• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Married Life (2007)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Εγγαμος Βίος

Αστυνομική | 91' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 3/10/2008
Διανομή: Audio Visual
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.02 %
Αξιολόγηση: 6.00/106.00/106.00/106.00/106.00/106.00/10   (6.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Ξέρεις πραγματικά τι τρέχει στο μυαλό αυτού που κοιμάσαι μαζί;

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2016

Ο Χάρι, ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, εξομολογείται στον καλύτερο του φίλο, Ρίτσαρντ, ότι είναι ερωτευμένος με την κατά πολύ μικρότερή του, Κέι. Όταν ο Ρίτσαρντ γνωρίζει την Κέι, αποφασίζει ότι τη θέλει για τον εαυτό του.

Μια εμπορική και καλλιτεχνική αποτυχία, που όμως έχει αρετές. Ένα παλιό μυθιστόρημα του Τζον Μπίγκαν είναι η στέρεα βάση για την ανάπτυξη χαρακτήρων, γύρω από τις έννοιες αλήθεια και ψέμα. Δηλαδή, ένα σύγχρονο νουάρ με δομικές λεπτομέρειες που θυμίζουν σαρκαστική σάτιρα του μπουρλέσκ. Ο Άιρα Σακς δεν είναι ο ιδανικός σκηνοθέτης, αλλά είναι ώριμος και φαίνεται να αγαπάει το έργο του. Γύρω από μια καταπληκτική Πατρίσια Κλάρκσον κινούνται με χάρη και οι υπόλοιποι καλοί ερμηνευτές. Όμως, πίσω από το μυαλό του Σακς υπάρχει η ψυχαγωγία κι αυτό υποβιβάζει αρκετά την ταινία που θα μπορούσε να είναι πιο σκληροτράχηλη. Μην τη χάσετε κι ενώ γίνεται άριστη δουλειά στην ανασύσταση της τότε εποχής.

Βαθμολογία: 2/5 Stars2/5 Stars (2/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Σταύρος Γανωτής


 
Legacy - Unverified - Σάβ 04 Απρ 2009 - 02:43
Σαββατο απογευμα. Τα ραφια του video club σχεδον αδεια. Ουτε λογος για καποια απο τα προσφατα blockbusters, αλλα ουτε καν καποια απο τις καινουργιες χαλαρωτικες κωμωδιες.

Μια κοπελα αφησε πισω στο ραφι, ως αδιαφορη, μια ταινια με τον τιτλο “Married life”. Ειπα να ριξω μια ματια γιατι κατι μου ελεγε ο τιτλος. Όντος το casting της αρκετα ενδιαφερον (Πιρς Μπροσναν, Κρις Κουπερ…) και η υποθεση αρκετα υποσχομενη. Μια ταινια, ομως, που ειχε περασει απαρατηρητη απο παντου…

Αποφασισα να ασχοληθω μαζι της και δικαιωθηκα. Όχι γιατι ηταν καποιο συγκλονιστικο δραμα που με αφησε «κολλημενο» στην οθονη δεκα λεπτα μετα το «πεσιμο» των τιτλων τελους, αλλα γιατι μου θυμισε μια θεωρια που ειχε αναπτυξει πριν λιγα χρονια πρωην καθηγητης μου.

Ποια η θεωρια; Αυτη του 10%! Όπου 10% αυτο το παραπανω που θελουμε καθε στιγμη στη ζωη μας!

Έλεγε, λοιπον: «Φτιαχνεις νοσοκομειο με 100 κλινες; Θα χρειαστεις 110. Αν παλι φτιαξεις με 200; Συντομα θα εχεις αναγκη για 220… (…) Ο μισθος σου ειναι 500 ευρω; Θα γκρινιαζεις για 550, θα ειναι 1000; …για 1100».

Το ιδιο και για τις προσωπικες σχεσεις «(…) παντα θα περιμενες η συντροφος σου να ειναι 10% εξυπνοτερη, ομορφοτερη, ρομαντικοτερη κ.ο.κ. (…)».

Αυτο ακριβως πραγματευεται και η εν λογο ταινια.
Ένα ζευγαρι που εχει πατησει τα 50 και φαινομενικα διαγει ανθοσπαρτο εγγαμο βιο. Το παραδοξο; Ο ανδρας πιο ρομαντικος αναζητα μια «εγκεφαλικη» σχεση με μια κατα πολυ νεοτερη του που εχει χασει προσφατα τον συντροφο της στο Β΄ Παγκοσμιο Πολεμο. Η γυναικα πιο σεξουαλικη αναζητα κατι πιο «καυτο» με εναν 30αρι. Κι ομως, κρυβουν καλα τις εξωσυζυγικες τους σχεσης με φοβο να μην πληγωσει ο ενας τον αλλο.
Έτσι ο συζυγος θα αποφασισει να… σκοτωσει την γυναικα του, απο το να την ταπεινωσει ζητωντας της διαζυγιο. Την ιδια μερα ομως η ερωμενη του, του αποκαλυπτει πως θελει να χωρισουν.

Απο το κυνηγι της απολυτης ευτυχιας, ξαφνικα, ο πρωταγωνιστης κινδυνευει να τα χασει ολα και ξεκιναει εναν αγωνα δρομου για να αντιστρεψει την κατασταση…

Αναμεσα τους κι ο εργενης φιλος του ζευγαριου ο οποιος θα χτισει την δικια του ευτυχια εκει που κατηγορει τους υπολοιπους πως το κανουν: «Στη θλιψη των αλλων», η μηπως οχι;

Αν και μετρια και επιφανειακα δοσμενη, η ταινια εχει τρια καλα σημεια:
1) Η ερμηνεια του Κρις Κουπερ (αλλωστε ειναι και ο μοναδικος που ειχε ρολο στον οποιο μπορουσε να δωσει κατι), ως τυπικου οικογενειαρχη μεταβαλλομενου σε ρομαντικο εραστη και εν τελει σε υποψηφιο δολοφονο.
2) Το απλο ερωτημα που θετει στο τελος της για το αν μπορουμε να ξερουμε τα πραγματικα συναισθηματα και τις πραξεις των ανθρωπων που μας περιτριγυριζουν καθημερινα χαιρετωντας μας με (και για) ενα χαμογελο.
3) Αν και επιφανειακη δινε τροφη για συζητηση στην παρεα επανω στις ανθρωπινες σχεσεις.

Τωρα θα μου πειτε, ‘καλα, εσυ γιατι εγραψες 500 λεξεις για μια ταινια με την οποια ουδεις εχει ασχοληθει;’.

Ίσως γιατι κι εγω αναζητουσα χωρο για να γραψω 10% παραπανω λεξεις απ’ οτι συνηθως.

Κώστας Μανιάτης (και για το παρόν ‘καθόλου ξερόλας’)
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.