• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


This Means War (2012)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Αυτό θα Πει Πόλεμος

Κωμική Περιπέτεια | 98' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 23 Φεβ 2012
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 12/6/2012
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 18/6/2012
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.07 %
Αξιολόγηση: 5.46/105.46/105.46/105.46/105.46/105.46/10   (5.46/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Κατάσκοπος εναντίον κατασκόπου.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2012

Ακόμα μια ταινία για να αποδείξει η, βραβευμένη με Οσκαρ παρακαλώ, Reese Witherspoon ότι δεν έχει περάσει η μπόγια της και ότι μπορεί ακόμα να προσελκύσει κόσμο στις αίθουσες. Αυτό που μάλλον δεν έχει καταλάβει η, γλυκιά κατά τα άλλα, ηθοποιός, είναι ότι σημασία δεν έχει αν θα έχεις δίπλα συμπρωταγωνιστές σαν τον Tom Hardy, αλλά το προϊόν που πλασάρεις. Όσους Robert Pattinson κι αν βάζεις δίπλα σου να σε κορτάρουν, αν το έργο δεν βλέπεται, τότε το έχασες το παιχνίδι. Και δεν λέω ότι η ταινία δεν βλέπεται. Όχι, φυσικά και βλέπεται. Ένα κυριακάτικο απόγευμα στο σπίτι σου, χαλαρός, ενώ έχεις και την δυνατότητα να κανείς ζάπινγκ…

Με την ταινία να είναι ένα περίεργο μείγμα δράσης, κωμωδίας και ρομάντζου και σκηνοθέτη τον τύπο με το ευφάνταστο όνομα McG, το «Αυτό θα Πει Πόλεμος» είναι μια πολύ αδύναμη ταινία. Υπήρχαν πολλά πράγματα που δεν μου άρεσαν αλλά κυρίως ήταν το απίστευτο, στα όρια της τρέλας, σενάριο που καταφέρνει με την μία να δώσει σε κάποιους καλούς ηθοποιούς την χειρότερη ταινία της φιλμογραφίας τους. Η υπόθεση έχει τόσους πολλούς ανόητους χαρακτήρες και μια απίστευτα γελοία πλοκή για μια τρομοκρατική εκδίκηση, που είναι σαν κάποιος να ανεβάζει το επίπεδο της «ηλιθιότητας» αργά και σταδιακά. Από τον θλιβερό χαρακτήρα της Lauren (Reese Witherspoon), τους κωμικοτραγικούς Foster (Chris Pine) και Tuck (Tom Hardy) μέχρι την «κολλητή» φίλη Trish (Chelsea Handler) που είναι η καθαρή έννοια του τι εννοούμε κλισέ και προσφέρει μερικές πραγματικά αξιολύπητες σκηνές γέλιου. Εάν με ρωτάτε, ολόκληρη η ταινία απλά δεν λειτούργει και μοιάζει περά για περά απίθανη. Πώς είναι δυνατόν δύο πράκτορες της ΣΙΑ, που δεν έχουν τίποτα να κάνουν, αποφασίζουν ότι είναι καλή ιδέα να χρησιμοποιήσουν τους πόρους που έχουν στην διάθεση τους προκειμένου να παρακολουθήσουν και να σαμποτάρουν ο ένας τον άλλον; Είναι γελοίο και ίσως λίγο ανησυχητικό για την κατάσταση της άμυνας των ΗΠΑ. Από την άλλη, ποιος νοήμων άνθρωπος θα ήθελε να έχει μια σχέση με μια γυναίκα που γνωρίζει ότι τον απατάει; Στα 157.2 εκατομμύρια γυναίκες που υπάρχουν στην Αμερική, αυτοί οι δυο, με την εμφάνιση που έχουν κιόλας, αγωνίζονται ο ένας τον άλλο για την αγάπη τής μίας συγκεκριμένης. Όχι αλήθεια, ποιες είναι οι πιθανότητες;

Ίσως θα πρέπει να μην σκεφτόμαστε με αυτό τον τρόπο και να απολαύσουμε απλά το έργο, όταν όμως ο κάθε χαρακτήρας στην προσπάθειά του να θαμπώσει την Witherspoon εμφανίζεται με τα πιο εξωφρενικά κι απίθανα δώρα, νομίζω ότι χάνεται κάθε αίσθηση του ρεαλισμού. Προβλέψιμο, βαρετό και τραβηγμένο από τα μαλλιά νομίζω ότι ακόμα και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές θα θέλουν να το ξεχάσουν. Όσο για τον σκηνοθέτη, μπράβο κύριε, το σερί σας μένει ανέπαφο, ακόμα δεν έχετε κάνει μια καλή ταινία.

Βαθμολογία: 1/5 Stars(1/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Γιώργος Δαβίτος




Δευτέρα 27 Αυγούστου 2012

Όταν έπαιζε τη χαζή, συμπαθητική και γλυκιά αλλά κατά τα άλλα δυναμική και θελκτική ξανθιά, προσέφερε γέλιο απλόχερα με έναν πολύ εύκολο τρόπο. Όταν κέρδισε το Όσκαρ για την αξιόλογη ερμηνεία της στο Walk The Line, το οποίο έλαβε διθυραμβικές κριτικές, άφησε άφωνο κοινό και κριτικούς αποδεικνύοντας ότι υποκριτικά σε κινηματογραφικό επίπεδο έχει μια κάποια αξία. Ο λόγος για τη Reese Witherspoon, την οποία πάει καιρός από τότε που την απολαύσαμε τελευταία φορά σε κωμωδία.

Στη ταινία «Αυτό θα Πει Πόλεμος», ο ρόλος που υποδύεται η Reese είναι αυτός μιας έξυπνης εργαζόμενης γυναίκας και πανέμορφης, αλλά συνάμα αποτυχημένης στα προσωπικά της. Το τραγελαφικό της πλοκής είναι ότι το παίζει σε διπλό ταμπλό χωρίς αναστολές, αλλά το τραγελαφικότερο όλων είναι ότι οι δύο άντρες που αποτελούν τα ερωτικά της ενδιαφέροντα (δύο εκ των ισχυροτέρων μυστικών πρακτόρων της ΣΙΑ και αδελφικοί φίλοι) γνωρίζουν ότι η πρωταγωνίστρια παίζει και με τους δύο, αλλά αυτό που τους νοιάζει είναι το ποιος θα την κερδίσει και όχι το ότι τους κοροϊδεύει. Αυτό θα πει πόλεμος!

Πειράζει να αναφέρω πρώτο από αυτά που μου άρεσαν στην ταινία, τη μουσική της επένδυση; Λιθοβολήστε με, ναι, το είπα πρώτο. Έπειτα, ακολουθούν το έξυπνο σενάριο, το μετρημένο χιούμορ, τα πολύ ωραία οπτικά εφέ και οι σκηνές που δεν με έκαναν να βαρεθώ την ταινία. Η Reese Witherspoon κλασικά άνετη και πολύ καλή, ταιριαστή με τον ρόλο της. Ο Tom Hardy υπερβολικά Βρετανός (τόσο που νόμιζες ότι απλά τον υποδυόταν επιτηδευμένα και όχι ότι όντως είναι η καταγωγή του) και ο Chris Pine απλά διασκεδαστικός, κυρίως σαν χαρακτήρας στο σενάριο. Το οποίο σενάριο δεν το λες και εντελώς κοινότυπο, είχε κάτι το πρωτότυπο που σε έκανε να θέλεις να ξέρεις την κατάληξη της ταινίας ήδη από τα πρώτα λεπτά της ταινίας (μήπως είναι λίγο κακό αυτό και όχι τόσο κολακευτικό για όσο το προόριζα;). Τη σκηνοθεσία του Mr. McG (τηλεοπτική φυσιογνωμία για τους πολλούς) τη λες από μη ανιαρή έως αδιάφορη, αλλά όχι άσχημη.

Τα σίγουρα αρνητικά της ταινίας αποτελούν τα μαλλιά της πρωταγωνίστριας (πιο κίτρινα κι από καναρίνι και πιο αχυρένια κι από το σκιάχτρο της Ντόροθι). Επιπροσθέτως, φαίνεται ότι η Witherspoon έσπασε αρκετά στον χρόνο για να παίζει τον ρόλο της εκρηκτικής νεαράς, παρόλο που μπορεί και το κάνει πολύ καλά, μάλλον δεν την προσέχουν αρκετά και μας γερνάει. Δεν θα σχολιάσω (θετικά) τον ρόλο της Trish και την επιλογή της ηθοποιού για τον ρόλο αυτό (Chelsea Handler). Χάλι μαύρο αμφότερα τα προαναφερθέντα.

Γενικά, η ταινία αυτή ίσως αξίζει να τη δεις με παρέα σε φάση χαβαλέ. Μόνο έτσι θα την απολαύσεις πραγματικά, παρακολουθώντας τη μόνο, δεν έχει να σου προσφέρει και πολύ εποικοδομητικά πράγματα παρά μόνον κάποιες στιγμές γέλιου.

Βαθμολογία: 1.5/5 Stars1,5/5 Stars (1.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Φίλιππος Γαβριηλίδης


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.