• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Reflecting Skin (1990)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Το Διάφανο Δέρμα

Θρίλερ | 96' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 4/8/2008
Διανομή: AMA Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Surround (Prologic)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.35 %
Αξιολόγηση: 5.85/105.85/105.85/105.85/105.85/105.85/10   (5.85/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Καμιά φορά, τρομερά πράγματα συμβαίνουν με φυσικότητα.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2007

Υπαρξιακό θρίλερ των αρχών της δεκαετίας του 90, ανήκει σαφώς στην σχολή του American Gothic και είναι εξαιρετικά πιθανό κατά την διάρκεια της θέασης του να σας ενοχλήσει λόγω υπερβάλλοντος κυνισμού. Παρά το εικαστικό ενδιαφέρον που παρουσιάζει, ο δημιουργός, που ξεκάθαρα έχει επηρεαστεί από τον Lynch καταφεύγει σε μία μάλλον απλουστευμένη και μονοδιάστατη απόδοση του Κακού ενώ οι χαρακτήρες του, παρ΄ ότι γκροτέσκοι, αποδεικνύονται αρκετά προβλέψιμοι.

Βαθμολογία: 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5,10 Stars (5/10)

Άλκηστις Χαρσούλη




Τετάρτη 8 Απριλίου 2009

Ανάμεσα στους ποταμούς με τα χρυσά στάχια…


Μια ταινία του Philip Ridley, μια περίεργη και πολυσύνθετη προσωπικότητα, που ασχολήθηκε ελάχιστα με τον κινηματογράφο (αυτή είναι η πρώτη από τις δύο ταινίες του) και περισσότερο με το θέατρο, το παιδικό μυθιστόρημα, το ραδιόφωνο και τη ζωγραφική. Αυτός ο κάτοικος, ακόμα, του Λονδίνου, αν και δεν έχω επαφή με τις άλλες βραβευμένες του δουλειές, άφησε εδώ το στίγμα του ως ένας γοτθικός ποιητής.

Στην πρώτη σκηνή βλέπουμε τον μικρό πρωταγωνιστή μαζί με δύο φίλους του να κάνουν μια σκληρή φάρσα, ανατινάζοντας στο πρόσωπο μιας γυναίκας ένα βάτραχο. Μια εικόνα, όμως, που δεν αμφισβητεί την παιδική αθωότητα και, παρά τη σκληρότητα της, δε προμηνύει αυτά που τα δύο παιδικά μάτια πρόκειται να δουν στη συνέχεια. Όπως και η φαντασία του μικρού, που πεταρίζει σε βρικόλακες και αγγέλους, η πραγματικότητα των μεγάλων έχει εκπλήξεις βάναυσης φύσης και άρρωστης συμπεριφοράς.

Όλα αυτά σε ένα τοπίο χρυσογάλανο από τα στάχια και τον ανοιχτό ουρανό, άψογα φωτογραφημένα από τον πολύπειρο Dick Pope, που μεταξύ άλλων, έχει συνεργαστεί σε πολλές δουλειές με τον Mike Leigh. Μαζί να ακούγεται, άλλοτε λυρικό και άλλοτε δυναμικό, το μουσικό θέμα του Nick Bicat.

Η ταινία είχε αντίρροπες κριτικές και πράγματι, είτε θα την αγαπήσεις, είτε θα την αγνοήσεις. Βραβεύτηκε στο φεστιβάλ του Λοκάρνο με την Αργυρή Λεοπάρδαλη και το βραβείο της Ένωσης Κριτικών, αλλά και στη Στοκχόλμη με το βραβείο κριτικών. Σηματοδοτεί και την πρώτη ουσιαστική εμφάνιση του Viggo Mortensen στον κινηματογράφο, αν και ξεχωρίζει η Σκοτσέζα Lindsay Duncan.

Είναι ένα μικρό λυρικό διαμαντάκι που συνδυάζει το γοτθικό θρίλερ με το σινεφίλ δράμα. Σε επιβάλει σε μια δικιά του λυρική ατμόσφαιρα, κατανυκτική και ταυτόχρονα παιδιάστικη σαν τον βασικό ήρωα. Θα μπορούσε το ίδιο θέμα να το πιάσει και ο David Lynch, αλλά τότε θα περιμέναμε ένα στιβαρότερο σενάριο, που εδώ δεν έχουμε. Η φωτογραφία και η μουσική βοηθάνε απόλυτα στη διάθεση του έργου, όπως και η ερμηνεία του μικρού Jeremy Cooper, που θυμίζει όλα τα παιδιά του κόσμου. Κάπως αμήχανο το τέλος, δεδομένου ότι δεν θέλεις, στην ουσία, να τελειώσει εκεί η ταινία.

Βαθμολογία: 3/10 Stars3/10 Stars3/10 Stars (3/5)

Σταύρος Γανωτής




Δευτέρα 6 Ιουλίου 2009

Πρόκειται για ένα παραγκωνισμένο αριστούργημα, ακόμα και σήμερα, από έναν δημιουργό που αποσύρθηκε νωρίς, και διακριτικά, για το θέατρο. Ωστόσο, ο Philip Ridley έχει ανακοινώσει καινούρια δουλειά (Heartless), για την οποία προσωπικά δε μπορώ να μην ανυπομονώ!

Ο μικρός Σεθ ζει σε μια ερημωμένη περιοχή σε προάστια της Αμερικής. Ανατρέφεται εισπνέοντας τους τοπικούς και τους παιδικούς μύθους, ενώ στον υπαρκτό κόσμο ξεδιπλώνεται μια σκληρά εγκληματική πραγματικότητα. Όλα αυτά λαμβάνουν χώρο σε μια φανατικά θρησκευόμενη και κυνική κοινωνία. Απ`όπου μόνο ο έρωτας φαντάζει ως μια οδός απόδρασης. Αλλά και αυτός είναι καταδικασμένος σε θάνατο. Δήμιος ο ίδιος ο νοσηρά διεφθαρμένος τόπος, όπου η ανθρώπινη ποίηση, σε όποια της μορφή, εξοστρακίζεται δια της βίας!

"Διάφανο Δέρμα" διαβάζουμε στον τίτλο. Και ίσως πρόκειται για τη φράση που συμπτύσσει καθολικά το νόημα της ταινίας! Θα μπορούσαμε να ορίσουμε ως δέρμα τα τοιχώματα εκείνα που προστατεύουν την εσωτερικότητα του ατόμου από τα εξωτερικά γεγονότα, τις κοινωνικές συνθήκες και τα λοιπά δρώμενα που απαρτίζουν τον περιβάλλοντα χώρο. Γιατί όμως διάφανο; Διάφανο είναι το δέμα της ευάλωτης παιδικής ψυχής. Η οποία είναι απροστάτευτη από τις παραστάσεις που την περιβάλλουν. Άλλωστε, έχει αποδειχθεί πως ένα άτομο διαμορφώνεται στα πρώτα χρόνια της ύπαρξής του. Εκεί, η σχέση του με τον περιβάλλοντα κόσμο είναι τραυματική και ιδιαίτερα απορροφητική!

Έτσι και ο πιτσιρίκος Σεθ λιθοβολείται από τη βαρβαρότητα της κοινωνίας που έτυχε να ζήσει. Το οικογενειακό δράμα, η κυνικότητα και η βία αποτελούν τα στίγματα που χαράσσονται ανεξίτηλα εντός του. Στον αντίποδα, γεννάει μύθους με βαμπίρ και με αγγέλους, ως έναν διαδεδομένο μηχανισμό αυτο-άμυνας της παιδικής ηλικίας. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια που το παιδί τρέφεται με τα προϊόντα της φαντασίας του, η βάναυση πραγματικότητα που αργότερα θα κληθεί να αντιμετωπίσει, αποκτά υπέρογκες διαστάσεις, προσφέροντας απλόχερα μια βαθιά ουλή στα σωθικά του "νεογνού". Μια ουλή που θα λέγαμε πως αποτελεί και το σημείο ορόσημο της ενηλικίωσης. Αυτή την κόλαση της παιδικής ηλικίας θα αναπαραστήσει ο Philip Ridley με μια αριστουργηματική σκηνοθεσία. Στυλιζαρισμένα, αλλά και τα πλέον κομψοδομημένα κάδρα σκιαγραφούν μια τρομακτικά απειλητική ατμόσφαιρα. Η οποία είναι επιμελημένη με την άριστη φωτογραφία του Dick Pope.

Μιλήσαμε όμως για ενηλικίωση. Τι είναι στ`αλήθεια η ενηλικίωση; Στο σύγχρονο κόσμο, που ο χρόνος έχει αποκτήσει σχεδόν μια μεταφυσική και ετεροπροσδιόριστη διάσταση, ως ενηλικίωση νοείται το πέρας μιας συγκεκριμένης ηλικιακής επιγραφής (ας πούμε τα 18). Ωστόσο ο χρόνος δεν είναι απλά η μονάδα μέτρησης που παράχθηκε απ`την ανθρώπινη νόηση. Ο πραγματικός χρόνος είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένος με το άτομο, ορίζοντας έτσι έναν εσωτερικό ατομικό χρόνο. Ο εσωτερικός χρόνος κουρδίζεται σε εκείνη την ιδιότυπη συχνότητα που το σύμπλεγμα των εμπειριών-βιωμάτων-παραστάσεων, πραγματικών και φανταστικών, επιδρούν στο εσωτερικό του ατόμου. Ενηλικίωση λοιπόν ονομάζουμε εκείνη την εσωτερική στιγμή, όπου οι εμπειρίες έχουν "λερώσει" καθολικά το πρωταρχικό διάφανο δέρμα μιας ύπαρξης, ορίζοντας έτσι την, κατά προσέγγιση, τελική μορφή του ατόμου.

Στα παράπλευρα της υπόθεσης, βλέπουμε μια από τις πρώτες και εντυπωσιακές ερμηνείες του Viggo Mortensen. Ο οποίος καλείται να ενσαρκώσει την τραγικότητα του έρωτα μέσα στο ξηρό τοπίο όπου λαμβάνει χώρο η ταινία. Επίσης, παρακολουθούμε μια εκπληκτική ερμηνεία από τη Lindsay Duncan, σε έναν δύσκολο και κομβικό ρόλο. Όλα αυτά σε μια ταινία που αναμένεται να σε στοιχειώσει, με τη δύναμη και το βάρος που πραγματεύεται τα εύθραυστα χρόνια της παιδικής ηλικίας!

Βαθμολογία: 8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8,5/10 Stars (8.5/10)

Γιώργος Ευθυμίου


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.