• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Evil Dead (2013)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Το Πρόσωπο του Κακού

Τρόμου | 91' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Κυρ 5 Μαϊ 2013
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 18/7/2013
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 18/7/2013
Διανομή: Feelgood Entertainment
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.07 %
Αξιολόγηση: 4.76/104.76/104.76/104.76/104.76/10   (4.76/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Η πιο τρομακτική ταινία που έχεις δει ποτέ.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 29 Απριλίου 2013

Η εδώ και χρόνια πολυαναμενόμενη στιγμή της επιστροφής του κλασικού «Evil Dead» στη μεγάλη οθόνη επιτέλους έφτασε και, μαζί της, οι μεγαλύτεροι φόβοι μας γίνονται πραγματικότητα. Όχι επειδή το νέο «Evil Dead» είναι τρομακτικό. Επειδή είναι απαράδεκτο…

Αρχικά, από την τελική μορφή της ταινίας έχουν αφαιρεθεί σχεδόν όλες οι σκηνές του σεναρίου που αφορούσαν τους χαρακτήρες και αποσκοπούσαν στη γνωριμία του θεατή με αυτούς πριν από το επακόλουθο ξέσπασμα βίας. Χωρίς αυτές, ο θεατής παρακολουθεί απλώς πέντε αδιάφορους τύπους να κυριεύονται από δαίμονες, να διαμελίζονται και να αλληλοσφάζονται και δεν τον ενδιαφέρει καθόλου! Ειδικά οι δύο εκ των τριών γυναικών, Jessica Lucas και (κυρίως η) Elizabeth Blackmore, μοιάζουν να βρίσκονται διαρκώς σε μια θέση απαξίωσης μέσα στην ταινία, τόσο από τους ανδρικούς χαρακτήρες που δεν δείχνουν να νοιάζονται ιδιαίτερα για αυτές, όσο και από το ίδιο το σενάριο γενικότερα, μιας και οι ατάκες τους σχεδόν μετριούνται στα δάχτυλα. Με την αφαίρεση των εν λόγω σκηνών, επιπλέον, μένει κάπως στον αέρα και δεν αξιοποιείται πλήρως το κατά τ’ άλλα έξυπνο εύρημα της προσπάθειας του χαρακτήρα της Jane Levy να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά.

Οι επιλογές των ηθοποιών επίσης αποδεικνύονται άστοχες, με τον Lou Taylor Pucci να είναι ο μοναδικός από αυτούς που φαντάζει αρκούντως ταιριαστός στο ρόλο του και μάλλον θα έπρεπε αυτός να αποτελεί τον βασικότερο πρωταγωνιστή. Όχι, ικανοποιητικός διάδοχος του Bruce Campbell δεν υπάρχει…

Έπειτα, είναι απορίας άξιο πώς ανατέθηκε ένα τόσο πολυαναμενόμενο project σε έναν άγνωστο δημιουργό από την Ουρουγουάη με μοναδικό δημοφιλές δείγμα προηγούμενης δουλειάς μια καλοσκηνοθετημένη, πλην άνευ σεναρίου ταινία μικρού μήκους καταστροφής («Ataque de Panico»). Και είναι επίσης απορίας άξιο πώς είναι δυνατόν η σκηνοθεσία του να είναι τόσο, μα τόσο κλισέ. Διαρκής ένταση που καθοδηγείται μονίμως από τον εύκολο τρόπο της ασταμάτητης μουσικής υπόκρουσης, συνεχή απότομα τρομάγματα που πλέον είναι τόσο συνηθισμένα ώστε δεν τρομάζουν κανέναν και καμία απόπειρα πρόκλησης ψυχολογικού τρόμου και δημιουργίας κλειστοφοβικής ατμόσφαιρας.

Το χειρότερο όμως είναι ότι αυτό το πανηγύρι ακούραστης (αλλά κουραστικής) αιματοχυσίας θα μπορούσε τουλάχιστον να είναι διασκεδαστικό, αν δεν έπαιρνε τον εαυτό του τόσο στα σοβαρά! Δυστυχώς δεν υπάρχει ούτε υπόνοια μαύρου χιούμορ, με εξαίρεση τις εσκεμμένα ή μη τραγελαφικές βωμολοχίες των δαιμονισμένων ηρώων. Είναι πραγματικά αδικαιολόγητο το γεγονός πως το κωμικό στοιχείο, που αποτελεί μακράν το χαρακτηριστικότερο στοιχείο της «Evil Dead» τριλογίας, φαίνεται να έχει ξεχαστεί εντελώς από τους δημιουργούς του ριμέικ.

Αναζητώντας κάποιον καλλιτεχνικό στόχο πίσω από το φιλμ, φαίνεται πως το μοναδικό από τα επιτεύγματα της πρώτης ταινίας του Raimi που οι συντελεστές έχουν προσπαθήσει να επαναλάβουν εδώ είναι το σοκ μέσω πρωτοφανούς βίας. Όντως, η ταινία περιέχει ορισμένες από τις πιο ωμές, άγριες και τραβηγμένες σκηνές βίας που έχετε δει ποτέ, σαν να βάζει στοίχημα με τον εαυτό της για το πόσο μακριά μπορεί να φτάσει. Μόνο που ο εξοικειωμένος με το gore θεατής του 2013 θα αισθανόταν αληθινά σοκαρισμένος μόνο αν νοιαζόταν έστω και στο ελάχιστο για τους χαρακτήρες που υποτίθεται πως βιώνουν όσα παρακολουθεί. Αφήστε που οι πιο σκληρές σκηνές είχαν ήδη εξαντληθεί στα red-band trailer…

Καθώς η ταινία εξελίσσεται, ειλικρινά μοιάζει να κάνει ό,τι μπορεί για να απογοητεύσει. Παρόλα αυτά, το φινάλε αντί να αποτελεί το κάκιστο αποκορύφωμά της, περιέργως αποδεικνύεται το καλύτερο σημείο της! Επαναπροσδιορίζοντας τον χαρακτηρισμό αιματοβαμμένο, είναι η μόνη στιγμή του φιλμ της οποίας η υπερβολή είναι τόση ώστε να το καθιστά πράγματι διασκεδαστικό και να του προσδίδει μια cult επίγευση. Ακόμα όμως και τα λίγα αυτά λεπτά που σώζουν το φιλμ από την παντελή αποτυχία βρίσκονται στα πλαίσια ενός σεναρίου που όσο πλησιάζει προς το τέλος του τόσο λιγότερο νόημα βγάζει και τελικά κλείνει σαν μια φούσκα που σκάει.

Το ριμέικ (ή ίσως σίκουελ;) του cult-classic «The Evil Dead» από τον Fede Alvarez δεν αποτελεί μια ατμοσφαιρική ταινία τρόμου με έμφαση στο μαύρο χιούμορ, αλλά έναν σαδομαζοχιστικό αυνανισμό με αυτοσκοπό το επιφανειακό σοκ, που ουσιαστικά σοκάρει μόνο με την έλλειψη σεβασμού του προς το original και με τη διαπίστωση πως τόσα χρόνια αναμονής οδήγησαν σε μια ταινία που έχουμε ξαναδεί αμέτρητες φορές. Σε βιαιότερη εκδοχή.

Βαθμολογία: 1/5 Stars(1/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur




Δευτέρα 29 Απριλίου 2013

Όταν το 2009 ο ουρουγουανής καταγωγής Fede Alvarez σκηνοθέτησε κι ανέβασε στο YouTube το μικρού μήκους ταινιάκι του, «Panic Attack!», το οποίο περιελάμβανε ορδές από γιγάντια ρομπότ να εισβάλουν και να κάνουν το Μοντεβιδέο φύλλο και φτερό, σίγουρα πολλοί θα ευχήθηκαν αυτός ο τύπος να καταστήσει ει δυνατόν τη μικρομηκάδικη ιδέα του και μεγάλου μήκους ταινία, αν μη τι άλλο γιατί πάντα αρέσουν οι εντυπωσιακά καμωμένες, φρέσκιες ιδέες πάνω στο αρκετά κορεσμένο μέχρι τώρα είδος του sci-fi. Όπως φάνηκε, δεν ήμασταν μόνο εμείς οι ταπεινοί φαν που περίμεναν μεγάλα πράγματα από τον νεαρό δημιουργό, μιας που όπως και να το κάνουμε, το hype που είχε δημιουργηθεί γύρω από το όνομά του εξαιτίας του παραπάνω φιλμ, ήταν μεγάλο. Το γεγονός πως η εταιρεία παραγωγής Ghost House Pictures ετοιμαζόταν να πασάρει στον Alvarez το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 40 εκατομμυρίων δολαρίων προκειμένου να κατασκευάσει πάνω στο κινηματογραφικό πανί το δικό του ταινιάκι επιστημονικής φαντασίας, μας ενθουσίασε και μας γέμισε προσμονή. Μέχρι την στιγμή δηλαδή που ανακοινώθηκε πως ο Alvarez θα αποτελούσε τον σκηνοθέτη που θα έφερνε εις πέρας το ριμέικ μιας από τις πιο κλασικές, ξεδιάντροπες και απολαυστικά camp ταινίες: του «Evil Dead». Και κάπου εκεί ο ενθουσιασμός βούλιαξε και η προσμονή τσαλαπατήθηκε από την ιδέα και μόνο τού να επαναπροσδιορίσει κανείς μια ήδη τέλεια για το είδος της ταινία. Και φυσικά -δυστυχώς- δεν πέσαμε καθόλου έξω.

Σε τέτοιου είδους ατυχείς περιπτώσεις, εκεί όπου δημιουργοί, παραγωγοί και λοιποί συμμετέχοντες αποφασίζουν να αναμασήσουν χωρίς ιερό και όσιο ταινίες του παρελθόντος, εξαιτίας της καταφανούς πλέον απουσίας οποιασδήποτε original σεναριακής ιδέας, δεν μπορείς να έχεις και πολλά να περιμένεις. Πόσο μάλλον από τη στιγμή που το «Evil Dead» του 1981 όχι μόνο δημιούργησε ολόκληρη σχολή πάνω στο είδος του b-movίστικου gore, όχι μόνο οδηγήθηκε σε δυο ακόμη συνέχειες εξαιτίας της μεγάλης της επιτυχίας, όχι μόνο γνώρισε στο κοινό το concept της «τρομακτικής καλύβας στο δάσος» η οποία έχει έκτοτε κοπιαριστεί ανελέητα, αλλά κυρίως έδωσε την ευκαιρία στο «οτινανικό» και άκρως απολαυστικό ταλέντο του Sam Raimi και του κολλητού/συμπαραγωγού/πρωταγωνιστή του, Bruce Campbell, να κατασκευάσουν από το μηδέν και με ένα εντελώς περιορισμένο budget μια ταινία σταθμό, η οποία αποτελεί μέχρι και τις μέρες μας σημείο αναφοράς και ιδιοφυούς σύλληψης.

Αν και το ριμέικ πάσχισε σε πρώτη φάση να κρατήσει τον μυσταγωγικό τρόμο παρόντα, πετώντας όμως από την αρχή στα σκουπίδια το χιουμοριστικό κομμάτι του original, εντούτοις στραβοπάτησε σχεδόν από την πρώτη στιγμή, μιας που το ομολογουμένως έξυπνο εύρημα της εξαρτημένης από τα ναρκωτικά πρωταγωνίστριας, η οποία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ο «υποθεσιακός» καταλύτης ανάμεσα στο εξαπολυμένο δαιμονικό κακό και την αντιμετώπισή της από την παρέα ως μια γυναίκα που βιώνει τα πρώτα παραισθησιογόνα στάδια του στερητικού της συνδρόμου, θυσιάζεται γρήγορα στον βωμό της επερχόμενης ολούθε σπλατεριάς. Ακόμα και εκεί βέβαια δεν υπάρχει τίποτα το πρωτότυπο, τίποτα που να μην έχεις ήδη δει ένα τρισεκατομμύριο φορές σε ένα σωρό άλλες παραγωγές, με το αίμα να ρέει άφθονο, τους ακρωτηριασμούς να διαδέχονται ο ένας τον άλλον και τους πρωταγωνιστές να παλεύουν επί ματαίω για την επιβίωσή τους. Κάποια ξώφαλτσα prop-ικά δάνεια από την αυθεντική ταινία απλώς τονίζουν σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό τις αδυναμίες του σύγχρονου «Εvil Dead», το οποίο έτσι κι αλλιώς αγκομαχά στην προσπάθειά του να προκαλέσει και να τρομάξει. Και όχι, δεν είναι η πιο τρομακτική ταινία που έχεις δει στην ζωή σου όπως διατυμπανίζει το trailer. Ούτε κατά διάνοια. Για κάτι τέτοιο προτίμησε καλύτερα το γαλλικό «Μάρτυρες».

Οι ελάχιστες καλές στιγμές της ταινίας δεν την βοηθούν να ξεχωρίσει μέσα από τα άπειρα αιματοκυλίσματα που κυκλοφορούν στις αίθουσες κάθε χρόνο, ενώ για όποιον έχει δει την ταινία του 1981, οι συγκρίσεις είναι έτσι κι αλλιώς περιττές. Όσον αφορά τις ερμηνείες, αυτές περνούν σε δεύτερη μοίρα μιας που δεν έχει και πολύ σημασία ποιος παίζει καλύτερα το θύμα, με τη Levy πάντως να ξεχωρίζει κάπου εξαιτίας του κρεσεντικού της ξεσπάσματος σε ρόλο δαιμονισμένης. Η σκηνοθετική ατμόσφαιρα μπορεί να είναι εκεί, αλλά σαφέστατα ήθελε πολλά ακόμη προκειμένου να ξεκολλήσει από το έδαφος που βρίσκεται γειωμένη και να σε εγκλωβίσει σκληρά μέσα στον παρανοϊκό, τρομακτικό της κύκλο.

Τι κι αν Raimi και Campbell κρατούν κι εδώ τον ρόλο των παραγωγών; Τι κι αν σε μια uncredited βάση η Diablo Cody λέγεται πως μερεμέτισε το σενάριο; Η αλήθεια είναι μια: το «Evil Dead» δεν καταφέρνει να μας πείσει για τη σατανική του διάσταση, γιατί στην τελική ακόμα και η αφορμή του βιβλίου που έχει γραμμένη πάνω του την φράση «ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ!!», πόσο αφελής μπορεί να είναι; Δεν σημαίνει διάβασέ με και μετά τρέχα να μαζέψεις ότι γλυτώσει από το βδελυγματικό κακό που σε περιμένει. Σημαίνει, μη με διαβάζεις! Καλά, αυτοί οι πρωταγωνιστές στις ταινίες δεν βλέπουν ταινίες; Πάρτε και κάνα παράδειγμα από το ευφάνταστο «Μικρό Σπίτι στο Δάσος» του Joss Whedon, δεν βλάπτει.

Βαθμολογία: 2/5 Stars2/5 Stars (2/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Βαρβάρα Κοντονή


 
<Χωρίς Τίτλο> - themoviemaniac2 - Τρί 06 Αυγ 2013 - 06:08
Ντάξει προφανώς η ταινία θέλει να σε αηδιάσει στο φουλ... Δεν είναι τίποτα το πρωτότυπο, γενικά αν έχεις προετοιμάσει το στομάχι σου, δεν πρόκειται να σε σοκάρει τίποτα, είναι μια επανάληψη όλων των κλασσικών εφηβικών θρίλερ, με απλά έξτρα αηδία.... ΜΕΧΡΙ τα τελευταία δέκα λεπτά!!
Πραγματικά, την είδα και στο σινεμά, και στα τελευταία δέκα λεπτά είχα ανασηκωθεί από την θέση μου και μόνο που δεν κουνιομουν πάνω-κάτω. Δεν ξέρω είχα νομίζω καιρό να νιώσω τέτοια αγωνία σε ταινία. Το ευχαριστήθηκα πάρα πολύ αυτό. Πιστεύω ότι αξίζει μόνο και μόνο για τα τελευταία αυτά λεπτά.

Της βάζω 5/10 για αυτό.
 
<Χωρίς Τίτλο> - eldameldo - Τετ 10 Ιουλ 2013 - 12:50
Αρκετά νεανικό (όπως ήταν και αναμενόμενο βέβαια), το remake του Evil Dead εγγυάται σκηνές splatter όντας απολαυστικό μέχρι το τέλος του.

Από σενάριο δεν έχουμε κάτι να πούμε. Λίγο πολύ τα γνωστά. Η παρέα που παει στο ερημωμένο σπίτι και καταλάθος ξυπνούν τους δαίμονες του δάσους που τους επιτίθονται και εκεί αρχίζει το "πετσόκομα". Ούτε από ηθοποιία φυσικά περίμενουμε κάτι, αν και σε κάποια σημεία μπορούμε να πούμε ότι είναι ικανοποιητικές.

Οι νεαρές ηλικίες κατά πάσα πιθανότητα θα το απολαύσουν, ενώ οι μεγαλύτεροι ίσως το ευχαριστηθούν με λίγα pop corn και μπύρες ένα χειμωνιάτικο βράδυ. Συνεπώς το remake του Evil Dead ξεχνιέται εύκολα και κατά την προσωπική μου άποψη δεν ξεχωρίζει σε κάτι από όλα τα θρίλερ που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια.

Βαθμολογία: 4/10
Το επεξεργάστηκε ο/η eldameldo συνολικά 2 φορές
 
Evil Dead - darknight77 - Τετ 08 Μαϊ 2013 - 20:38
Το remake του cult-classic The Evil Dead από τον Fede Alvarez αποτελεί μια ταινία τρόμου που ουσιαστικά σοκάρει, όντας η βιαιότερη της τετραλογίας. Αναμφισβήτητα διασκεδαστικό ως προς το σύνολό του, θα ικανοποιήσει το νεαρό κοινό που θα το προτιμήσει.

MovieBox.gr
 
Όσοι πιστοί προσέλθετε... - billyfragkos - Πεμ 02 Μαϊ 2013 - 21:34
Μπορεί να μη διεκδικεί τη διαχρονικότητα της ταινίας του 1981 (άλλες εποχές τότε, άλλες τώρα), εντούτοις το ανοσιούργημα του Alvarez, έχοντας από τώρα κερδίσει τον τίτλο του πιο ακραίου λουτρού αίματος της χρονιάς, αποτελεί μια αξιόλογη προσπάθεια, μια αξιομνημόνευτη εμπειρία, ένα φόρο τιμής στο cinema που πολλοί από εμάς αγαπάμε για τους λάθος πάντα λόγους. Σίγουρα δεν είναι ταινία για όλους. Το (πολύ συγκεκριμένο) κοινό στο οποίο απευθύνεται, εντούτοις, πολύ δύσκολα θα μείνει ανικανοποίητο...

 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.