης ήταν να μειωθεί ο πληθυσμός, με πρώτα θύματα τους άστεγους και τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα, που δεν μπορούσαν να προστατευτούν, ούτως ώστε η κυβέρνηση να γλιτώσει τα χρήματα που δίδονται για την πρόνοια αυτών των ανθρώπων) περνούν από την οθόνη μας και το φιλμ κινείται στα όρια της σάτιρας πολλές φορές, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν φροντίζει να διατηρεί τον ρυθμό του και να κινείται σαν θρίλερ.

Δεν είναι ότι δεν έχει τα προβληματάκια του το τρίτο μέρος της Κάθαρσης. Σαφώς και τα έχει. Το σενάριο αφήνει αρκετά σημεία ανυπεράσπιστα, δίνει εύκολες λύσεις, ενώ κάποιες ερμηνείες λειτουργούν σαν παραφωνία μέσα στο αξιοπρεπές γενικά σύνολο, με τους περισσότερους να δίνουν όσα πρέπει να δώσουν.

Από τη στιγμή της έναρξης της Κάθαρσης, λίγα λεπτά αφότου ξεκινά το φιλμ, και τις εικόνες της έρημης πόλης, ο ΝτεΜόνακο κερδίζει το παιχνίδι και μας παρουσιάζει ένα γαϊτανάκι βίας και υπερβολής. Φροντίζει τα πλάνα του, δεν παραμελεί τους χαρακτήρες, αξιοποιεί στο έπακρο την κεντρική ιδέα και την επεκτείνει, εμπλουτίζοντας με νέες ιδέες το franchise του, φτιάχνοντας ακόμα και μια αίρεση με πιστούς της Κάθαρσης, ενώ βλέπουμε και συνεργεία «καθαρισμού» ειδικά για την ημέρα αυτή, τα οποία φαντάζομαι καταλαβαίνετε τι καθαρίζουν. Γενικά, λοιπόν, το Κάθαρση: Έτος Εκλογών είναι ένα αξιοπρεπές φιλμ, που χωρίς να είναι κάτι το εξαιρετικό, σέβεται τον θεατή που ακολουθεί τη σειρά ταινιών που ξεκίνησε το 2013 και φροντίζει να του δίνει κάτι παραπάνω κάθε φορά.

Βαθμολογία: 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars (3/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Νίκος Ρέντζος




Πέμπτη 7 Ιουλίου 2016

Τρίτο μέρος τριλογίας και για κάποιον λόγο το μοναδικό εκ των τριών που κυκλοφορεί στους ελληνικούς κινηματογράφους, με τα άλλα δύο να έχουν βγει κατευθείαν σε dvd. Θέλοντας να δικαιολογήσουμε το γεγονός, θα λέγαμε ότι δεν είναι ανάγκη να έχει δει κανείς τα δύο πρώτα φιλμ για να ακολουθήσει την πλοκή του «Έτους Εκλογών», αν και αυτό μπορεί και να οφείλεται απλώς στην ασυναρτησία του. Όπως και να `χει, η ιδέα της «νύχτας κάθαρσης», όπου για μία νύχτα καταργείται κάθε νόμος και το οποιοδήποτε έγκλημα είναι άνευ ποινικής επιβάρυνσης, έτσι ώστε να διασφαλιστεί ομαλή κοινωνική λειτουργία τις υπόλοιπες 364 μέρες του χρόνου, είναι ευρηματική και δίνει ξεκάθαρες δυνατότητες πολιτικοκοινωνικών προεκτάσεων. Η μόνη από αυτές που το φιλμ κάνει μια υποτυπώδη προσπάθεια να εκμεταλλευτεί, είναι τα πολιτικά συμφέροντα των κυβερνόντων έναντι των ανίσχυρων, κάτι το οποίο θίγει μέσω της ατάκας «η νύχτα κάθαρσης σάς βολεύει για να ξεφορτωθείτε τους φτωχούς» και κάπου εκεί, με μια τόσο προφανή και ουδόλως κινηματογραφική λεκτική δήλωση, τελειώνει και το πολιτικό βάθος της ταινίας.

Από κει και πέρα, το εν λόγω πολιτικοκοινωνικό υπόβαθρο περιορίζεται ασφυκτικά στο πλαίσιο μιας απλής αφορμής για επιφανειακή δράση και ανεγκέφαλη βία με αναίτια στοιχεία τρόμου. Συνεχείς σεναριακές αυθαιρεσίες και ανύπαρκτο χτίσιμο χαρακτήρων, σασπένς, μα και της ίδιας της ιστορίας αμπαλάρονται σε ένα ασταμάτητα σοβαροφανές σκηνοθετικό περίβλημα, που όσο περισσότερο προσπαθεί να συνταιριάξει την ένταση με το στυλιζάρισμα, τόσο περισσότερο φαντάζει ναρκισσιστικά πομπώδες. Η γκλαμουράτη (και γι` αυτό κινηματογραφικά ηδονοβλεπτική) παραφροσύνη των χαρακτήρων του αναιρεί την όποια τάση για ενδοσκόπηση των δικών μας ζωωδών ενστίκτων, ενώ η συνειδητή αποφυγή στερεοτύπων -μαύροι και γυναίκες πρωταγωνιστές- και η όποια νύξη προς τους πολιτικούς ρόλους της εκκλησίας καταρρέουν κάτω από την απίστευτα (έως και ξεκαρδιστικά) καρικατουρίστικη απεικόνιση των «κακών» και παράλληλα τον υπερβολικό εξωραϊσμό των πρωταγωνιστών, συμπεριλαμβανομένης της πιο αγίας υποψήφιας προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Το πόσο αυτό, βεβαίως, μοιάζει με πολιτική προπαγάνδα («Έτος Εκλογών», όλως τυχαίως) δεν μπορώ να το εκλάβω ως υγιή (ή κινηματογραφική) πολιτική αλληγορία. Ας ελπίσουμε ότι το κλείσιμο δεν υπονοεί συνέχεια της σειράς (αν το κάνει, είναι παντελώς βεβιασμένο) και πως, γιατί όχι, θα πέσει και σε μας από τον ουρανό ένας άγιος πολιτικός να μας βγάλει ρισκάροντας τη ζωή του από όλα τα δεινά μας.

Βαθμολογία: 0,5/5 Stars (0.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur




 
"The Purge: Election Year" Review by Movie Heat - AngelCyke - Τρί 26 Ιουλ 2016 - 17:04
 
<Χωρίς Τίτλο> - nikren - Δευ 04 Ιουλ 2016 - 20:14
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.