• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Polisse (2011)

- Γνωστό και ως:
Police

Αστυνομική | 127'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 13 Σεπ 2012
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 30/11/2012
Διανομή: Seven Films/Σπέντζος
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Γαλλικά - Ιταλικά - Ρουμανικά - Αραβικά
Δημοτικότητα: 0.16 %
Αξιολόγηση: 6.66/106.66/106.66/106.66/106.66/106.66/106.66/10   (6.66/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Σάββατο 8 Σεπτέμβριου 2012

Στο ξεκίνημά της, η ταινία δίνει την αίσθηση μιας, ακόμα, γαλλικής δραματικής ταινίας, η οποία απαρτίζεται από ένα πολυπρόσωπο καστ, με ατελείωτους κι ανούσιους διαλόγους. Στην πορεία, όμως, ο θεατής δεν αργεί να συνειδητοποιήσει ότι αυτή η «γαλλική πινελιά» εξυπηρετεί έναν ανώτερο σκοπό.

Ο καταιγισμός πληροφοριών, όπως επίσης και η σύντομη ενασχόληση της σκηνοθέτιδας με την κάθε ιστορία, είναι ο μοναδικός τρόπος να καταφέρει να δείξει μέσα σε δύο μόλις ώρες, παράλληλα το ανθρώπινο πρόσωπο των ατόμων που στελεχώνουν το αστυνομικό σώμα και την ποικιλία, αλλά και ποσότητα των υποθέσεων που αυτοί οι άνθρωποι καλούνται ν` αντιμετωπίσουν σε καθημερινή βάση.

Η ταινία είναι στην ουσία ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ κοινωνικού περιεχομένου, που δεν έχει ως στόχο να δείξει μια ωραιοποιημένη εικόνα του αστυνομικού σώματος, αλλά στοχεύει στον άνθρωπο πίσω από τη στολή. Δεν κρίνει, ούτε προσπαθεί να προσανατολίσει τον θεατή σε κάποιο συμπέρασμα. Η ταινία μόνο δείχνει, κι αφήνει στην κρίση του καθενός μας την ετυμηγορία, τόσο για τους αστυνομικούς, όσο και για τις υποθέσεις με τις οποίες ασχολούνται.

Οι ηθοποιοί που ενσαρκώνουν τους αστυνομικούς, παίζουν τόσο ρεαλιστικά και πειστικά. Η σκηνοθεσία, επίσης, είναι αυτή που αναλογεί σ` ένα ντοκιμαντέρ, καθώς δεν έχει μόνο πλάνα από σταθερή κάμερα, αλλά παράλληλα, κάποιες σκηνές είναι τραβηγμένες στο χέρι. Καταπληκτική δουλειά, επίσης, έχει γίνει και στη φωτογραφία, αλλά και στη μουσική επένδυση της ταινίας. Η μουσική δεν είναι διαρκώς παρούσα, αλλά όταν υπάρχει, εντείνει τα συναισθήματα του θεατή, βάζοντάς τον μέσα στην ταινία.

Το «Polisse» είναι καθαρά ταινία ευρωπαϊκού και ντοκιμαντερίστικου χαρακτήρα. Δεν θα την πρότεινα σε κάποιον που θέλει να ηρεμήσει και να ξεκουραστεί. Θα την πρότεινα σε κάποιον που θέλει να προβληματιστεί και να φιλοσοφήσει για τα κοινωνικά προβλήματα που υπάρχουν στην πολιτισμένη Ευρώπη του 2011, καθώς δίνει στο θεατή όλες τις προσλαμβάνουσες ν` αναλογιστεί το κοινωνικό σύστημα, στον βαθμό που μπορεί.

Βαθμολογία: 3.5/5 Stars3.5/5 Stars3.5/5 Stars3,5/5 Stars (3.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Μαριλένα Ιωάννου




Δευτέρα 10 Σεπτέμβριου 2012

Αντλώντας έμπνευση από ντοκιμαντέρ πάνω στο θέμα και βασιζόμενη σε αληθινές υποθέσεις της μονάδας προστασίας ανηλίκων, η Maiwenn Le Besco αφηγείται αξιοσημείωτες ιστορίες από την πραγματικότητα των αστυνομικών της συγκεκριμένης μονάδας, είτε εντός είτε εκτός υπηρεσίας, πιάνοντάς την άλλοτε από την πιο δυσάρεστη και άλλοτε από την πιο ευχάριστη πλευρά της. Οι ιστορίες διαθέτουν ανθρωπιά, σφύζουν από στιβαρή ρεαλιστική υπόσταση (ακολουθώντας πάντα μια ντοκιουμαντερίστικη αισθητική) και, πάνω απ’ όλα, είναι γεμάτες από κοινωνικό προβληματισμό.

Τι λείπει, όμως, από αυτό το ψηφιδωτό πολλών και σύντομων ιστοριών; Πρώτα απ’ όλα, η συνοχή και η αίσθηση του ρυθμού, πράγμα που σε μια ταινία διάρκειας δύο γεμάτων ωρών δεν θα μπορούσε να μην γίνεται αισθητό. Η επιλογή της σκηνοθέτιδας να επεκταθεί ταυτοχρόνως σε έναν τόσο μεγάλο αριθμό από (εσκεμμένα ανολοκλήρωτα) subplots και σε έναν επίσης μεγάλο αριθμό από χαρακτήρες, σε συνδυασμό με την έλλειψη συνοχής, δίνει εντέλει στην ταινία την αίσθηση μιας φοβερής… ακαταστασίας. Συν τοις άλλοις, από ένα έργο, υποτίθεται, κοινωνικά συνειδητοποιημένο, θα περίμενε κανείς περισσότερες αναφορές στη σημερινή εποχή της ηχηρής κοινωνικής αστάθειας.

Τι θα έπρεπε, από την άλλη, να λείπει από το φιλμ; Οι –εξίσου σύντομες, ανολοκλήρωτες κι ασύνδετες με τις υπόλοιπες- σκηνές όπου η σκηνοθέτιδα εστιάζει στη ζωή ενός από τους χαρακτήρες κάθε φορά, οι οποίες, αν και αποσκοπούν προφανώς στο να παρουσιάσουν τους αστυνομικούς στα μάτια του θεατή ως απλούς ανθρώπους όπως ο καθένας μας, μοιάζουν εντούτοις να αποπροσανατολίζουν το φιλμ και να θολώνουν την ουσία του. Αντίστοιχα και ο χαρακτήρας που υποδύεται η ίδια η σκηνοθέτιδα, αν και θεωρητικά σημαντικός, θα μπορούσε κάλλιστα να μην υπάρχει καν στην ταινία!

Καθώς, όμως, όπως προαναφέρθηκε, η δύναμη του «Polisse» έγκειται ως επί το πλείστον στον ρεαλισμό του, πρέπει εδώ να γίνει αναφορά στο εκπληκτικό ερμηνευτικό του κομμάτι. Ειλικρινά, ο βασικότερος λόγος για τον οποίο η ταινία διατηρεί το ενδιαφέρον της για πάνω από 120 λεπτά, πείθει ιδιαιτέρως ως προς το ντοκιουμαντερίστικο στυλ της και σε κάνει να ενδιαφερθείς για τους χαρακτήρες της είναι η αξιοθαύμαστη αληθοφάνεια των ερμηνειών της. Με δυσκολία, αν μου είχε ζητηθεί, θα ξεχώριζα τη Marina Fois ως αυτή που μου έκανε, ίσως, τη μεγαλύτερη εντύπωση.

Συνοψίζοντας, το «Polisse» είναι μια σίγουρα ενδιαφέρουσα ταινία καθαρά κοινωνικού χαρακτήρα, η οποία ποντάρει στον –λειτουργικότατο- ρεαλισμό της, χάνει όμως από μια αμείωτη αίσθηση αποσπασματικότητας. Έχοντας υιοθετήσει σε μεγάλο βαθμό τη λογική ενός ντοκιμαντέρ, γίνεται κατανοητή η ανάγκη της να μη σταθεί σε μία μόνο ιστορία και να μην παρουσιάσει τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των χαρακτήρων ως (επιτηδευμένα) σταθερά εξελισσόμενες. Παρόλα αυτά, προσωπικά θα έβρισκα μακράν ευστοχότερο να είχε επικεντρωθεί κυρίως σε έναν πολύ μικρό αριθμό υποθέσεων και στις σχέσεις των χαρακτήρων όπως θα προέκυπταν στα πλαίσια των υποθέσεων αυτών. Θεωρώ πως έτσι θα διατηρούσε ευκολότερα το ενδιαφέρον της, αλλά και θα φάνταζε σαφέστερη στον προσανατολισμό της.

Βαθμολογία: 2.5/5 Stars2.5/5 Stars2,5/5 Stars (2.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur


 
Για δυνατούς λύτες... - darknight77 - Δευ 10 Σεπ 2012 - 08:30
Υποψήφιο για το βραβείο Χρυσού Φοίνικα στις περσινές Κάννες, το γαλλικό αυτό διαμάντι βραβεύτηκε -στο ίδιο φεστιβάλ- με το διόλου αμελητέο Jury Prize Καλύτερης Ταινίας. Αν επιλέξετε να το δείτε, έχετε κατά νου πως, πέρα από το άχαρο (και για πολλούς, taboo) θέμα που πραγματεύεται, αυτό είναι μοντέρνο γαλλικό film-making στα καλύτερά του.

MOVIEBOX.GR - Για κινηματογραφικές κριτικές & αφιερώματα
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.