• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Time That Remains (2009)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ο Χρόνος που Απομένει
- Γνωστό και ως:
Le Temps qu`il Reste

Σάτιρα | 109'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 8 Οκτ 2009
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 20/4/2010
Διανομή: Σπέντζος
Χρώμα: Έγχρωμο
Γλώσσα: Εβραϊκά - Αραβικά - Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.02 %
Αξιολόγηση: 6.28/106.28/106.28/106.28/106.28/106.28/106.28/10   (6.28/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2009

Ακόμα και που οι επιρροές του είναι ορατές, ο Elia Suleiman έχει πλάσει ένα δικό του σύμπαν μυθοπλασίας με τέτοιο τρόπο που τον καθιστά έναν από τους πιο ολοκληρωμένους δημιουργούς των ημερών μας. Η θεματολογία του έμεινε ερμητικά ακίνητη από το Θεϊκή Παρέμβαση, μαζί και το ύφος του. Είναι αυτός που έχει όρεξη για χιούμορ μέσα στις στάχτες της αγαπημένης του πατρίδας, της Παλαιστίνης. Όσο, όμως, κι αν φαίνεται να το ρίχνει στην πλάκα, παραμένει ο καλύτερος πρέσβης της Παλαιστίνης και μόνο που της αποστερεί την γραφικότητα που κάποιοι της προσάπτουν πριν φτάσει στους πληροφοριακούς μας δέκτες...

Όμως, δεν έχουμε ακόμα μια Θεϊκή Παρέμβαση. Μέχρι ενός σημείου, η ταινία διατηρεί μια σατιρική φιλοσοφία γύρω από δυνατά γεγονότα και σε κεντρίζει. Πάντα υπό την μορφή μικρών σκετς, σαν μια συρραφή που έχει κοινό παρανομαστή και κοινή αισθητική. Έρχεται, όμως, ένα σημείο που ολοένα και περισσότερο χάνεται η σατιρική διάσταση και η ταινία φαντάζει ως καθαρή κωμωδία αλά Tati, χάνοντας μαζί τους λόγους που την παρακολουθούμε. Χάνει τον κεντρικό της στόχο και μαζί την ευκαιρία να προβάλει κάποιο τελικό σχόλιο. Όμως, το σινεμά του Suleiman είναι ένα δημιουργό σύμπαν που δεν πρέπει να αποφεύγει κανείς. Ακόμα και οι αδυναμίες του δεν αποκεντρώνουν τον γενικό στόχο, που είναι η δήλωση πως αυτός ο λαός υπάρχει και παράγει και ποιητές μαζί με μαχητές.

Βαθμολογία: 3/10 Stars3/10 Stars3/10 Stars (3/5)

Σταύρος Γανωτής




Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2009

The Time That Remains: Ο Suleiman κλέβει τις εντυπώσεις στις Κάννες για δεύτερη φορά. Το cinema του είναι ιδιόρρυθμο. Τα δάνεια απ`τον βουβό κινηματογράφο εμφανή. Η δραματουργία διακατέχεται από μια εγκρατή σουρεαλιστική χροιά ενώ η ειρωνεία, δια της σιωπής, κουρσεύει τη δραματουργία. Και μέσα από αυτό το συνονθύλευμα προκύπτει κάτι εντελώς φρέσκο, αυτό είναι το σινεμά του Suleiman.

Στα γνώριμα εδάφη της "Θεϊκής Παρέμβασης", θα παρακολουθήσουμε ένα ιστορικογράφημα για την Παλαιστίνη. Το "The That Remains" είναι πρωτίστως μια αυτοβιογραφική ταινία. Ο Elia Suleiman βάζει στο μίξερ την αυτοβιογραφία του πατέρα του, τις εικόνες της μητέρας του και τις δικές του παιδικές, αλλά και ενήλικες μνήμες και μέσα από αυτό το μείγμα, δηλαδή την καταγραφή των οικογενειακής ζωής, παρατηρεί το συλλογικό ιστορικό πλαίσιο της Παλαιστίνης από τη σύσταση του Ισραηλίτικου κράτους (1948) ως σήμερα. Οι κλιμακώσεις των γεγονότων αποδίδονται με εξωπραγματικά ελεύθερες εικόνες, δίχως κανένα ίχνος διδακτισμού και μελοδραματισμού.

Ο Elia Suleiman οπτικοποιεί το βουβό κινηματογραφικό όνειρο που απλώνεται στο χώρο με στατικά τζενεράλε πλάνα συναισθηματικής απεμπλοκής. Με μια απάθεια που φέρεται αθυρόστομα στα πολιτικολάγνα συμφέροντα των εκάστοτε εξουσιών. Δεν υποκύπτει στο πομπώδες του "free Palestine now" και καταδεικνύει μια τερματισμένη πραγματικότητα, που διαιωνίζει τον εαυτό της στο άπειρο. Άλλωστε οι σκηνές της ταινίας επαναλαμβάνονται στη ροή του χρόνου, δηλώνοντας την νεκρική στασιμότητα των γεγονότων. Τα γεγονότα που απαξιώνονται από την εμπνευσμένη ειρωνεία του σκηνοθέτη, καθρεφτίζοντας το δράμα των απλών ανθρώπων που άθελα τους γίνονται μέτοχοι (συνεπώς και συντηρητές) μιας αλλότριας πραγματικότητας πολιτικών συμφερόντων.

Το αποκορύφωμα της ειρωνείας έρχεται στο φινάλε, όπου η Ισραηλίτικη εξουσία μοιάζει αιχμάλωτη της επεκτατικής πολιτικής του έθνους της, καταδικασμένη να παρακολουθεί την πραγματικότητα απλών ανθρώπων, όπως δύο ψαράδων, ή ενός ανθρώπου που μιλάει στο κινητό του, ή μιας παρέας που διασκεδάζει σ`ένα club, χωρίς την παραμικρή ανταπόκριση-αντίδραση των παρακολουθόμενων που συνεχίζουν κανονικά τις ζωές του. Γιατί όπως δήλωσε και ο Elia Suleiman, "το χιούμορ είναι ο τρόπος να αντιστέκεσαι στην πραγματικότητα".

Βαθμολογία: 7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7,5/10 Stars (7.5/10)

Γιώργος Ευθυμίου


 
Legacy - jan25 - jan25 - Σάβ 28 Αυγ 2010 - 18:28
Αν και με αψογες ερμηνειες, πολυ και εξαιρετικο χιουμορ και, ομολογουμενως, αριστουργηματικη φωτογραφια, ειναι, δυστυχως, ενα, κατα τ` αλλα ανισο και ανυποφορα βαρετο φιλμ, του οποιου το ενδιαφερον ο Σουλεϊμαν δεν καταφερνει να διατηρησει και αντι τελικα να συγκινησει, καταφερνει απλως να εκνευρισει και να σπαταλησει ασκοπα το χρονο του θεατη. Βαθμολογια: 1/5 jan25
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.