• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Nahid (2015)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Ιστορία της Nahid

Δραματική | 105'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 7 Ιαν 2016
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 27/5/2016
Διανομή: StraDa Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Περσικά
Δημοτικότητα: 0.02 %
Αξιολόγηση: 7.00/107.00/107.00/107.00/107.00/107.00/107.00/10   (7.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2016

Ως γνήσιος μεταμοντέρνος συνεχιστής του ιταλικού νεορεαλισμού, ο ιρανικός κινηματογράφος έχει καταφέρει να αναδειχθεί σε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες εθνικές κινηματογραφίες των τελευταίων δεκαετιών και όχι τυχαία, φέρνοντας στο προσκήνιο τη διαρκή πάλη του ανθρώπου με τον κοινωνικό του περίγυρο και τις βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις του περί ηθικής και φυσικότητας.

Μέσα σε ένα περιρρέον περιβάλλον κινηματογραφικής -και όχι μόνο- πατριαρχίας, η θέση της γυναίκας προβάλει αναντίρρητα δεδομένη και λογικά αποδεκτή στους οικογενειακούς κανόνες του εκάστοτε πάτερ φαμίλια, παρουσιάζοντας συχνά ένα πρότυπο που δεν μοιάζει να απέχει και τόσο από τη σύγχρονη πραγματικότητα, μια πραγματικότητα που το ιρανικό σινεμά τού σήμερα διηγείται συχνά μέσα από μια διαφορετική «φυλική» οπτική. Οι πρόσφατες ταινίες του Asghar Farhadi (Ένας Χωρισμός, Το Παρελθόν), αλλά και το σκηνοθετικό ντεμπούτο της αμερικανο-ιρανής Ana Lily Amirpour με το Ένα Κορίτσι Γυρίζει Σπίτι Μόνο του τη Νύχτα αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα ενός κινηματογράφου που επιδιώκει να καταδείξει και να αναδείξει -άλλοτε, και εν προκειμένω, μέσω ενός απτά ρεαλιστικού πλαισίου και άλλοτε με χρήση της φαντασιακής μυθολογίας- τη διεκδίκηση της πολυπόθητης χειραφέτησης εκφρασμένης ποικιλοτρόπως από τις γυναίκες ηρωίδες των δημιουργών.

Το Η Ιστορία της Nahid της Ida Panahandeh δεν διαφέρει σε πολλά από τα φιλμ του Farhadi, αν και σίγουρα δεν διακρίνεται για την οξυδέρκεια και την πολυεπίπεδη ματιά του ιρανού σκηνοθέτη, παρόλα αυτά αποτελεί μία ακόμη απόδειξη ενός εγχώριου κινηματογράφου που διακρίνεται για την οικουμενικότητα και την πανανθρώπινη διάσταση των ιστοριών του.

H Nahid (Sareh Bayat) είναι μια γυναίκα που εργάζεται ως δακτυλογράφος, μεγαλώνοντας παράλληλα μόνη τον 10χρονο γιο της, μετά το πρόσφατο διαζύγιο από έναν σύζυγο μπλεγμένο με τα ναρκωτικά και τον τζόγο. Η ίδια ελπίζει πως θα μπορέσει να φτιάξει και πάλι τη ζωή της, αυτή τη φορά στο πλευρό ενός ιδιοκτήτη ξενοδοχείου, του Massoud. Οι ηθικές όμως νόρμες της χώρας δεν θα της επιτρέψουν να χαρεί την ελευθερία της, οδηγώντας την για ακόμη μία φορά σε νέα συζυγικά δεσμά, προκειμένου να εξασφαλίσει δια της «νομίμου» οδού την ανάγκη της για συντροφικότητα.

Η δεύτερη μεγάλου μήκους σκηνοθετική απόπειρα της Panahandeh αποτελεί μία ακόμη προσθήκη σε μια σινεματική λίστα που διαρκώς μακραίνει, με τη σκηνοθέτιδα να κατασκευάζει το μοναχικό πορτρέτο μιας γυναίκας που αποφασίζει να κοντράρει τα κοινωνικά στεγανά εκ των έσω. Η Nahid ανάγεται έτσι σε μια σύγχρονη φιγούρα της εποχής της, αγωνιζόμενη για την προσωπική της τύχη και χρησιμοποιώντας ως εφαλτήριο την ίδια την ιδέα του γάμου προκειμένου να επιτύχει την απελευθέρωσή της από αυτήν ακριβώς την καθιερωμένη κανονικότητα.

Σκηνοθετικά, η Panahandeh ακολουθεί τα αφηγηματικά μονοπάτια των ιρανών συναδέλφων της, διατηρώντας χαμηλά τους δραματικούς τόνους, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στην πρόζα, αλλά και στα όμορφα καδραρίσματα της Nahid. Προσεγμένη κι εξαιρετικά λειτουργική και η φωτογραφία του Morteza Gheidi, αποτελεί το ιδανικό -μουντό- φόντο στην ιστορία της πρωταγωνίστριας, ακολουθώντας πιστά την ατμόσφαιρα των ιρανικών ταινιών των τελευταίων ετών.

Σαφέστατα, χωρίς την εξαιρετική παρουσία της Sareh Bayat, η ταινία θα στερούνταν ενός από τα καλύτερά της στοιχεία, παραμένοντας ενδεχομένως μια καλή ταινία, χωρίς όμως μια ηρωίδα που να ξεχωρίζει.

Η Ιστορία της Nahid αποτελεί ένα βραδυφλεγές, υποδόριο δράμα που ξεχωρίζει για τις ερμηνείες και την ατμόσφαιρά του, παρότι σεναριακά δεν διαφέρει ιδιαίτερα από άλλες παραγωγές της χώρας. Εκτός πάντως από την υπέροχα προσγειωμένη ερμηνεία της Bayat, θα δείτε και μία από τις καλύτερες σκηνές της φετινής χρονιάς, σε αυτή που η Nahid κρατάει τον γιο της στα χέρια της σαν άλλη, συγκλονιστική Pieta.

Βαθμολογία: 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars (3/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Βαρβάρα Κοντονή




Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2016

Ηθογραφικό, εναρμονισμένο πλήρως στο πνεύμα του σύγχρονου ιρανικού σινεμά, που δεν λέει να απεγκλωβιστεί από τις αναφορές στα προβλήματα της μεσοαστικής τάξης, το "Η Ιστορία της Nahid" είναι αυτό ακριβώς που περιμένει κάποιος από μία ταινία με καταγωγή από την Τεχεράνη. Με ένα θέμα κοινωνικών καταβολών, άγνωστο για πολλούς, δοσμένο με έναν ολίγον τι επιτηδευμένο φιλελευθερισμό, αλλά πιστό στη νοοτροπία της ντόπιας κινηματογραφίας, το φιλμ αυτό πετυχαίνει να γίνει καταγγελτικό διά της πλαγίας οδού. Ενός ρεαλισμού που στο προφανές δεν θίγει κανέναν.

Το Η Ιστορία της Nahid είναι αφηγηματικά στρωτό και ευθύ στη γλώσσα του. Όμως χωλαίνει από την εμμονική ανάδειξη των εσωτερικών συγκρούσεων της ηρωίδας, για το αν θα πρέπει να διαλέξει την προσωπική ελευθερία ή το παιδί της. Για τον δυτικό κόσμο τα προβλήματα των αραβικών χωρών ίσως φαντάζουν παρωχημένα, ωστόσο, όπως και οι προκάτοχοί της, έτσι και η Ida Panahandeh καταφέρνει να αναδείξει τη βαρυσήμαντη διάστασή τους. Χωρίς υπεκφυγές, με τις πολιτικές της αναφορές και με την υπερπροβολή της ανδροκρατούμενης κοινωνίας, κατορθώνει να επισημάνει την ψυχολογική φθορά που υφίσταται ένας άνθρωπος που ζει και επιβιώνει υπό συνθήκες προσωπικού ελέγχου και καταστρατήγησης θεμελιωδών δικαιωμάτων, προσθέτοντας έτσι ένα ακόμα λιθαράκι στο σινεμά του σύγχρονου κοινωνικού ρεαλισμού.

Βαθμολογία: 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars (3/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Βασίλης Καγιογλίδης


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.