• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κατανομή ψήφων


Where the Sidewalk Ends (1950)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Κηλίδες στο Πεζοδρόμιο

Νουάρ | 95'
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά
  Δημοτικότητα: 0.04 %
Αξιολόγηση: 6.50/106.50/106.50/106.50/106.50/106.50/106.50/10   (6.50/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Μόνο η καρδιά μιας γυναίκας μπορεί να αγγίξει έναν τέτοιον άντρα!

 

- Κατανομή ψήφων:


  • 10
    (0) 0.00% (1)
  • 9
    (0) 0.00% (1)
  • 8
    (0) 0.00% (1)
  • 7
    (1) 50.00% (51)
  • 6
    (1) 50.00% (51)
  • 5
    (0) 0.00% (1)
  • 4
    (0) 0.00% (1)
  • 3
    (0) 0.00% (1)
  • 2
    (0) 0.00% (1)
  • 1
    (0) 0.00% (1)
Σύνολο ψήφων: 2
M.O.: 6.50

 
Where The Sidewalk Ends(1950) - kprncs - Τετ 19 Νοε 2014 - 17:39
ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=718308]
Where The Sidewalk Ends(1950)
ΠΛΟΚΉ: Ο σκληρός μπάτσος Mark Dixon (Dana Andrews) δεν "καταλαβαίνει" από δικαιώματα υπόπτων, τους οποίους συνήθως ξυλοφορτώνει...
Ο Διοικητής του στο Τμήμα δεν είναι καθόλου ικανοποιημένος μαζί του από αυτήν του την συμπεριφορά...
Όταν λοιπόν ο Dixon τυχαία σκοτώνει τον μικροκακοποιό Ken Paine (Craig Stevens), προσπαθώντας να του αποσπάσει πληροφορίες για τον μεγαλοκακοποιό Σκαλίσι (Gary Merrill), τότε πανικοβάλλεται και ξεφορτώνεται έντεχνα το πτώμα, ώστε να φανεί ότι κάποιος άλλος το έκανε. 
Οι μπάτσοι θεωρούν 2 αθώους, ως ύποπτους για την δολοφονία: Ο πρώτος, ένας ασχετος ταξιτζής που φορτώνεται την κατηγορία επειδή ο Υπαστυνόμος Thomas (ο έξοχος, όπως πάντα, Karl Malden) σκέπτεται "λογικά", και ο μαφιόζος Σκαλίσι (που εδώ συγκεκριμένα δεν είχε καμία εμπλοκή)...
Το κουβάρι μπλέκει περισσότερο, καθώς ο Dixon ερωτεύεται την τέως γυναίκα του Πέιν, Morgan (Gene Tierney)...
ΚΡΙΤΙΚΉ: Στην ταινία φαίνεται η σκηνοθετική αριστοτεχνία του Preminger, που καταφέρνει μέσα σε μία αστυνομική ιστορία να ενοχοποιήσει πολλούς αθώους, αλλά και να την κλιμακώσει ώστε να την φτάσει σε απρόοπτο τέλος με χαρακτηριστικά κάθαρσης ελληνικής τραγωδίας...
Ο Preminger σε αυτή την πράγματι αριστοτεχνική, μαύρη ταινία του, ήθελε να δείξει την σκληρή αντιμετώπιση των κακοποιών από τους αστυνομικούς, αλλά ταυτόχρονα και να υπηρετήσει την έννοια της απονομής Δικαιοσύνης στον απλό πολίτη.
Η προσπάθεια του ανταμείφθηκε πλήρως από τις έξοχες ερμηνείες των Dana Andrews, Gene Tierney, Karl Malden και των άλλων συντελεστών, από τα σκοτεινά τραβήγματα, αλλά και τις ωραίες λήψεις στην Νέα Υόρκη του μεταπολέμου.
Σαν καλοστημένο νουάρ, περιέχει και τις θανατηφόρες ατάκες του, όπως εκεί που ο Dixon εκθειάζει ένα φιλικό του εστιατόριο, λέγοντας στην Morgan : "#484-485 ...Είναι το χειρότερο φαΐ στην πόλη. Αλλά μην ανησυχείς. Σου δίνουν και μια αντλία για το στομάχι με το επιδόρπιο.", ή, όταν βάζει βίαια στο ταξί ένα "καρφί", που κτυπάει στην οροφή και διαμαρτύρεται και ο Dixon του λέει : "#1034  Δεν πειράζει, Γουήλι. Το ταξί είναι ασφαλισμένο."
Στους φίλους του Preminger και του "νουάρ" γενικότερα, η ταινία αυτή θα αφήσει εξαιρετικές εντυπώσεις [ΚώσταςΚΓΠ19/11/2014][ΚώσταςΚΓΠ20190115](9/10)
Το επεξεργάστηκε ο/η kprncs συνολικά 2 φορές
Το επεξεργάστηκε ο/η kprncs συνολικά 4 φορές
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.