 | - Αυθεντικός Τίτλος:
Yasamin kiyisinda
- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Ακρη του Ουρανού
- Γνωστό και ως:
The Edge of Heaven
Auf der anderen Seite
|
· Είδος: Δραματική
· Παραγωγής: 2007
· Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 14 Φεβρουαρίου 2008
· Διάρκεια: 122'
· Διανομή: Rosebud
· Χρώμα: Έγχρωμο
· Γλώσσα: Γερμανικά - Τουρκικά - Αγγλικά
· Αξιολόγηση:  (7.86/10)
· Aντιφατικότητα ψήφων:
· Δημοτικότητα: 0.34 %
· Κριτική (από μέλη του Cine.gr):
Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2008
 η ιστορία : τα πρόσωπα περιπλέκονται, οι καταστάσεις διαδέχονται η μια την άλλη. Δυο χώρες : Τουρκία και Γερμανία. Ο βιβλιοπώλης Nejat ανακαλύπτει ότι ο πατέρας του έχει μια κόρη, την Ayten, η οποία σπουδάζει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθεί να τη βρει. H Ayten, ακτιβίστρια και μέλος αντιστασιακής οργάνωσης στο πολιτικό καθεστώς της Τουρκίας, διώκεται από τις αρχές και φεύγει από τη Γερμανία, τόπος που θεωρεί ότι ζει η μητέρα της. Εκεί, μετά από περιπέτειες, γνωρίζει την Lotte, με την οποία ερωτεύονται. H μητέρα της Lotte, η Susanne, διαφωνεί με τις επιλογές της κόρης της. H Αyten, δεν καταφέρνει να πάρει πολιτικό άσυλο στη Γερμανία και μεταφέρεται στην Τουρκία όπου φυλακίζεται. H Lotte την ακολουθεί. Οι καταστάσεις που ακολουθούν είναι οδυνηρές και καθοριστικές για τις σχέσεις των ηρώων.
 το σχόλιο : το μωσαϊκό καταστάσεων, πιθανοτήτων και ενεργειών των πρωταγωνιστών που χτίζει ο Akin κρατά το θεατή σε μια συνεχή εγρήγορση, και του δημιουργεί μία αβεβαιότητα για το τι θα ακολουθήσει και πως θα συνδεθούν όλα αυτά που βλέπει στο πανί μεταξύ τους. Δε μιλάμε φυσικά για σινεμά του Inarritu και του Arriaga αλλά για μια τελείως διαφορετική σεναριακή εκδοχή από τον Akin, ο οποίος καταφέρνει με αυτό του το τόλμημα να εντυπωσιάσει και να κερδίσει τόσο τους κριτικούς όσο και το κοινό. Αναμφισβήτητα το δυνατό «χαρτί» της ταινίας είναι το σενάριο του, για το οποίο μάλιστα τιμήθηκε στις Κάννες και στα Ευρωπαϊκά βραβεία ποιότητας. Η κινηματογραφική τεχνική του γερμανοθρεμμένου Τούρκου σκηνοθέτη παραμένει άρτια, στα υψηλά στάνταρντ των προηγούμενων ταινιών του, και κυρίως του « Head-On». Και φυσικά μιλάμε για φωτογραφία (υπέροχες οι σκηνές της Πόλης), μοντάζ, σκηνοθετικά τρυκ... Στις ερμηνείες των ηθοποιών δεν διακρίνουμε κάτι αξιοσημείωτο. Kινούνται στο σύνολό τους σε ικανοποιητικό επίπεδο, χωρίς ¨ομως εξάρσεις που απογειώνουν. Μεγάλη έκπληξη αποτελεί η εμφάνιση της μεγάλης γερμανίδας ηθοποιού Hanna Schygulla, μούσας του Φασμπίντερ.
 ο σκηνοθέτης : στην πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία του, ο γεννημένος και μεγαλωμένος στη Γερμανία, Τούρκος σκηνοθέτης Fatih Akin, αποδεικνύει για μια ακόμη φορά τη μεγάλη του αξία. Μετά την τεράστια επιτυχία του με το «Head On» το 2004, όταν και έβαλε στο παιχνίδι τη χώρα του –σημειωτέον μέχρι τότε έκανε ταινίες αποκλειστικά γερμανικές-, θεωρείται από τις σύγχρονες σκηνοθετικές δυνάμεις στην Ευρώπη και «αγαπημένο παιδί» στην Τουρκία, ετοιμάζοντας ήδη την πρώτη του ταινία στις Η.Π.Α. με τίτλο «New York I Love you». Με βραβεία στις Κάννες, στο Βερολίνο, στη Μαδρίτη και σε άλλες πόλεις και χώρες του κόσμου, ο Akin φαίνεται έτοιμος να διαγράψει μια σπουδαία καριέρα, τα θεμέλια της οποίας έχουν ήδη εγκαινιαστεί.
Βαθμολογία: (8/10)
Νέστορας Πουλάκος
Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2008
Η ταινία The Edge of Heaven (διεθνής τίτλος) είναι ένα σύγχρονο τουρκικό δράμα με μια ιστορία που κλιμακώνεται και βαθμιαία δένει τις παράλληλες ζωές των ηρώων της με ένα πολύ γοητευτικό κινηματογραφικά τρόπο (θεωρώ ότι αντλεί έμπνευση και αυτή από την ασυναγώνιστη μανιέρα ταινιών όπως Crash, The Air I Breathe κλπ που τείνει να γίνει το απόλυτο trend εσχάτως!).
Ο σκηνοθέτης του Head On, κι ο ίδιος παιδί Τούρκων μεταναστών στη Γερμανία Fatih Akin επιλέγει κι εδώ συνειδητά την όσο δυνατό λιτή («χαμηλόφωνη») κινηματογράφηση έτσι ώστε η ρεαλιστική απόδοση της ιστορίας που θέλει να διηγηθεί να μη θυσιάζεται ενώ η συγκίνηση των θεατών να επιτυγχάνεται όχι από τη δυνατή μουσική και τα εφέ αλλά πρωτίστως από την ίδια τη δύναμη της ιστορίας! Σε αυτό τον βοηθά καθοριστικά το απολύτως πετυχημένο casting και οι εξαιρετικές ερμηνείες που αποσπά από όλους σχεδόν τους ηθοποιούς του!
Αλλά αν ο σκηνοθέτης ήταν Γερμανός ή Αμερικάνος θα έμενε στα παραπάνω, που ούτως ή άλλως επαρκούν για να φτιάξει κάποιος μια όμορφη να την παρακολουθήσεις ταινία! Αλλά έλα που είναι Τούρκος! Και η καρδιά του φλέγεται να πει περισσότερα, να μιλήσει πολιτικά, να αντιδράσει ως μέλος μιας αριστερής καλλιτεχνικής ελίτ (αναπόφευκτο το «αριστερά κι ελίτ μαζί» κι όχι αντιφατικό!) σε όσα βλέπει να συμβαίνουν στην πατρίδα του και στην Ευρώπη αναφορικά με την Τουρκία! Κι έτσι κάνει μια ταινία, πρόκληση μεν για τα χρηστά ήθη και το κεμαλικό κατεστημένο που δεν έχει όρεξη να ακούει για κουρδικό, ομοφυλοφιλία κι αριστερούς, σημαντική καλλιτεχνική εκτόνωση όμως για το δημιουργό της!
Οι εργατικές πορείες, που χρησιμοποιεί ο σκηνοθέτης ως επαναλαμβανόμενο εισαγωγικό μοτίβο στα 2 από τα τρία μέρη της ταινίας, η ευαισθησία με την οποία αντιμετωπίζει τα θέματα της μετανάστευσης και του πολιτικού ασύλου και ο ρομαντισμός, θα έλεγα, που προσεγγίζει το θέμα-ταμπού για την Τουρκία της (γυναικείας) ομοφυλοφιλίας, όλα αυτά (και άλλα πολλά) κάνουν την ταινία εξεχόντως πολιτική να επικοινωνεί μια κρυστάλλινη θέση υπέρ μιας κοινωνίας περισσότερο δημοκρατικής, ανεκτικής και μιας Τουρκίας, που μόνο η διάχυση της γνώσης σε όλα τα στρώματα του πληθυσμού θα σώσει τον όχλο από τη μοίρα του, θα τον απελευθερώσει, θα τον μεταμορφώσει!
Και το πιο ωραίο; Αυτή την πολιτική άποψη του ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ταινίας ενώ την επικοινωνεί πολύ δυνατά, αποφεύγει εντέλει επιμελώς να κάνει κήρυγμα, να καταφύγει σε λαϊκιστικές απλουστεύσεις και χωρίς καθόλου να κουράζει τους θεατές με ένα θέμα που (μπορεί κάποιοι να αισθανθούν ότι) δεν τους αφορά!
Πάνος Σταμούλης
· Σχόλια Χρηστών:
- Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2008 - 5:56 πμ
Εν μεσω μιας γενικα υποτονικης κινηματογραφικα χρονιας που ενιοτε βαλτωνει επικινδυνα αμα τη εμφανισει διαφορων πακετων με ταινιες fast food made in Hollywood αβιαστα θα μπορουσα να μιλησω για απλετο φως του δημιουργου που μπαινοντας απο τον φεγγιτη εξ ανατολας φωτιζει διαπλατα με τις γονιμες ηλιαχτιδες του ολακερη την τρεχουσα σαιζον. Εξαλλου η θεαση μιας ταινιας ηταν, ειναι και θα ειναι παντοτε μια πολυ προσωπικη υποθεση οποτε καλο ειναι να κραταμε παντοτε μικρο καλαθι και να μην θεωρουμε εφικτο καθε χρονο να μας σερβιρουν μια καραβια αριστουργηματα ενιοτε πασπαλισμενα και με οσκαρουχα χρυσοσκονη. Καθοτι ασυγχωρητοι Άγγλοι ασθενεις δεν χορευουν με τους λυκους, τους τιγρεις και τους δρακους καθε μερα. Αλλα τελικα, μαλλον, χρειαζοταν καποιος να φτασει μεχρι την ακρη του ουρανου για να ανακαλυψουμε οτι εντελει δεν ειναι ολα σαπια στο βασιλειο της Δανιμαρκιας, εν προκειμενω στα τεκταινομενα περιξ του κινηματογραφου διεθνως. Κυριακη πρωι με την Αθηνα ντυμενη στα λευκα, το χιονι να πεφτει πυκνο εξω απο το παραθυρι καθισμενος αναπαυτικα στη αγαπημενη μου πολυθρονα εχω βαλει και ακουω το cd με το soundtrack της ταινιας και συγκεκριμενα μια απο τις τρεις εκτελεσεις του ben seni sevdugumi που περιλαμβανεται σε αυτο. Υπεροχο τραγουδι, απο τoν γενεθλιο τοπο των απανταχου Ποντιων να μην ξεχνιομαστε, υπεροχες και οι στιγμες που βιωσα μετα το περας της προβολης λιγες ωρες πριν συνεπης σε ενα ακομα ραντεβου με τον ξεχωριστο, οπως αποδεικνυεται, φιλμικο κοσμο του τουρκικης καταγωγης και κουλτουρας, γερμανικης διαμονης και εκπαιδευσης, πολιτη του Κοσμου Φατιχ Ακιν. Το Head On που υμνηθηκε απο τους κριτικους εμενα με αφησε μαλλον αδιαφορο αλλα το ντοκιμαντερ ο Ήχος της πολης ηταν μια απολαυση οπτικοαουστικη και σε αυτο το τριτο κατα σειρα, γιατι να το κρυψομεν αλλωστε, κυριολεκτικα μαγευτηκα. Κατα τα λοιπα και για να μιλησουμε για την ταμπακερα μουσικη, φωτογραφια, μονταζ παιρνουν λιαν καλως οπως βεβαια και το εξαιρετικα καλογραμμενο ανθρωποκεντρικο σεναριο με τις εμφανεις κισλοφσκικες επιρροες που η σκηνοθεσια τιμα δεοντως αναδεικνυοντας ταυτοχρονα και τις ξεχωριστες ερμηνευτικες δυνατοτητες του ετεροκλητου πρωταγωνιστικου cast με ιδιαιτερη μνεια στο τραγικο ζευγος Λοττε-Αιτεν. Ναι, ο λεσβιακος ερωτας τους δεν γνωριζει φυλλο, πατριδα, θρησκεια, συνορα απογειωνοντας εκουσια την ταινια στα ορια του αριστουργηματος. Αληθεια, το ταξιδι επιστροφης στην Τραπεζουντα δεν μοιαζει με το ταξιδι στα Κυθηρα;
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ 9/10
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΡΔΑΛΗΣ
Eπεξεργασία
|
