• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Venuto al Mondo (2012)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Γεννημένοι Ξανά
- Γνωστό και ως:
Twice Born

Δραματική | 127' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 11 Ιουλ 2013
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 13/9/2013
Διανομή: Seven Films/Σπέντζος
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Ιταλικά - Βοσνιακά - Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.08 %
Αξιολόγηση: 6.33/106.33/106.33/106.33/106.33/106.33/106.33/10   (6.33/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Κυριακή 30 Ιουνίου 2013

Η Τζέμα με τον έφηβο γιο της πάει στο Σεράγεβο με την ευκαιρία μιας έκθεσης φωτογραφίας για τον πόλεμο της εποχής των 1990, όπου εκτίθεται και μέρος από τη δουλειά του τότε αμερικανού συντρόφου της, με τον οποίο έζησαν μαζί εκείνη την ταραγμένη περίοδο, όταν βρέθηκε εκεί για μια διατριβή της για τον γιουγκοσλάβο νομπελίστα Άντριτς. Σε αναδρομές ξετυλίγεται ένα δράμα διαπροσωπικών σχέσεων.

Η γεννημένη στην Ιρλανδία, αλλά Ιταλίδα εντέλει, ηθοποιός και συγγραφέας Μάργκαρετ Ματσαντίνι πουλάει με επιτυχία τα βιβλία της και εισπράττει και βραβεία σε Ιταλία και Ισπανία. Δεν έχω προσωπική αναγνωστική εμπειρία, αλλά υποψιάζομαι ότι, αν μη τι άλλο, δεν είναι και τόσο κατάλληλα για να εμπνεύσουν σύγχρονο σοβαρό σινεμά. Έρωτες, εγκυμοσύνες, νοσοκομεία και ατυχήματα που θα προσφέρονταν για αμερικανικά μελό των δεκαετιών 1940-50. Ωστόσο, ο σύζυγος της ηθοποιός (Απέραντο Γαλάζιο, Το Χρονικό της Νάρνια: Ο Πρίγκιπας Κάσπιαν) και σκηνοθέτης (Μείνε Ακίνητη) Σέρτζιο Καστελίτο επιμένει να τα μεταφέρει στην οθόνη με αμφίβολα αποτελέσματα.

Ενώ στον πυρήνα των ιστοριών βρίσκεται συνήθως κάποιος έρωτας, οι επιμέρους πλοκές δεν συνάπτονται με τρόπο που να λειτουργούν οργανικά, αλλά διανθίζουν μόνο ατμοσφαιρικά, ως γαρνίρισμα, ενώ κι ο ίδιος ο έρωτας δεν καταφέρνει να λειτουργήσει κι ως καθρέφτης μιας συνολικότερης κοινωνικής κατάστασης. Τα στοιχεία υπάρχουν διάσπαρτα (για κάτι βαθύτερο που ίσως υπάρχει στα βιβλία;…), αλλά δεν οργανώνονται σωστά μέσα απ’ το σενάριο και το μοντάζ, όπως συχνά συμβαίνει στο ελληνικό σινεμά. Στην πρώτη του δουλειά, Μείνε Ακίνητη, με τον ίδιο τον σκηνοθέτη και την Πενέλοπε Κρουζ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, το στόρι είναι πιο συμμαζεμένο και η ιστορία του παντρεμένου αστού ήρωα με την καθαρίστρια κουβαλάει μια στάλα υπαρξιακού βάθους. Στο παρόν φιλμ, οι ιδέες παραδέρνουν ανίκανες να συστήσουν έναν συνολικό στοχασμό.

Ο Εμίλ Χιρς στον ρόλο του νεαρού αμερικανού φωτογράφου που ζει ποιητικά σαν φτερό στον άνεμο και παθιάζεται με την ηρωίδα (και πάλι η Πενέλοπε Κρουζ), προφανώς επιλέχθηκε για να ξανακάνει περίπου τον ασυμβίβαστο χαρακτήρα του Κρις στο «Ταξίδι στην Άγρια Φύση». Πολύς χρόνος σπαταλιέται πάνω σε αυτή την «τρέλα», ενώ παρεισφρέουν σκηνές από την παρέα γιουγκοσλάβων μποέμ καλλιτεχνών με τους οποίους γνωρίζονται. Παρακάτω αρχίζουν προβλήματα στειρότητας (!!) που δεν συνάδουν με το ποιητικό κλίμα ούτε με την πολιτική κατάσταση, ενώ έχουμε και κουλές σκηνές όπου η άγνωστή τους ψυχολόγος-κοινωνική λειτουργός ή κάτι τέτοιο (Τζέιν Μπίρκιν) κλαίει που δεν μπορεί να τους βοηθήσει σε υιοθεσία. Σε κάποια φάση, στον παρόντα χρόνο, ένας παλιός γιουγκοσλάβος φίλος επιπλήττει άσχημα τον γιο της επειδή δεν τα κατάφερε σε ποδοσφαιρική φάση ή ο γιος αντιδρά αρνητικά στο ότι γεννήθηκε κάποτε εκεί κι αυτό δείχνεται με αδέξιους τρόπους. Κάποιες φορές, ο σκηνοθέτης στέκεται να στήσει ωραίες μελαγχολικές εικόνες δίνοντας υπόσταση στα συναισθήματα των ηρώων, άλλοτε τους βάζει να παίξουν υπερβολικά χωρίς λόγο κι άλλοτε, σε κρίσιμες στιγμές, τους συλλαμβάνει με προχειρότητα. Στο μεταξύ, χωρίς σωστή οργάνωση του υλικού, με πλατειασμούς, με αστόχαστο σε κάποιες κρίσιμες λεπτομέρειες σενάριο, το φιλμ που είναι και 127 λεπτών, κυλάει εξοντωτικά αργά, σέρνεται, και τέλος φτάνει στην τελική αποκάλυψη (του τι είχε συμβεί τότε) για να καταλάβουμε ότι αυτό που είδαμε ήταν ένα νέτο σκέτο μελό όπου κοτζάμ πόλεμος (στο περιθώριο πλάνων, η παραγωγή δεν θα μπορούσε να τον παραστήσει) χρησίμευσε απλά για την πλοκή. Ωστόσο, η μετάφραση του τίτλου («Venuto al Mondo»: δηλαδή ήρθε στον κόσμο, άρα συνέβη στον κόσμο, άρα σε έναν τέτοιο κόσμο, άρα σε τι κόσμο ζούμε) μας δείχνει ότι ο πήχης ήταν πολύ ψηλά και το άλμα δεν πέτυχε.

Βαθμολογία: 1/5 Stars(1/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Χάρης Καλογερόπουλος


 
Must see - rasminho - Δευ 10 Μαρ 2014 - 16:18
Απο τις καλύτερες ταινίες πραγματικά που έχει παίξει η Penelope.Δεν είναι καθόλου υπερβολή ένα 8/10.Αξίζει σίγουρα να την δει κάποιος την ταινία αυτή.
 
<Χωρίς Τίτλο> - nikren - Σάβ 04 Μαϊ 2013 - 00:52
Δύσκολη ιστορία. Καλογυρισμένη ομως και με αξιοπρεπείς ερμηνειες.
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.