• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Hitokiri (2007)


Φαντασίας | 139'
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Surround (Prologic)
Γλώσσα: Ελληνικά
Δημοτικότητα: 0.05 %
Αξιολόγηση: 8.66/108.66/108.66/108.66/108.66/108.66/108.66/108.66/108.66/10   (8.66/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 29 Οκτωβρίου 2010

Το "Hitokiri" είναι μια μεγάλου μήκους ταινία, δημιούργημα των παιδιών της Underworld Films. Τι το ιδιαίτερο έχει; Ότι είναι μια ανεξάρτητη, ερασιτεχνική παραγωγή, η οποία παρά τις όποιες τεχνικές ελλείψεις της, έχει έναν σκοπό, ένα νόημα. Το βασικότερο όλων όμως, παρακολουθώντας την προσπάθεια αυτή, είναι ότι αντιλαμβάνεσαι πως δεν έχουν πρόθεση να δημιουργήσουν μια πολεμική ταινία ιαπωνικών τεχνών, αλλά μια ταινία ύμνο και αφιέρωση στα anime με τα οποία και μεγάλωσε η γενιά μας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να συνδυάζεται τόσο η δράση, όσο και το κωμικό στοιχείο και όλα αυτά, συνυφασμένα με τα ανθρώπινα συναισθήματα, σκέψεις, πράξεις και αντιδράσεις.

Ίσως, και εύλογα φυσικά, να αναρωτιέστε κατά πόσο μπορούν να υποστηρίξουν μια ταινία, της οποίας η δράση υποτίθεται πως εξελίσσεται στην Ιαπωνία. Εν μέρη δεν έχετε άδικο. Από την άλλη όμως ας σκεφτούμε την βάση πάνω στην οποία στηρίχτηκε το όλο εγχείρημα και να ξαναθυμίσω ότι η βάση αυτή είναι τα anime. Ακόμα και οι ίδιοι οι Ιάπωνες στα κινούμενα σχέδιά τους, δεν χρησιμοποιούν ανατολικές μορφές για τους χαρακτήρες τους, αλλά δυτικά πρότυπα. Αυτό και μόνο αποτελεί ένα ισχυρό άλλοθι και ιδιαίτερα σε ανθρώπους που αγαπάνε και μεγάλωσαν με τα anime, μια λεπτομέρεια η οποία δεν μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο αρνητικού επηρεασμού.

Το σημαντικότερο άλλωστε σε κάθε ταινία, είναι το καλό σενάριο. Αν αυτό υπάρχει, πάνω του μπορούν να χτιστούν τα πάντα και αν ο σκηνοθέτης έχει την ικανότητα, να υποστηρίξει αυτό που θέλει πραγματικά να εκφράσει. Ο Θάνος Κερμίτσης και ο Αντώνης Κουτελιάς έχουν γράψει ένα σενάριο, το οποίο δεν είναι απλά ενδιαφέρον. Είναι πλήρες και ισορροπημένο, έχοντας όλα εκείνα τα στοιχεία, τα οποία είναι απαραίτητα για να πετύχουν τον στόχο τους. Μιλάνε για επανάσταση αλλά και για εκδίκηση. Μιλάνε για απληστία αλλά και για θεία δίκη. Μιλάνε για τις επιλογές μας οι οποίες, δεν καθορίζουν τόσο το ποιοι είμαστε, αλλά το ποιοι μπορούμε πραγματικά να γίνουμε.

Και μπορεί ο Θάνος αναλαμβάνοντας την σκηνοθεσία, να μην είχε όλα τα απαραίτητα τεχνικά μέσα στην διάθεσή του, ωστόσο με αυτά τα οποία κατείχε, έκανε πραγματικά ότι καλύτερο θα μπορούσε, παρουσιάζοντάς μας ένα αποτέλεσμα το οποίο, για καθαρά ερασιτεχνική πάντα δουλειά, χωρίς μέσα και κατάρτηση, είναι αν μη τι άλλο ιδιαίτερα αξιόλογη. Αν αναλογιστούμε δε το ρίσκο μιας τέτοιας προσπάθειας, η οποία και απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε ένα συγκεκριμένο target group, άσχετα από το αν εγώ ανήκω σε αυτό, η επιτυχία του αποτέλέσματος είναι ακόμα μεγαλύτερη.

Ιδιαίτερο και ενδιαφέρον. Αυτή είναι ουσιαστικά η περιγραφή που θα έδινα αν κάποιος μου ζητούσε να πω απλά δυο λόγια. Αν όμως ήθελε κάτι παραπάνω θα του τόνιζα πως η δουλειά κάθε δημιουργού, ιδιαίτερα εκείνου που αγαπάει και διασκεδάζει αυτό που κάνει, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη, ιδιαίτερα όταν μεταφέρει τα συναισθήματά του αυτά σε σένα που παρακολουθείς απ`έξω. Ακόμα και τα παιδιά που υποδύονται τους βασικούς χαρακτήρες της ταινίας, αν και μη επαγγελματίες, δίνουν ότι καλύτερο έχουν κάνοντάς σε να πιστεύεις πως υπάρχει ελπίδα στον χώρο αρκεί αν συνεχίσει να υπάρχει καλή διάθεση.

Γιώτα Παπαδημακοπούλου


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.