 | - Αυθεντικός Τίτλος:
London River
- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Το Ποτάμι Ανάμεσα
|
· Είδος: Κοινωνική
· Παραγωγής: 2009
· Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 14 Iανουαρίου 2010
· Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 21/7/2010
· Διάρκεια: 87'
· Διανομή: Σπέντζος
· Χρώμα: Έγχρωμο
· Ήχος: Dolby Digital
· Γλώσσα: Αγγλικά - Γαλλικά - Αραβικά
· Αξιολόγηση:  (5.80/10)
· Aντιφατικότητα ψήφων:
· Δημοτικότητα: 0.43 %
· Κριτική (από μέλη του Cine.gr):
Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010
 Tο ανθρώπινο δράμα στην κινηματογραφική βιομηχανία σίγουρα πουλάει. Το θέμα είναι πώς, ποιός και γιατί το πουλάει. Εδώ ο Bouchareb δεν προσπαθεί καν να πουλήσει τον ανθρώπινο πόνο, αλλά τον αντιμετωπίζει με σεβασμό και ανθρωπιά. Δημιουργεί μια ταινία στην οποία δεν υπάρχει χώρος για παθιασμένους έρωτες, όμορφους πρωταγωνιστές που διαρκώς κλαίνε και τσιρίζουν χωρίς κανένα απολύτως λόγο και κάτι το σκηνοθετικά ή σεναριακά κλισέ.
Η ταινία βασίζεται σε μια ιστορία απΑ τη φύση της συγκινητική, όχι όμως ιδιαίτερα σύνθετη, στην οποία δύο είναι αυτά που θα μπορούσαν να συμβούν. Θα επρόκειτο είτε για ένα ακόμα σενάριο μελοδραματικό με άσκοπες δραματικές εξάρσεις, είτε για ένα σενάριο που ξέρει σε ποιά σημεία να δώσει βάση και πώς να αντιμετωπίσει το δράμα. Η ταινία στον τομέα αυτό ξεπερνάει, αν όχι τις υψηλότερες, σίγουρα τις υψηλές προσδοκιές του κοινού. Όχι απλά δεν παρωδεί τον ανθρώπινο πόνο, αλλά δεν επιλέγει κανένα από τα «εύκολα»  μέσα για να αποσπάσει τα δάκρυα μας. Γνωρίζει ακριβώς τα όρια ανάμεσα στην αισιοδοξία, τον πεσιμισμό, την τραγωδία και την ευτυχία. Ξέρει πότε οι πρωταγωνιστές πρέπει να χαμογελούν, πότε να κλαίνε και πότε να ερωτεύονται. Μια ταινία που, επιτέλους, αποτυπώνει την τραγωδία στη σωστή της διάσταση.
Βέβαια, στην απόδοση αυτή του σεναρίου συμβάλει σε μεγάλο βαθμό και η ρεαλιστική σκηνοθεσία. Το πολυπολιτισμικό Λονδίνο κινηματογραφείται με ένα τρόπο ουδέτερο αλλά ταυτόχρονα οικείο κι αποτελεί το ιδανικό σκηνικό για μια ταινία που δίνει (εκ πρώτης όψεως) βάση στις πολιτισμικές διαφορές. Σε κανένα σημείο η σκηνοθεσία δεν θυμίζει μελόδραμα, αλλά ντοκιμαντέρ ταγμένο στην ανεύρεση και απόδοση της τραγωδίας.
Η αναφορά στις ερμηνείες φτάνει στο σημείο να είναι περιττή. Αφεθείτε στην ένταση τους και στη συγκίνηση που θα σας προσφέρουν απλόχερα. Εάν είχε λίγο μεγαλύτερη διάρκεια κι ένα φινάλε περισσότερο προετοιμασμένο, θα επρόκειτο για ένα αδιαφιλονίκητο αρίστουργημα. Τώρα είναι απλώς ένα μικρό διαμάντι...
Βαθμολογία: (4/5)
Σοφία Γουργουλιάνη
Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010
 Πρόκειται για μια καλογυρισμένη, δραματικοποιημένη ταινία που σκαλώνει στο Λονδίνο του 2005. Του γνωστού τρομοκρατικού γεγονότος της 7ης Ιουλίου. Σε γενικές γραμμές υιοθετεί την λαοπλάνα θέση των ΜΜΕ περί τρομοκρατίας. Και ακολουθεί μια σχεδόν νατουραλιστική απεικόνιση ενός πανικόβλητου Λονδίνου που αναζητά ανάμεσα στους νεκρούς τα εξαφανισθέντα συγγενικά πρόσωπα.
 Η ταινία θα εστιάσει στο ψυχολογικό δράμα δυο συγκεκριμένων γονέων. Της Elisabeth που έρχεται από κάποιο προάστιο της Αγγλίας για να αναζητήσει την εξαφανισμένη κόρη της. Σοκάρεται μπρος στο πρωτόγνωρο για αυτή αλλοδαπό στοιχείο της πρωτεύουσας (ξενοφοβία), καθώς και από την αποκαλυπτόμενη "ανήσυχη" ζωή της κόρης της, που αποκλίνει σημαντικά από τη σφαίρα της μικροαστικής φαντασίας της. Ο έτερος γονέας είναι ένας Αφρικανός δασοκόμος, ο Ousmane, o οποίος αναζητά ουσιαστικά ως ξένος το γιο του, καθώς έχει να τον συναντήσει 15 ολόκληρα χρόνια. Οι ζωές του Ousmane και της Elisabeth σμίγουν τυχαία, διότι όπως αποδεικνύεται τα εξαφανισμένα παιδιά τους υπήρξαν συγκάτοικοι και σύντροφοι. Η απρόβλεπτη ένωση των γονέων, κόντρα στους αρχικούς οιωνούς, διαγράφει ανθρώπινες και συγκινητικές ατραπούς.
Το London River όμως, μέσω ενός οπτικού εξτρεμισμού προσπαθεί ματαίως να αποκρύψει τον οργανικό συντηρητισμό του. Και αυτός ο εξτρεμισμός παράσχεται απλόχερα από την τραχιά αισθητική του Λονδίνου, αλλά και απ`το σεναριακά επιτηδευμένο παρουσιαστικό του Αφρικανού πρωταγωνιστή. Το σενάριο, ένα απ`τα πολλά, δειλιάζει να αγγίξει βαθύτερα τα θέματα που ακουμπάει, ενώ ταυτόχρονα σφύζει από συναισθηματικά φτιασίδια που απευθύνονται με ανάλογη εκβιαστικότητα στο θεατή. Ωστόσο, αν ο συντηρητισμός και η σεναριακή επιτήδευση δε σ`αφορά, τότε θα "στεγνώσεις" σ`ένα άκρως συγκινητικό ανθρώπινο δράμα.
Βαθμολογία:  (4.5/10)
Γιώργος Ευθυμίου
|
