• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Take This Waltz (2011)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Το Δικό μας Βαλς

Δραμεντί | 116' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 23 Αυγ 2012
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 22/11/2012
Διανομή: Rosebud/Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.03 %
Αξιολόγηση: 6.83/106.83/106.83/106.83/106.83/106.83/106.83/10   (6.83/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Ένα αστείο, γλυκόπικρο παραμύθι αγάπης…

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τετάρτη 22 Αυγούστου 2012

Η Καναδή ηθοποιός Sarah Polley, στη δεύτερη μεγάλου μήκους σκηνοθετική απόπειρά της, αποδεικνύει, αν μη τι άλλο, πως είναι ικανή και τολμηρή στα δύσκολα. Γιατί το να κρατήσεις το ενδιαφέρον του θεατή για πάνω από εκατό -επικίνδυνα συγκρατημένα- λεπτά και να βγάλεις αυθεντικό συναίσθημα αποκλειστικά μέσα από την δύναμη της λιτότητας και του καθημερινού ρεαλισμού είναι αναμφίβολα δύσκολο. Θυμηθείτε πόσο έντονα κατάφερε κάτι ανάλογο η Sofia Coppola στην επίσης δεύτερη ταινία της, το υπέροχο Χαμένοι στη Μετάφραση. Όχι, εδώ δεν έχουμε κάτι τόσο δυνατό, αλλά μια αξιόλογη προσπάθεια από την Polley, η οποία διαθέτει το ταλέντο, αλλά ενδεχομένως να χρειάζεται λίγη ακόμη «μελέτη» για να φτάσει σε σημείο να δημιουργήσει αυτό που το «Δικό μας Βαλς» φιλοδοξεί να είναι.

Αναμφιβόλου ποιότητας, το φιλμ έχει σαφέστατα τις στιγμές του. Ειδικά τα τελευταία είκοσι-τριάντα λεπτά σφύζουν από αναδυόμενη συναισθηματική ένταση. Η διάρκεια της ταινίας, ωστόσο, φαντάζει υπερβολικά μεγάλη για να υποστηρίξει τον διαρκώς υπόγειο ερωτισμό της. Όπως ακριβώς συμβαίνει και με τον έρωτα, ο οποίος χάνεται, επιστρέφει και σιγά-σιγά απομακρύνεται ξανά (αυτό είναι και το νόημα του έργου), έτσι και η ταινία της Polley. Πότε σε αγκαλιάζει και πότε σου γυρνά την πλάτη. Με άλλα λόγια, προσωπικά πιστεύω πως απαιτείται ένα τρομακτικά προσεγμένο σενάριο για να τηρηθεί η συναισθηματική συνέπεια και η αληθοφανής πολυπλοκότητα των χαρακτήρων. Και από την στιγμή που αδυναμίες του σεναρίου γίνονται συχνά αισθητές (τραβηγμένοι διάλογοι, μικρές υπερβολές, αίσθηση της επανάληψης), το «Δικό μας Βαλς» αναπόφευκτα κουράζει. Παρόλα αυτά, οι στιγμές όπου θα δεις να αντικατοπτρίζεται ευδιάκριτα η πραγματικότητα κι ο ίδιος σου ο εαυτός, είναι εκείνες που σε κερδίζουν, και με μια τόσο αληθινή σκηνοθεσία και τόσο αφοπλιστικά συγκινητικές ερμηνείες, οι εν λόγω στιγμές δεν θα μπορούσαν να λείπουν. Στην τελική, αυτές είναι που δίνουν στο έργο όλη την αξία του…

Βαθμολογία: 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars (3/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur




Τρίτη 18 Σεπτέμβριου 2012

Ίσως το μόνο που μου κίνησε ένα κάποιο ενδιαφέρον και έκπληξη σε αυτή την ταινία είναι το ότι έμαθα πως υπάρχουν άνθρωποι που φοβούνται να φοβούνται και που φοβούνται τις ανταποκρίσεις των αεροπλάνων. Μη ξεχάσω να αναφέρω και ότι μου φάνηκε χρήσιμο το να γνωρίζω πως υπάρχουν τόσοι διαφορετικοί τρόποι για να μαγειρέψεις κοτόπουλο. Μου αρέσει πολύ το κοτόπουλο. Κατά τα άλλα βαρέθηκα. Έπληξα, πως το λένε;

Δεν έχω ακόμη καταλάβει για ποιο λόγο η πρωταγωνίστρια της ταινίας (Michelle Williams) ήταν παντρεμένη με αυτό τον άνθρωπο (Luke Kirby). Τον βαριόταν, μωρέ. Ο νέος της έρωτας με το γείτονα (Seth Rogen)… Θυελλώδης. Μπορεί να μη φαινόταν αλλά ο ένας στα μάτια του άλλου μοναδικός. Πάντως, σε περίπτωση που οι ηθοποιοί δε βαριόνταν απίστευτα να παίξουν, τότε πρόκειται περί δύο ανθρώπων απλά πολύ βαρετών. Ίσως αυτό να ήθελε να πετύχει ο κάθε πρωταγωνιστής υποδυόμενος τον εκάστοτε ρόλο. Όταν βρίσκονταν οι δυο τους μου φαινόταν ότι ήταν σα να ειρωνεύεται ο ένας τον άλλον. Δε μου άρεσε αυτό. Με ξένισε. Πολύ περίεργος τρόπος για να δείχνεις την αγάπη σου σε έναν άνθρωπο που ερωτεύθηκες, υποτίθεται, κεραυνοβόλα.

Σεναριακά τίποτε το ενδιαφέρον. Τίποτε… Υποκριτικά αδιάφορο. Σκηνοθετικά βλεπόταν. Περίμενα, περίμενα και περίμενα. Ήθελα να δω πότε θα έρθει η σκηνή που θα ανατρέψει τα πάντα. Που θα μπει στο ζουμί της υπόθεσης. Ε, δεν ήρθε ποτέ! Και μη με κράξετε επειδή και καλά είναι ψαγμένη ταινία και ότι οι ρόλοι μέσω τα υπόθεσης και των καταστάσεων περνούν βαθιά μηνύματα, πιστέψτε με, δεν ένοιωσα κάτι τέτοιο! Έχω δει αναρίθμητες ταινίες στη ζωή μου και τόσο είχα να βαρεθώ καιρό.

Το, δε, εφηβαίο της Williams (σετάκι με το στήθος), περιττότατη εικαστική παρέμβαση (και μάλιστα δύο φορές, το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού). Μάλιστα, φαινόταν ότι η ίδια ντρεπόταν που φάνηκε στην κάμερα. Ηθοποιός, σημαίνει φως, κούκλα μου.

Βαθμολογία: 1.5/5 Stars1,5/5 Stars (1.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Φίλιππος Γαβριηλίδης


 
Unchange My Heart - darknight77 - Τρί 10 Ιουλ 2012 - 11:12

Το Take This Waltz δεν επιχειρεί να διαλέξει στρατόπεδο. Δεν υπάρχει σωστή ή λάθος επιλογή. Είναι η ίδια η φύση των δυο φίλων τόσο περίπλοκη και πολυδιάστατη που καμία ερμηνεία από μόνη της δεν αρκεί για να απαντήσει σε ερωτήματα, παρά μόνο να γεννήσει νέα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλα μοιάζουν ιδανικά μέχρι τη στιγμή που ο χρόνος θαμπώνει τη λάμψη τους. Σε τελική ανάλυση, τα συστατικά που κρίνουν μια σχέση ως απόλυτα επιτυχημένη, παραμένουν άγνωστα.

THE MOVIEBOX.GR

Το επεξεργάστηκε ο/η darknight77 συνολικά 2 φορές
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.