• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Visage (2009)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ενοχα Πρόσωπα
- Γνωστό και ως:
Face

Δραματική | 138'
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 24/11/2010
Διανομή: Sony
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Γαλλικά - Μανδαρινικά - Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.03 %
Αξιολόγηση: 7.33/107.33/107.33/107.33/107.33/107.33/107.33/107.33/10   (7.33/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Πολύ Υψηλή (Συμφωνία ψήφων < 15%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2011

Κάποια στιγμή όλοι οι σκηνοθέτες νιώθουν την ανάγκη να κάνουν μια πιο προσωπική ταινία. Περισσότερο αυτοβιογραφική, φόρο τιμής στις αντοχές και τη δύναμη του κινηματογράφου. Για τους δικούς του λόγους, ο Ming-liang Tsai επέλεξε αυτή την ταινία προκειμένου να μετουσιώσει την λατρεία του για το μέσο που του παρείχε τη δυνατότητα να πειραματιστεί εικαστικά για αρκετά χρόνια.

Χωρίς την αισθητική ευφυΐα του «Ταξιδιάρικα Σύννεφα», ο Ming-liang εξερευνά τα όρια του και τα όρια της κινηματογραφικής κάμερας και κάνει μία ταινία χωρίς την απόλυτη λογική και σειρά, που αποτελεί κατά βάση κολλάζ από δυνατές σουρεαλιστικές εικόνες, ικανές να δοκιμάσουν τις αντοχές. Είναι προφανές ότι το νέο φιλμικό τερτίπι του, θα προβληματίσει ακόμα και το φανατικό του κοινό, παρά την επιμονή του να επικαλεστεί και πάλι ένα αυστηρά εξπρεσιονιστικό ύφος, που με τα χρόνια έγινε αποδεκτό και τον χαρακτήρισε ως δημιουργό. Εντούτοις, αυτή τη φορά δεν μπορώ να διακρίνω τίποτα το πρωτότυπο μέσα στις εικόνες του. Απλά παρατηρώ την ελλειπτική απεικόνιση της πορείας μίας ταινίας μέσα στην ταινία, που στιγματίζεται από σκάνδαλα στα παρασκήνια, δυσκολίες στην ολοκλήρωση της παραγωγής και τα συνεχή ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα των συντελεστών της. Μπορεί να απαριθμώ με ευκολία δύο – τρεις αφάνταστα καλοσχεδιασμένες, σχεδόν ονειρικές, σκηνές που θα παραμείνουν σίγουρα ανεξίτηλες στη μνήμη μου, όμως από εκεί και πέρα το σενάριο δεν προσφέρει συναίσθημα, σε κρατάει σε απόσταση ασφαλείας και δεν χρησιμοποιεί σύμβολα για να αποκαλύψει τις βασικές ιδεολογικές προσεγγίσεις του σκηνοθέτη. Οι ηθοποιοί παίζουν τον εαυτό τους για ευνόητους λόγους και στο φινάλε η ταινία καταλήγει να αποτελέσει έναν τρόπο διδασκαλίας πάνω στην υποκριτική και μετά βίας να σκιαγραφήσει όσα συμβαίνουν πριν ή κατά τη διάρκεια της δημιουργίας μίας οπτικής καλλιτεχνικής πράξης που, θέλοντας και μη, βάλλεται από τους εμπορικούς όρους των μεγάλων στούντιο. Με συγκινεί, παρόλα αυτά, γιατί μοιάζει απόλυτα αφιερωμένη στον χώρο του κινηματογράφου.

Βαθμολογία: 1.5/10 Stars1,5/10 Stars (1.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Βασίλης Καγιογλίδης


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.