• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 18133
  • Αριθμός συν/τών: 829602
  • Πρόγραμμα 297 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Η ερώτηση της εβδομάδας


28η Οκτωβρίου! Η πλέον αγαπημένη μου ελληνική ταινία αναφορικά με τον πόλεμο του 1940…

Οι Γερμανοί Ξανάρχονται (1948): ούτε στο όνειρο μας.

Το Ξυπόλυτο Τάγμα (1953): οι μικροί ήρωες.

Ουρανός (1962): το «όχι» του φαντάρου.

Τι Έκανες στον Πόλεμο Θανάση (1971): ιλαροκωμική αντίσταση.

Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Un Monstre a Paris (2011)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Το Τέρας του Παρισιού
- Γνωστό και ως:
A Monster in Paris

Κινούμενα Σχέδια | 82'
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 25/4/2013
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 16/5/2013
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Γαλλικά
Δημοτικότητα: 0.25 %
Αξιολόγηση: 7.00/107.00/107.00/107.00/107.00/107.00/107.00/10   (7.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 29 Απριλίου 2013

Συν-σκηνοθέτης των «Ο Δρόμος για το Ελ Ντοράντο» και «Καρχαριο-μάχος», ο Bibo Bergeron είναι αυτή τη φορά υπεύθυνος για μια γαλλική ταινία κινουμένων σχεδίων, η οποία βαδίζει στα χνάρια αντίστοιχων, μεγαλύτερων αμερικάνικων παραγωγών -όπως οι παραπάνω. Εξαιτίας αυτού βέβαια, δεν διαθέτει τη γαλλική φινέτσα που κανείς θα περίμενε, ούτε και οποιαδήποτε υφολογική συγγένεια με αγαπημένα γαλλικά καρτούν όπως αυτά του Sylvain Chomet (αν και ο χαρακτήρας του σερβιτόρου είναι σχεδιασμένος με μια υπερβολή που ενδεχομένως παραπέμπει στο «Τρίο της Μπελβίλ»). Να σημειωθεί άλλωστε πως στην παραγωγή συμμετέχει και ο Luc Besson, γεγονός που από μόνο του καθιστά σαφή τον εμπορικό προσανατολισμό του φιλμ.

Ως μια εμπορική λοιπόν ταινία κινουμένων σχεδίων, το «Τέρας του Παρισιού», βασικά, τα πάει περίφημα. Διαθέτει σε γενικές γραμμές ό,τι θα απαιτούσε κανείς από αυτό. Είναι αστείο, περιπετειώδες και ρομαντικό και έχει ζωηρούς χαρακτήρες κι ένα στόρι το οποίο μπορεί να μη βλέπουμε για πρώτη φορά, παραμένει όμως έξυπνο και τρυφερό, ενώ, όντας σχετικά παλιομοδίτικο, προκαλεί μια ευχάριστη νοσταλγία. Σε αυτή συμβάλουν επίσης και οι μουσικές στιγμές του, με τα τραγούδια που ερμηνεύουν απολαυστικά η Vanessa Paradis και ο Mathieu `M` Chedid να φαντάζουν βγαλμένα από καρτούν άλλης εποχής.

Μόνο που, έχοντας η ταινία καταφέρει να γίνει ικανοποιητικότατη και απόλυτα ευχάριστη, μοιάζει να μην τολμάει ποτέ να προχωρήσει ένα βήμα παρακάτω. Δεν υπάρχει κάποια έκπληξη στην ιστορία, ούτε καθίσταται ποτέ ξεκαρδιστική, ούτε και συγκινητική, παρόλο που θέτει τις βάσεις για να το καταφέρει. Πέρα από λίγες μικρο-αφέλειες και κάποιες σχετικά βεβιασμένες σκηνές χιούμορ ή δράσης που παρατηρούνται -κυρίως στην αρχή, πριν βρει το ρυθμό του- αλλά και εύκολα αγνοούνται, δεν υπάρχει κάτι το οποίο ξενίζει στη θέαση του φιλμ. Είναι όμως κρίμα να παγιδεύεται σε μια ανάγκη να πατάει στη σίγουρη ασφάλεια και εξαιτίας αυτής να μην κατορθώνει να μιλήσει απευθείας στην καρδιά του θεατή.

Η αλήθεια είναι πως αυτή η έλλειψη τόλμης οφείλεται μάλλον στην προσπάθεια της ταινίας να μοιάσει στα μεγαλύτερου βεληνεκούς καρτούν της απέναντι όχθης του Ατλαντικού, κάτι που όπως προαναφέρθηκε πραγματοποιείται, πλην όχι πάντα με επιτυχία. Από το να υιοθετεί όμως παρόμοια με των Αμερικάνων κλισέ και να προσπαθεί εκβιαστικά να συγκινήσει, η ταινία είναι αναμφίβολα προτιμότερη στην παρούσα μορφή της…

Πάνω απ’ όλα, άλλωστε, είναι οι καλές προθέσεις και η αγνή καρδιά του που κάνει το «Τέρας του Παρισιού» να σε κερδίσει…

Βαθμολογία: 2.5/5 Stars2.5/5 Stars2,5/5 Stars (2.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.