φαίνεται οτι ανηκω σε ανήκω σε μια κατηγορία ανθρώπων που είτε θα ερωτευθεί μια ταινία του burton είτε θα τη μισήσει. Όσον αφορά τα "stop-motion", aν και είμαι fun του "nightmare before Christmas" και "Corpse Bride", απο την άλλη αντιπάθησα το "9" και το "Frankenweenie". Βρίσκοντας την κριτική του Γιώργος Δαβίτος (cine.gr) περισσότερο κοντά στην (δική μου) πραγματικότητα, δεν μαγεύτηκα ούτε απο το ασπρόμαυτο της ταινίας, (περισσότερο με κούρασε), ουτε και απο το σενάριο. 
  

Το Frankenweenie μέσα από την απλότητα του, αποδεικνύεται μια σπουδή πάνω στην παιδική αθωότητα και φαντασία. Μια τρυφερή ιστορία για την αγάπη, την ανάγκη χρήσης της επιστήμης και των ιδιαίτερων ικανοτήτων ενός ατόμου, αλλά και την έλλειψη -αρκετές φορές- διορατικότητας από πλευράς  ενηλίκων. Τελικά, όλα φαίνεται να συνάδουν στο ότι τελικά μιλάμε για τα μύχια της ψυχής ενός ξεχωριστού δημιουργού που σίγουρα εδώ βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα.

α ρε τιμ μπαρτον τι απολαυσεις μας προσφερεις...κ παλι μεγαλουργησε!!!!η ταινια ειναι αριστουργημα απτο σημα τις ντισνει που γινεται ασπρομαυρο στην αρχη μεχρι το υπεροχο φιναλε αποδοχης στο τελος............ενδιαμεσα το παρτι περιεχει απιστευτα δημιουργηκες σινεφιλ ιδεες κ καθε καρε ειναι γεματο μπαρτον...γεματο...γεματο ...γεματο..............