• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Ajami (2009)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Σταυροδρόμια Ζωής

Δραματικό Θρίλερ | 120' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 11 Φεβ 2010
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 25/8/2010
Διανομή: AMA Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αραβικά - Εβραϊκά
Δημοτικότητα: 0.05 %
Αξιολόγηση: 6.00/106.00/106.00/106.00/106.00/106.00/10   (6.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2009

Ο 13χρονος Nasri και ο μεγαλύτερος αδερφός του Omar ζουν μέσα στο φόβο, καθώς όλη η οικογένειά τους βρίσκεται σε κίνδυνο, όταν ο θείος τους βλακωδώς χτύπησε ένα σημαντικό πρόσωπο. Την ίδια στιγμή ένας νεαρός Παλαιστίνιος πρόσφυγας, δουλεύει παράνομα στο Ισραήλ για να βοηθήσει τη μητέρα του να κάνει μια εγχείρηση που θα της σώσει τη ζωή. Ένας άλλος Παλαιστίνιος ονειρεύεται το λαμπρό μέλλον με την κοπέλα του που είναι Εβραία, ενώ ένας εβραίος αστυνομικός, ζητά εκδίκηση όταν ο αδερφός του σκοτώνεται.

Ένα έθνος που αναζητά ταυτότητα και ένα άλλο που φαντάζεται τις κοινωνικές ισορροπίες και την συνοχή, δίχως την παρουσία των Αραβόφωνων, άνθρωποι αμφότεροι εγκλωβισμένοι στο μίσος, απομονωμένοι στο καβούκι τους, παρουσιάζουν εγκληματικά σύνδρομα και βίαιες αντιδράσεις. Στο επίκεντρο μίας ιστορικής διαμάχης, δύο έθνη που μάχονται για διαφορετικούς λόγους, χωρίς νικητές, μα μονάχα ηττημένους. Οι διαφορές σπέρνουν μίσος και άνθρωποι που ζουν στην ίδια γειτονιά καθίστανται ανίκανοι να συνυπάρξουν ειρηνικά.

Σπονδυλωτή ταινία, χωρισμένη σε κεφάλαια, διασταυρώνει μέσα σε αυτά, τις καθημερινές ιστορίες αράβων και εβραίων, δίνοντας μεγαλύτερη βαρύτερη στα βιώματα των πρώτων, ως κατατρεγμένων και κυνηγημένων, πάντα εβρισκόμενων σε υποδεέστερη θέση. Παρουσιάζει συνεχή ροή και εναλλαγή γεγονότων, όμως καταφέρνει να διατηρήσει την επαφή με το κάθε ένα ξεχωριστά, ακόμα και αν έχουν ήδη μπει στην αφήγηση περαιτέρω χαρακτήρες. Αυτό το επιτυγχάνει, αναδεικνύοντας παραπλεύρως και μέσα από τα πλάνα, τα στοιχεία και τις λεπτομέρειες που συνθέτουν συνολικά τα γεγονότα, τα οποία έχουν κοινή βάση και ενιαία αφετηρία, διατηρώντας έτσι την επαφή με τα επιμέρους προσωπικά περιστατικά. Είναι κάτι παραπάνω από εμφανές, βέβαια, ότι η πλάστιγγα γέρνει προς την μια μεριά, αφού το σενάριο επικεντρώνεται κυρίως στα προβλήματα της Παλαιστινιακής μειονότητας, παραμερίζοντας αρκετά τις αντιλήψεις του εβραϊκού λαού. Αυτό, όμως, δε σημαίνει απαραίτητα μία, μονόπλευρη απεικόνιση, στηριγμένη σε προσωπικά πάθη ή κρίσεις, σε ύφος καταγγελτικό ή αυστηρό. Είναι τέτοια η φύση της θεματικής, που εκ γεννήσεώς της και λόγω της παγκόσμιας κοινής εικόνας ή της αυταπόδεικτης αλήθειας, φέρνει στην επιφάνεια πιο συχνά τα προσωπικά προβλήματα των Αράβων. Ένας Ισραηλινός και ένας Παλαιστίνιος σκηνοθέτης, συνθέτουν το χρονικό μίας συνεχούς σύγκρουσης στην καρδιά της Γιάφα, αποστασιοποιημένοι από πολιτικά σύνδρομα και πεποιθήσεις. Αφήνουν στην άκρη τις κοινωνικές αντιλήψεις και τους οποιουδήποτε είδους σχολιασμούς και πειραματίζονται με το πορτρέτο των ανθρώπινων ιστοριών τους, αρνούμενοι να κάνουν ταινία που θα αποτελέσει μόνο ένα κυνικό σχόλιο ή ιστορική καταγραφή.

Το φιλμ παρουσιάζεται άνισο ως προς τη αφηγηματική δομή των κεφαλαίων, μετά δύο πρώτα να υστερούν αρκετά, περιεκτικό όμως στη θεματική του κάλυψη και ξεκάθαρο στις προσωπικές ιστορίες. Αρχίζει και τελειώνει με πράξεις βίας και μέσα σε ένα αδικαιολόγητα μεγάλο χρονικό διάστημα (σε σημείο που εξαντλεί), αποκαλύπτει την ικανότητα τους να επηρεάσουν τον άμαχο πληθυσμό, βάζοντας τους πάντες στο παιχνίδι μίας συνεχούς αιματοχυσίας. Η αρχική εγκληματική πράξη πυροδοτεί έναν κύκλο ακατάπαυστης βίας, δίνοντας επανειλημμένα την αίσθηση ότι θα κορυφωθεί στο φινάλε. Μετά, λοιπόν, από την πρώτη σεναριακή έκρηξη, η ταινία εξελίσσεται αρκετά υποτονικά, εν συνεχεία όμως ακολουθεί ένα απρόσμενα γρήγορο τέμπο, που σε κρατάει όσο μπορεί σε ένταση. Σαφώς, κομμάτι της δυναμικής του, το Ajami, το απέκτησε από την επιλογή μη γραμμικής αφήγησης, με τους χαρακτήρες να καλύπτονται σε αρκετά μεγάλο βαθμό και να εγείρονται συνεχώς ερωτήματα που δεν περιορίζονται σε εμφανείς θρησκευτικές διαφορές. Η ταινία έχει ατομική ταυτότητα, γιατί χειρίζεται το σπονδυλωτό σινεμά με ένα ξεχωριστό τρόπο, πηγαίνοντας το και λίγο παραπέρα. Απομακρύνεται από το κλασικό δραματουργικό μότο, δίνοντας χαρακτηριστικά γκανγκστερικών προδιαγραφών στο σύνολο. Δεν αναλώνεται σε πολιτικές διακηρύξεις ή θρησκευτικές συγκρούσεις και οικοδομείται σε προσωπικές ιστορίες, με δομικά υλικά το κοινωνικό κράμα, τις πολιτισμικές διαφορές και τη διαφθορά μέσα στις Αραβικές γειτονιές.

Υπαινίσσεται η κοινωνική τιμωρία, η θρησκευτική βεντέτα και τονίζεται η δύναμη ενός άγραφου νόμου, που έχει βάση τα ιστορικά κατάλοιπα. Αποκαλύπτεται μία συνεχώς επεκτεινόμενη κοινωνική σηψαιμία που δε θεραπεύεται. Ο αφανής πρωταγωνιστής, που είναι τελικά το θύμα και ο ήρωας όλων των ιστοριών που θα μπορούσαν να είναι αληθινές, σε προτρέπει να κλείσεις τα μάτια και να ονειρευτείς κάτι που ίσως δεν καταφέρεις ποτέ να αντικρίσεις όσο ζεις. Ό,τι επιβιώνεις και εξελίσσεσαι ευτυχισμένος, αποκομμένος από τη θλιβερή πραγματικότητα και ένα μίσος που συνεχώς διαιωνίζεται.

Βαθμολογία: 5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5,5/10 Stars (5.5/10)

Βασίλης Καγιογλίδης




Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2010

Το φιλμ του Παλαιστίνιου Scandar Copti (που μεγάλωσε στην συνοικία Ajami) και του Ισραηλινού Yaron Shani, ξεφεύγει από την συνήθη καταγραφή της αντιπαράθεσης Εβραίων και Αράβων και απλώνεται σε όλο το φάσμα της σύγχρονης Βαβέλ. Άλλωστε η ιστορία αφορά κυρίως μαφιόζικα νταβατζιλίκια (προστασία σε μαγαζί και ναρκωτικά) που λειτουργούν όμως ως καραμπόλα για να φανούν όλες οι αντιθέσεις. Από το φυλετικό - πολιτικό μίσος μέχρι τη διάσταση μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων αράβων – ακόμη πιο βαθιά, αποκαλύπτεται και η υποκρισία των αράβων «αφεντικών» όταν σε ένα παζάρεμα σε βεδουίνικο χαμόσπιτο μεταξύ μαφιόζικων σογιών και πατριαρχών, με νόμους δικούς τους, παραδοσιακούς, κανονίζουν «δουλειές» και εξαργυρώνουν βεντέτες με συνεχείς επικλήσεις στον Αλλάχ, στον οποίο αποδίδουν και μικρό μερίδιο από τα μετρητά, για την τσέπη φυσικά του «δημογέροντα». Όλα αυτά οι δυο σκηνοθέτες τα αποδίδουν με τον σύγχρονο τρόπο του σχεδόν ντοκιμαντερίστικου ρεαλισμού, αγγίζοντας ακροθιγώς μόνο, όσο χρειάζεται, το δράμα χαρακτήρων και εστιάζοντας στο πανοραμικό πορτραίτο μιας κοινωνίας. Αυτό το «πανοραμικό» τους οδήγησε στον τεμαχισμό της πλοκής, με παράλληλες δράσεις και πισωγυρίσματα στο χρόνο, πέντε ενοτήτων που συνδέονται άλλοτε άμεσα κι άλλοτε πιο χαλαρά. Αυτή η μέθοδος βοηθά μεν την μεγάλη εικόνα, από την άλλη όμως καθιστά την παρακολούθηση από τον θεατή κάπως δύσκολη ή τον βάζει στην αποπροσανατολιστική, ηδονοβλεπτική αντιμετώπιση ενός θρίλερ που ζητά να λύσεις τα αινίγματα μιας ίντριγκας. Και ίσως, για μια ταινία που δεν πλασάρεται ως art house αλλά ως κριτική ματιά για ένα ευρύτερο κοινό, αυτό το παιχνίδι παζλ δεν είναι τόσο ωφέλιμο.

Βαθμολογία: 3/10 Stars3/10 Stars3/10 Stars (3/5)

Χάρης Καλογερόπουλος




Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010

Ajami. Τόνος σύγκρουσης στην πόλη της Jaffa. Εβραίοι και Άραβες. Μουσουλμάνοι και Χριστιανοί. Τα ιμάτια του αίματος.

Σε πρώτο φόντο έχουμε ένα ανήλικο αγόρι που πασχίζει να βρει χρήματα για την εγχείρηση της ετοιμοθάνατης μητέρας του. Έναν Μουσουλμάνο και μια Εβραία που αναζητούν τρόπο και τόπο επαγγελίας για τον έρωτα τους. Η απώλεια ενός αγοριού συγκλονίζει μια οικογένεια. Νταραβέρια με ναρκωτικά και φτηνοί θάνατοι η μουσική υπόκρουσης στα φτηνά ανθρωποδρόμια της Jaffa.

Μια βίαια όψη έχει ετούτη η ταινία. Διαφέρει όμως από αναφορές όπως το Tropa de Elite ή το Cidade de Deus. Εκεί ο φακός στάζει διαρκώς μπαρούτι. Και από την όσφρησή του καταλαβαίνεις το ηχόχρωμα των γκέτο της Βραζιλίας. Εδώ η πλοκή φιλτράρεται με ένα νεορεαλιστικό θα έλεγα κριτήριο. Ο φακός γαντζώνεται στα πρόσωπα των ερασιτεχνών ηθοποιών. Ανοιχτοί, ρεαλιστικοί ήρωες, που η βία και η διαμάχη συμπεριλαμβάνεται στην καθημερινότητά τους και μέσω αυτής την εισπράττει ο θεατής. Κάτι που ενισχύει τον προαναφερθέν λόγο μας για νεορεαλισμό, είναι η σχέση των ηθοποιών με το σενάριο. Όπως έχει δηλώσει το σκηνοθετικό δίδυμο (Scandar Copti, Yaron Shani), το σενάριο παρέμενε άγνωστο για τους ηθοποιούς, εξασφαλίζοντας έτσι τις αυθόρμητες αντιδράσεις τους κατά τις ερμηνείες.

Ως προς την κινηματογράφηση τώρα, ξαφνιάζει η επιλογή στην καθολική απουσία πρώτων (γενικών) πλάνων. Η συντριπτική πλειοψηφία των κάδρων εστιάζει ασφυκτικά στα πρόσωπα των ηθοποιών. Τα πρόσωπα έτσι, γίνονται οι απόλυτοι κυρίαρχοι του χώρου, που σε συνδυασμό με το κοφτερό μοντάζ, προσδίδουν μια δραματικοποιημένη χροιά στην εμφάνιση της ταινίας. Είναι ριψοκίνδυνο το σκηνοθετικό τέχνασμα. Καθώς επιλέγουν να εμφανίσουν τον χώρο της Jaffa σαν ένα κολάζ από τα πρόσωπα που μετέχουν σε αυτή, και όχι τους ήρωες ως τους κληρονόμους των κοινωνικοπολιτικών στοιχείων της πόλης που τους περιβάλλει.

Πολύ ενδιαφέρουσα είναι και η χρήση του χρόνου. Η ταινία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σπονδυλωτή. Ο χρόνος εδώ δεν παρουσιάζεται ως άθροισμα γεγονότων. Όπως ας πούμε στην παραδοσιακή γραμμική αφήγηση. Ο χρόνος είναι γινόμενο, που απαρτίζεται από την ενσωματωμένη αλληλόδραση των πολυτοπικών και πολυχρονικών στιγμών, γι`αυτό και οι σκηνές εμφανίζονται σαν μικρά αποσπάσματα, τοποθετημένες σε αριθμητικές παρενθέσεις. Συνθέτοντας έτσι τον συνολικό χρόνο των παράλληλων τόπων.

Το δυναμικό Ajami υιοθετεί μια πρακτική αποστασιοποίησης όσον αφορά τις συγκρούσεις στην πόλη. Και αυτό είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο, αν αναλογιστούμε την έντονα δραματικοποιημένη φορεσιά του. Η ταινία κλείνει μ`ένα ποιητικό voice over, χρωματικά μας παραπέμπει στο Soy Cuba. Ελαφρώς παράφωνο. Η ζωή και ο θάνατος είναι φτηνοί μέσα στη Jaffa και σε κάθε Jaffa ένυλης πολυπολιτισμικής συνύπαρξης. Αίμα, το μόνο εμπράγματο τεκμήριο, αναγραφόμενο στην ταυτότητά μας, για την αποδοχή του διαφορετικού και τις δηλωμένες δημοκρατικές αρετές μας.

Βαθμολογία: 7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7,5/10 Stars (7.5/10)

Γιώργος Ευθυμίου


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.