• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Angels & Demons (2009)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Illuminati: Οι Πεφωτισμένοι
- Γνωστό και ως:
Angels and Demons

Μυστηρίου | 138' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 14 Μαϊ 2009
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 30/9/2009
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 30/9/2009
Διανομή: Audio Visual
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά - Ιταλικά - Λατινικά - Γαλλικά
Δημοτικότητα: 0.24 %
Αξιολόγηση: 6.87/106.87/106.87/106.87/106.87/106.87/106.87/10   (6.87/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Το αγιότερο γεγονός των καιρών μας. Τέλειο για την επιστροφή τους.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τετάρτη 6 Μαΐου 2009

Έχουμε κάτι λίγο παράδοξο με τις περιπέτειες του Ρόμπερτ Λάνγκντον. Ως βιβλίο αυτό είναι χειρότερο από το Ντα Βίντσι, αλλά ως ταινία ισχύει το ανάποδο, έστω και στις λεπτομέρειες. Από την άλλη, ως εμβέλεια και δυναμική, το Ντα Βίντσι δεν κινδύνευσε ιδιαίτερα από αυτό το σίκουελ-πρίκουελ (κάτι τέτοιο τέλος πάντων). Ο Ron Howard προσέχει να είναι πιο συνεπής στους κινηματογραφικούς ρυθμούς και σοβαρός στην εξέλιξη ενός καλά αναπτυγμένου μυστηρίου, δεν έχει όμως στα χέρια του και τον απόγονο του Χριστού…

Δεν υπάρχει η εντυπωσιακή σκηνή που θα θυμάσαι, εκτός από μια πολύ κοντά στο φινάλε. Το Illuminati θέλει να σε κερδίσει με όρους Αγκάθα Κρίστι, σε ένα υπερμοντέρνο περιβάλλον. Μη σας ξεγελά η εικόνα των παραδοσιακών χώρων, η τεχνολογία είναι που παίρνει το πάνω χέρι. Θέλει να σε βάλει στα βήματα του ήρωα και να σε συνεπάρει ως ένα συνεχές κυνηγητό με γνώμονα την αγωνία. Κάπου τα καταφέρνει, αλλά και κάπου σε βγάζει κι εκτός παιχνιδιού, αφού τα στοιχεία που δίνονται είναι υπέρ των γνώσεων μας. Άλλο, όμως, θα ήθελα να επισημάνω περισσότερο: γιατί, άραγε, το Βατικανό είχε πρόβλημα με την ταινία; Πιστεύω ότι όλοι όσοι την δείτε θα καταλάβετε αμέσως πως κανονικά θα έπρεπε να την χρηματοδοτήσει, τόσο ως τουριστική διαφήμιση, όσο και ως πιστή στην εγκυρότητα της αγιοσύνης του χώρου και των θεσμών του. Είναι «τρελοί» αυτοί οι Καθολικοί…

Βαθμολογία: 2.5/10 Stars2.5/10 Stars2,5/10 Stars (2.5/5)

Σταύρος Γανωτής




Δευτέρα 18 Μαΐου 2009

Μου άρεσε ο «Κώδικας Da Vinci». Μου άρεσε πολύ. Ίσως αυτό να έχει να κάνει με το γεγονός πως δεν είχα διαβάσει το βιβλίο πριν παρακολουθήσω την ταινία. Όπως και να `χει, εγώ απόλαυσα ένα κινηματογραφικό προϊόν το οποίο μου προσέφερε υψηλού επιπέδου οπτικοακουστική ψυχαγωγία, με εκπληκτική φωτογραφία, πομπώδη μουσικά θέματα και μια άκρως ενδιαφέρουσα και γραμμικά κλιμακούμενη πλοκή.

Κι ερχόμαστε στο σήμερα και στο «Angels & Demons­», ελληνιστί, βλακωδώς, «Illuminati: Οι πεφωτισμένοι», το οποίο είναι η κινηματογραφική συνέχεια του «Da Vinci», έστω κι αν, σαν βιβλίο, προηγήθηκε αυτού. Έχοντας αυτή την φορά διαβάσει πρώτα το ομώνυμο μυθιστόρημα του Dan Brown, οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες κι είναι συντριπτικά υπέρ του βιβλίου, το οποίο δυστυχώς, ο Ron Howard, ο David Koepp, ο Akiva Goldsman κι οι υπόλοιποι συντελεστές της ταινίας, ολίγον τι, το «πετσόκοψαν»!

Ενστάσεις: Σημαντικότατοι χαρακτήρες για την πλοκή του βιβλίου, όπως ο Kohler, ιθύνων νους του CERN, αλλά κι ο πατέρας της Vittoria Vetra, o οποίος στο μυθιστόρημα δολοφονείται κι αποτελεί την αφορμή για την εμπλοκή της κόρης του στην υπόθεση, απουσιάζουν από την ταινία. Μαζί μ` αυτούς, απουσιάζει σημαντικό μέρος της ατμόσφαιρας του μυθιστορήματος, στο οποίο από το πρώτο λεπτό ο αναγνώστης «μαζεύει» στοιχεία που πιστεύει πως θα τον οδηγήσουν στην λύση του μυστηρίου και στον ένοχο, για να ανακαλύψει πως έχει παραπλανηθεί λίγο πριν το τέλος με το «μαγικό» (όπως εκτυλίσσεται στο βιβλίο) twist. Σε κάποιους άλλους χαρακτήρες, όπως ο Camerlengo (Ewan McGregor), έχει αλλάξει το όνομα (από Carlo Ventresca σε Patrick McKenna), χωρίς αυτό, ωστόσο, να επηρεάζει ιδιαίτερα την πλοκή. Η ανάπτυξη των χαρακτήρων απλά δεν υπάρχει, με αποτέλεσμα να έχουμε μια, απολύτως, «διακοσμητική» Vittoria (Ayelet Zurer) κι έναν τραγικά κακογραμμένο Camerlengo (ο, κατά τ`άλλα συμπαθέστατος, EwanMcGregor, στον, κατ`εμέ, χειρότερο ρόλο της καριέρας του). Τα σημεία στα οποία στο βιβλίο η πλοκή κορυφώνεται, έχουνε απαλειφθεί τελείως από την ταινία, ή έχουν μεταφερθεί ανεπαρκώς. Σώζεται η σκηνή του ελικοπτέρου.

Ο ρυθμός της ταινίας είναι φρενήρης, πληροφορίες «εκτοξεύονται» δεξιά κι αριστερά και δύσκολα συγκρατείς κάτι στο τέλος. Ο ανυποψίαστος θεατής, ο οποίος αγνοεί το βιβλίο κι επιθυμεί να περάσει ευχάριστα δυο και κάτι ώρες στον κινηματογράφο, θα περάσει καλά. Παρόλα τα μειονεκτήματα του, το «Angels & Demons» παραμένει ένα υψηλού επιπέδου (και προϋπολογισμού) κινηματογραφικό προϊόν, με εξαιρετική φωτογραφία (αν και το Βατικανό απαγόρευσε να γυριστούν σκηνές στα εδάφη του κι έτσι τα περισσότερα από τα σκηνικά είναι «φτιαχτά»), «δυνατά» μουσικά θέματα, άρτια (αν κι ελάχιστα) εφέ. Παραμένει όμως, επίσης, και μια μετριότατη μεταφορά ενός εξαιρετικού λογοτεχνικού έργου. Περιμέναμε πολλά και πήραμε λίγα.

Βαθμολογία: 5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5,5/10 Stars (5.5/10)

Δημοσθένης Καραγιαννόπουλος




Δευτέρα 18 Μαΐου 2009

Με λίγα λόγια

Ο Πάπας έχει μόλις πεθάνει και οι 4 καρδινάλιοι - υποψήφιοι να τον διαδεχθούν είναι θύματα απαγωγής. Οι επικείμενες δολοφονίες των αλλά και η χρήση μίας ανορθόδοξης βόμβας καθώς και η σκιά των Illuminati που απειλεί το Βατικανό, καλούν τον καθηγητή Robert Langdon σε μία νέα περιπέτεια.

Ά-χρηστες πληροφορίες
Η παραγωγή αναγκάστηκε να χτίσει ένα αντίγραφο της πλατείας του Άγιου Πέτρου καθώς το Βατικανό απαγόρευσε να γίνουν γυρίσματα στην επικράτειά του. Ενώ η νουβέλα πάνω στην οποία βασίζεται το συγκεκριμένο έργο είναι παλαιότερή της αντίστοιχής του The Da Vinci Code, το σενάριο της παρούσης έχει γράφει ως συνέχεια του έργου The Da Vinci Code με τα γεγονότα να ακολουθούν τα αντίστοιχά της πρώτης. Ως Vittoria είχε αρχικώς επιλέγει η Naomi Watts.

Σκηνοθεσία
Μετά το αρκετά καλό Frost/Nixon (2008) ο Ron Howard επιστρέφει ως σκηνοθέτης στην "συνέχεια" του The Da Vinci Code (2006). Η πικρή αλήθεια είναι πως ενώ η σκηνοθεσία είναι ιδιαιτέρως ικανοποιητική (υπέροχα πλάνα τα όποια σε συνδυασμό με τα οπτικά εφέ θα γεμίσουν την Ρώμη και το Βατικανό με πολλούς τουρίστες για τα επόμενα χρόνια), το μοντάζ είναι απαράδεκτο. Γινόμαστε μάρτυρες αρκετών άσχετων και αχρείαστων σκηνών ενώ η ροή διακόπτεται με κουραστικά μέρη που είτε δίνουν έμφαση σε ένα ανύπαρκτο δράμα είτε προσπαθούν να προσφύγουν στο μέγιστο δίλημμα της ανθρωπότητας "επιστήμη vs θρησκεία" με απογοητευτικά αποτελέσματα. Το μυστήριο σε σύγκριση με την αντίστοιχή του Da Vinci, θα αποδειχθεί λιγότερο ελκυστικό ενώ τόσο το σενάριο όσο και το μοντάζ (και σκηνοθεσία κατ`επέκταση) δεν εκμεταλλεύονται σχεδόν καθόλου το "σύγχρονο μυστήριο" των Ιλουμινάτι η έστω την αίγλη του Βατικανού. Η σκηνογραφία είναι εκπληκτική (όμως σε κάποια σημεία θα προσβάλει αρκετά την νοημοσύνη μας) όπως και τα κουστούμια ενώ η φωτογραφία είναι όσο σκοτεινή απαιτείται (ίσως λίγο παραπάνω σε κάποιες σκηνές). Η ηχοληψία και τα αντίστοιχα εφέ ήχου είναι παραδόξως αρκετά δυναμική ενώ οι διάλογοι δεν θα καταφέρουν να κρατήσουν την αγωνία μέχρι το τέλος καθώς ακόμα και η ανατροπή "του τελευταίου λεπτού" είναι δυστυχώς προβλεπόμενη.

Ερμηνείες
Robert Langdon ποιός άλλος? Ο κύριος Tom Hanks επιστρέφει στον αγαπημένο του ρόλο. Λίγο γεμάτος ως εμφάνιση δεν θα καταφέρει να μεταφέρει την αγωνία του χαρακτήρα του όμως θα μας χαρίσει 2-3 έξυπνες σκηνές γεμάτες ευρηματικότητα και χιούμορ - ειδικά σε αυτές που αναφέρεται στην Καθολική Εκκλησία και το Βατικανό (με χιούμορ και μια δόση κυνισμού). Οι γρίφοι που θα λύσει σε κάποια σημεία θα αποδειχθούν "εύκολοι και παιδικοί" ενώ θα πέσει θύμα του σεναρίου και του κακού μοντάζ καθώς ούτε στο ρομαντικό μέρος θα φανεί τυχερός.

Η Ισραηλινή Ayelet Zurer είναι η όμορφη στο πλευρό του, ως Vittoria Vetra. Σε καμμία περίπτωση δεν θα φτάσει την ερμηνεία της υπέροχης Audrey Tautou η έστω να πείσει ως το "θηλυκό αντίβαρο" που χρειαζόταν η παρούσα. Θα σκίσει στο πρώτο κομμάτι που διαδραματίζεται στα εργαστήρια του CERN όμως από κει και πέρα, εξαιρούμενων 1-2 σκηνών οπού θα δέσει αρμονικά με τους συμπρωταγωνιστές της, κατηφορίζει χωρίς φρένο. Τελικά, η επιλογή της Watts δεν ήταν και τόσο κακή ιδέα..

Ξεχωρίζει η ερμηνεία του Ewan McGregor ως καμερλένγκου (ή κάτι τέτοιο..) Patrick McKenna. Άνθρωπος του Θεού και δεξί χέρι του Πάπα, θα μας ξαφνιάσει με την ήρεμη φωνή και το ανέκφραστο πρόσωπο του αλλά και την εξυπνάδα που χαρακτηρίζει τον ρόλο του. Υπέροχος, ακόμα και στο υπερβολικό κομμάτι της ομιλίας έναντι του συμβουλίου των καρδινάλιων - σίγουρα αδικείται από την υπερβολική α λα Μαίρη Πόπινς πτώση του τέλους. Από τις ερμηνείες που "κρατούν" το ενδιαφέρον της ταινίας.

Εξαιρετικός όπως πάντα ο Stellan Skarsgerd [Πειρατές της Καραϊβικής] στον ρόλο του αρχηγού της Ελβετικής φρουράς του Βατικανού, Διοικητή Richter. Σοβαρός, γεμάτος κύρος και σύνεση θα πείσει στις "κόντρες" με τον καθηγητή Langdon αλλά και στο ανατρεπτικό κομμάτι του τέλους.

Εν κατακλείδι
Πολύ-αναμενόμενη και πολύ-χρηματοδοτούμενη, υπέρ-βολική και υπό-τονική θα αποδειχθεί η "συνέχεια" του Κώδικα Ντα Βίντσι. Θα προκαλέσει εντύπωση πως ένας σκηνοθέτης και παραγωγός του κύρους του Ron Howard θα παρουσιάσει ένα τέτοιου επίπεδου τελικό αποτέλεσμα. Αν κάτι θα κρατήσει τον θεατή μέχρι το τέλος και τις 2 ώρες που μεσολαβούν, είναι η καθηλωτική σκηνογραφία και τα πλάνα εντός και εκτός των διαφορών ναών, το υποτυπώδες μυστήριο που πλανάται, η υπέροχη αρχή με το πείραμα του CERN και το υπέροχο εφέ του τέλους να θυμίζει Κόλαση του Δάντη. Ο σκηνοθέτης προσπάθησε να ακροβατήσει σε μία ταινία μυστηρίου που μετατράπηκε σε ταινία με τρομοκράτες που με τη σειρά της κατάντησε ένα μέτριο θρίλερ το οποίο βασίζεται σε ένα προκαθορισμένο και κουραστικό κυνηγητό πέντε σταδίων. Το μοντάζ ήταν το κλειδί για ένα υπέροχο σύνολο.. η πόρτα όμως αποδείχθηκε τριπλό-κλειδωμένη.

Για τους εραστές του μυστηρίου και της προγενέστερης "Ο Κώδικας Ντα Βίντσι", για τους συνομοσιολόγους και εχθρό-μασόνους, για τους μεσήλικες και τους κομμουνιστές που πιστευτούν ότι για όλα φταίει η "Λέσχη Μπιλντεμπεργκ", τίποτα περισσότερο από 6/10 (με το μισό να πηγαίνει υπέρ της σκηνογραφίας) για ένα μεγάλης διάρκειας μέτριο έργο το οποίο δεν προτείνεται για τα 9 ευρώ μίας κινηματογραφικής αίθουσας (δυστυχώς) - σε αντίθεση με το νεανικό 7,2/10 του IMDb.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Δημήτρης `YpNoS` Παπαγεωργίου




Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2010

Καλούμαι για μια ακόμη φορά να σχολιάσω μια ταινία του Ron Howard βασισμένη σε ένα ακόμα μυθιστόρημα του Dan Brown. Όπως και με τον Κώδικα Ντα Βίντσι, έτσι κι εδώ, δεν θα μπω στην διαδικασία να κάνω σύγκριση μεταξύ βιβλίου και ταινίας καθώς, δεν έχω διαβάσει το πρώτο. Σκοπεύω να το κάνω όμως, ήθελα να δω την ταινία, όπως και την προηγούμενη, χωρίς να έχω το στοιχείο του επηρρεασμού. Κι αν ο Κώδικας Ντα Βίντσι, τόσο ως βιβλίο όσο κι ως ταινία, μου άρεσε, μπορώ να πω ότι τουλάχιστον ως ταινία, οι Illuminati μου άρεσαν ακόμη περισσότερο.

Αυτή τη φορά ο Howard δεν έχει στα χέρια του ένα δυνατό χαρτί όπως έναν απόγονο του Χριστού, πράγμα που διέθετε την προηγούμενη φορά όμως, καταφέρνει να αξιοποιήσει και να αναπτύξει το διαθέσιμο υλικό του με τέτοιο τρόπο που να παρασύρει τουλάχιστον τους θεατές που δεν έχουν καμία γνώση γύρω από το περιεχόμενο του βιβλίου. Ξεκινάμε λοιπόν μαζί με τους πρωταγωνιστές μια ξέφρενη κούρσα, μια προσπάθεια κόντρα στον χρόνο για να σωθούν αθώες ζωές που μπλέχτηκαν άθελά τους σε ένα παιχνίδι εξουσίας. Ένα παιχνίδι συνωμοσιολογίας που κανείς και τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται.

Σκηνοθετικά η ταινία στέκει πολύ καλά, με γρήγορους κι αρμονικά εξελισσόμενους ρυθμούς ανάπτυξης. Οι εικόνες από τα πλάνα μιας άγνωστης Ρώμης αλλά και τα ειδικά οπτικά εφέ που χρησιμοποιήθηκαν για να δώσουν ζωή στο Βατικανό, αφού δεν επετράπησαν γυρίσματα μέσα στους χώρους του, είναι μαγευτικά και κόβουν την ανάσα. Μπορεί το μοντάζ να μην τα βοηθάει ιδιαίτερα όμως, όσο κι αν στερείται σε αυτό το σκέλος, δεν μπορείς να μην τα θαυμάσεις ως συνδυασμό εικόνας, ρυθμού κι εξέλιξης. Το ακουστικό κομμάτι έρχεται να δέσει όμορφα με το σύνολο ενώ, οι σκοτεινές λήψεις εσωτερικών χώρων προσδίδουν το απαραίτητο μυστήριο.

Ως προς την ουσία είναι που παρατηρείται η μεγαλύτερη διαφορά με τον Κώδικα Ντα Βίντσι. Στον δεύτερο ερχόμασταν αντιμέτωποι με ιστορικά στοιχεία και δεδομένα τα οποία μπορούσαμε εύκολα να αντιληφθούμε, είχαμε τον απαραίτητο χρόνο να τα επεξεργαστούμε και τελικά να τα κατανοήσουμε ώστε να γίνουμε κι εμείς μέρος του τμήματος μελέτης. Εδώ μπορεί η δράση να είναι πιο έντονη όμως, τα στοιχεία τα οποία δεχόμαστε είναι σαφέστατα πιο περίπλοκα κατά συνέπεια, περισσότερο δυσνόητα. Σε συνδυασμό δε με την πίεση χρόνου που δεν μας αφήνει να τα καταγράψουμε και να τα μελετήσουμε, δεχόμαστε πληθώρα πληροφοριών που παρά την ενδιαφέρουσα φύση τους, αδυνατούμε να τα διατηρήσουμε στη μνήμη μας.

Ο Tom Hanks υποδύεται για δεύτερη φορά τον καθηγητή Robert Langdon, έναν ρόλο που ο ίδιος έχει αγαπήσει ιδιαίτερα γαι λόγους τους οποίους δεν έχει ποτέ διευκρινίσει. Και μπορεί την προηγούμενη φορά να ήταν κάπως άνευρος κι ανέκφραστος στον ρόλο αυτό όμως, αυτή τη φορα επιστρέφει διαφορετικός και με ανανεωμένη διάθεση. Είναι σαφέστατα πιο εκφραστικός και δεν διστάζει να παίξει με τα κωμικά στοιχεία των διαλόγων του χαρακτήρα που ερμηνεύει, φτάνοντας πολλές φορές στα σημεία του κυνισμού.

Η Ayelet Zurer στέκεται στο πλευρό του όμως δεν αποτελεί ικανοποιητικό αντίβαρο της δικιάς του παρουσίας. Μπορεί η Tautou να ήταν λίγη ως Sophie όμως, βλέποντας την διακοσμητική παρουσία της συγκεκριμένης με κάνει μέχρι και να την αναπολώ. Αν κάποιες ερμηνείες όμως μπορείς να ξεχωρίσεις εκείνες είναι αναμφίβολα των Ewan McGregor και Stellan Skarsgerd. Ο πρώτος κερδίζει τις εντυπώσεις με την ήρεμη παρουσία του που δεν μοιάζει να κρύβει εκπλήξεις για να μας ξαφνιάσει αργότερα ενώ ο δεύτερος, είναι όσο σοβαρός, νευρώδης και αντιπαθητικός χρειάζεται για να μας κάνει να τον υποψιαζόμαστε εξ`αρχής.

Στην ουσία έχουμε έναν δραματικό αγώνα ανάμεσα στην θρησκεία και την επιστήμη όμως, κάπου αυτό περνάει σε δεύτερη μοίρα ώστε να δοθούν μεγαλύτερα περιθώρια ανάπτυξης της περιπέτειας και του σασπένς. Όπως και να `χει, ο Howard παραθέτει μια ταινία με ενδιαφέρον, έστω κι αν στα σημεία δυσκολευόμαστε να το παρακολουθήσουμε, γρήγορους κι έντονους ρυθμούς, μεγάλη δόση πληροφοριών, όμορφων εικόνων κι έντασης. Σίγουρα δεν είναι αριστούργημα όμως, παραμένει μια ενδιαφέρουσα κινηματογραφική επιλογή που δεν υπόσχεται να σας ενθουσιάσει αλλά, να σας προσφέρει ένα ευχάριστο δύωρο.

Βαθμολογία: 7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7,5/10 Stars (7.5/10)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου




Δευτέρα 18 Μαΐου 2009

Η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία βαρύνεται αναμφίβολα με εγκλήματα που διεπράχθησαν στο όνομα της χριστιανικής Αγάπης. Πέραν όμως αυτών, μπορούμε να της καταλογίσουμε τον υπέρμετρα συντηρητικό και σκοταδιστικό χαρακτήρα ο οποίος έριξε μεταφορικά και κυριολεκτικά στο πυρ τις επιστημονικές έρευνες και μελέτες. Ο κοσμικός και εξουσιαστικός της χαρακτήρας την διαφοροποιεί σαφώς από την Ορθοδοξία και παρόλο που μιλάμε για την ίδια Αγία Τριάδα, η ανθρώπινη όραση των θνητών που αποβλέπουν στην Ουράνια Βασιλεία δεν είναι ίδια σε μας και σε αυτούς.

Η κινηματογραφική ταινία Illuminati οι Πεφωτισμένοι αναφέρεται σε μία μυστική κοινωνία των «Πεφωτισμένων» η οποία αποτελείται από λάτρεις της Επιστημονικής Αλήθειας η οποία όχι μόνον δεν αντιτίθεται στον καθολικισμό της Ιεράς Εξετάσεως, αλλά έχει και την πρόθεση να τον καταστρέψει. Αν το θέμα χρήζει βαθύτερης σκέψεως και φιλοσοφικού στοχασμού, ωστόσο το εν λόγω έργο είναι ρηχό και αποσκοπεί στο να δημιουργήσει μία συνεχόμενη πράξη με γρήγορες σκηνές, κάτι που δεν μας επιτρέπει παρά να το θεωρήσουμε σαν μία απλή ταινία δράσης. Ο απόηχος της μυστικής κοινωνίας στις μέρες μας δεν αποτελεί παρά ένα πρόσχημα για την παραγωγή ενός εμπορικού κινηματογραφικού έργου. Ωστόσο, το θέμα της μάχης ανάμεσα στην επιστήμη και την θρησκεία μπορεί να ωθήσει τον θεατή στο να σκεφτεί πάνω σε αυτές τις δύο έννοιες καθώς δε και να επιτρέψει σε μας τους Έλληνες να επισημάνουμε μερικές από τις ειδοποιές διαφορές που χωρίζουν την Ορθοδοξία από τον Καθολικισμό.

Σαν έργο δράσης, αυτή η ταινία έχει ικανοποιητική πλοκή με ταχεία αφήγηση γεγονότων και με θεαματικές εικόνες. Επομένως, μία «αφελής» παρακολούθηση μπορεί να μας κάνει να περάσουμε ευχάριστα δύο και επιπλέον ώρες. Ωστόσο, σαν απλοί και μη απαιτητικοί θεατές, αν θέταμε στον εαυτό μας το ερώτημα σχετικά με τους χαρακτήρες των πρωταγωνιστών, θα δυσκολευόμασταν να βρούμε μία ικανοποιητική απάντηση. Πρόκειται για πρόσωπα με ακαθόριστη και θολή ψυχοσύνθεση.

Το κινηματογραφικό έργο Illuminati Οι πεφωτισμένοι είναι μία καθαρή και κοινή ταινία δράσης που περιέχει μερικά στοιχεία επιστημονικής φαντασίας, αλλά η πενία θεμάτων και ανθρωπίνων χαρακτήρων καθώς και ιδεών το καθιστούν ρηχό και ανεπαρκές ακόμη και για ένα απλό θεατή που θα επιθυμούσε να μοιραστεί μερικές ιδέες και κάποιες συγκινήσεις με τον δημιουργό του.

Γεώργιος Κόκκινος (Συνεργαζόμενος Αναγνώστης)


 
<Χωρίς Τίτλο> - agapitotyraki - Πεμ 31 Μαρ 2011 - 14:54
mou arese to thema me to opoio katapianetai....alla den parousiazetai opos perimena...oute san apli peripeteia mou eipe kati....6/10
 
Legacy - giorgosn - Unverified - Τετ 06 Μαϊ 2009 - 23:21
ego tou vazo 1 sta 5. To Da Vinci Code itan kalitero.
Eukoli i erotisi pou kaneis. Poli apla tous emfanise oti kaliptoun otidipote den teriazei se mia eikona, kai to skeptiko tous kai o tropos pou ekfrazoun autin tin epithimia tous , akugete poli hidaios mesa stin tainia.
giorgosn
 
Legacy - sotlaw - Unverified - Δευ 18 Μαϊ 2009 - 11:14
Η ταινια ειναι πολυ καλη του ειδους της (δρασης). Μενει αρκετα κοντα στο βιβλιο, κοβωντας κυριως σκηνες που αναφερονται στις μετακινησεις και στο πως λαμβανουν γνωση των γεγονοτων οι "καταλυτες" πρωταγωνιστες, που θα δωσουν την τελικη λυση. Πολυ καλυτερος ο Τομ Χανκς στο ρολο απ` ο,τι στο "Ντα Βιντσι", σαν να "μπηκε" αυτη τη φορα στο "πετσι του" ο ρολος. Πιο μεστος, πιο σοβαρος και "καθηγητης". Η παρουσια της γυναικας σαφως πιο διακριτικη -το απαιτει αλλωστε κι ο ρολος. Ο δολοφονος ειναι ο,τι πρεπει, ενω για τον Καμεραριο καταλληλοτερος ηθοποιος δεν μπορουσε να βρεθει, για να συνδυασει τα πολλα χαρακτηριστικα που αποδιδει σε αυτον ο συγγραφεας. Την παρασταση κερδιζει ο Αρχηγος της Ελβετικης Φρουρας, σαν να βγηκε απο τις σελιδες του βιβλιου ακριβως.
Όμως, το μεγαλο ατου της ταινιας ειναι αυτη τη φορα ο σκηνοθετης της. Ο Ron Howard εχει δυσκολο εργο να αντιμετωπισει: η ταχυτατη εναλλαγη στις εκκλησιες και δρομους, ο μεγαλος αριθμος σκηνων μετακινησεων και η καταιγιστικη δραση παντα εγκυμονουν τον κινδυνο να "χαθει" σε αυτες ο θεατης. Να τελειωσει το εργο και να εχει καταλαβει τα μισα. ΑΥΤΟ αποφευγεται πληρως χαρη στον σκηνοθετη, που ειναι οσο αναλυτικος πρεπει στα επιστημονικα, τοσο ταχυς οσο πρεπει στις μετακινησεις (χωρις υπερβολες) και καθιστα την πλοκη σαφη και κατανοητη. Η τελικη λυση δινεται, δε, κατα τροπο που την κανει ξεκαθαρη, απολυτη, ευκολη. Οι σκηνες που υπηρχε ο κινδυνος να "χολιγουντοποιηθουν" ευτυχως αποφευχθηκαν, μενουν παντα ανθρωπινες χαρη σε κοντινα πλανα των πληγων των πρωταγωνιστων και της ψυχικης και σωματικης τους καμψης.
Η εμμεση κριτικη στα ΜΜΕ επισης δινει στιγμες χαλαρωσης στον αγωνιουντα θεατη. Αλλα εμμεση κριτικη και στο φανατισμο των ζηλωτων δε λειπει, ειτε αυτοι ειναι απλοι θρησκευομενοι ειτε εχουν ρολο στο εργο. Σωστα επισημαινεται απο εναν χρηστη πιο πριν οτι αποτελει θριαμβο της ουσιας της θρησκειας, με κορυφαια ατακα την απαντηση του Λανγκτον στον Καμεραριο στην αρχη του εργου (που του "δινει το εισιτηριο" στην εισοδο του στα αρχεια), η οποια ολοκληρωνεται σημειολογικα και νοηματικα με την τελευταια ατακα που απευθυνει ο Straus στον Λανγκτον και σωστα μενει εκκρεμης.
Το περιβαλλον της Πολης του Βατικανο -και της Ρωμης- ουτως η αλλως προϊδεαζει για πολυ ομορφα πλανα, για υπεροχους πινακες και γλυπτα, νομιζεις και παλι οτι πηγες μια βολτα στη Ρωμη και γυρισες. Ίσως να σου μενει κι ενα αισθημα κατανυξης, σιγουρα παντως αντιλαμβανεται ο θεατης τη νεα προοπτικη που βλεπει στη θρησκεια ο συγγραφεας, σαφως πιο προοδευτικη απο τη σημερινη πραγματικοτητα της.
Κλεινοντας, δεν μου εμεινε πικρια, οπως συχνα συμβαινει, απο τη μεταφορα του βιβλιου στην μεγαλη οθονη, οποτε ανεπιφυλακτα προτεινω να δειτε το εργο. (Αξιολογηση 8/10)
sotlaw
 
Legacy - StratosL - Unverified - Δευ 18 Μαϊ 2009 - 11:28
Ειχα διαβασει το βιβλιο Κωδικας Ντα Βιντσι και μου ειχε αρεσει πολυ. Η ταινια με ειχε ξενερωσει απιστευτα, πολυ χλιαρη και εκοβε πολλα κομματια απο το βιβλιο. Με τους Illuminati προσπαθησα να διαβασω το βιβλιο αλλα το βαριομουνα και το αφησα στη μεση. Η ταινια ηταν σχετικα ευχαριστη εκπληξη, με κρατουσε σε εγρηγορση και ειχε αρκετο ενδιαφερον. Σιγουρα καλυτερο απο το DaVinci Code. Παντως δε βαζω παραπανω απο 7/10, για μενα ηταν απλα μια ευχαριστη περιπετεια
StratosL
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.