• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Prometheus (2012)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Προμηθέας

Επιστημονικής Φαντασίας | 124' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 7 Ιουν 2012
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 25/9/2012
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 10/10/2012
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.15 %
Αξιολόγηση: 6.88/106.88/106.88/106.88/106.88/106.88/106.88/10   (6.88/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Η αναζήτηση της δημιουργίας μας, μπορεί να φέρει το τέλος.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Σάββατο 2 Ιουνίου 2012

Είκοσι χρόνια μετά τη δημιουργία δυο κλασσικών πλέον sci-fi ταινιών (Alien και Blade Runner), o Άγγλος σκηνοθέτης Ridley Scott επιστρέφει στο είδος, και το franchise, που τον βοήθησε να παγιώσει το όνομά του. Ο «Προμηθέας», γραμμένος από τους Jon Spaihts και Damon Lindelof, είναι μια μαγευτική οπτικά και πνευματική ταινία που αποφεύγει τη δράση, παρά το μέγεθος του προϋπολογισμού του, και αντ’ αυτού θέτει τη βάση του σε δυνητικά ελκυστικές ιδέες για την πίστη, την επιστήμη και τις απαρχές της ανθρωπότητας.

Αλλά είναι ο χειρισμός αυτών των θεμάτων που κάνει τον «Προμηθέα» μια αμετάκλητα λανθασμένη ταινία. Γνωρίζαμε εξαρχής ότι η ταινία δεν θα απεικόνιζε το κλασικό, που όλοι γνωρίζουμε κι αγαπάμε, Άλιεν και ότι θα επικεντρώνονταν περισσότερο στις ζωές των άλλων εξωγήινων, γνωστών ως Μηχανικών. Είναι εκείνοι που πιλόταραν το διαστημόπλοιο με το θανατηφόρο φορτίο που ανακάλυπτε η Ripley και το πλήρωμα της στην αρχική ταινία του Scott. Μια ιδέα που αγκαλιάστηκε με θέρμη, περιμένοντας με ανυπομονησία να δούμε κάτι το μοναδικό, αλλά με αρκετά «κλεισίματα του ματιού» που θα κρατούσαν όλους τους φαν του franchise (συμπεριλαμβανομένου κι έμενα) χαρούμενους. Αυτό, όμως, που είδαμε είναι ένα χάος από ιδέες, οι οποίες είναι ενδιαφέρουσες στην καλύτερη περίπτωση και χάλια διατυπωμένες στη χειρότερη. Είναι σαφές ότι η ιστορία ξεκίνησε ως ένα prequel του Alien, αλλά όταν ο Scott ανακοίνωσε ότι δεν ήθελε να ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδρομή, μια πληθώρα εναλλακτικών ιδεών φαίνεται να έχουν ενσωματωθεί στην αρχική ιστορία, αντί να ξεκινήσει το όλο θέμα και πάλι από το μηδέν. Και το αποτέλεσμα είναι μια ιστορία αφηρημένη, με πλοκή που οδηγεί σε ανεξήγητα αδιέξοδα. Το είδος, δε, των αλληλεπιδράσεων που τόσο τέλεια όριζε τους χαρακτήρες, τόσο στο πρώτο Alien όσο και στο σίκουελ του James Cameron, αναλώνεται εδώ σε κακές σκηνές (με χειρότερη την αλληλεπίδραση μεταξύ Elba και Theron, που φαντάζει βγαλμένη από άλλη ταινία) και εντελώς κοινότυπους διάλογους («Αν δεν το σταματήσουμε, δεν θα υπάρχει σπίτι για να γυρίσουμε»).

Αλλά το πιο επιβαρυντικό πράγμα του σεναρίου είναι το πώς κάνει τη συμπεριφορά και τα κίνητρα των Μηχανικών αναπόσπαστο κομμάτι των μηχανορραφιών του σεναρίου, αποτυγχάνοντας όμως να εξηγήσει επαρκώς έστω κι ένα από αυτά. Πράγμα που δεν προκαλεί έκπληξη, αφού ασχολείται με ανεξήγητα θέματα. Αλλά δεν μπορεί να είμαι ο μονός που κάτι τέτοιο το βρίσκω απογοητευτικό από όποια πλευρά και αν το δεις, ειδικά όταν αυτό καθιστά εξαιρετικά δύσκολο να διακρίνει κανείς τους καταλυτικούς παράγοντες σε πολλές από τις σκηνές της ταινίας, που μοιάζουν αποσυνδεδεμένες από το υπόλοιπο έργο. Ένας από τους κύριους λόγους της λαμπρότητάς του Alien ήταν η απλότητά του. Αν κάποιος σε ρωτούσε τι διαπραγματευόταν, θα μπορούσες να του δώσεις μια ικανοποιητική απάντηση σε 10 δευτερόλεπτα. Στο βασικό αυτό επίπεδο, ήταν μια απλή ταινία τρόμου, αλλά αυτή η απλή ιδέα, στη συνέχεια, ανυψωνόταν από το άψογο της παραγωγής, του σεναρίου, της υποκριτικής και της σκηνοθεσίας. Ο «Προμηθέας» μπορεί να υπερηφανεύεται για πολλές από αυτές τις ιδιότητες, αλλά η πλοκή είναι τόσο μπερδεμένη που αποσταθεροποιεί ολόκληρη την ταινία.

Το χειρότερο είναι ότι ο «Προμηθέας» δεν είναι μια κακή ταινία. Αν το θεωρήσουμε ως ένα εντελώς αυτόνομο έργο, είναι μια αρκετά καλή ταινία επιστημονικής φαντασίας και ίσως αξίζει τουλάχιστον τρία αστέρια. Όπως συμβαίνει με όλες τις ταινίες του Scott, οπτικά είναι εκθαμβωτική, σαν παράγωγη είναι αξιοθαύμαστη και το φουτουριστικό σύμπαν ζωντανεύει μπροστά στα ματιά μας με απίστευτα γραφικά, σκηνικά και κοστούμια. Αλλά, τελικά, επειδή η ιστορία έχει τέτοια συσχέτιση με τις ταινίες «Alien», συμπεριλαμβανομένου και της τελικής συνδετικής σκηνής, είναι σχεδόν αδύνατο να το δούμε ως μια ξεχωριστή οντότητα και, δυστυχώς, δεν μπορεί παρά να απογοητεύσει. Παρά το μεγαλείο του «Προμηθέα» που υπάρχει σε στιγμές, η ταινία έχει μια απογοητευτική τρίτη πράξη, μια σειρά από στερεότυπους χαρακτήρες και μια απροσδόκητη έλλειψη έντασης.

Βαθμολογία: 2.5/5 Stars2.5/5 Stars2,5/5 Stars (2.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Γιώργος Δαβίτος




Σάββατο 2 Ιουνίου 2012

Δεν θα ήταν υπερβολική η δήλωση πως ο «Προμηθέας», το πολυαναμενόμενο πρίκουελ του Alien, αποτελεί μία από τις ταινίες-events της χρονιάς που διανύουμε. Η σειρά «Alien» ξεκίνησε με μία ταινία σταθμό στο είδος της επιστημονικής φαντασίας και του τρόμου, εξελίχθηκε στις χειρότερες στιγμές των σκηνοθετών που καταπιάστηκαν μαζί της και τελικά κατέληξε στην απόλυτη παρακμή των «Alien vs Predator». Όσο για τον Ρίντλεϊ Σκοτ που στις αρχές της καριέρας του σημάδεψε τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας με το πρώτο Alien και το Blade Runner, πλέον έχει πάρει, κατά κοινή ομολογία, τον κατήφορο. Λογικό, λοιπόν, να υπάρχει η προσδοκία πως με την επιστροφή του Σκοτ στο franchise του «Alien» θα βελτιώσει ο ίδιος τη σειρά και η σειρά τον ίδιο.

Εν ολίγοις, το σίγουρο είναι πως η σειρά όντως βελτιώθηκε. Αλλοίμονο κιόλας, μετά το τερατούργημα AVP: Requiem

Για τον Σκοτ, παρόλα αυτά, δεν θα μπορούσα να πω το ίδιο. Όχι ότι το πρόβλημα της ταινίας βρίσκεται στη σκηνοθεσία βέβαια, κάθε άλλο αφού καταφέρνει να ζωντανέψει σε μεγάλο βαθμό το άψυχο, «τεμπέλικο» σενάριο. Θα περίμενε κανείς όμως από τον άνθρωπο που ήταν υπεύθυνος για την πρώτη και καλύτερη ταινία της σειράς, μικρότερο συμβιβασμό με τα κλισέ που, δυστυχώς, εδώ υπάρχουν άφθονα.

Βασικά, λοιπόν, το πρόβλημα του φιλμ είναι το σενάριο. Εκνευριστικά τυπικοί κι αμέτρητες φορές αναμασημένοι, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, οι διάλογοι, «έτοιμοι» οι χαρακτήρες, διόλου λίγες οι αυθαιρεσίες και επιτηδευμένοι οι (ψευτο)προβληματισμοί περί πίστης κι ανθρώπινης ύπαρξης. Και σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, ούτε και τις απαντήσεις που περιμένετε θα τις πάρετε, τελικά! Οι σεναριογράφοι προτίμησαν να τις αφήσουν ως εκκρεμότητες για την επόμενη ταινία.

Ας μην είμαι όμως άδικος. Για να πω την αλήθεια, το φιλμ δεν γίνεται πραγματικά απογοητευτικό παρά στο τελευταίο ημίωρό του, όπου παραδίνεται άνευ όρων στα χιλιοειδωμένα κλισέ του είδους. Όχι ότι μέχρι τότε δεν είναι αισθητές οι αδυναμίες του επίπεδου σεναρίου, αλλά δεν πολυενοχλούν αφού ο σκηνοθέτης ομολογουμένως κατορθώνει πολλές φορές να καθηλώσει τον θεατή και να τον κρατήσει στ` αλήθεια καρφωμένο στο κάθισμά του. Από το καστ, εκείνος που ξεχωρίζει δεν είναι άλλος από τον Μάικλ Φασμπέντερ, που μπορεί να υποδύεται το ρομπότ-ανδροειδές του πληρώματος, είναι όμως ο μοναδικός χαρακτήρας με κάποια ανθρώπινη υπόσταση (!), ενώ ο Γκάι Πιρς είναι ειλικρινά αγνώριστος.

Βαθμολογία: 2.5/5 Stars2.5/5 Stars2,5/5 Stars (2.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur




Κυριακή 3 Ιουνίου 2012

Από την αρχή που ακούστηκε ότι ο Ρίντλεϊ Σκοτ θα έκανε μια νέα ταινία επιστημονικής φαντασίας που θα ήταν κάτι σαν πρίκουελ του Άλιεν, ήμουν σίγουρος ότι θα έβλεπα μια κτηνώδη παραγωγή, ανταγωνίσιμη του Avatar, χωρίς όμως περιεχόμενο. Για τον απλούστατο λόγο ότι η μυθολογία του «Άλιεν» ήταν εξαντλημένη. Δυο στοιχεία έκαναν το πρώτο Άλιεν να είναι εξαιρετικό. Το ένα ήταν η α-ήθικη φύση της βιολογίας. Καθαρά ο νόμος της φύσης -ο θάνατός σας η ζωή μας (μην ξεχνάμε ποτέ ότι ο πολιτισμός είναι ανθρώπινη δημιουργία κόντρα στους κανόνες της φύσης, αν και ξεκινάει από αυτούς, αλλά δεν είναι το θέμα μας). Το άλλο στοιχείο ήταν η κλιμακούμενη απειλή από κάτι που είναι άγνωστο και σχεδόν αθέατο. Στα επόμενα σίκουελ περάσαμε σε επικές μάχες, άλλες πετυχημένες, άλλες όχι.

Τώρα τι θα μπορούσαν να δείξουν; Το μόνο που έμενε ήταν να το πιάσουν το θέμα βιολογικο-εξελικτικά; Πώς δημιουργήθηκαν τα τέρατα, ποια είναι εντέλει η εξελικτική διαδικασία, ίσως διαφορετική από τη δαρβίνεια; Υπάρχουν υπόνοιες ότι και μείς οι ίδιοι ίσως είμαστε δημιουργήματα άλλων νοημόνων όντων. Ο Σκοτ παίρνει το σενάριο που έφτιαξε ο Ντέιμον Λίντελοφ του «Lost» (παραγωγός ερωτηματικών: τι είναι αυτό κι εκείνο, γιατί ετούτο και τα’ άλλο;) με βοηθό τον καινούργιο στην πιάτσα Τζον Σπέιθς, γιατί του φάνηκε ότι τα ερωτηματικά που εισάγει είναι αρκετά για να γεμίσουν το έργο. Αμ δε. Από την αρχή, μας δείχνει έναν εντυπωσιακό ανθρωπόμορφο που θυμίζει ναζιστική αγαλματοποιία υπερηρώων. Αμίλητο. Αργότερα στην κορύφωση της δράσης ο ίδιος ή ένα άλλος τέτοιος πάντα αμίλητος είναι αφάνταστα εχθρικός. Τι είναι τούτοι; Ανώτεροι; Γεννήτορες μας μηχανικοί; Στρατιώτες; Το έργο λειτουργεί ως μια γιγάντια εισαγωγή πριν ξεκινήσει η κυρίως ταινία. Δεν πα να σηκώνονται προς το τέλος οχήματα βουνά ολόκληρα. Δεν πα να βλέπουμε παραλλαγές στην βιοποικιλότητα των Άλιεν. Ούτε υπόθεση υπάρχει, ούτε σασπένς δημιουργείται, ούτε οι χαρακτήρες αποδίδουν γιατί η έλλειψη περιεχομένου καθιστά τις ερμηνείες τους άσφαιρες. Έτσι, πάει στράφι η Νούμι Ράπας παρόλο που και χωρίς κείμενο δείχνει ότι είχε ψυχή να βάλει (συχνά μοιάζει αμήχανη, δεν ξέρει τι να κάνει), η Σαρλίς Θερόν φτιάχνει έναν ρόλο ψύχραιμης σκύλας που βαριέται την κωλοαποστολή και που δεν χρησιμεύει σε τίποτε, και ο Μάικλ Φασμπέντερ είναι ο μόνος που διασώζεται σαν ξεχωριστή, ένθετη σπουδή ρόλου, κάνοντας το ανδροειδές.

Απομένει το θέαμα. Η εκπληκτική φωτογραφία, τα εφέ, το 3D, όλα σε βαθμό τελειότητας που σε κάνει να συμβουλέψεις φίλους να μην το χάσουν. Η σεκάνς της εισαγωγής θα μου μείνει.

Βαθμολογία: 2.5/5 Stars2.5/5 Stars2,5/5 Stars (2.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Χάρης Καλογερόπουλος




Δευτέρα 24 Σεπτέμβριου 2012

Ο Προμηθέας ήταν μυθική μορφή της αρχαιότητας. Γιος του Τιτάνα Ιαπετού και της Ωκεανίδας Ασίας ή Θέμιδας ή Αίθρας ή Κλυμένης. Αδέλφια του ήταν οι Ιαπετίδες Επιμηθέας, Άτλας και Μενοίτιος. Το όνομά του σημαίνει «συνετός», «προνοητικός». Παράγεται από την πρόθεση «προ» και το ρήμα «μανθάνω», όπου το «α», σε ορισμένες αρχαιοελληνικές διαλέκτους, γίνεται «η». Κατά τον Λουκιανό, ο Προμηθέας, με την αρωγή της θεάς Αθηνάς, δημιουργεί τον πρώτο άνθρωπο (Χρυσό Γένος) από πηλό και φωτιά και με μορφή όμοια με αυτή των θεών.

Είναι πολύ δύσκολο να έχεις θέσει τον πήχη τόσο ψηλά σα σκηνοθέτης και να χρειάζεται να τροφοδοτείς το κοινό (του οποίου οι απαιτήσεις αυξάνονται όλο και περισσότερο με την πάροδο του χρόνου) με νέα πράγματα- υποχρεωτικά πρωτότυπα και εντυπωσιακά. Ο Ridley Scott κατάφερε να δημιουργήσει κάτι το αξιοθαύμαστο, παραπέμπει μεν κατά τρόπω σε Avatar αλλά- αν θέλετε τη γνώμη μου- είναι πολύ πιο ωραίο (από άποψη προσέγγισης το περισσότερο δυνατό του ρεαλισμού και όχι μόνο του εφέ, αν και μπόλικο διέθετε και από τούτο).

Θέλει κότσια για να επιχειρήσεις να σκεφτείς την τεχνολογία του 2093, πόσο μάλλον να προσπαθήσεις να την αποτυπώσεις όπως τη φαντάζεσαι. Είναι ακόμη πιο περίπλοκο και δυσπρόσιτο να κάνεις το ίδιο για έναν κόσμο έτη φωτός μακριά από τον τωρινό δικό μας, ο οποίος δεν ξέρεις καν πως είναι τώρα. Όλο αυτό το concept με τα κατάλληλα εφέ, το κατάλληλο cast και όχι τσιγγουνιές στην παραγωγή είναι πολύ καλός συνδυασμός για να οικοδομήσεις ένα συναρπαστικό αποτέλεσμα.

Η ταινία κύλησε σα νερό. Δεν υπήρξε σχεδόν χρόνος από την αρχή έως και το τέλος της. Από τις ελάχιστες ταινίες που έχει συμβεί κάτι τέτοιο. Κάτι μικροπράγματα όσον αφορά σε λεπτομέρειες της τεχνολογίας του μέλλοντος- που υπό φυσιολογικές συνθήκες ένας νορμάλ άνθρωπος και όχι ψείρας σαν εμένα δε θα πρόσεχε καν- με χάλασαν. Αλλά μιλάμε για πολύ μικρά πραγματάκια και μόνο στην αρχή της ταινίας που προσπαθούσα να εγκλιματιστώ και έδινα σημασία στο περιβάλλον που διαδραματίζονταν τα γεγονότα. Το θέμα της ταινίας τολμηρό, αρκετά τολμηρό. Τα μηνύματα πολλά, η δράση ισορροπημένη και σε γενικές γραμμές η σκηνοθεσία αψεγάδιαστη.

Noomi Rapace. Ω, ποία έκπληξις! Δε περίμενα να εντυπωσιαστώ τόσο από την πρωτότυπη υποκριτική της φυσιογνωμία. Μου προξένησε ιδιαίτερο ενδιαφέρον ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε το ρόλο της. Για τον Michael Fassbender έχω να πω αν μη τι άλλο τα καλύτερα! Δεν υπάρχει τρόπος για να περιγράψω το πόσο μου άρεσε η ερμηνεία αυτού του τόσο ιδιαίτερου ρόλου. Εκεί είναι που οφείλονται και τα μικρά λάθη του, στη δυσκολία του ρόλο ως ρόλου- εκτός και αν είναι σκόπιμα «λάθη». Για τη Charlize Theron τα έχουμε πει, πορσελάνινη κούκλα, σκύλα τελευταία σε πολλούς από τους ρόλους της αλλά εδώ κάπου έχανε. Το περίεργο είναι ότι δε μπορώ να εντοπίσω που ήταν αυτό το κάπου. Δυο μικροί ρόλοι ήταν αυτοί του Logan Marshall-Green και του Guy Pearce. Πάρα πολύ καλοί και οι δύο. Ο Pearce τόλμησε με αυτό το ρόλο, τσαλάκωσε αρκετά την εικόνα του γοητευτικού άνδρα που συνήθως περνά αλλά το έκανε πολύ καλά.

Δε ξέρω τι ακριβώς θέλουν να μας περάσουν με αυτή την ταινία αλλά το κάνουν πάρα πολύ καλά. Αναμονή για τη συνέχεια στο part 2.

Βαθμολογία: 3.5/5 Stars3.5/5 Stars3.5/5 Stars3,5/5 Stars (3.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Φίλιππος Γαβριηλίδης


 
Prometheus (2012) - cinemaclub.gr - Δευ 18 Σεπ 2017 - 16:46
Ξεκίνησα να βλέπω την ταινία στα τυφλά: δίχως να ξέρω υπόθεση, σκηνοθέτη ή ποιος παίζει. Παρακολουθώντας, το όλο κλίμα μού θύμισε τον Alien, το πρώτο, και πράγματι, στο τέλος γίνεται μια ξεκάθαρη αναφορά και διαβάζω τώρα πως η ταινία εννοήθηκε σαν "πρίκουελ" του Alien. Και βέβαια σκηνοθέτης είναι ο Ρίντλεη Σκοτ, ο άνθρωπος που σκηνοθέτησε το πρώτο Alien καθώς και το Blade Runner.

Να πω την αλήθεια, ήδη νωρίς υπήρξαν κάποια πράγματα στο σενάριο που κάπως με βγάλαν από το κλίμα. Πράγματα που...

Συζήτηση και κριτική του Prometheus στο cinemaclub.gr
 
<Χωρίς Τίτλο> - bude - Πεμ 06 Ιουλ 2017 - 09:49
πολυ καλή ταινία που ξεκινάει δυναμικά! Αλλα θελει να οδηγήσει το κοινό σε συγκεκριμένα συμπεράσματα! Για παράδειγμα. Βρήκαν κάποιες τοιχογραφίες και αντί να πουνε πως μας επισκέφτηκαν εξωγήινοι απο αυτόν τον πλανήτη και μετα γύρισαν πίσω στον πλανήτη τους ή ακόμη ενώθηκαν με τους ανθρώπους και μοίρασαν το dna τους αυτοι λένε πως μας "δημιούργησαν" δηλαδή δεν μας βρήκαν εδω, αυτοι μας έπλασαν(!!!) χαζό και απλοϊκό! η ύπαρξη εξωγήινης ζωής δεν ειναι απόδειξη της μη ύπαρξης θεου. Μετα λένε πως θέλησαν να μας καταστρέψουν και να μας στείλουν αυτα τα τέρατα. Μήπως ήθελαν απλά να φύγουν οι ίδιοι ( και να γλιτώσουν απ` αυτα τα τερατα που πήγαν στον πλανήτη τους) και ο μόνος πλανήτης που ήξεραν πως μπορουσε να τους φιλοξενίσει ήταν η Γη που την είχαν εξαλλου ξαναεπισκεφτεί;;; 
 
<Χωρίς Τίτλο> - nutterjr - Κυρ 18 Νοε 2012 - 23:14
It is a real pity that a film as visually astonishing as Prometheus, with good cast and a visionary director on a story based on the very question mankind has always tried to answer (where do we come from?) to fall short due to lack of suspense, very poor script and the ridiculous looking `humanity makers`. 
 
<Χωρίς Τίτλο> - savvas211 - Παρ 12 Οκτ 2012 - 14:00
την είδα πρόσφατα.. αρκετά καλη για το είδος της... κρατάει το ενδιαφέρον σου σε όλη την ταινία.. 6/10
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.