• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Jiang Shi Fu Xing Zi II (1988)

- Γνωστό και ως:
Vampire Kid II
- Γνωστό και ως:
5 Venoms Versus Wu Tang

Μαύρη Κωμωδία | 90'
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Μανδαρινικά
  Δημοτικότητα: 0.02 %
Αξιολόγηση: n/a (<3 ψήφοι)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2007

5 Venoms Vs Wu Tang (1982)


-What’s so great about a little hopping zombie?
-You don’t know. If I get him under my control I can make him into a Zombie King to control the living and the dead.


Πολλές φορές η γνώση έρχεται από απρόσμενες πηγές. Όχι ότι με τον καλό μου φίλο Θωμά(Τσατσαρέλης για τους νέους επισκέπτες) δεν έχουμε συχνά ενδιαφέρουσες συζητήσεις για λογοτεχνία, μεταφυσική, τη ροή της ηλιακής ακτινοβολίας ή το πόσο cool είναι να κατάγεσαι από την Αριζόνα αλλά…αλλά όταν, ενθουσιασμένος, του ανακοίνωσα πως είδα μια απαράδεκτη κινέζικη ταινία με ζόμπι που χοροπηδούν και αυτός μου απάντησε «ναι, τα κινέζικα ζόμπι χοροπηδούν και τα σκοτώνουν κολλώντας τους κάτι χαρτιά στη μούρη» ένιωσα την ντροπή της άγνοιας να με καίει σαν Balrog. Τουσέ, Τσατσαρέλη, τουσέ.

Πόσο επικίνδυνο μπορεί να είναι ένα ζόμπι που χοροπηδάει; Δεν ξέρω, αλλά θεωρητικά αν βρεθείς σε ένα αρκετά ψηλό πλατύσκαλο είσαι ασφαλής. Όπως επίσης δεν ξέρω αν η Unicef έχει κάποια ειδικά προγράμματα προστασίας ανήλικων zombie, αλλά αυτό το φιλμ μοιάζει σαν διαφημιστική καμπάνια του «βοηθείστε τους νεκροζώντανους». Δεν είναι ξεκάθαρο από την αρχή, αφού η ταινία ξεκινάει με έναν νεαρό ιερέα (ονόματι Toothless) που, περικυκλωμένος από χοροπηδηχτά ζόμπι, το διασκεδάζει: Τους κολλάει στο μέτωπο περγαμηνές με ταοιστικά ξόρκια, τους δίνει εντολές με μια μεγάλη κουδούνα («Back to the toilet, in a straight line!»)και στο ενδιάμεσο τραγουδάει την κινέζικη έκδοση του Banana Boat («Τέο…Τέ-ε-ε-ε-οοο»)...ενώ τα ζόμπι κάνουν ένα χορευτικό αντάξιο του Bad. Ξαφνικά, και ενώ ο ιερέας είναι στο τσακίρ κέφι, οι περγαμηνές διαλύονται με ένα «πουφ!» και τα ζόμπι ξαναεπιτίθενται. Κάπου εκεί εμφανίζεται και ο δάσκαλος του νεαρού (O λεγόμενος Teacher) που βάζει και πάλι σε τάξη τα ζόμπι και δίνει μερικές γενικές συμβουλές περί zombie-management («Stick a 7 star charm on its face and put its soul in the oil lamp»). Οι ήρωές μας, από ότι θα έχετε ήδη καταλάβει, είναι ένα είδος εξορκιστών/kung fu πολεμιστών, ενώ αυτό που ακόμα αγνοείτε είναι πως είμαστε στην αρχή ενός ανισόρροπου φιλμ. Στην επόμενη σκηνή γνωρίζουμε τον Old Liu, έναν αντίπαλο εξορκιστή/ kung fu master που μαζί με τον δικό του βοηθό προσπαθεί να εξουδετερώσει τα ζόμπι που βρίσκονται σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι. Ο Old Liu κουβαλάει μια ομάδα με υπνωτισμένα ζόμπι μαζί του, αποκαλώντας τα ενίοτε «little fart» και…

(Συγνώμη.Δεν έχω ιδέα τι να γράψω. Ειλικρινά. Έχω πιαστεί εντελώς αδιάβαστος.)

…γίνονται μάχες, πέφτουν φάπες και ο Old Liu κάνει επίδειξη kung fu και ετοιμάζει τα υλικά για τον εξορκισμό με ταλέντο κινέζου σεφ- ακροβάτη. Πριν κάνει την οποιαδήποτε κίνηση τον παρακολουθούμε αναγκαστικά να τινάζει χέρια και πόδια πέρα δώθε, ενώ κάθε του κίνηση συνοδεύεται με ήχους όπως «φσίου» και «φουτ- φουτ». Ουσιαστικά παρακολουθούμε έναν κινέζο εξορκιστή να κάνει ταυτόχρονα μαγικά, kung fu και stretching. Κάποια στιγμή του επιτίθεται ο βασιλιάς τον ζόμπι και ο Liu στέλνει εναντίον του τα δικά του ζόμπι και…

(Σας ζητάω ειλικρινά συγνώμη. Αλήθεια. Αν θέλετε σταματήστε να διαβάζετε τώρα.)

..αρχίζουν να δέρνονται, αλλά τα ζόμπι-υπηρέτες υποχωρούν και ο Liu, αφού κάνει άλλες 45 άσκοπες κινήσεις με τα χέρια, δημιουργεί ένα κόκκινο πουλί-πνεύμα που φτάνει στον Teacher, ο οποίος σπεύδει να τον βοηθήσει. Αλλά είναι αργά, γιατί τα ζόμπι τον έχουν ήδη δαγκώσει στο λαιμό, οπότε ίσως είναι βρικόλακες-ζόμπι. Όχι, «It’s a hopping zombie» είναι η διάγνωση και το ξύλο συνεχίζεται αφού ο βασιλιάς τον ζόμπι ξαναεμφανίζεται και οι ήρωές μας αρχίζουν μια νέα τελετή εξορκισμού, χρησιμοποιώντας υλικά όπως «ink, black dog’s blood and kid’s urine»- τα ούρα που είχαν στο στοκ τους τελείωσαν οπότε αναγκάζεται να πάει για κατούρημα ο ίδιος ο Teacher. Αυτό που δεν έχουν υπολογίσει οι πρωταγωνιστές είναι πως ένα από τα ζόμπι που ανακαλύπτουν είναι έγκυος και μάλιστα γεννάει μπροστά στα ίδια τους τα μάτια. Αυτόματα μας δημιουργούνται μερικά ερωτήματα: Γιατί γεννούν τα ζόμπι; Πώς γεννούν τα ζόμπι; Και γιατί το νεογέννητο ζόμπι είναι τουλάχιστον πεντάχρονο και πλήρως ντυμένο με κινέζικη φορεσιά;

(Είχα στο πρόγραμμα το Naked Lunch αλλά ήθελα να πάω στο The Golden Compass και να ασχοληθώ λίγο και με το World of Warcraft οπότε σκέφτηκα να δω κάτι πιο απλό..)

Τελικά, αφού καταφέρνουν να διώξουν τον βασιλιά τον ζόμπι και να σκοτώσουν τη μάνα ζόμπι -με δυσκολία, αφού ο μικρός σβήνει κατουρώντας τα σπίρτα που τους χρησιμεύουν για τα ξόρκια- ο Teacher και ο Toothless ακολουθούν το νεογένννητο ζόμπι σε ένα χωριό. Ο Teacher θέλει οπωσδήποτε να αιχμαλωτίσει ένα μικρό ζόμπι, είναι το όνειρό του, και όταν το κάνει θα μπορεί να ελέγχει όλα τα υπόλοιπα ζόμπι (ποιος ξέρει γιατί;). Στο μεταξύ το Little Ζombie, όπως το αποκαλούν όλοι, μαγεύεται από το θέαμα μιας κότας και την ακολουθεί σε ένα σπίτι όπου συναντάει δύο αδέρφια που, με τη βοήθεια των φίλων τους, αποφασίζουν να το περιθάλψουν. Ο Teacher και ο Toothless δεν έχουν πλέον να αντιμετωπίσουν μόνο τον zombie king και ένα ζευγάρι αντίπαλων εξορκιστών, αλλά βρίσκονται αντιμέτωποι και με την Omerta των μικρών κινέζων που, για κάποιο λόγο, αποφασίζουν ότι ο καλύτερος φίλος του παιδιού είναι ένα νεκροζώντανο ανθρωποφάγο ον.

(Είχα και λίγο πονοκέφαλο γιατί κρύωσα παίζοντας Mundialito και δεν ήθελα να δω Cronenberg. Χάσαμε 5-2.)

Αναπόφευκτα οι δύο εξορκιστές, με τους αντίστοιχους υπηρέτες, συγκρούονται. Όχι μόνο για το ποιος θα πιάσει το little zombie (σε μια σημαντική σκηνή το δελεάζουν με ένα ξύλινο ανδρείκελο που χορεύει breakdance) αλλά λόγω διαφορετικών κοσμοθεωριών. Συγκινημένος από το κλάμα των μικρών κινέζων που δεν θέλουν να χάσουν τον νέο τους φίλο ο Toothless αποφασίσει πως και το little zombie έχει δικαίωμα στη ζωή. Ή μάλλον στο θάνατο. Ή, τέλοσπάντων, σε αυτό το είδος ύπαρξης που χαρακτηρίζει τα ζόμπι. Ήταν δυνατόν να λείπει από το σκηνικό ο βασιλιάς τον ζόμπι; Όχι φυσικά. Αυτή είναι η συνταγή για μια σύρραξη που διαρκεί γύρω στο εικοσάλεπτο και συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία παραλογισμού που έχουμε δει ως τώρα, προσθέτοντας και καινούρια. Πανίσχυρες λαβές με τα δάκτυλα, ξόρκια που άπαξ και στα κολλήσουν στη μούρη δε βγαίνουν ούτε με Τοpexan, ταοιστικές στάσεις που ακινητοποιούν τα ζόμπι, προσβολές («Big watermelon, go on and bite me»), ζόμπι που χρησιμοποιούν την κακή αναπνοή τους σαν όπλο, ζόμπι-μανάδες που επιστρέφουν και πάλι από τον θάνατο(;), little zombies που μετατρέπονται σε τορπίλες, αστραπές, βροντές, καταποντισμοί, η Ερυθρά Θάλασσα που ανοίγει στα δύο, λεπροί γίνονται καλά και ο Bigfoot στέλνει καρτ ποστάλ στο τέρας του Λοχ Νες από τα Ιμαλάια όπου έχει πάει για να επισκεφθεί τον ξάδερφό του, το Γιέτι.

(Το Naked Lunch θα το έβλεπα την Πέμπτη το βράδυ αλλά με κάλεσαν σε δείπνο και δεν πρόλαβα και μου έφυγαν και 20 ευρώ σε γλυκά και το φαγητό δε μου άρεσε καθόλου, σχεδόν δεν το άγγιξα, και στο γυρισμό έφαγα ενα kebab που μου διέλυσε το στομάχι και όλη τη νύχτα έβλεπα εφιάλτες με τον Christopher Walken).





Τελικά όλα τελειώνουν αισίως, με τους κακούς να εξουδετερώνονται και την ζομπομάνα να έρχεται να πάρει, δικαιωματικά, τον κανακάρη της. Κλάμα και συγκίνηση και μελαγχολία χαρακτηρίζουν την ρημάδα την στιγμή του αποχωρισμού, με τα παιδάκια να λένε αντίο στο little zombie και να του συνιστούν «when you grow up be a good zombie».

Όχι, ειλικρινά τώρα. Τι άλλο θέλετε να σας πω…εκτός από «συγνώμη»;

Ταινία: 2/10 Stars2/10 Stars (2/10)
Aν ξαναπιαστώ αδιάβαστος: (0/10)

Θοδωρής Σαρλάς (This is...cult!)


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.