• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου, Μέρος 2ο

Φαντασίας | 130' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Τετ 13 Ιουλ 2011
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 11/11/2011
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 11/11/2011
Διανομή: Village Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.22 %
Αξιολόγηση: 7.63/107.63/107.63/107.63/107.63/107.63/107.63/107.63/10   (7.63/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Ο τελευταίος εχθρός είναι ο θάνατος.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 12 Ιουλίου 2011

Με την ολοκλήρωση της, η κινηματογραφική σειρά του Χάρι Πότερ μου προκάλεσε τον εξής συνειρμό: είναι σαν ένας δρομέας που τρέχει σε δρόμο με εμπόδια. Έχει χαλαρό ξεκίνημα, πέφτει πάνω σε όλα σχεδόν τα εμπόδια, αλλά στο φινάλε φορτσάρει και κόβει το νήμα πρώτος! Το έσχατο Χάρι Πότερ είναι το μεγαλειώδες block-buster που ευελπιστούσαν οι φίλοι του μικρού μάγου, αφού, εν ολίγοις, έχει τα πάντα. Και κυρίως, ακόμα και για μένα που δεν ήμουν ποτέ φαν της σειράς, σε αφήνει με ένα γλυκόπικρο συναίσθημα του «θέλω κι άλλο». Αυτό το είχε πετύχει ο Άρχοντας και δεν περίμενα ποτέ ότι θα το κατάφερνε ο Χάρι. Τελικά, υπάρχουν μαγικά ραβδιά, ακόμα και σε περιπτώσεις που ο σκηνοθέτης απλά διεκπεραιώνει τη δουλίτσα του. Φαντάζει ότι όλα ήταν έτοιμα για κάτι τέτοιο κι απλά συνέβη…

Βάλτε στο νου σας τα επιμέρους καλά στοιχεία της σειράς και πολλαπλασιάστε τα! Το συναίσθημα ανεβαίνει με τους ήρωες να ζουν τα έσχατα, ακόμη και κυριολεκτικά, με τον Alan Rickman να κερδίζει στο παρά πέντε τα εύσημα της καλύτερης ερμηνευτικής παρουσίας στη σειρά. Θέλετε δράση; Όση έχουν όλες οι προηγούμενες ταινίες μαζί, θα την δείτε εδώ συσσωρευμένη. Θέλετε σκοτάδι; Τόσο ένα μαύρο πέπλο, όσο και δείγματα βίας επιβάλλονται του συνόλου, σε μια ταινία που λέει «κομμένα τα παιχνίδια». Αυτό δεν σημαίνει πως θα ξυπνήσει απότομα το παιδί που κρύβουμε μέσα μας, αλλά ότι από το πρώτο λεπτό ως το τελευταίο, θα εγκλωβιστείτε μέσα στην οθόνη. Και τώρα γίνεται πιο λυπηρό από ποτέ το γεγονός πως τα Χάρι Πότερ δεν κρύβουν κάτι το αληθινά ουσιώδες μέσα τους. Ακόμη και για παραμύθι, στεγνό είναι. Μήπως, όμως, είναι κουβέντα για κάποια άλλη στιγμή; Μη το χάσετε, καθίστε αναπαυτικά κι απολαύστε το!

Βαθμολογία: 3.5/10 Stars3.5/10 Stars3.5/10 Stars3,5/10 Stars (3.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Σταύρος Γανωτής


 
<Χωρίς Τίτλο> - antZ - Τετ 29 Αυγ 2012 - 12:02
Συμφωνω κατα τα οσα ειπες για τους ηθοποιους.Συμφωνω στο οτι θα μπορουσες να ειχες βαλαντωσει στο κλαμα οπως στο βιβλιο ή (γιατι οχι?) και περισσοτερο, εαν ειχαν τηριθει οι προιποθεσεις στο σεναριο.Συμφωνω οτι περιμενα ενα καλητερο φιναλε.Στο βιβλιο (και κατα τη γνωμη μου ετσι θα επρεπε να ειναι και στη ταινια) η μαχη αναμεσα σε harry και voldemort ηταν θρυλικη.Σε αυτη τη μαχη εξιγουνται αναπαντητα ερωτηματα χρονων.πραγμα που ουτε διανοουνται να καν ουν στην ταινια.Οσον αφορα το σχολιο για τη ginni και το ντυσιμο της εχω να σου πω ότι μεγαλωσε ως μαγισσα και ενα συνηθες λαθος των μαγων, που ολος παραδωξος δεν αναφερεται στις ταινιες, ειναι το ντυσιμο τους.(τραγικο φαινομενο στο τεταρτο βιβλιο). Πιστευω πως το λαθος της σειρας ταινιων harry potter ειναι η συνεχεις αλλαγες σεναριωγραφων και σκηνωθετων.Ωραιες αναμνησεις απο τον snape.Ειχε φανερα συγκινητικες στιγμες αν και προσωπικα θα τις ηθελα μεγαλητερες(Θαυμαζω rickman).Νομιζω οτι ειαι κατωτερη αλλων αν και συγκινηθικα τοσο,που στη πρεμιερα εφηγα απο τον κινηματογραφο με ενα πλακομα στο στηθος για τον snape που πεθανε, τον χαρι που παντρευτηκε και εκανε παιδια (αν και με παρρηγορει το οτι ο daniel παραμενει ανυπαντρος) καθος και για την αναπαντεχη τροπη που πηραν ορισμενοι χαρακτηρες.
 
SPOILERS ALERT!!!!!!!! - metobear - Τετ 10 Αυγ 2011 - 18:04
Σε αντίθεση όμως με ότι περίμενα και κόντρα στους διθυράμβους κριτικών και κοινού, θα πω απλώς πως το "Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2" ήταν μια αρκετά καλή ταινία, ένα ωραίο φινάλε για τη σειρά αλλά σίγουρα όχι το ιδανικότερο. Σε αντίθεση με το πρώτο πιο εσωστρεφές μέρος, το δεύτερο είναι περισσότερο εφετζίδικο. Κρατάει ακριβώς τα σημεία που πρέπει από το βιβλίο εμπλουτίζοντας τα με πιο εντυπωσιακές μάχες, αλλά δεν καταφέρνει να αποδώσει το συναίσθημα στο βαθμό που θα έπρεπε. Εντυπωσιακό; Σίγουρα! Εφετζίδικα ξόρκια, μακελεμένο Hogwarts και χορταστική δράση. Συγκινητικό; Δυστυχώς όχι. Αν και είχε πολύ τροφή για κλάμα και μελαγχολία, δεν την αξιοποίησε όπως θα έπρεπε, με μοναδική εξαίρεση τη σκηνή με τις αναμνήσεις του Snape (τι έχει πάθει ο Rickman και μοιάζει με τραβέλι που έχει πλακωθεί στις πλαστικές;). Πόσο πιο σπαρακτικός θα μπορούσε να είναι ο θάνατος του Fred (ή μήπως πέθανε ο άλλος δίδυμος;) και πόσο πιο έντονη η μάχη της μητέρας του με την Bellatrix;
Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι για ακόμα μια φορά το σενάριο. Διάλογοι ελάχιστοι, βιαστικοί ρυθμοί και προβλήματα με την ροή της ταινίας, η οποία είναι πολύ ξεκάρφωτη καθώς δεν έχει ουσιαστική πλοκή μιας και το μεγαλύτερο μέρος της είναι η μάχη του Hogwarts. Στον αντίποδα, η σκηνοθεσία του David Yatesήταν πολύ καλύτερη απ` ότι θα μπορούσε κανείς να περιμένει. Στα θετικά βάλε και το πέρασμα που κάνουν σχεδόν όλοι οι χαρακτήρες της σειράς (είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πόσοι μεγάλοι Βρετανοί ηθοποιοί έχουν περάσει από το Harry Potter - Ralph Fiennes, Alan Rickman, Maggie Smith - αξιολάτρευτη, καιρός ήταν να ξαναδούμε την McGonagall εν δράσει - , Helena Bonham-Carter - καταπληκτική όταν υποδυόταν την Hermione υπό την επήρεια του πολυχημικού φίλτρου - , Jason Isaacs, John Hurt, David Thewlis, Jim Broadbent, Emma Thompson, Robbie Coltrane - πολύ άνευρο και άχαρο το πέρασμα του Hagrid, κρίμα - , Gary Oldman, Julie Walters), τα εφέ (αλήθεια πόσες φορές τα έχω αναφέρει;), τη μουσική και γενικά την παραγωγή της ταινίας. Στα αρνητικά πρόσθεσε και την επιλογή να κρατήσουν το απαράδεκτο φινάλε του βιβλίου που αποθεώνει κάθε στερεότυπο και να το κάνουν ακόμα χειρότερο με τις καρικατούρες του Harry, του Ron, της Hermione, της Ginny και του Malfoy σε ηλικία 30 φεύγα. Αλήθεια, πόσο αστεία ήταν η Ginny; Σα μεσήλικη, βλάχα από τα Γρεβενά , σενιαρισμένη λες και πάει σε δεξίωση, με ένα μαλλί τραγωδία.
Για να συνοψίσω, το "Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2" είναι ένα αξιοπρεπέστατο κλείσιμο για τη σειρά με τις περιπέτειες του αγαπητού (και κάπως hot στις τελευταίες ταινίες) μάγου, που όμως θα μπορούσε και θα του άξιζε να είναι πολύ καλύτερο, πολύ πιο βαθύ, πολύ πιο αφοπλιστικό. Ωστόσο, ο Yates κράτησε την ταινία στο ύψος της, με σοβαρότητα και σεβασμό προς το βιβλίο της ζάμπλουτης πλέον Rowling, παραδίδoντας μια ταινία χορταστική αλλά όχι άψογη. Σε κάμποσα χρόνια που θα βγει το remake, ελπίζω να τα πάει καλύτερα.

7/10

 
<Χωρίς Τίτλο> - elenasio - Πεμ 28 Ιουλ 2011 - 12:29
Θα συμφωνήσω και εγώ πως η μεταφορά μιας ταινίας δεν σημαίνει πως πρέπει να μπαίνει και η παραμικρή λεπτομέρεια γιατί θα πλατιάσει.
Για μένα ο Γέιτς αλλά και όλοι οι αλλοι συντελεστες του Harry Potter and the Deathlt Hallows part 2 έκαναν πολύ καλή δουλειά και μας έδωσαν μια τελευταία ταινία Harry Potter που σίγουρα θα αρέσει σε πολλούς.
 
<Χωρίς Τίτλο> - JohnAdams - Δευ 25 Ιουλ 2011 - 01:02
awakened, τι λες;

Αρχικά μιλάμε για την όγδοη ταινία μίας σειράς. Δεν όφειλαν να εξηγήσουν τίποτε, εάν ο θεατής έχει δει π.χ. την πρώτη, την τέταρτη και του ήρθε να δει την όγδοη δεν ευθύνεται κανείς από τους συντελεστές και δεν είναι υποχρεωμένοι να εξηγούν οτιδήποτε έχει ειπωθεί στις προηγούμενες.

Δεύτερον, έχοντας διαβάσει το βιβλίο, μία ενιαία βερσιόν των δύο μερών των Κλήρων του Θανάτου θα έχει ως αποτέλεσμα την καλύτερη μεταφορά βιβλίου της σειράς. Πρέπει να μάθετε πως καλή μεταφορά δε σημαίνει αντιγραφή του βιβλίου, όπως έγινε στην πρώτη και τη δεύτερη. Και η πρώτη ήταν όμορφη και η `πρώτη` της σειράς, αλλά η δεύτερη δε δικαιολογούνταν. Δίκαια θεωρείται απ`τις πιο αδύναμες της σειράς.

Τρίτον, υπήρχαν δυο-τρεις ασάφειες στην ταινία, αλλά δεν είναι αρκετές για να χαρακτηρισθεί άθλια ή οτιδήποτε τέτοιο. Κοιτώντας στο ίντερνετ η όγδοη ταινία έχει συγκεντρώσει εξαιρετικές κριτικές (96% στο rotten tomatoes, ποσοστό κάπως ανήκουστο που μόνο ο Άρχοντας, από ταινίες του είδους, έχει φτάσει) επομένως για την πλειοψηφία κριτικών και θεατών δεν αποτέλεσαν κάτι το ιδιαίτερα αρνητικό.


Να μιλήσω κι εγώ συνοπτικά για την ταινία. Ατμοσφαιρική, με γρήγορη εξέλιξη παρέχοντας όμως χώρο για τις δραματικές σκηνές του δεύτερου μισού, από την αρχή έως το τέλος της αποτελεί το climax, την κορύφωση όλης της σειράς. Δεν υπάρχουν acts, όλη η ταινία είναι το φινάλε, αντιστοιχώντας στο τελευταίο μιαμισάωρο, ας πούμε, του τρίτου Άρχοντα. 
Εξαιρετική μουσική επένδυση (ψάξτε τα tracks `Lily`s Theme`, `Procession`, `Dragon Flight`, `Showdown`, `Resurrection Stone`, `Statues`, `Severus and Lily` και `Courtyard Apocalypse` για να καταλάβετε τι εννοώ), εξαιρετική καλλιτεχνική διεύθυνση και σκηνικά (τα καλύτερα της σειράς), ατμοσφαιρική και καλλιτεχνική φωτογραφία που φτάνει τα επίπεδα του υποψήφιου για Όσκαρ Ημίαιμου Πρίγκιπα, εξαιρετικά οπτικά και ηχητικά εφέ, καθώς και μακιγιάζ και κοστούμια.
Όμως, πέρα από αυτά, είναι οι ερμηνείες και οι χαρακτήρες που σε κερδίζουν. Το καπέλο βγάζω στον Alan Rickman που δίνει μια, κατ`εμέ, εκπληκτική supporting ερμηνεία, στη Maggie Smith που είναι πάντοτε απολαυστική στη μεγάλη οθόνη, στον Ralph Fiennes που δίνει νέες διαστάσεις στον Λόρδο Βόλντεμορτ και σε ολόκληρο το επιτελείο ηθοποιών της βρετανικής αφρόκρεμας που δίνουν μικρές μα εξαιρετικές ερμηνείες.


Με το τέλος της ταινίας μένουν πολλές σκηνές στο μυαλό του θεατή. Η μακάβρια πανοραμική όψη του κάστρου με τον Σνέιπ να παρακολουθεί με στωικό πρόσωπο το στυλ Τρίτου-Ράιχ στρατόπεδο μαθητών, η εκπληκτικά γυρισμένη σεκάνς εισβολής στην Τράπεζα Γκρίγκοτς, η πτήση του τυφλού δράκου πάνω από το Λονδίνο και τις σκωτσέζικες λίμνες, η σκηνή με την παρέλαση Αγαλμάτων κατά την προετοιμασία της μάχης, οι εντυπωσιακές σκηνές μάχης στο κατεστραμμένο κάστρο (με προσωπικά αγαπημένη τη σκηνή όπου ο Βόλντεμορτ συνθλίβει το προστατευτικό κάλυμμα του Χόγκουαρτς), ο θάνατος ενός τραγικού χαρακτήρα στις όχθες της Λίμνης, οι συγκινητικές αναμνήσεις του Σνέιπ, η επανένωση του Χάρι με τους νεκρούς συγγενείς του στο Δάσος και με τον Ντάμπλντορ στο μεταξύ θανάτου και ζωής στάδιο Λήθης, η τελική μονομαχία Χάρι-Βόλντεμορτ και ο νοσταλγικός Επίλογος που κλείνει τη σειρά όπως άρχισε. 

Ένα όμορφο τέλος σε μια εξαιρετικά επιτυχημένη και καλοφτιαγμένη σειρά ταινιών. 
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.