• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Hodejegerne (2011)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Κυνηγοί Κεφαλών
- Γνωστό και ως:
The Headhunters
Headhunters

Θρίλερ | 98' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 12 Ιουλ 2012
Διανομή: Rosebud/Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Νορβηγικά - Δανικά
Δημοτικότητα: 0.07 %
Αξιολόγηση: 7.54/107.54/107.54/107.54/107.54/107.54/107.54/107.54/10   (7.54/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Φιλοδοξία. Προδοσία. Εκδίκηση.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Κυριακή 1 Ιουλίου 2012

Ο Ρόγκερ Μπράουν (ναι, Ρόγκερ στα Νορβηγικά) είναι «κυνηγός κεφαλών», δηλαδή στρατολογεί στελέχη για επιχειρήσεις. Και για να συμπληρώνει το δαπανηρό στάτους της ζωής του, παράλληλα κλέβει, με τη βοήθεια του φίλου του Όβε, έργα τέχνης. Ο Ρόγκερ είναι ανασφαλής, κομπλεξικός εντέλει, επειδή έχει ύψος 1,68 (για Νορβηγός…) και θεωρεί τη ψηλή γκαλερίστα σύζυγό του, Ντιάνα, μεγάλο απόκτημα, ενώ παράλληλα προς ενίσχυση της αυτοπεποίθησης του, ενώ αγαπάει τη Ντιάνα, έχει και μια μετρέσα, τη Λότε. Όλα πάνε καλά μέχρι που η Ντιάνα τού γνωρίζει έναν Ολλανδό, τον Κλας Κριβ, που ίσως να είναι κατάλληλος για προώθηση ως στέλεχος σε επιχείρηση, ενώ έχει κληρονομήσει κι ένα χαμένο Ρούμπενς μεγάλης αξίας… Από τη στιγμή που ο Ρόγκερ κλέβει τον πίνακα, ξεκινάει μια απίστευτη περιπέτεια καταδιώξεων, αγριοτήτων και φόνων, με αλλεπάλληλες ανατροπές.

Είναι ένα θρίλερ που δεν περνά απαρατήρητο και σε παρασύρει στον ρυθμό του. Αξίζει να το δεις, αν αγαπάς το είδος. Από την άλλη, όμως, πάσχει από συνθετική ατσαλοσύνη και υφολογικές ανομοιογένειες. Άλλο πράγμα είναι η μαύρη κωμωδία των Κοέν, άλλο η παραφιλολογία των Ταραντίνο και Γκάι Ρίτσι και άλλο τα παιχνιδιάρικα κόλπα των «Ocean’s». Ωστόσο, ο Νορβηγός σκηνοθέτης Μόρτεν Τίλντουμ, όχι μόνο κάνει χρήση όλων των ειδών, αλλά και τα ενεργοποιεί ξεχωριστά όπου τον βολεύει στην αφήγηση. Εκτός αυτού, δημιουργεί αφηγηματικά κενά στην πλοκή, δίνοντας βάση στην ίδια τη δράση, έτσι που κάποιες φορές σε αφήνει λιγάκι μετέωρο. Επίσης, θετικοποιεί τον ήρωα προς το τέλος (ο ανασφαλής που όντως αγαπούσε τη γυναίκα του), κάτι που έπρεπε να δοθεί σαφώς από την αρχή ώστε να συμπάσχουμε μαζί του και να απολαμβάνουμε καλύτερα το σασπένς. Πάνω απ’ όλα, το στοιχείο του μαύρου χιούμορ έπρεπε να είναι πιο ξεκάθαρο και να διατρέχει συνέχεια όλη την ιστορία. Πέραν τούτου, αυτή καθεαυτή η δράση είναι μια σκέτη πρόκληση πάνω στα όρια της αντοχής του θεατή.

Βαθμολογία: 2/5 Stars2/5 Stars (2/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Χάρης Καλογερόπουλος




Τετάρτη 11 Ιουλίου 2012

Ως καλοφτιαγμένο περιπετειώδες θρίλερ, το «Κυνηγοί κεφαλών» επιχειρεί να ακολουθήσει την εμπορική πορεία που χάραξε η τριλογία «Millenium», μεταφέροντας στον κινηματογράφο άλλο ένα επιτυχημένο σκανδιναβικό βιβλίο. Ομολογουμένως, είναι από τις ταινίες που δεν δυσκολεύονται να σε κερδίσουν γρήγορα, κυρίως λόγω στυλ. Αισθητά… σκανδιναβική, ξεκινά με μια απρόσμενα ευχάριστη διάθεση και διάχυτη την αίσθηση του «κάτι θα πάει στραβά τώρα». Και πράγματι, για τον συμπαθή, τελικώς, πρωταγωνιστή, τα πράγματα εξελίσσονται πολύ στραβά…

Η αλήθεια είναι ότι όλα τα συστατικά της ταινίας δεν δένουν απόλυτα μεταξύ τους. Το αγωνιώδες θρίλερ ακολουθείται από την δράση -η οποία σε κάνει σχεδόν να ξεχνάς πως υπήρχαν και διάλογοι στο σενάριο- και αυτήν διαδέχονται με τη σειρά τους οι ανατροπές που πραγματοποιούνται αιφνιδιαστικά γρήγορα –δεν είναι εύκολο να τις κατανοήσεις απολύτως όντας για πολλή ώρα μέχρι τότε θεατής μιας απλούστατης καταδίωξης. Το θετικό στα παραπάνω; Υπάρχουν και πολλή αγωνία και ικανοποιητική δράση και απρόβλεπτες ανατροπές… Είναι μάλιστα εντυπωσιακό το πόσο περίπλοκο μπορεί να είναι στην λεπτομέρειά του ένα φαινομενικά τόσο απλό στόρι και πώς μπορεί να σε κάνει να το συζητάς μετά το τέλος του, χωρίς κατά τη διάρκειά του να σε κουράζει ποτέ με καταιγισμό πληροφοριών. Ευτυχώς, ο κεντρικός ήρωας δεν καταλήγει σε μελοδραματισμούς για να σε κάνει να τον συμπαθήσεις και δυο-τρεις ευπρόσδεκτες πινελιές μαύρου χιούμορ, αν και ίσως αποδυναμώνουν τον παλμό του φιλμ, λειτουργούν μάλλον θετικά. Με λίγα λόγια, χωρίς να είναι κάτι το εξαιρετικό, οι «Κυνηγοί κεφαλών» αποτελούν σίγουρα μια από τις καλύτερες περιπετειώδεις κινηματογραφικές επιλογές που μπορείτε να κάνετε αυτόν τον καιρό…

Βαθμολογία: 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars (3/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur




Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2012

Η ταινία, αποτελεί ένα από τα αρτιότερα θρίλερ που έχουν παρουσιαστεί το τελευταίο χρονικό διάστημα. Όντας Νορβηγικής παραγωγής, φέρει σαφώς αρκετά χαρακτηριστικά του σύγχρονου σκανδιναβικού κινηματογραφικού είδους.

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των τελευταίων ταινιών διαφόρων Σκανδιναβικών χωρών που έχουν πετύχει διεθνή αναγνωρισιμότητα, είναι το γεγονός ότι έχουν καταφέρει να συνδυάσουν στοιχεία του "κουλτουριάρικου" ευρωπαϊκού κινηματογράφου και του "εμπορικού" αμερικάνικου, χωρίς όμως, να αλλοιώνουν την ευρωπαϊκή καταγωγή τους.

Λανθασμένα κατά τη γνώμη μου, ο σύγχρονος Ευρωπαϊκός κινηματογράφος, έχει ταυτιστεί με την έννοια του "αργού", ενώ ο Αμερικάνικος με την έννοια του "γρήγορου". Στην πραγματικότητα, ο Ευρωπαϊκός κινηματογράφος, είναι ένας "καθημερινός" κινηματογράφος. Κάλλιστα δηλαδή, μια ευρωπαϊκή ταινία, μπορεί να πραγματεύεται την ιστορία του ανθρώπου της διπλανής πόρτας, κάτι το οποίο συνήθως, απαιτεί αργούς ρυθμούς εξέλιξης της πλοκής. Ο Αμερικάνικος, στην αντίπερα όχθη, είναι βασισμένος σε ένα πρότυπο, μη θνητό, γεγονός που του δίνει τη δυνατότητα να παρουσιάσει την ιστορία με μεγαλειώδη ελευθερία κι εξαιρετικά γρήγορους ρυθμούς.

Το ζωντανό παράδειγμα του πετυχημένου συνδυασμού της καθημερινότητας του ευρωπαϊκού είδους και της αμερικάνικης ταχύτητας (αναφερόμενη στη συνολική παραγωγή μιας χώρας κι όχι σε εξαιρέσεις ευρωπαϊκών ταινιών που το έχουν καταφέρει), αλλά και ταυτόχρονα με διεθνείς διακρίσεις, είχε καταφέρει, μέχρι στιγμής, μόνο η Ισπανική κινηματογραφία. Για να μην πολυλογώ όμως, καλύτερα ν` αναφερθώ στα στοιχεία που κάνουν τη συγκεκριμένη ταινία, ξεχωριστή και της δίνουν ένα εισιτήριο στη λίστα των ταινιών που αξίζει να δει κανείς.

Ο Roger, είναι ένα πρόσωπο που φαίνεται να τα έχει όλα. Είναι ο τύπος, που μπορείς να φανταστείς να σε περνάει από συνέντευξη κι αυτός ο χοντρόπετσος κι αποστασιοποιημένος άντρας, με ψυχρό πρόσωπο, που σου δίνει την αίσθηση, ότι για τα χρήματα, είναι ικανός να κάνει τα πάντα. Ο Clas Greve (Nikolaj Coster-Waldau) πάλι, ο άγνωστος που έρχεται σαν από μηχανής θεός να δώσει τη λύση του οικονομικού αδιεξόδου του πρωταγωνιστή, μοιάζει όντως με κάποιον ξενόφερτο, έχοντας υιοθετήσει μια πιο ανέμελη συμπεριφορά, εκπέμποντας όμως, παράλληλα στο θεατή, κάτι απροσδιόριστα σκοτεινό, κάνοντάς τον να υποψιαστεί ότι κάτι δεν λειτουργεί σωστά πάνω του. Η Diana τώρα, είναι εκπληκτικά όμορφη κι εντυπωσιακή, όπως κάθε Σκανδιναβή, αρκετά ψυχρή όμως εκφραστικά, καθιστώντας αδύνατο, να καταλάβει κανείς την ψυχοσύνθεσή της.

Σαν χαρακτήρες, οι δυο Νορβηγοί, δεν είναι αδύνατον να χαρακτηριστούν "καθημερινοί". Αυτός που φέρει το Αμερικανικό στοιχείο, είναι ο σκοτεινός άγνωστος και παράλληλα, είναι αυτός που θα κινήσει τα νήματα από ένα σημείο κι έπειτα, αναγκάζοντας τον θνητό Νορβηγό, να εισχωρήσει στους δικούς του ρυθμούς, αν θέλει πραγματικά, να επιβιώσει.

Η ταινία είναι αριστουργηματική για το είδος της, γιατί βρίσκεται στο μεταίχμιο ενός γνωστού μοτίβου κυνηγητού και μιας φυσιολογικής αντίδρασης ενός κοινού θνητού, οι αντιδράσεις του οποίου, είναι στην κυριολεξία αδύνατον να προβλεφθούν. Ας μην ξεχνάμε επίσης, ότι κι αυτή η ταινία, βασίζεται σε ένα βιβλίο "best seller", κάτι που δίνει στους παραγωγούς της, τη δυνατότητα να διαβάσουν τα προγνωστικά της απήχησης που πιθανόν να είχε.

Η ταινία απευθύνεται σε λάτρεις των θρίλερ και είχε, όντως, πολύ μεγάλη απήχηση. Προσωπικά όμως δεν θα την πρότεινα σε κάποιον που δεν έχει δει ποτέ Ευρωπαϊκό κινηματογράφο, γιατί ας μην ξεχνάμε ότι έχει λάβει θετικά σχόλια μεν, αλλά από κριτικούς κι ένα κοινό, που πήγε να δει μια Νορβηγική παραγωγή. Είναι σαφώς γρήγορη, απρόβλεπτη, έξυπνη και πολύ ευρηματική, αλλά δεν δημιουργεί κάποιο πρότυπο κι ίσως αυτό, να μην αρέσει σε κάποιους που έχουν συνηθίσει τις ταινίες εικονικών ηρώων. Η μόνη περίπτωση που θα το πρότεινα σε κάποιον που δεν έχει δει Ευρωπαϊκό σινεμά, θα ήταν αν απευθυνόμουν σε ένα άτομο, λάτρη μεν των θρίλερ, κουρασμένο δε, να βλέπει τα ίδια και τα ίδια στη μεγάλη οθόνη, χωρίς να παραλείψω βεβαία να του τονίσω, ότι "δεν είναι κάτι που σίγουρα θα σου αρέσει, είναι απλώς κάτι διαφορετικό".

Βαθμολογία: 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars (4/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Μαριλένα Ιωάννου


 
Headhunters (2011) - kprncs - Κυρ 10 Μαϊ 2015 - 12:34

ΣΧΟΛΙΑ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=716067&page=4]

Headhunters (2011)

Ο γιάππι, μεγαλοστέλεχος εταρείας προσλήψεως προσωπικού, Roger Brown (Aksel Hennie) είναι σχεδον χροκοπημένος από τα υπερβολικά έξοδα που κάνει για την πανέμορφη γυναίκα του Diana (Synnove Lund). Για να τα "φέρει βόλτα" κάνει με ένα συνεργό του, ληστείες έργων τέχνης που τα "σκοτώνει" στην Σουηδία για να καλύψει τις οικονομικές του τρύπες. Για κακή του τύχη, μπλέκει με τον Ολλανδό μισθοφόρο Κλας Γκριβ (Nikolaj Koster-Waldau), που έχει ένα προσωρινό ερωτικό δεσμό με την Diana, στον οποίο Κλας όχι μόνο αρνείται μία υψηλόβαθμη θέση σε εταιρεία στρατιωτικού ανιχνευτικού εξοπλισμού, αλλά του κλέβει και έναν (οπως νομίζει) πρωτότυπο αμύθητης αξίας πίνακα του Ρούμπενς...

Και τότε, όλη η κόλαση ξεσπάει, που ξελίσσεται σε κανονικό πόλεμο ανάμεσα στους δύο αντρες, συμπαρασσύροντας τους πάντες και τα πάντα στον διάβα της...

Τα τελευταία χρόνια μου κάνει τρομερή εντύπωση το αστυνομικό Σκανδιναβικό σινεμά, είτε Σουηδικό, ή Δανικό ή Νορβηγικό. Χώρες στις οποίες θεωρούμε ότι το κοινωνικό μοντέλο είναι ήπιο και συνεργασιακό, σχεδον υποτονικό, να παράγουν βίαια έργα καταπληκτικής αστυνομικής πλοκής, με όλα τα στοιχεία του Αμερικανικου θρίλερ- δολοφονίες, δολοπλοκίες, μυστικές υπηρεσίες, ξένοι εγκληματίες και πάει λέγοντας, οπως, πχ, στα υπέροχα MILLENIUM TRILOGY (2009) γραμμένο από τον Stieg Larsson, ή, το "Με Σειρά Εξαφάνισης" (2014) του Peter Moland και άλλα πολλά.

Το Headhunters με άφησε εκτασιασμένο:  Ενας αστός μικροαπατεώνας βυθίζεται σε μία εγκληματική ιστορία και ένα κυνήγι θανάτου, με ένταση, βία, ανατροπές αλλά και αρκετό χρόνο για να κτίσει το προφίλ του πρωταγωνιστή και την ζωή του. Εξοχο, συναρπαστικό, ευρηματικό έργο, που πρέπει να δουν οι φίλοι της σκληρής αστυνομικής περιπέτειας. 

Αν ο Σκηνοθέτης Morten Tyldum είχε χρησιμοποιήσει κάποιον προβεβλημένο αστέρα-ηθοποιό στη θέση του νεαρου (αλλά πολυ καλού ηθοποιού Aksel Hennie ), τότε πιστεύω ότι το εμπορικό αποτέλεσμα αυτής της ταινίας θα ήταν τεράστιο! Δεν θα με εκπλήξει αν δώ κάποια αμερικανοπ@π@ριά να κάνει remake της ταινίας σύντομα! [Κώστας ΚΓΠ 10052015](9/10)  

Το επεξεργάστηκε ο/η kprncs συνολικά 2 φορές
 
<Χωρίς Τίτλο> - nikren - Δευ 17 Ιουν 2013 - 11:20
Μετά τα πρώτα 30 λεπτά, η ταινία ανεβάζει ρυθμούς και σε κρατάει κολλημένο στην οθόνη για μεγάλο διάστημα,ενώ έρχονται και οι πρώτες ανατροπές.Εδώ, η βία και κάποιες σπλάτερ σκηνές με δόσεις μαύρου χιούμορ, θα φανερώσουν το θαυμασμό του σκηνοθέτη για το ταραντινικό σινεμά. 



Δες και πες!
 
Νορβηγικός αέρας φρεσκάδας - darknight77 - Τρί 03 Ιουλ 2012 - 16:49

Η ιστορία αναπτύσσεται με απρόσμενες εκπλήξεις, πράγμα αξιοσημείωτο και σίγουρα ευχάριστο μιας και η πλειοψηφία των σημερινών ταινιών του είδους υστερούν στον τομέα αυτόν. Επίσης, η Νορβηγική γλώσσα, όσο περίεργη και αν μας φαίνεται, δε ξενίζει αλλά αντιθέτως καταφέρνει να προσδώσει ένα διαφορετικό αέρα φρεσκάδας στο όλο κινηματογραφικό εγχείρημα. Πρωταγωνιστές, σύνθεση και πλοκή κατορθώνουν να εξελίξουν την ταινία από κοινότυπη σε κάτι εξαιρετικό.

THE MOVIEBOX.GR

 
<Χωρίς Τίτλο> - nutterjr - Κυρ 24 Ιουν 2012 - 02:19
A Scandinavian shade of dark carefully panned thriller, with a number of ever escalating  and unimaginable twists and turns, keeps audiences on the edge of their seats.  Unless you are averse to films with subtitles, watch it before you are faced with the dilemma of choosing the unavoidable glossy Hollywood remake.
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.