• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Sessions (2012)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Μαθήματα Ενηλικίωσης
- Γνωστό και ως:
The Surrogate

Δραμεντί | 94' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 21 Φεβ 2013
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 11/4/2013
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 16/5/2013
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.02 %
Αξιολόγηση: 7.57/107.57/107.57/107.57/107.57/107.57/107.57/107.57/10   (7.57/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Βασισμένο σε μια θριαμβευτική αληθινή ιστορία.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 24 Σεπτέμβριου 2012

Το «Μαθήματα Ενηλικίωσης» είναι η αληθινή ιστορία του Mark O`Brien, ο οποίος προσβλήθηκε με πολιομυελίτιδα στην ηλικία των έξι. Έκτοτε ζει ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι και χρειάζεται τη βοήθεια ενός μηχανήματος για να μπορεί να αναπνέει. Δεν έχει καμία κινητικότητα, πέρα από την ικανότητά του να κουνάει το κεφάλι του και να χαμογελάει. Ξεπερνώντας σημαντικές δυσκολίες, και υπερνικώντας τις διάφορες στατιστικές περί προσδόκιμου ζωής, έχει καταφέρει πολλά στη ζωή του. Η προσπάθεια του να χάσει την παρθενία του, με την βοήθεια μιας σεξο-θεραπεύτριας, είναι το κύριο θέμα σε αυτό το ειλικρινή, αστείο και άκρως συγκινητικό, ανεξάρτητης παραγωγής, δράμα.

Ο συγγραφέας/σκηνοθέτης Ben Lewin έχει δεξιοτεχνικά γράψει μια πρωτότυπη από όποια πλευρά και αν το δεις ιστορία που θα τρυπώσει μέσα στη καρδιά σας και θα μείνει εκεί. Αυτό που εδώ καταφέρνει, περά από το να αποσπάσει μια αξιοθαύμαστη ερμηνεία από τον πρωταγωνιστή του, John Hawkes, είναι ότι του επιτρέπει να πλάσει ένα αγαπητό χαρακτήρα που χάρη στο σενάριο δε βασίζεται στην απλή συμπόνια. Και τι εννοώ με αυτό. Ένα από τα πιο δύσκολα προβλήματα σε ταινίες με θέμα την αναπηρία είναι η ανάγκη του σκηνοθέτη να κάνει το κοινό να συνδεθεί με το χαρακτήρα στο σημείο που θα τον συμπονούν ως άνθρωπο και όχι ως έναν άνθρωπο με αναπηρία. Η σωστή εκτέλεση αυτού του προβλήματος είναι άμεσα συνδεδεμένη με το πόσο καλή είναι η ταινία. Και το «Μαθήματα Ενηλικίωσης» τα καταφέρνει περίφημα. Καταφέρνοντας αυτό όλα τα αλλά έρχονται εύκολα.

Και αυτά που θα λάβετε σαν θεατές από το «Μαθήματα Ενηλικίωσης» είναι πολλά. Αρχικώς σε αντίθεση με τις περισσότερες ταινίες που εστιάζουν στην απώλεια της παρθενίας, η ταινία ακολουθεί μια πιο ρεαλιστική και ώριμη προσέγγιση στην έννοια του σεξ. Παρόλο που η σκέψη του σεξ φέρνει μια αίσθηση ενθουσιασμού αλλά και φόβου στον πρωταγωνιστή, οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους χαρακτήρες στην ταινία βλέπουν την πράξη ναι μεν ως κάτι απολαυστικό, αλλά σίγουρα όχι τόσο σπουδαίο. Αφαιρώντας λοιπόν την όποια ελκυστικότητα από το σεξ, και απεικονίζοντάς το με ένα διαφορετικό τρόπο από αυτόν που συνήθως βλέπουμε στις περισσότερες ταινίες, ο σκηνοθέτης Ben Lewin είναι σε θέση να παρέχει μια πιο ειλικρινή απεικόνιση του πως οι πραγματικοί άνθρωποι σκέπτονται το σεξ. Του επιτρέπει επίσης να προβάλλει μια καλόγουστη, αλλά και χιουμοριστική, προσέγγιση των σεξουαλικών αναγκών όσων ζουν με σωματικές αναπηρίες. Και τελικά καταφέρνει να κάνει την ταινία να μιλά περισσότερο για τις συναισθηματικές συνέπειες του σεξ. Είναι πολύ αναζωογονητικό να βλέπεις μια ταινία η όποια ανεπιτήδευτα μεταχειρίζεται την συνουσία ως μια φυσιολογική ανάγκη και όχι ως μια γεμάτη ταμπού. Διαπλέκοντας αριστοτεχνικά και το θρησκευτικό στοιχείο (μέσα από συζητήσεις με έναν ιερέα που τον υποδύεται απολαυστικά ο William H. Macy) η ταινία διαθέτει και πνευματικό μήνυμα για το δικαίωμα να ζεις μια ζωή γεμάτη ευχαρίστηση και αγάπη χωρίς ένοχες.

Πέρα όμως από ένα δράμα για το σεξ και τη σεξουαλικότητα, το «Μαθήματα Ενηλικίωσης» είναι και ένα μάθημα για τη σημασία του να είναι κανείς άνετος με το σώμα του. Όσο δύσκολο και αν είναι να το πιστέψετε, το σενάριο του Lewin κάνει μια καταπληκτική δουλειά στο να παρουσιάσει το τι κάνει μια σεξο-θεραπεύτρια. Μέσα από την προσπάθεια της να ηρεμήσει τον Mark παράλληλα καταφέρνει να ανακουφίσει και το κοινό. Παρά το γεγονός ότι οι σκηνές στην κρεβατοκάμαρα είναι εξαιρετικά γραφικές όλα παρουσιάζονται με γούστο εξυμνώντας το σώμα, σε όλες τις μορφές του. Αυτό επιτυγχάνεται και σε ένα μεγάλο βαθμό μέσα από τις θαρραλέες ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών. Από τη μια, ο John Hawkes δίνει μια τρισμέγιστη ερμηνεία καταφέρνοντας να απεικονίσει εξαιρετικά τις ιδιομορφίες (στάση σώματος, φωνή) του παραλύτου O`Brien, ενώ παράλληλα πλάθει μια ολοκληρωμένη, γεμάτη νευρικότητα, ρομαντισμό και χιούμορ προσωπικότητα και από την άλλη έχεις την θεαματική επάνοδο της οσκαρούχας Helen Hunt η οποία αξιοποιεί κάθε λεπτό που βρίσκεται στην οθόνη παραδίδοντας μια εξίσου μεγάλη ερμηνεία.

Αυξάνοντας τη συναισθηματική πολυπλοκότητά του καθώς εξελίσσεται, το «Μαθήματα Ενηλικίωσης» είναι μια απόδειξη για την αντοχή του ανθρώπινου πνεύματος, καθώς και μια από τις πιο πετυχημένες κινηματογραφικές εξετάσεις δυο ιστορικά άβολων συναναστροφών, του σεξ και της θρησκείας. Θα σας εμπνεύσει, θα σας κάνει να δακρύσετε και τέλος να σκεφτείτε που τοποθετείτε εσείς τον εαυτό σας αναφορικά με τη ζωή που θέλετε να ζήσετε και τι ζητάτε από αυτήν.

Βαθμολογία: 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars (4/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Γιώργος Δαβίτος




Σάββατο 12 Ιανουαρίου 2013

Αυτή είναι η ζωή ενός ανθρώπου με πολιομυελίτιδα. Περιθώριο, θλίψη, πόνος, έντονη πνευματική δραστηριότητα λόγω άσχημων βιωμάτων παρότι υπάρχει σχετική άγνοια περί της πράξης πολλών πραγμάτων. Πραγμάτων που δημιουργούν συναισθήματα που ένας άνθρωπος σαν αυτόν δε μπορεί να ζήσει ποτέ και μόνο σε θεωρητικό επίπεδο μπορεί να τα προσεγγίσει.

Πρόκειται για μία πολύ ανθρώπινη ταινία που σίγουρα θα κάνει κάποιον να νιώσει θλίψη για την κατάσταση του πρωταγωνιστή αλλά και χαρά που υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που τον περιστοιχίζουν και του δίνουν το μόνο πράγμα που μπορεί να τον σώσει από τις άσχημες σκέψεις του. Αυτό, φυσικά, είναι η αγάπη. Όλοι έχουμε δικαίωμα σε αυτήν και ας έχει στερήσει η φύση σε πολλούς άλλα δικαιώματα (πρακτικά και όχι θεωρητικά). Αυτό το δικαίωμα είναι αναφαίρετο. Όπως και αυτό της ζωής. Της φιλίας. Της συντροφικότητας.

Ο John Hawkes καταφέρνει να συγκινήσει με τη μοναδική του ερμηνεία. Αποτυπώνει τέλεια την αφέλεια, τον σχεδόν παιδιάστικο ενθουσιασμό ενός ανθρώπου σε μια κατάσταση παρόμοια με αυτήν του κεντρικού χαρακτήρα της ταινίας και δείχνει πολύ έντονα το ότι έχει ευαισθησία μέσα του. Είναι δύσκολος ρόλος και ο Hawkes τον απέδωσε πολύ καλά. Για την Helen Hunt έχω να πω ότι είναι αξιοθαύμαστη ηθοποιός αλλά κάτι που είναι εμφανές και αρκετά ενοχλητικό είναι το ότι στις γυμνές της σκηνές (που για τις ανάγκες της ταινίας ήταν αρκετά απαραίτητες, ανεκτές και αποδεκτές) φαινόταν στην κάμερα από τις εκφράσεις της ότι είχε τρομερό άγχος να μπει κάτω από τα σκεπάσματα για να μη φαίνεται ολόκληρο το σώμα της. Δε χρειάζεται να είσαι πορνοστάρ για να νιώθεις άνετα με τις γυμνές λήψεις αν πρόκειται να κάνεις κάτι σαν αυτή την ταινία. Ή το κάνουμε ή όχι. Ούτε λόγος για Όσκαρ δεύτερου γυναικείου ρόλου. Παρότι είναι αξιοσέβαστη ηθοποιός έχει πολύ δυνατότερες ανταγωνίστριες. Ποιος ξέρει; Σε έναν μήνα και κάτι θα μάθουμε, τα βραβεία αυτά είναι αρκετά απρόβλεπτα λόγω συμφερόντων. Αξιοσημείωτη και η ερμηνεία του William H. Macy, αλλά και της Moon Bloodgood, η οποία ήταν έκπληξη για εμένα.

Βαθμολογία: 2.5/5 Stars2.5/5 Stars2,5/5 Stars (2.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Φίλιππος Γαβριηλίδης




Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013

Λατρέψαμε τους Άθικτους και η ιδέα μιας ακόμη ταινίας, επίσης βασισμένης σε αληθινή ιστορία (πολύ πιο πιστά μάλιστα), με θέμα την αναπηρία, αλλά και αισιόδοξες προθέσεις είναι σίγουρα καλοδεχούμενη. Τελικά μάλιστα, αποδεικνύεται και συγκινητικότατη. Η ιστορία αφορά τον ποιητή και δημοσιογράφο, αλλά πάσχοντα από πολιομυελίτιδα Mark O’ Brian, τον οποίο ακολουθούμε (κυρίως) στην προσπάθειά του να χάσει την παρθενιά του με τη βοήθεια μιας sex-therapist.

Η ταινία έφυγε από το φεστιβάλ του Sundance με βραβείο συνολικού καστ. Πραγματικά, οι ερμηνείες των τεσσάρων βασικών πρωταγωνιστών της είναι εξαιρετικές και διαδραματίζουν αδιαμφισβήτητα σημαντικό ρόλο στην συναισθηματική επίδραση του φιλμ πάνω στον θεατή. Ο John Hawkes ανταποκρίνεται τέλεια στις μεγάλες απαιτήσεις του χαρακτήρα του, η Helen Hunt κάνει μια εμφάνιση τολμηρή, αλλά και γεμάτη τρυφερότητα, η Moon Bloodgood αποτελεί μια μικρή έκπληξη και, τέλος, ο William H. Macy είναι απολαυστικότατος στον πιο αξιολάτρευτα ιδιαίτερο ρόλο της ταινίας.

Ξεπερνώντας ταμπού και ντροπές, τα «Μαθήματα ενηλικίωσης» διεισδύουν αποτελεσματικά στην ψυχολογία του πρωταγωνιστή απέναντι στο σεξ και σχεδόν κάθε ένας από τους -αθόρυβους, αλλά ξεκάθαρα αισθητούς- φρενήρεις χτύπους της καρδιάς του υιοθετείται και από τον θεατή. Παρόλα αυτά, αυτό που σου αφήνει το φιλμ μετά το τέλος του, δεν είναι σκέψεις γύρω από το σεξ, ούτε και την αναπηρία. Είναι ένα απόλυτα αισιόδοξο μήνυμα για τη ζωή και τον έρωτα γενικότερα, που δεν αφορά μόνο όσους βασανίζει κάποια σωματική ανικανότητα, αλλά απευθύνεται σε κάθε θεατή που θα δώσει στην ταινία μια ευκαιρία. Η ζωή μπορεί να είναι ένα ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο. Η διαφορά έγκειται στο πώς το κοιτάμε…

Βαθμολογία: 3.5/5 Stars3.5/5 Stars3.5/5 Stars3,5/5 Stars (3.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur




Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2013

Τα «Μαθήματα Ενηλικίωσης» είναι μια γλυκιά κι ανάλαφρη ταινία, στην οποία ο θεατής καλείται να παρακολουθήσει την αληθινή ιστορία του Mark O`Brien (John Hawkes), ενός άντρα που λόγω τετραπληγίας βρίσκεται ολοκληρωτικά εξαρτώμενος από τον περίγυρο του, αλλά κι από έναν πνεύμονα σιδήρου, στον οποίο περνά αναγκαστικά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του.

Γνωρίζοντας σταδιακά την ιστορία του πρωταγωνιστή, μαθαίνουμε πως στην κατάσταση αυτή βρέθηκε σε ηλικία 6 ετών, όταν προσβλήθηκε από τον ιό της πολιομυελίτιδας, γεγονός που του προκάλεσε ολική παράλυση, στερώντας του μια φυσιολογική παιδική ηλικία και κατά συνέπεια μια φυσιολογική εφηβεία κι ενηλικίωση. Ο Mark, λοιπόν, έχοντας ωριμάσει σωματικά και νοητικά, αλλά βιώνοντας μια πολύ περιορισμένη καθημερινότητα, ακόμη και για κάποιον που έχει σωματική αναπηρία, αντί να δεχθεί στωικά τη μοίρα του, κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του όσο το δυνατόν πιο ποιοτικά: εργάζεται, βγαίνει βόλτες, επισκέπτεται την εκκλησία κι εξομολογείται στον ιερέα, αποζητά τον σεβασμό στα πρόσωπα των γύρω του, ερωτεύεται, κάνει φιλίες και διεκδικεί τη ζωή που αξίζει στον καθένα από μας.

Παρουσιάζοντας λοιπόν την προσπάθεια του Mark να ζήσει μια αξιοπρεπή ζωή, η ταινία δεν καταπιάνεται με την αναμενόμενη παράθεση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους τα άτομα με κινητική αναπηρία, αλλά αντίθετα εστιάζει σ` ένα θέμα πιο οικουμενικό και καθαρά προσωπικό, που μας αφορά όλους. Καλώς ή κακώς, η σεξουαλική ωρίμανση αποτελεί πρωτογενή ανάγκη για το ανθρώπινο είδος και οι περισσότεροι καλούμαστε να την γνωρίσουμε κατά την εφηβεία ή την ενηλικίωσή μας, σε μια περίοδο δηλαδή που βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τεράστιες αλλαγές στη ζωή μας και κατά την οποία η αντίληψή μας για τον κόσμο διέπεται από μια συναισθηματική υπερβολή, την οποία ως ενήλικοι την αναπολούμε με μια γλυκιά νοσταλγία.

Έτσι λοιπόν κι εδώ, ο Ben Lewin προσεγγίζει αυτή την ανάγκη του Mark με απόλυτη φυσικότητα, αποδίδοντάς της αυτό το νοσταλγικό συναίσθημα που απενοχοποιεί τη σεξουαλική πράξη. Έχοντας δε ως κεντρικό ήρωα έναν άντρα νοητικά ώριμο, ο οποίος περιστοιχίζεται από άλλους ανθρώπους που έχουν μάθει να σέβονται τους συνανθρώπους τους, καταφέρνει να κάνει τον θεατή να παρακολουθήσει την ταινία με τον απαιτούμενο σεβασμό και κατ` αυτόν τον τρόπο πετυχαίνει να κάνει το κοινό περισσότερο δεκτικό ως προς το γυμνό σώμα που του παρουσιάζεται. Σημαντικό στοιχείο βέβαια στην αποδοχή του σώματος ως μέσο έκφρασης της ανθρώπινης φύσης κι όχι ως ταμπού, παίζει και το γεγονός ότι η όλη διαδικασία ξεκινά αφού ο Mark έχει λάβει την ευχή ενός ουμανιστή ιερέα, ο οποίος ουσιαστικά λειτουργεί περισσότερο ως ψυχολόγος και φίλος του ήρωά μας.

Με τις υπέροχες ερμηνείες λοιπόν τόσο των πρωταγωνιστών όσο και των δευτεραγωνιστών, με τα χιουμοριστικά στοιχεία, τον τρόπο ανάπτυξης ουσιαστικών δεσμών και τα ζωντανά χρώματα των εικόνων, ο Lewin πετυχαίνει να παρουσιάσει μια ευχάριστη δραματική ιστορία που θα κάνει τον θεατή της να σχηματίσει ένα γλυκό χαμόγελο στους τίτλους τέλους της.

Βαθμολογία: 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars (3/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Μαριλένα Ιωάννου


 
ΒΑθμολογία: 6/10 - vasilis_g - Δευ 04 Μαρ 2013 - 13:06

Στα «Μαθήματα Ενηλικίωσης» μέσα από μια αληθινή ιστορία, παρακολουθούμε τη διαδρομή προς τη σεξουαλική ολοκλήρωση ενός άντρα ο οποίος αν και δεν μπορεί να κινηθεί, έχει την ανάγκη να νιώσει αγάπη και νιώθει σεξουαλική έλξη από το αντίθετο φύλο. Πρόκειται για μια ταινία που μας υπενθυμίζει για ακόμα μια φορά το γεγονός ότι και οι άνθρωποι με αναπηρίες δεν παύουν να έχουν ανάγκη και δικαίωμα στη σεξουαλική επαφή.

 

Όμως το μεγάλο μειονέκτημα της ταινίας είναι ότι δημιουργεί υπερβολικά «βαρύ» κλίμα και αρκετά «άβολες» καταστάσεις σε ορισμένες σκηνές της. Σίγουρα το σενάριο θα μπορούσε να είναι πιο ανάλαφρο και να ασχοληθεί περισσότερο με την αστεία πλευρά του πνευματώδη Mark προσφέροντας έτσι πιο πολύ γέλιο και λιγότερο δράμα.

 

Ο ηθοποιός John Hawkes παρουσιάζει μια ιδιαίτερα καλή ερμηνεία αλλά είναι η Helen Hunt που κλέβει την παράσταση, αφού δίνει μια εκπληκτική ερμηνεία στο δύσκολο ρόλο του σεξουαλικού «υποκατάστατου» αποδεικνύοντας για ακόμα μια φορά ότι είναι μια άριστη ηθοποιός.


από: ο δρόμος του Cinema: http://theroadofthecinema.blogspot.gr/2013/03/the-sessions-2012.html

Το επεξεργάστηκε ο/η vasilis_g συνολικά 2 φορές
 
The Sessions - darknight77 - Δευ 18 Φεβ 2013 - 21:34
Η νίκη του παρόντος εγχειρήματος εντούτοις για τον Lewin, είναι πέρα για πέρα δίκαιη και εμφατική. Το Hollywood βλέπετε, έχει μάθει να αγκαλιάζει δίχως ίχνος ντροπής την υπέρμετρη κινηματογραφική βία, παράλληλα όμως αδυνατεί κατ’ εξακολούθηση να διαχειριστεί με ωριμότητα και σύνεση την καθ’ όλα ανθρώπινη και απέραντη θεματική του sex. Με τούτο κατά νου, το The Sessions αποτελεί αναμφίβολα το χολιγουντιανό οξύμωρο της χρονιάς!

MOVIEBOX.GR - Για κινηματογραφικά νέα, κριτικές & αφιερώματα
 
<Χωρίς Τίτλο> - nutterjr - Πεμ 14 Φεβ 2013 - 14:21
A brave film with truly remarkable performance from John Hawkes who continues to impress in his recent outings.  And he does it while barely moving a muscle. Helen Hunt bares all (literally and otherwise) in a film that has poses philosophical questions on social and emotional levels.  However, if you peel away the memorable performances, there is little else to say about the film.
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.