• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Perks of Being a Wallflower (2012)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Τα Πλεονεκτήματα του να Είσαι στο Περιθώριο

Δραματική | 103' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 13 Δεκ 2012
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 14/2/2013
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.13 %
Αξιολόγηση: 7.69/107.69/107.69/107.69/107.69/107.69/107.69/107.69/10   (7.69/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Είμαστε παντοτινοί.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 11 Δεκεμβρίου 2012

Τα «Πλεονεκτήματα του να Είσαι στο Περιθώριο» είναι μια πολύ γλυκιά και πολύ αληθινή ταινία που μιλά για τις ανησυχίες κάθε έφηβου νέου. Άσχετα από το αν κάποιος είναι δημοφιλής ή αφανής, η εφηβεία είναι μια ηλικιακή περίοδος που όλοι προβληματιζόμαστε κι αναζητούμε τη σεξουαλική μας ταυτότητα ή τη θέση μας στην κοινωνία. Έτσι, εδώ θα γνωρίσουμε τρία νεαρά παιδιά, όπου το καθένα με τον τρόπο του κι ανάλογα με τον χαρακτήρα του προσπαθεί να γίνει αποδεκτό από τους γύρω του και να πετύχει τους στόχους του, έστω κι αν έχει καθυστερήσει ν` ανακαλύψει ποιοί είναι αυτοί.

Ο κεντρικός ήρωας, ο Charlie (Logan Lerman), είναι κι αυτός με τον οποίο ταυτίζεται η πλειοψηφία των νεαρών εφήβων. Ο Charlie είναι ένα εσωστρεφές παιδί, μη αποδεκτό από την κοινωνία του σχολείου του, ο οποίος βιώνει την απώλεια του καλύτερού του φίλου, αλλά κι έναν παλαιότερο θάνατο ενός συγγενικού του προσώπου. Παρόλα αυτά όμως, βλέπουμε τον νεαρό ήρωα να προσπαθεί με κάθε τρόπο να σταθεί στα πόδια του και να μην αντιμετωπίσει τον εαυτό του ως κοινωνικό απόβλητο. Αυτή η θέληση που έχει να γνωρίσει καινούργια άτομα και να συνεχίσει να ζει την ζωή του, είναι που τον οδηγεί να πάει μόνος του στον ποδοσφαιρικό αγώνα που θα γνωρίσει τον Patrick και τη Sam.

Η Sam (Emma Watson), τώρα, είναι μια κοπέλα που έχει περάσει από το στάδιο του δημοφιλούς κοριτσιού, αλλά που έχει κάνει πολλές θυσίες σε βάρος του εαυτού της για ν` ανήκει σ` αυτήν την ελιτίστικη κατηγορία παιδιών. Τώρα, λοιπόν, έχοντας μια λίγο πιο ώριμη σκέψη, καταλαβαίνει ότι αυτό που χρειάζεται πραγματικά δεν είναι τα πάρτι, τα μεθύσια και τα ακατάλληλα αγόρια, αλλά μια δεύτερη ευκαιρία να κάνει κάτι για τον εαυτό της, περνώντας στο πανεπιστήμιο. Φυσικά, τα κενά που έχει στη μόρφωσή της αποτελούν μεγάλο πρόβλημα για την ίδια, αφού δεν καταφέρνει να πιάσει τη βαθμολογία που χρειάζεται, όμως με την βοήθεια του Charlie μελετά και συνεχίζει να προσπαθεί.

Φυσικά, στο τέλος, θα γνωρίσουμε τον Patrick (Ezra Miller), το αγόρι που έχει αποδεχτεί τον εαυτό του γι` αυτό που πραγματικά είναι και που βγάζει την αυτοπεποίθησή του μέσω του χιούμορ. Με άλλα λόγια, ο Patrick είναι ο κλόουν της παρέας, το παιδί που φαινομενικά δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα κατά την εφηβεία του και που τα έχει βρει με τον εαυτό του. Η αλήθεια είναι ότι έχει όντως αποδεχτεί τον εαυτό του γι` αυτό που πραγματικά είναι, ομοφυλόφιλος δηλαδή. Όμως, συνάπτει μια σχέση, την οποία αναγκάζεται να κρατήσει μυστική, καθώς ο φίλος του δεν έχει αποκαλύψει τις σεξουαλικές του προτιμήσεις στον κύκλο και την οικογένειά του. Έτσι, ο Patrick αντιπροσωπεύει όλους τους εφήβους που αναγκάζονται να καταπιέσουν τους εαυτούς τους, για χάρη κάποιου άλλου προσώπου. Σαφώς κι ο Patrick έχει ανασφάλειες, όπως κάθε παιδί της ηλικίας του, απλώς δεν είναι οι δικές του ανασφάλειες, είναι αυτές της κοινωνίας στην οποία ζούμε.

Μέσω αυτών των τριών βασικών ηρώων, θα γνωρίσουμε και τα υπόλοιπα μέλη της παρέας τους, οι οποίοι είναι εξίσου ρεαλιστικοί χαρακτήρες και θα συμβάλλουν ο καθένας με τον τρόπο του στην εξέλιξη της ιστορίας. Επίσης, θα έρθουμε σε επαφή με την οικογένεια του Charlie, η οποία προσπαθεί να υποστηρίξει το νεαρότερο μέλος της με όποιον τρόπο είναι δυνατόν, αλλά και με τον καθηγητή λογοτεχνίας του νεαρού παιδιού, που αναγνωρίζει τις δυνατότητές του και προσπαθεί να ενισχύσει το έμφυτο ταλέντο του.

Η σκηνοθεσία του έργου είναι κι αυτή με τη σειρά της πολύ γλυκιά κι όμορφη και επικεντρώνεται στην ανάδειξη της ιστορίας του. Πολύ σημαντικό στοιχείο είναι ότι γίνεται αναφορά στα ναρκωτικά και τα αλκοολούχα ποτά που ρέουν ελεύθερα στα πάρτι ανηλίκων, χωρίς όμως το γεγονός να κατακρίνεται. Αντίθετα, ίσως σε κάποιο σημείο να φαίνεται πως υπερασπίζεται τη χρησιμότητά τους, χωρίς όμως να την επιβραβεύει. Είναι σημαντικό, πάντως, σ` ένα έργο που απευθύνεται στο νεανικό κοινό να μη δείχνεις μια ατόφια παιδευτική διάθεση, αλλά να προσπαθήσεις να πιάσεις τον παλμό του, δείχνοντας την πραγματική εικόνα του κόσμου του και συμπάσχοντας μαζί του. Η επιλογή των ηθοποιών να ενσαρκώσουν τους ρόλους, επίσης, δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο ταιριαστή. Όλοι οι νεαροί ηθοποιοί ανταποκρίνονται άψογα στους ρόλους τους, δίνοντας ακόμα περισσότερο ρεαλισμό μέσω αυτών.

Χωρίς να μιλάμε για κάτι το εξωφρενικά πρωτότυπο ή για μια ταινία σταθμό στην ιστορία του κινηματογράφου, το «Τα Πλεονεκτήματα του να Είσαι στο Περιθώριο» είναι μια γλυκιά ταινία της νιότης, που απευθύνεται σε όλους τους χαμένους εφήβους που ψάχνουν να βρουν το νόημα της ζωής, αλλά και σε όλους τους ενήλικες νοσταλγούς της γλυκιάς αυτής περιόδου, καθώς το μόνο σίγουρο είναι ότι θα θυμηθούν τα δικά τους προσωπικά βιώματα μέσω αυτής.

Βαθμολογία: 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars (3/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Μαριλένα Ιωάννου




Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2012

Αλήθεια, υπάρχουν πλεονεκτήματα για κάποιον ο οποίος βρίσκεται στο περιθώριο; Μπορεί πιο εύκολα να αντιληφθεί το πραγματικό νόημα της ζωής; Της διασκέδασης, του μέτρου, την ουσία του έρωτα; Μπορεί να παραμείνει αγνός αλλά χωρίς να έχει πολλά παράπονα από μια μίζερη, ας πούμε καθημερινότητα;

Η ιστορία που μας περιγράφει η συγκεκριμένη ταινία έχει να κάνει λίγο πολύ με γνωστά θέματα που απασχολούν την Αμερική, αυτή την ελεύθερη χώρα. Ο νεαρός με το συνεσταλμένο (με τη διαφορά ότι σε αυτή την περίπτωση είναι και λίγο drama-queen και ψυχοπαθούλης) χαρακτήρα που μπαίνει πρώτη χρονιά στο λύκειο και φυσικά δεν έχει φίλους, φυσικά τον αποκαλούν φυτό, ξενέρωτο και ενίοτε του ρίχνουν και κάνα μπερτάκι για να έρθει στα ίσα του (γιατί αν δε συνέβαιναν όλα αυτά δε θα πουλούσε το βιβλίο και αν δε πουλούσε το βιβλίο δε θα έβγαινε ταινία που θα πουλούσε και αυτή). Ερωτεύεται την ευγενική κοπέλα που τον ήθελε για φίλο επειδή τον συμπάθησε. Είναι και λιγάκι αλήτισσα βέβαια. Πιο έμπειρη από αυτόν σίγουρα και πιο στον κόσμο της, παρότι ρομαντική ψυχή.

Αν και μου άρεσε αρκετά σαν ταινία έχω κάποια παράπονα για την επιλογή των ηθοποιών η οποία αν γινόταν σωστά ίσως και να είχαμε στις οθόνες ένα αριστούργημα και όχι απλά μια καλή ταινία (δεν μπορώ το μελό, ξέρω ότι έχει λάβει αρκετά διθυραμβικές κριτικές σαν ταινία αλλά εμένα δε μου άρεσε τόσο πια). Πρώτα απ’ όλα σα σκηνοθεσία παράπονο δεν είχα, πάλι καλά. Το πρόβλημα είναι άλλο. Δεν μου άρεσαν οι ηθοποιοί. Δεν είμαι προκατειλημμένος με το γεγονός ότι ο Logan Lerman είναι πρωταγωνιστής των εξευτελιστικών παραγωγών χαμηλοτάτου και trashy επιπέδου Percy Jackson και αναγνωρίζω ότι εδώ έπαιξε το ρόλο του αρκετά καλά. Αλλά χρειαζόταν κάτι παραπάνω. Ο πιτσιρικάς της ταινίας δεν ήταν ένας τόσο συνηθισμένος περιθωριοποιημένος όπως προείπα είχε και μια άλφα ψυχεδέλεια, κουβαλούσε κάποια θέματα που ο εν λόγω ηθοποιός δύσκολο να πιάσει υποκριτικά. Η Emma Watson πάλι αν και τη θεωρώ ειλικρινά υπερβολικά καλή στη σειρά των «Harry Potter», εδώ έπαιζε πιο άσχημα και από την Αγγελική Δαλιάνη στη Μαρία την Άσχημη. Αίσχος. Πιο στημένο και αγγούρικο παίξιμο δεν έχω δει (και το εννοώ). Γιατί βρε κοπέλα μου; Λάτρεψα Tom Savini, Paul Rudd (εννοείται), Ezra Miller (ο πολυαγαπημένος μου Κέβιν) και Dylan McDemott. Και θα είμαι επιεικής στη βαθμολογία μου καθότι πιστεύω ότι σε γενικές γραμμές υπήρχε καλή διάθεση, απλά δεν ήταν από τα σωστά άτομα.

Βαθμολογία: 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars (3/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Φίλιππος Γαβριηλίδης




Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2013

Η βασική ιστορία της ταινίας ίσως εκ πρώτης όψεως να μοιάζει κλισέ και πολυφορεμένη. Κι όμως «Τα Πλεονεκτήματα του να Είσαι στο Περιθώριο» όχι απλώς σε κερδίζουν, αλλά το καταφέρνουν κιόλας από τους τίτλους αρχής τους, «τον μόνο χρόνο ατμόσφαιρας που οι περισσότερες ταινίες επιτρέπουν στον εαυτό τους» κατά τον Quentin Tarantino. Πράγματι, η πανέμορφα μελαγχολική αίσθηση που σου μεταδίδουν οι τίτλοι αρχής είναι αυτή που θα συνοδεύει την ταινία σε όλη της τη διάρκεια, με τη βοήθεια ενός υπέροχου soundtrack. Κι έτσι σύντομα διαπιστώνει κανείς πως τα κλισέ παρόμοιων ταινιών δεν έχουν διόλου πρωτεύουσα θέση σε αυτήν την ιδιαίτερα ερωτεύσιμη, νεανική ιστορία ενηλικίωσης, που μιλά στον θεατή με αξιοζήλευτη φρεσκάδα, έμπνευση και ειλικρίνεια.

Το σενάριο, διασκευή από τον ίδιο τον συγγραφέα του τού ομώνυμου βιβλίου, περιέχει εξαιρετικά προσεγμένους, ρεαλιστικούς και ταυτόχρονα ουσιαστικούς διαλόγους, πολλοί από τους οποίους δεν σβήνουν γρήγορα από το μυαλό σου μετά το τέλος του φιλμ. Ο Chbosky φροντίζει να διατηρεί σχεδόν πάντα θερμό τον υπόγειο ερωτισμό και την ακαταμάχητη τρυφερότητά του και αφηγείται καταστάσεις όχι απλά ρεαλιστικές, αλλά γνώριμες στον θεατή και γι’ αυτό συγκινητικές.

Με αυτήν την τόσο ευαίσθητη νεανική μελαγχολία να ντύνει σχεδόν κάθε πλάνο του, το φιλμ έχει, εν ολίγοις, όλες τις αρετές που μπορούν να το αναδείξουν σε μια απολαυστική, νεανική coming-of-age ταινία, χωρίς περιττές εξάρσεις και υπερβολές. Ίσως το πιο αξιέπαινο απ’ όλα τα «πλεονεκτήματά» του όμως είναι η ερμηνεία του ταλαντούχου Ezra Miller, ο οποίος εδώ κάνει ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση απ’ ότι στο περσινό Πρέπει να Μιλήσουμε για τον Κέβιν και κλέβει την παράσταση χάρη στην άνεση και την ανθρωπιά του.

Βαθμολογία: 3.5/5 Stars3.5/5 Stars3.5/5 Stars3,5/5 Stars (3.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur


 
<Χωρίς Τίτλο> - nutterjr - Δευ 27 Μαϊ 2013 - 01:55
A lovely picture about coming of age, with great performances from the protagonists (watch out for Ezra miller who continues to impress after "We need to talk about Kevin") and great music (The Smiths, Bowie, etc).   What more could one ask?
 
Ηρακλάκης - irakloumpas - Κυρ 10 Μαρ 2013 - 21:52
Το επεξεργάστηκε ο/η irakloumpas συνολικά 2 φορές
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.