• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Un Prophete (2009)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Προφήτης
- Γνωστό και ως:
A Prophet

Δραματικό Θρίλερ | 155' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 3 Δεκ 2009
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 16/3/2010
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Γαλλικά - Αραβικά - Κορσικανικά
Δημοτικότητα: 0.08 %
Αξιολόγηση: 6.88/106.88/106.88/106.88/106.88/106.88/106.88/10   (6.88/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2009

Πολύ εύκολα μια ταινία φυλακής μπορεί να επαναπαυθεί στο αβανταδόρικο θέμα της και να καταλήξει επιτηδευμένη. Όχι του Audiard! Ο Γάλλος δημιουργός βλέπει την αποφυλάκιση ως μια ιδεατή Ιθάκη και τη φυλακή ως μια πορεία γεμάτη αγκάθια που πρέπει να περάσεις για να βγεις στον ήλιο. Ο ήρωας του μπαίνει σε αυτήν ολόγυμνος, χωρίς γνώσεις, χωρίς καβάτζα καμιά. Μόνο του όπλο κάτι που κρύβεται μέσα του, εσείς μπορείτε να το ονομάσετε εξυπνάδα, εγώ προτιμώ να το πω χάρισμα. Το χάρισμα τού να διαβάζεις το εμπόδιο, να ανταπεξέρχεσαι και να βγαίνεις όσο το δυνατόν αλώβητος. Κι επειδή όλη η κοινωνία μοιάζει με μια ιδιότυπη φυλακή, έχουμε να πάρουμε κάτι από έναν ήρωα που δεν είναι υπεράνθρωπος, αλλά είναι καταφερτζής. Δυστυχώς, μεν, αλλά έχουμε…

Μάστορας αφήγησης, ο Audiard δεν επιμένει ούτε σε άγρια γεγονότα, ούτε στις πιο ακραίες καταστάσεις, ούτε σε εμπόδια που θα ξεπεραστούν με θαύματα. Διατηρεί πάντα την ανθρώπινη πλευρά του δράματος σε πρώτο πλάνο κι όμως παραμένει πάντα δραματουργός και δεν υποκύπτει στις ευκολίες ενός ντοκιουντράμα. Λίγο μεγαλούτσικο στη διάρκεια του, αλλά ποτέ βαρετό, ποτέ εκτός στόχου. Μακριά από αυτά που το γαλλικό σινεμά μάς έχει συνηθίσει, είναι μια ταινία όσο ρεαλιστικά γαλλική τόσο και κινηματογραφικά παγκόσμια. Μια ταινία που αγκαλιάζει τον άνθρωπο κι όχι τον χώρο. Μια ταινία που συμπληρώνει κι αυτή την άποψη πως τα καλύτερα φέτος τα έχουμε δει από την Ευρώπη. Μη μπαίνετε σε προφητείες… πηγαίνετε να την δείτε.

Βαθμολογία: 2/5 Stars2/5 Stars2/5 Stars2/5 Stars (4/5)

Σταύρος Γανωτής




Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009

Αγράμματος, αδέξιος, αδύναμος, άγαρμπος, απένταρος (και άλλα στερητικά α) Γαλλοάραβας καταδικάζεται σε εξαετή φυλάκιση για συμπλοκή με αστυνομικό όργανο. Εκεί θα αποτελέσει πρόσφορο έδαφος για τους Κορσικανούς, την ηγετική ομάδα της φυλακής, καθώς γίνεται εύκολα το παιδί για τα "θελήματα", εκτελώντας επικίνδυνες αποστολές για χάρη τους, με αντάλλαγμα λίγα ψίχουλα πολύτιμης προστασίας. Μέσα από τις αποστολές όμως εκπαιδεύεται και εξελίσσεται σε μέγα εγκληματία, αποβάλλοντας τα στερητικά α της αρχικής πρότασης, έχοντας γυμνάσει κατάλληλα πλέον τα πόδια του για τον στίβο της κοινωνίας.

Παρατηρώντας τα προφανή, θα λέγαμε πως το "Un prophète" είναι μια ταινία επίκρισης του σωφρονιστικού συστήματος, καταγγέλλοντας τις δυσλειτουργίες του και το είδος του "εκπαιδευτικού έργου" που παρέχει στους φυλακισμένους. Θα βλέπαμε ακόμα, τον χώρο της φυλακής ως ένα σταυροδρόμι εμπράγματης πολυπολιτισμικότητας και εμμέσως σαν καθρέφτη του σύγχρονου γίγνεσθαι. Συνεπώς θα θεωρούσαμε την κοινωνία ως μια αρένα φυλετικής πάλης. Όμως πέρα από τα προφανή, που έχουν χιλιογραφτεί δεξιά και αριστερά, το Un Prophete είναι πολλά περισσότερα! Ωστόσο, πριν όλων αυτών θα ήθελα να μιλήσω για την εκπληκτική κινηματογράφηση του Jacques Audiard.

Ο Jacques Audiard λοιπόν, για να μιλήσουμε απλά, δεν κολλάει πουθενά! Φτιάχνει μια ταινία αδιαμφισβήτητου ρεαλισμού. Για την ακρίβεια έχει απογειώσει τον ρεαλισμό σε απάτητα ύψη, χωρίς όμως αυτό να τον δεσμεύει καλλιτεχνικά και ως προς το ύφος του, κάτι που είναι ευδιόρατο με τις παρενθετικές προσθέσεις λυρικών στοιχείων του εξωπραγματικού, σαν μικρές παύσεις, και απογυμνωτικές σονάτες, για το στάλαγμα στον ψυχισμό του πρωταγωνιστή του. Άλλη μια επιτυχία μπορούμε να καταλογίσουμε και στο ερμηνευτικό κομμάτι, όπου ο Audiard αποσπάει αξιοπρόσεκτες ερμηνείες, με αποκορύφωμα αυτή του ερασιτέχνη πρωταγωνιστή Tahar Rahim. Ανάλογος είναι και ο τρόπος χρήσης του ήχου. Ο ήχος άλλωστε, αποτελεί μάλλον το εντατικότερο προσδιοριστικό στοιχείο του ύφους της αφήγησης και της δραματουργίας. Ηχητικά λοιπόν, εκεί που κυριολεκτικά "χορεύουμε" στο ρυθμό των αναπνοών, των βημάτων, των χειρονομιών και των λοιπών σύγχρονων ήχων, ο μεγάλος Γάλλος σκηνοθέτης δε διστάζει να παρεμβάλει μέχρι και rap ρυθμούς μουσικής υπόκρουσης. Συνοπτικά, ο Audiard δε φοβάται ούτε το υλικό του, ούτε το σενάριο του, ούτε την αφήγηση του, αποκαλύπτοντας έναν δημιουργό σίγουρο για την "ποιότητα" της Τέχνης του και αυτό είναι ό,τι πιο ενθαρρυντικό!

Φυλάκιση: η παραπομπή, ή καλύτερα η αποβολή ενός ή περισσοτέρων μελών από την ενεργή κοινωνία, με σκοπό την προετοιμασία για την επανένταξη τους. Στην "εκπαίδευση" λοιπόν που δέχεται ο πρωταγωνιστής Malik, στο διάστημα της εξαετούς φυλάκισής του, δεν πρέπει να μας ξενίζει η ποιότητα του σωφρονιστικού συστήματος που τον μετατρέπει σε στυγερό εγκληματία. Ούτε ο τρόπος λειτουργίας της φυλακής οφείλει να μας ξενίζει ιδιαιτέρως. Θεωρητικά είναι επιτυχημένος καθώς ο πρωτύτερα αμούστακος, ανίσχυρος και αγαθός Malik, και γένια έβγαλε και ισχύ απέκτησε και την επιζήμια αγαθότητα (βλακεία) απέβαλλε. Και όντως προετοιμάστηκε, και εντάσσεται με όλες τις εγγυήσεις "υγείας" στο κοινωνικό σώμα. Αυτό λοιπόν που πρέπει να μας ξενίζει είναι η ίδια η κοινωνία και τα στοιχεία εκείνα που μας κάνουν αποδεκτούς και χρηστούς εντός αυτής!

Πολλοί έχουν παρομοιάσει τον κόσμο των καλλιτεχνών σαν έναν νέο και αυτόνομο κόσμο. Σαν το δικό τους χωράφι, περιφραγμένο με διακριτά συρματοπλέγματα, που εκεί μέσα σπέρνουν και θερίζουν τις ανησυχίες τους. Αυτό γίνεται πιο εύκολα αντιληπτό στο σινεμά, ειδικά όταν η δραματουργία εξαντλείται (σχεδόν) ολοκληρωτικά σ`έναν και μόνο χώρο-τόπο. Ο τόπος αυτός στην ταινία του Audiard είναι η φυλακή και παρεμπιπτόντως, με μια λεπτομερή σκιαγράφηση και μια ενδελεχή μελέτη εντός των γραναζιών που την απαρτίζουν, ο Γάλλος σκηνοθέτης καταφέρνει να βγάλει από την ναφθαλίνη το κορεσμένο genre του prison drama. Ο ρεαλισμός στο απόγειο, με τον φιλμικό χρόνο να ισορροπεί μεταξύ της εσωτερικοποίησης του πρωταγωνιστή, των εξωτερικών συμβάντων (πολλές φορές δάνεια της γκανγκστερικής ταινίας), αλλά και της άμεσης παρακολούθησης της ζωής εντός της φυλακής.

Όπως ευφυέστατα διατυπώνει ο Jacques Audiard η φυλακή είναι μια άλλη κοινωνία. Ή καλύτερα είναι η Κοινωνία. Απαλλαγμένη από τους ορισμένους και περιοριστικούς νόμους. Τα αίτια και τα αιτιατά καθορίζονται από τη δύναμη του ισχυρού. Τον νόμο του ισχυρού. Μια ανελέητη πάλη. Ο αλληλοσπαραγμός, η εκμετάλλευση και το παιχνίδι κυριαρχίας και επιβολής ίσως τα μόνα ταυτοτικά στοιχεία του DNA μας. Άκρως ενταγμένα στην εγκεφαλική διαδικασία. Συνώνυμα του πνευματικού επιπέδου της ανθρώπινης φυλής. Της μίας υπάρχουσας ανθρώπινης φυλής. Άλλωστε η νομοθεσία, οι τυπικοί και οι άτυποι κανόνες της "έξω" κοινωνίας δεν είναι παρά τα χαλινάρια που ρυθμίζουν επακριβώς τη συμπεριφορά μας, στερώντας τον άνθρωπο απ`την ίδια του τη Φύση, αποτρέποντας την αυτογνωσία και συνεπώς την εξέλιξη, πρωτίστως την πνευματική και έπειτα τη σαρκική.

Ερώτημα για έμπειρους λύτες: Ποια είναι η προφητεία;

Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)

Γιώργος Ευθυμίου




Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009

Το ευρύ κοινό, ακούγοντας πως το Προφήτης είναι δράμα φυλακών, έχει στο νου του αρκετά κλισέ κι ακόμα περισσότερους μελοδραματισμούς. Παρόλα αυτά, ο Jacques Audiard καταφέρνει όχι απλά να αποφύγει τα κλισέ και τους μελοδραματισμούς, αλλά ούτε καν να τους προσεγγίζει. Αντίθετα, μας δίνει έναν κινηματογράφο σκληρό και ιδιαίτερο, έναν κινηματογράφο που απογειώνει το ρεαλισμό και ταυτόχρονα τα συναισθήματα όλων μας. O Προφήτης είναι μια ταινία που απευθύνεται σε ένα κοινό σκεπτόμενο, σε ένα κοινό που ξέρει να βάζει το σενάριο και τους συμβολισμούς πάνω απ`την υπόθεση. Η υπόθεση, λοιπόν, στο έργο είναι σε σημεία αρκετά συγκεχυμένη κι αρκετά κουραστική. Όμως οι συμβολισμοί που κρύβονται πίσω απ`τις «περιπέτειες» του πρωταγωνιστή είναι που έχουν σημασία και όχι οι «περιπέτειες» αυτές καθαυτές.

Η φυλακή αποτελούσε πάντα μικρογραφία της κοινωνίας στην 7η τέχνη, μια μικρογραφία όπου υπήρχαν οι καλοί, οι κακοί και σίγουρα «η γυναίκα που άφησες πίσω». Στον κόσμο του Audiard δεν χωρούν ούτε συναισθηματισμοί ούτε γυναίκες, μονάχα συμφέροντα κι εκμετάλλευση. Ο μόνος τρόπος για να μη σε φάει το μεγάλο ψάρι είναι να πας με το μέρος του και να καταφέρεις να γίνεις ένας σύγχρονος προφήτης, όχι ένας μάντης που πιθανολογεί το μέλλον, αλλά ένας γνώστης του μέλλοντος που μπορεί να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο για να φτάσει στην προσωπική του Ιθάκη. Ο σύγχρονος προφήτης δεν είναι ούτε θεός ούτε ημίθεος, άνθρωπος είναι...

Συμπερασματικά, ο Προφήτης είναι μια ταινία που μπορεί να σας κουράσει με τη μεγάλη της διάρκεια, εκπληρώνει όμως θαυμάσια το σκοπό της τέχνης καθώς θα σας προβληματίσει και θα σας βάλει σε πολλές σκέψεις και σίγουρα αποτελεί μια πρωτόγνωρη κινηματογραφική εμπειρία. Το 2009 κλείνει με μια από τις καλύτερες ταινίες του και μας αφήνει με πολλές προσδοκίες για το 2010!

Βαθμολογία: 4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (4/5)

Σοφία Γουργουλιάνη


 
Legacy - παλαιοκωστασ - Unverified - Τετ 24 Μαρ 2010 - 17:53
tainiaraaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa.
παλαιοκωστασ
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.