• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Stone (2010)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Δόλωμα Γένους Θηλυκού

Δραματικό Θρίλερ | 105' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 7 Οκτ 2010
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 1/2/2011
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.07 %
Αξιολόγηση: 4.48/104.48/104.48/104.48/104.48/10   (4.48/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Κάποιοι άνθρωποι λένε ψέματα. Κάποιοι άλλοι ζουν με αυτά.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2010

Αν ο Curran ήταν Polanski (Ο Θάνατος και η Κόρη) ή Tornatore (Απλή Διατύπωση), θα είχαμε μεγάλο φιλμ. Ο Curran, όμως, είναι ένας συμβατικός σκηνοθέτης που και λάθη κάνει και σε άστοχες εμμονές επενδύει. Το Δόλωμα Γένους Θηλυκού αφορά άμεσα μονάχα τους Αμερικανούς. Η επιμονή του σεναρίου πάνω στην θρησκοληψία-μεταφυσική είναι κάτι που δεν μας αφορά κι ενώ η ταινία θα μπορούσε να αναπτυχτεί πάνω σε πολύ πιο ενδιαφέροντα θέματα, πάντα πάνω στο ίδιο κεντρικό θέμα. Ούτε για συντηρητισμό μιλάει, ούτε αναπτύσσει ορθά περί του «εσωτερικού μας δαίμονα», παρά την πολύ εύστοχη παραφορά στον Δαιμονισμένο Άγγελο, με την χρήση ενός απλού αυγού…

Η ταινία ξεκινά έχοντας απέναντι τον DeNiro με τον Norton. Κι ενώ χαίρεσαι που ο DeNiro μοιάζει να συνέρχεται από το δεκάχρονο παραστράτημα του, για τον Norton αναρωτιέσαι «πώς το κάνει ο μπαγάσας;». Μια απίστευτη ερμηνεία που και μόνο για αυτήν η ταινία αξίζει την ματιά σας. Κι ενώ η τετ-α-τετ αντιπαράθεση τους αφυπνίζει το ενδιαφέρον μας, ο Curran παραδίδει πνεύμα και σε ένα καίριο σημείο τα σωριάζει όλα χάμω. Το σημείο αυτό, ευτυχώς, δεν θα μας πάει ως το φινάλε, αλλά ψυχολογικά στηρίζει όλη την πλοκή, η οποία πλέον υποβαθμίστηκε. Είναι ένα έργο που θα έχει τους θαυμαστές του, που έχει χάρες, αλλά χαρακτηρίζεται κι από την λανθασμένη κοινωνιολογική του υποστήριξη. Είναι από τα έργα που παίρνουν ριμέικ, ένα ριμέικ που μόνο καλύτερο θα μπορούσε να είναι…

Βαθμολογία: 2/5 Stars2/5 Stars (2/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Σταύρος Γανωτής




Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2010

Το υπαρξιακό αδιέξοδο, η αδυναμία πρόσδεσης της ψυχής σε ένα δυνατό κεντρικό νόημα μέσα απ`το οποίο να πορεύεται, είναι φαινόμενο ανάλογο της κοινωνικής πολυπλοκότητας και, σε απευθείας συνάρτηση με αυτήν, της πολυπλοκότητας της συνείδησης. Ένας σύγχρονος ευρωπαίος των πόλεων το γνωρίζει πολύ καλά αυτό και υπομένει το βάσανο χωρίς να ψάχνει να τα βάλει με θεούς και δαίμονες. Αναλόγως και ένας αστός στην Νέα Υόρκη, στο Σικάγο, στο Σαν Φραντσίσκο κ.λπ. Στην ταινία δεν βρισκόμαστε μεν σε κάποια μεγάλη πόλη αλλά ούτε και σε κανένα βλαχοχώρι. Ωστόσο ο ένας από τους δυο κεντρικούς ήρωες, ο Jack Mabry (Robert De Niro) και η γυναίκα του Madylyn (Frances Conroy), στον ελεύθερο χρόνο τους ζουν με την Αγία Γραφή παραμάσχαλα ενώ ο Jack ακούει διαρκώς και το κήρυγμα στο ραδιόφωνο στα πηγαινέλα του στη δουλειά. Κατά βάθος δεν πιστεύουν δράμι αλλά είναι γαντζωμένοι στην θρησκεία ψυχαναγκαστικά όπως είναι και μεταξύ τους.

Από την άλλη μεριά έχουμε το άλλο ζευγάρι. Ο Stone (Edward Norton) έχει άλλα δυο χρόνια να εκτίσει την ποινή του στη φυλακή, με την δικιά του, την Lucetta (Milla Jovovich) να τον περιμένει. Οι δυο τους είναι οι άνθρωποι που ισορροπούν, με τον τρόπο τους, ως «φίλοι του διαβόλου». Δέχονται σχεδόν ευχαρίστως την εγκληματική πλευρά της ανθρώπινης φύσης και απολαμβάνουν να θέτουν σε δοκιμασία την εύθραυστη, δήθεν άκαμπτη ηθική του καθ`οδόν προς την σύνταξη, Jack, δουλειά του οποίου είναι να αξιολογεί κρατούμενους για αναστολές και μετριασμούς ποινών. Ο Stone (που επιθυμεί να αποφυλακιστεί νωρίτερα) μετατρέπει τις συνεδρίες μαζί του σε «χαμηλών τόνων» ψυχολογικά βασανιστήρια και η Lucetta εκτός φυλακής τον γοητεύει και τον αποπλανεί.

Το στόρι παρουσιάζει ένα ενδιαφέρον αλλά δεν ευδοκιμεί λόγω αυτής της κατάχρησης της ηθικής του Καθολικισμού που χρησιμοποιείται αναχρονιστικά και αβανταδόρικα προκειμένου να παρακαμφθεί ένας ρεαλιστικός κοινωνικός στοχασμός – που βέβαια απουσιάζει. Από κει και πέρα, η μόνη καθαρή δραματουργική βεβαιότητα στο φιλμ προέρχεται από τους χαρακτήρες, που το σενάριο έχει σχεδιάσει χωρίς μελοδραματικές υπερβολές, κάτι που βοηθάει και τους τέσσερις να αποδώσουν. Καλύτερος ο Norton με ισορροπημένη ερμηνεία – ούτε χωριάτης (παρά την προφορά) ούτε διάνοια-φιλόσοφος του κακού ως Χάνιμπαλ – λειτουργικός ο De Niro, συρρικνώνει έξυπνα το υποκριτικό του εκτόπισμα, πολύ καλή η Jovovich ως γήινη πλανεύτρα χωρίς «εφέ», με κατάλληλους ερμηνευτικούς ψιθύρους και αναλόγως αποτελεσματική η Conroy ως σύζυγος- θύμα που τα χρόνια την έχουν οπλίσει με μια «ήσυχη» σκληρότητα.

Βαθμολογία: 2/5 Stars2/5 Stars (2/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Χάρης Καλογερόπουλος




Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010

Ο Stone είναι ένας φυλακισμένος που έχει εκτίσει το μεγαλύτερο μέρος της ποινής του σε μια φυλακή του γκρίζου Detroit. Η Lucetta είναι η γυναίκα του, που επιθυμεί διακαώς να τον έχει πάλι κοντά της και θα έκανε τα πάντα για να το πετύχει. O Jack είναι αυτός που θα συγκεντρώσει όλα τα απαραίτητα στοιχεία προκειμένου να εξεταστεί η αναστολή του Stone. Όταν ο τελευταίος θα προσπαθήσει μέσω της γοητευτικής γυναίκας του, να επηρεάσει τη γνώμη του Jack, προκειμένου να πετύχει τον σκοπό του, τότε τα πράγματα θα αρχίζουν να περιπλέκονται. Γιατί κάποιος τους λέει ψέματα.

Πάντα μου άρεσαν οι ταινίες που αποδεικνύονται εξαιρετικά γενναιόδωρες προσφέροντάς σου κάτι άλλο από αυτό που υποψιάζεσαι εξ αρχής πως θα πάρεις από αυτές. Το Stone καταφέρνει πολύ επιδέξια να σου δώσει τροφή για να σκεφτείς και να καταλήξεις στα δικά σου συμπεράσματα τοποθετώντας σε ενώπιον των ηρώων, αλλά και των δικών σου ορίων και πιστεύω. Που ξέρεις, ίσως τελικά η ταινία να αφορά εσένα.

Ο Jack και η Madylyn, ο Stone και η Lucetta, δύο ζευγάρια ηλικιακά αντίθετα αλλά ψυχικά ταυτόσημα συναντιούνται. Κάποιοι τους νιώθουν την ανάγκη για προσοχή και φλέγονται στη ιδέα της εγκατάλειψης, ενώ κάποιοι άλλοι αισθάνονται ήδη εγκαταλελειμμένοι και αναζητούν στήριξη σε πράγματα που δεν βλέπουν αλλά αντιλαμβάνονται, όπως οι ανώτερες δυνάμεις, θρησκευτικές και μη. Τοποθετημένοι στις τέσσερις άκρες ενός αόρατου σταυρού, οι ήρωες αυτής της ταινίας θα πλησιάσουν φευγαλέα προς το κέντρο που βρίσκεται η αλήθεια για να την αγγίξουν, πάντα όμως θα νοιώθουν αδύναμοι απέναντί της και θα επιστρέφουν πίσω στον μοναχικό τους εαυτό.

Ο θρησκευτικός υποβολέας που ακούγεται σχεδόν καθόλη τη διάρκεια της ταινίας καταφέρνει να σε υπνωτίσει και να σε αφήσει έρμαιο της ήδη υπνωτισμένης ζωής των πρωταγωνιστών. Πατώντας με πολύ άνεση στην ομιχλώδες ατμόσφαιρα που δημιουργεί ο Curran, θα ξετυλίξει τους σκοπούς του κάθε χαρακτήρα για να τους περιπλέξει ακόμα περισσότερο γύρω τους. Και ενώ αρχικά έχεις την εντύπωση ότι μπορείς ίσως και εύκολα να ψυχολογήσεις τις συμπεριφορές τους, έρχεσαι αντιμέτωπος με τις σκέψεις σου, που βρίσκονται σε διαρκή αντιπαράθεση. Το πέπλο του μυστηρίου όμως βρίσκεται κάτω από αυτό του θρησκευτικού αρχέτυπου και η ιδιότητα του καλού και του κακού αλλάζει διαρκώς χέρια, το ίδιο και αυτή του πιο δυνατού.

Η αρχή είναι το τέλος και το τέλος η αρχή, το βούισμα της μέλισσας μέσα στο μυαλό δεν σταματάει όσα χρόνια κι αν περάσουν, οι χαρακτήρες θα μείνουν ίδιοι, παρ`όλα αυτά δέχονται να περπατήσουν στην κινούμενη άμμο της ηθικής, ρισκάροντας να ξεφύγουν από τον ίδιο τους τον εαυτό. Ο υπόκωφος ήχος που εσκεμμένα συνοδεύει αρκετές από τις στιγμές της ταινίας κάνει την καρέκλα σου άβολη και εσύ περιμένεις με αγωνία να συμβεί μια έκπληξη που θα ανατρέψει τα πάντα, αλλά όλα θα επιστρέψουν εκεί που ήταν πριν. Όμως αυτές οι ζωές θα αποδειχθούν παράλληλες και θα περπατήσουν όλες στην ίδια ευθεία: η αιτία που οδήγησε τον Stone στην φυλακή ίσως γίνει η λύτρωση του Jack. Το τσιγάρο της μοναξιάς που καπνίζει η Lucetta μοιάζει με αυτό της Madylyn. Το βλέμμα του Jack στρέφεται σε μια ανώτερη δύναμη, ίσως την ίδια που βοηθάει την Madylyn να συνεχίζει τη ζωή της.

Edward Norton και Robert De Niro επιστρέφουν στους στιβαρούς δραματικούς ρόλους ενώ η Milla Jovovich αποδεικνύεται ξανά, μια άξια ηθοποιός που τυχγάνει να είναι όμορφη και όχι το αντίθετο που αρκετοί υποστηρίζουν. Δεν ξέρω εάν κάποιος από τους χαρακτήρες θα καταφέρει να γίνει συμπαθής, σίγουρα όμως όλοι τους θα βρεθούν υπό αμφισβήτηση όπως και η ταινία που δημιούργησε ο Curran. Και εγώ πιστεύω πως εκείνοι που δεν ενθουσιάστηκαν ίσως να περίμεναν μια χορταστική μπουκιά, στην οποία θα κατανοούσαν όλες τις γεύσεις.

Εδώ όμως έχουμε τέσσερις χαρακτήρες που δεν θα ανακαλύψεις ποτέ ποιες είναι οι προθέσεις τους. Αυτές οι μάσκες δεν θα πέσουν. Sorry...

Βαθμολογία: 3.5/10 Stars3.5/10 Stars3.5/10 Stars3,5/10 Stars (3.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Πόπη Παπαδοπούλου


 
<Χωρίς Τίτλο> - achrist - Δευ 14 Ιουλ 2014 - 23:18
UA TO EVLEPA

 
Legacy - vasopavlakou - Unverified - Κυρ 07 Νοε 2010 - 01:58
"Δεν ειμαστε αμαρτωλοι γιατι κανουμε αμαρτιες, κανουμε αμαρτιες γιατι ειμαστε αμαρτωλοι..." Αμαρτωλοι του κοσμου ενωθειτε!
Η ταινια ειχε ολες τις προϋποθεσεις να ειναι κατι αισθητα παραπανω απο καλη. Πολυ δυνατες ερμηνειες, ο Έντουαρντ Νορτον ειναι απλα απιστευτος, ο Ντε Νιρο σε ταξιδευει σε παλιες καλες εποχες και η καρακουκλαρα Μιλλα, δεν ειναι απλα υποφερτη, ειναι αξιοπρεπεστατη (σε εναν ρολο φυσικα ραμμενο πανω της).
Το στορυ, χωρις να με εχει ενθουσιασει αρχικα στο ακουσμα του, εντουτοις αποδειχτηκε εξυπνο και δυνητικα ενδιαφερον.
Επειδη ομως, μην ξεχναμε, ειμαστε ΟΛΟΙ αμαρτωλοι, ο σκηνοθετης κι ο σεναριογραφος μαλλον αποφασισαν να μας κανουν να πληρωσουμε για τις αμαρτιες μας.
Η εμμονη τους με τη θρησκεια (με τη θρησκομανια μαλλον), με τα μεταφυσικα και τα αφυσικα ειναι απεριγραπτη.
Με 3 λεξεις "πολυ κουραστικη ταινια".
Δε θα την προτεινα. "you missed your place" οπως λεει στο film και μια βασανισμενη ψυχη.......
Ειναι αμαρτια βεβαια να μη δεις κανεις αυτην την ερμηνεια του Νορτον, αλλα ουτως η αλλως εχουμε τοσες... Μια παραπανω, μια λιγοτερη παλι στην ιδια κολαση θα καουμε

vasopavlakou
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.