• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Avatar (2009)


Επιστημονικής Φαντασίας | 162' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 17 Δεκ 2009
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 20/4/2010
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 20/4/2010
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.12 %
Αξιολόγηση: 8.09/108.09/108.09/108.09/108.09/108.09/108.09/108.09/108.09/10   (8.09/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Πιστέψτε το ή όχι…

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2009

Τέτοιο θέαμα, που ταυτόχρονα σέβεται κάθε θεατή, βγαίνει κάθε δέκα χρόνια. Παιδί των ειδικών εφέ ο Cameron και ήταν φυσιολογικό να βρει τη νιρβάνα του τώρα που αυτά εξελίχτηκαν τόσο. Πλάθει ένα ολοκαίνουργιο σύμπαν εικόνων, δανείζεται κλασικές φιγούρες από σινεμά και ιστορία και βομβαρδίζει με υψηλά νοήματα, που επουδενί δεν θα ονόμαζα αφελή. Με ευστροφία, μιλάει για ρατσισμό, για οικολογία, για υπεράσπιση χωμάτων (έμμεση αναφορά στις αμερικανικές επεμβάσεις) και ανθρωπισμό, θάρρος και αγάπη. Χωρίς να προκαλεί ποτέ σε θέματα βίας, ώστε να κερδίσει και τον τελευταίο θεατή κάθε ηλικίας, έχει ήδη ανακηρυχτεί ο νικητής της χρονιάς. Μένει μονάχα να το επιβεβαιώσουν τα νούμερα και τα αγαλματάκια...

Αρχικά, νομίζεις ότι θα δεις ένα νέο Άλιεν, η Επιστροφή. Σύντομα, όμως, περνάμε σε ένα νέο πλανήτη Εντόρ (Η Επιστροφή των Τζεντάι) που η παραμικρή του λεπτομέρεια συνιστά ευρεσιτεχνία σκέψης. Και μπαίνουμε στο Χορεύοντας με τους Λύκους (Ποκαχόντας, αν προτιμάτε) και οι Ινδιάνοι έχουν μεταμορφωθεί σε υπέροχες εξωγήινες μορφές, με τις οποίες μπορείς να προσομοιωθείς συναισθηματικά. Και μετά από μια παντελή έλλειψη «κοιλιάς», φτάνουμε στο επικό φινάλε, συγκρίσιμο με αυτό του τρίτου Άρχοντα και των παλιών Πολέμων των Άστρων. Σας ζάλισα με τις πολλές αναφορές; Η μεγάλη αλήθεια είναι ότι το Avatar παίζει με αυτές κι όμως είναι κάτι νέο. Με ελάχιστες σεναριακές ευκολίες κερδίζει με διαφορά ουράς και κλείνει μια δεκαετία τεχνολογικών θαυμάτων με τον καλύτερο τρόπο.

Βαθμολογία: 4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (4/5)

Σταύρος Γανωτής




Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009

Σίγουρα πολλοί από σας είχατε ακούσει τόσα πολλά για το Avatar, πριν καν αρχίσει να προβάλλεται στις σκοτεινές αίθουσες, ώστε είχατε ήδη σχηματίσει άποψη για την ταινία. Δεν σας κρύβω πως ανάμεσα σε εσάς βρίσκομαι κι εγώ. Ανεξάρτητα με το αν η ταινία θα φανεί αντάξια, ανώτερη ή κατώτερη των προσδοκιών σας, το Avatar είναι κινηματογράφος, είναι τέχνη. Είναι μεν υπερθέαμα, αλλά είναι ένα αμιγώς κινηματογραφικό υπερθέαμα, δεν είναι μια βόλτα στο λούνα παρκ αλλά μια ταινία-γεγονός που κατά πάσα πιθανότητα θα σημαδέψει μια γενιά. Το Avatar δεν απευθύνεται μόνο στα δεκαπεντάχρονα που θα ενθουσιαστούν από το 3D, αλλά σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο και εντέλει σε κάθε άνθρωπο που αγαπάει τον κινηματογράφο για αυτό που είναι... τέχνη. Και η τέχνη θέλει θάρρος και από αυτό διαθέτει άφθονο ο James Cameron, αφού δεν διστάζει μέσα από ένα μλοκμπάστερ να θίξει θέματα που απασχολούν κάθε σύγχρονο σκεπτόμενο άνθρωπο, όπως η οικολογία, ο ρατσισμός και οι διαφυλετικές διαφορές. Μόνο και μόνο γι`αυτή του την τόλμη και για το γεγονός ότι δεν βασίστηκε στη λογική της αρπαχτής και του εύκολου εντυπωσιασμού δεν μπορώ παρά να υποκλιθώ στον James Cameron.

To Avatar, βέβαια, έχει και τα ελαττώματα του κι όχι δεν είναι η διάρκεια του, που πολλούς μπορεί να κούρασε, εξάλλου το είχε εξ αρχής δηλώσει πώς θα είναι μπλοκμπάστερ. Αυτό, λοιπόν, που δεν καταφέρνει πουθενά είναι να αποφύγει τα κλισέ και τα παραμύθια έχουν κλισέ, κλισέ όμως που σε μαγεύουν και σίγουρα δεν σε ενοχλούν. Το Avatar ποτέ, όμως, δεν διεκδίκησε τον τίτλο, ούτε και την ουσία του παραμυθιού και κατά συνέπεια δεν μπορεί να σε κάνει να αποδεχτείς τα κλισέ του σε ένα τέτοιο πλαίσιο. Στο παραμύθι τα αποζητάς, στην τέχνη σε ενοχλούν και σε κουράζουν...

Συμπερασματικά, το Avatar είναι μια ταινία που σέβεται όχι μόνο τον εαυτό της αλλά και το κάθε είδους κοινό, από τους αυστηρούς σινεφίλ μέχρι τους κάθε ηλικίας λάτρεις όλων των μπλοκμπάστερ. Πάνω απ`όλα, είναι μια ταινία σταθμός για μια ολόκληρη γενιά, ένα μπλοκμπάστερ απ`αυτά που σπάνια έχουμε την ευκαιρία να δούμε και ίσως να θαυμάσουμε στον κινηματογράφο.

Βαθμολογία: 3/10 Stars3/10 Stars3/10 Stars (3/5)

Σοφία Γουργουλιάνη




Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010

Σκηνοθεσία

Ο James Cameron έχει στην ουσία να σκηνοθετήσει ταινία από το Titanic (1997). Κάποια projects που έκανε για την τηλεόραση και τη NASA τον κράτησαν σε φόρμα καθώς η σκηνοθεσία, σε συνδυασμό με τα ειδικά εφέ, κόβει την ανάσα ή πιο πρακτικά, μαγεύει τον θεατή του Avatar. Η παραγωγή είναι ακριβοπληρωμένη και αυτό φαίνεται σε κάθε σκηνή καθώς τα εφέ, που αποτελούν τον άσο της παρούσης, δεν θα κοροϊδέψουν σε καμία περίπτωση αυτόν που θα πληρώσει ένα σεβαστό ποσό για μια Σκοτεινή Αίθουσα (κατά προτίμηση 3D προβολή). Αδύναμο σημείο σίγουρα αποτελεί το ίδιο το σενάριο καθώς με κάποιες μικρές αλλαγές θα θυμίσει την γνωστή, και πολυ-τιμημένη από το Χόλυγουντ, ιστορία των πρώτων αποίκων και τις σφαγές των ιθαγενών της Αμερικής. Οι διάλογοι είναι ικανοποιητικοί με κάποιες έξυπνες ατάκες και μια αρκετά μελετημένη "νέα γλώσσα" των μπλε γιγάντων.

Ερμηνείες
Πρωταγωνιστούν οι Sam Worthington (Jake Sully) και η πανέμορφη, ασχέτως εάν δεν θα την δούμε ποτέ ως κοινή θνητή, Zoe Saldana (Neytiri). Αποτελούν ένα ιδανικό ζευγάρι που, με την βοήθεια των εφέ, θα μας πείσει για την νευρικότητα, το άγχος, τις πρώτες κινήσεις, την εκπαίδευση, το φλερτ, τον έρωτα, τον αγώνα επιβίωσης και τα εσωτερικά διλήμματα.

Η Sigourney Weaver ξαφνιάζει ως Dr. Grace Augustine όμως, αποτελεί μια φιγούρα που αποπνέει σιγουριά, θάρρος και καθοδηγεί τον Jake Sully στις κρίσιμες στιγμές. Πετυχημένοι οι διάλογοι που βασίζονται στον χαρακτήρα της Dr. Augustine με σοβαρότητα και χιούμορ.

Ο Stephen Lang είναι απότομος, αυστηρός με ειδικές αξίες να υπηρετεί ως σχης Miles Quaritch ενώ ο Giovanni Ribisi ως Parker Selfridge μας χαρίζει άλλη μια καλή ερμηνεία καθώς ναι μεν εκπροσωπεί και αποφασίζει για την "κακή" πολυεθνική, αλλά εμφανίζεται ως πιο ανθρώπινος, ό,τι κι αν αυτό σημαίνει.

We love Michelle Rodriguez! Ως Trudy Chacon θα κλέψει για άλλη μια φορά την παράσταση με την δυναμική της ερμηνεία.

Εν κατακλείδι
Αναρωτιέμαι μέχρι πότε οι Αμερικάνοι θα μεταφέρουν τις ενοχές τους στην μεγάλη οθόνη. Αναντίρρητα το Avatar πρωτοπορεί στα τεχνικά του μέρη, με εφέ που στάζουν δολάρια, καλοστημένα πλάνα που θυμίζουν πίνακες ζωγραφικής και ένα σύνολο που θα μαγέψει τόσο τις μικρές ηλικίες όσο και τις μεγάλες.

Ένα τεράστιο, πανέμορφο πακέτο με χρυσή κορδέλα που εντός του κρύβει ένα μικρό λαμπερό δώρο. Το εάν αυτό το δώρο μπορείτε να το μετατρέψετε σε ένα ισχυρό οικολογικό μήνυμα, τώρα που πλησιάζει και το 2012, ή σε ένα μήνυμα έναντι των καθημερινών avatars και του Διαδικτύου που σκοτώνει την επικοινωνία ή απλά να αποδεχθείτε ότι το σενάριο αποτελεί μια κακή αντιγραφή της ιστορίας, είναι ένα θέμα καθαρά υποκειμενικό. Προσωπικά το αγνόησα για τα πρώτα 90 λεπτά όμως, η μαγεία σταμάτησε να με θαμπώνει σταδιακά μέχρι το πομπώδες κι εκρηκτικό τέλος.

Για τους 30αρηδες που ακόμα θεωρούν σέξι την Στρουμφίτα, για τον έφηβο που εξερευνά νέους κόσμους και το μπούτι της Μαρίας στο διπλανό κάθισμα, για γονείς και σκληρά εργαζόμενους που έχουν κόψει τις εξόδους και επιθυμούν να κάνουν ένα ευχάριστο τρίωρο διάλειμμα δώρο στον εαυτό τους σε μια αίθουσα 3D ή σε ένα home cinema και την Blu Ray έκδοση, τίποτα λιγότερο από 7,5/10 για ένα ειλικρινές σύνολο που θα μπερδευτεί όμως ανάμεσα στις ενοχές και την οικολογία - μακριά από το θαμπό 8,5/10 του IMDb.

Βαθμολογία: 7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7,5/10 Stars (7.5/10)

Δημήτρης `YpNoS` Παπαγεωργίου




Δευτέρα 10 Μαΐου 2010

Μέχρι χθες το βράδυ άνηκα σε αυτή την μικρή κατηγορία κινηματογραφόφιλων που δεν είχαν δει το "Avatar". Όχι, σκοπός μου δεν ήταν να το παίξω αντιρρησίας ενάντια στην επιλογή της μάζας. Απλά δεν έτυχε και το γεγονός ότι ο Cameron είναι ένας από τους σκηνοθέτες που λατρεύω μπορεί να πιστοποιήσει ως έναν βαθμό το γεγονός. Σίγουρα είχα ακούσει πολλά, πολύ περισσότερα μάλιστα από κάθε άλλη ταινία τα τελευταία δέκα χρόνια. Ακόμα και η αναμονή της τριλογίας του "Άρχοντα" ξαφνικά έμοιαζε να ωχριά μπροστά σε αυτό που θα ερχόταν με σκοπό να αλλάξει τα σύγχρονα κινηματογραφικά δεδομένα. Το κατάφερε όμως;

Ναι φίλοι, το κατάφερε! Μπορώ πλέον με βεβαιότητα να συμφωνήσω με όλους εκείνους που έλεγαν πως το "Avatar" ήρθε για να στιγματίσει τη νέα κινηματογραφική γεννιά αλλά και για να αλλάξει τα γνωστά ως τώρα σε μας δεδομένα. Και αν από κάπου ξεκινάει αυτή η αλλαγή, αυτά είναι σαφέστατα τα ειδικά οπτικοακουστικά εφέ. Ο Cameron ήταν άλλωστε πάντα λάτρης, πάντα τα υπηρετούσε με αγάπη και σεβασμό και εκείνα κατάφερναν να του ανταποδίδουν πάντα τα μέγιστα εκπλήσσοντας κι ευχαριστώντας τους θεατές του. Αυτή τη φορά όμως, σε μια εποχή που πλέον προσφέρεται για θαύματα αν θες να τα πραγματοποιήσεις, ο Cameron έφτασε στην κορύφωση δημιουργώντας εικόνες που με την μαγεία και την ομορφιά τους όχι απλά σε καθηλώνουν αλλά, σε συγκινούν.

Ο πλανήτης της Πανδώρας έχει τόση ομορφιά και γοητεία που θα μπορούσε κανείς να πει πως στην επιφάνεια αλλά και στα βαθιά της δάση, κρύβεται η εικόνα ενός χαμένου παραδείσου. Η εικόνα εκείνη ενός πλανήτη που ίσως είχαμε κι εμείς κάποτε, ή που θα μπορούσαμε να έχουμε αλλά προτιμήσαμε να θυσιάσουμε. Δεν είναι μόνο τα ζωηρά χρώματα και τα τοπία που κόβουν την ανάσα σου παίρνοντάς την μακριά, είναι η γνώση και η βεβαιότητα του ότι κάθε μικρό μόριο που απαρτίζει αυτόν τον παράξενο πλανήτη, είναι μέρος ενός συνόλου που δεν μπορεί να απουσιάζει, που δεν πρέπει να θυσιαστεί γιατί με αυτό τον τρόπο, θα καταστραφεί η αρμονία και η ιδέα της απόλυτης ολοκλήρωσης.

Και έπειτα, είναι τα εξίσου γοητευτικά και παράξενα πλάσματα που την κατοικούν. Αέρινα και ολοκληρωμένα, όχι μόνο σωματικά αλλά, κυρίως πνευματικά και συναισθηματικά. Είναι τα πλάσματα εκείνα που με την παρουσία τους ολοκληρώνουν με σεβασμό ένα ολόκληρο σύμπαν που ζει, αναπνεέι και εξελίσσεται γύρω τους. Δεν είναι μονάδες αλλά τμήμα του συνόλου που προανέφερα, εικόνα ενός εαυτού μας που ίσως δεν γνωρίσαμε ποτέ. Είναι η εικόνα εκείνη των φυλών που δέχονται ευγνωμοσύνη από την φύση αποδίδοντάς την τίποτα περισσότερο από τον σεβασμό που της αξίζει. Πόσο απλοϊκό ακούγεται στ`αλήθεια και όμως, πόσο δύσκολο για μας στην πράξη.

Και μπορεί το σενάριο του Cameron να χαρακτηρίζεται από την απλότητα του λόγου όμως, είναι φορτισμένο από έντονα συναισθήματα αγάπης, ανθρωπισμού, θυσίας, αυταπάρνησης, κατανόησης. Καθημερινά, απλά συναισθήματα που όμως ξεχνάμε συστηματικά να βιώνουμε και να εκφράζουμε. Παράλληλα, είναι εμπλουτισμένο με μηνύματα, άλλα πειρσσότερο και άλλα λιγότερο συγκαλυμμένα. Μηνύματα οικολογίας, ρατσισμού, καταπάτησης εδαφών και δικαιωμάτων. Μετά απ`αυτό, μπορώ εύκολα να καταλάβω ποιος ήταν ο λόγος που έχασε το Oscar. Φυσικά η Ακαδημία δεν θα μπορούσε να αναγνωρίσει μια ταινία η οποία δεν διστάζει να κατηγορήσει τις σύγχρονες κοινωνίες, ίσως ακόμη περισσότερο τις αμερικανικές κοινωνίες.

Ο Sam Worthington έχει ακριβώς ότι χρειάζεται το σύχρονο πρότυπο ηθοποιού που καλείται να υποστηρίξει πρωταγωνιστικούς ρόλους σε blockbusters. Ο φακός άλλωστε τον λατρεύει κάτι που είναι εμφανές ακόμα και όταν βρίσκεται στο σώμα του avatar του. Ειδκά τότε μάλιστα, είναι που δείχνει απόλυτα άνετος, διασκεδάζοντάς το και απολαμβάνοντας τα προτερήματα που εκείνο του προσφέρει. Έκπληξη η συμμετοχή της Weaver σε έναν ρόλο που έχει τα στοιχεία εκείνα που χρειάζονται για να τον αγαπήσεις, να δεθείς μαζί του αλλά και με τις ιδέες του και να απολαύσεις το ιδιαίτερο χιούμορ του. Η Zoe Saldana μπορεί να μην αποχωρίζεται στιγμή την μπλε εμφάνισή της όμως, είναι απόλυτα εξοικειωμένη μαζί της τόσο σαν να ήταν δεύτερη φύση της.

Το "Avatar" δεν είναι απλά μια ταινία. Το "Avatar" είναι η αφετηρία μιας νέας εποχής για τον κινηματογράφο. Είναι η αποτύπωση της ιδέας της τέχνης στην μεγάλη οθόνη. Μα ίσως περισσότερο από κάθε τι άλλο, το "Avatar" είναι μια ιδέα. Ο Cameron δανείστηκε όλα εκείνα τα στοιχεία που έκαναν άλλες μεγάλες παραγωγές να τις αγαπήσουμε, τα συνδύασε και κυρίως, τα εξέλιξε για να μπορούσε σήμερα να μιλάμε για ένα σχεδόν εξαίσιο αποτέλεσμα. Ναι, σίγουρα υπάρχουν κάποια κλισέ όμως, ποιο παραμύθι δεν έχει; Άλλωστε, τα κλισέ αυτά μοιάζουν πολύ μικρά μπροστά στο ταξίδι της εξερεύνησης, της γνώσης, της κατανόησης μέχρι το τέλος και το επικό φινάλε που ξεχυλίζει συναισθήματα, προβληματισμούς και σκέψεις.

Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου


 
<Χωρίς Τίτλο> - rostro - Τετ 05 Μαρ 2014 - 21:04
η ταινια ειναι μια πανδαισια χρωματων,
αρωματων και συναισθηματων... αν τα θελεις ολα αυτα, μπορεις να πας σε ενα κηπο...αντι να δεις την ταινια.
 
<Χωρίς Τίτλο> - rostro - Παρ 18 Μαϊ 2012 - 00:05
Τι μεγαλη βλακεια. Τι μεγαλοστομιες γραφτηκαν για αυτη τη ταινια. Τι χασιμο χρονου για αυτη τη ταινια. Τι μεγαλο αισχος. Αυτη ειναι η εβδομη τεχνη; Σκεφτειτε λιγο ακομα τι ειδατε.
Το επεξεργάστηκε ο/η rostro συνολικά 2 φορές
 
 
Re: <Χωρίς Τίτλο> - xanthos7777777 - Κυρ 10 Νοε 2013 - 13:26
Μαλλον δεν ξερεις να βλεπεις ταινιες!! Η καλυτερα την ειδες
κατεβασμενη στον Η/Υ σου. η ταινια ειναι μια πανδαισια χρωματων,
αρωματων και συναισθηματων!!! αλλωστε τι ειναι τεχνη; γνωριζεις;
μια ταινια με πολλα μυνηματα επισης. σκεψου πως εμεις οι ανθρωποι
καταστρεφουμε τη γη μας καθημερινα. επισης το πως κοιταμε ο ενας
το κακο του αλλου!! σκεψου εναν αναπηρο που δεν τον δινει
κανενας σημασια, οπως γινεται καθημερινα γινεται ενας ηρωας!!!!
σκεψου ολα αυτα και μετα προσπαθησε να την δεις σε 3d h bluray
και μετα ξαναγραψε σχολιο!!!

 
<Χωρίς Τίτλο> - sotkil - Σάβ 23 Ιουλ 2011 - 01:55
Τερατούργημα . Απλοικό σενάριο, καλοί και κακοί προβλέψιμοι μέχρι μυελού των οστών, το 3d δεν με εντυπωσίασε, βαρέθηκα απίστευτα, αυτή η σαχλαμάρα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ επιστημονική φαντασία, είναι ένα ποκαχόντας με διαστημικά εφέ...
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.