• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22160
  • Αριθμός συν/τών: 758812
  • Πρόγραμμα 282 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Zodiac (2007)


Θρίλερ | 157' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 6 Σεπ 2007
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 07/01/2008
Διανομή: Village Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.69 %
Αξιολόγηση: 7.16/107.16/107.16/107.16/107.16/107.16/107.16/107.16/10   (7.16/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Όταν μια σειρά φόνων τρομοκράτησε την Καλιφόρνια, ένας άντρας πήρε την ευθύνη για όλους αυτούς.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τετάρτη 11 Απριλίου 2007

Ο πρόγονος των απανταχού John Doe serial killers O (αυτοαποκαλούμενος) Ζodiac, υπήρξε ένας κατά συρροήν δολοφόνος που έσπειρε τον φόβο και την παράνοια στο San Francisco περί τα τέλη των 60s και σποραδικά μέσα στα 70s, με τις δημοσιευμένες, εν είδει κρυπτόλεξων, απειλές του στα τοπικά media. Όταν τα ραβασάκια του φθάνουν στην εφημερίδα San Francisco Chronicle, εξάπτουν το ενδιαφέρον του Robert Graysmith (Jake Gyllenhaal), ενός νεαρού καρτουνίστα με έφεση στο λύσιμο γρίφων. Πρώην πρόσκοπος ο ίδιος, ο Graysmith σπαταλά ολόκληρο τον προσωπικό του χρόνο αποσκοπώντας στο να αποκωδικοποιήσει τα μηνύματα του Zodiac, καθώς ο εκκεντρικός ρεπόρτερ Paul Avery ( Robert Downey Jr.) διεξάγει την αντίστοιχη δημοσιογραφική έρευνα με μοναδικό στόχο τη δόξα. Εν τω μεταξύ μια πλειάδα αστυνομικών ερευνών σε τέσσερις διαφορετικές δικαιοδοσίες όπου δρα ο Zodiac πέφτουν στο κενό. Οι επιθεωρητές Dave Toschi ( Mark Ruffalo) και Bill Armstrong ( Anthony Edwards) διασταυρώνουν κατά καιρούς τις έρευνές τους με τους Avery και Graysmith, αν και καθόσον ο δράστης παραμένει ασύλληπτος, μόνο ο τελευταίος φαίνεται ότι έχει τις ψυχικές δυνάμεις για να φτάσει μέχρι την τελική του αποκάλυψη.

Το στίγμα του Zodiac Επειδή παρθενογένεση στην Τέχνη δεν..., ο serial killer του ζωδιακού κύκλου άντλησε έμπνευση από τον διαβόητο (και επίσης ασύλληπτο) Jack The Ripper, του λονδρέζικου Whitechappel (1888) o οποίος έστελνε τις φανφάρες του, γεμάτες γρίφους και ορθογραφικά λάθη στον αγγλικό τύπο. Ο Ζodiac με τη σειρά του στάθηκε το πρότυπο villain (Scorpio) για τον Dirty Harry Callahan, ενώ ο διώκτης του Zodiac, επιθεωρητής Dave Toschi, υπήρξε το καλούπι για τον χαρακτήρα του Steve McQueen στο Bullitt.

Το χούι του Finch Είναι από τους ελάχιστους 40ρηδες (πλέον) σκηνοθέτες που έχει φανατικούς και στα δύο στρατόπεδα- κοινό και κριτικούς. Ο κορυφαίος βιντεοκλιπάς που δούλεψε για τους Madonna, George Michael και Aerosmith έχει τρεις βάσιμους λόγους γι ‘ αυτό: Se7en (1995), The Game (1997), Fight Club (1999). Και μετά...η αμηχανία. Ένα ψυχρό, απαθές και αμήχανο Panic Room (2002) που ακολουθήθηκε από 5ετή σιωπή. Άλλο λίγο και θα τον ξεχνούσαμε. Όσοι τουλάχιστον δεν κρατούσαμε καρτερικά την αναπνοή μας για το επόμενο (κρίσιμο) βήμα του. Το Zodiac εκ πρώτης μοιάζει με επιστροφή στα κλασικά λημέρια του Se7en, γρήγορα όμως ο Fincher φροντίζει να μας κόψει την όρεξη. Αποστειρωμένο κλίμα με ατέλειωτες συζητήσεις, αναλύσεις, με κοπιώδη ρυθμό και διάρκεια (158 λεπτά) και λανθασμένο προσανατολισμό. Η ταινία δεν είναι εντέλει για τον Zodiac, αλλά για τον...μανιακότερο συγγραφέα – διώκτη του Robert Graysmith.

Κέρδισμά του οι ερμηνείες Ειδικά ο Robert Downey Jr. είναι εξαιρετικός. Αυθεντικός στο χαράμισμά του ως χαρακτήρας, τόσο όσο στην ταραχώδη αληθινή του ζωή. Ο Gyllenhaal είναι πλέον star μετά το Brokeback Mountain, όμως τον προδίδει το babyface του. Ο Ruffalo λάμπει ξανά ως δευτερορολίστας, εν ολίγοις ένα σχεδόν εξ’ ολοκλήρου ανδρικό ensemble που δικαιώνει το σισύφειο εγχείρημα του Finch, που αν μη τι άλλο, κανείς δεν πρέπει να του προσάψει καμιά ευκολία στην εκτέλεση. Υπάρχουν και οι στιγμιαίες δυστυχώς εκλάμψεις στο χτίσιμο της έντασης με τις γνωστές του απρόβλεπτες γωνίες λήψης που φωνάζουν από μακριά. Ο τύπος κρατάει γερά τα γκέμια, παίζει με τον θεατή, απαιτώντας μεθοδικότητα και υπομονή, ότι ακριβώς έχουν οι ήρωές του.

Χωρίς ικανοποιητική ανταμοιβή Το ζήτημα παραμένει τι δίνει πίσω ο Fincher στον υπομονετικό θεατή. Μια καλοκεντημένη αναπαράσταση εποχής, μια αποστασιοποιημένη θεώρηση του κεντρικού χαρακτήρα (που εδώ όμως καταλήγει μπούμερανγκ, αφού χάνει εμφανώς σε ένταση και fear factor), μια ρεαλιστική προσέγγιση στους χαρακτήρες. Χάνει όμως στο σημαντικότερο, στην κάθαρση του θεατή, κάτι που δεν έχει να κάνει με το αν στο τέλος συλλαμβάνεται ο Ζodiac ή όχι. Στο περσινό Zodiac του Alexander Bulkley, μια βαρετή, με λίγες δυνατές στιγμές εκδοχή, χωρίς αξιομνημόνευτες ερμηνείες, ακούγεται η ατάκα του serial killer που αναρωτιέται αν θα γίνει ποτέ μια ταινία εφάμιλλη με τα «κατορθώματά» του. Φαίνεται ότι 2 ½ ώρες δεν στάθηκαν αρκετές για τον Fincher για να δώσει μια αποστομωτική απάντηση.

Βαθμολογία: 5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars (5.5/10)

(Χρειάζεται ένας Fincher για κάνει μια τόσο καλοδουλεμένη ταινία να μοιάζει τόσο ανολοκλήρωτη)

Τάκης Γκαρής




Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2007

O Fincher καταγράφει το χρονικό του serial killer, Zodiac που συγκλόνισε με τα εγκλήματά του την Αμερική στις αρχές της δεκαετίας του 70 και δεν συνελήφθη ποτέ και επιστρέφει στα λημέρια του θρίλερ που αυτός ο ίδιος με το Seven καταξίωσε, για να το απομυθοποιήσει. Ο σκηνοθέτης παγιδεύεται μέσα σ’ αυτή τη δίνη των θεωριών και των σωρευόμενων στοιχείων της υπόθεσης και επιχειρεί να προσθέσει και αυτός το λιθαράκι του στην επίλυση του μυστηρίου. Αυτό ζημιώνει την ατμόσφαιρα της ταινίας, η οποία σύντομα αποδεικνύεται ένα σχεδόν ντοκιμενταρίστικο οδοιπορικό στην ψύχωση που ανέπτυξαν με την υπόθεση οι δύο άμεσα εμπλεκόμενοι δημοσιογράφοι και ο επικεφαλής αστυνομικός. Ανεξήγητα μεγάλης διάρκειας, αλλά σαφώς καλογυρισμένη, η ταινία διακρίνεται για τις ερμηνείες της καθώς οι τρεις ηθοποιοί που υποδύονται τους κεντρικούς ήρωες έχουν ανυπολόγιστη δυναμική και αναμφισβήτητο ταλέντο. Δεσπόζει υποκριτικά ο Robert Downey Jr. αλλά δε μπορούμε παρά να επαινέσουμε τόσο την ερμηνεία του Ruffalo όσο και αυτή του νεαρού Gyllenhaal που κάνει τα πλέον σταθερά βήματα στην καριέρα του.

Βαθμολογία: 6,5/10 Stars6,5/10 Stars6,5/10 Stars6,5/10 Stars6,5/10 Stars6,5/10 Stars6,5/10 Stars (6,5/10)

Άλκηστις Χαρσούλη (ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΔΕΙΣ!)




Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2007 - 14:01

Λοιπόν πήγα να παρακολουθήσω και εγώ την πρώτη ταινία του David Fincher μετά από 5 χρόνια. Του σκηνοθέτη των Se7en, Fight Club, The Game και Panic Room. Ήμουν λίγο πολύ προετοιμασμένος για αυτό που επρόκειτο να δω από τις κριτικές που είχα διαβάσει. Μην περιμένετε να δείτε ένα άλλο Se7en. Η ταινία μπορεί να έχει ως τίτλο το ψεύδωνυμο ενός γνωστού Αμερικάνου serial killer, αλλά δεν είναι αυτό το κύριο θέμα της. Δεν είναι ένα serial killer thriller. Πρόκειται για ένα φίλμ που ανήκει στην κατηγορία των crime/drama(πχ Mystic River). Το σενάριο ασχολείται με το κυνήγι του δολοφόνου (ο οποίος τελικά δεν συνελήφθη ποτέ) από τρεις ανθρώπους που τους είχε γίνει εμμονή η όλη υπόθεση. Παρακολουθούμε τις προσπάθειες του ντετέκτιβ που είχε αναλάβει την υπόθεση, ενός δημοσιογράφου που την κάλυπτε και κυρίως ενός σκιτσογράφου μίας εφημερίδας(η ταινία βασίζεται στα βιβλία του σκιτσογράφου). Θα δούμε τις προσωπικές ζωές τους και την κατάληξη που είχε γι’ αυτούς και τους δικούς τους ανθρώπους το «παιχνίδι» με τον δολοφόνο. Η πρώτη 1,5 ώρα έχει και δράση και σασπένς και μυστήριο. Από εκεί και μετά όμως το σενάριο αναλώνεται σε ατέρμονες συζητήσεις και μακρόσυρτους διαλόγους. Κουράζει τον θεατή και τελικά τον αποξενώνει από το όλον θέμα. Στο τέλος δεν έχουμε «δεθεί» με κανέναν από τους 3 πρωταγωνιστές. Ο Robert Downey Jr. δίνει μία πολύ καλή ερμηνεία, ενώ οι Jake Gyllenhaal και Mark Ruffalo, δεν είναι κακοί στους ρόλους τους, απλώς είναι κάπως "άοσμοι και άχρωμοι", δεν σε πείθουν για άτομα που έχουν κάποια εμμονή. Ειδικά ο Gyllenhaal είναι υπερβολικός στις εκφράσεις του.

Από σκηνοθετικής και τεχνικής πλευράς η ταινία είναι άψογη. Δεν περιμέναμε κάτι λιγότερο από τον Fincher. Αυτό όμως που λείπει από το φιλμ, σε σύγκριση με τις προηγούμενες δουλειές του σκηνοθέτη και είναι πολύ βασικό, είναι η έλλειψη ατμόσφαιρας. Σε αυτό δεν φταίει τόσο ο Fincher, όσο το δυσκολοχώνευτο για την οθόνη σενάριο. Ο Fincher σπατάλησε αμέτρητες ώρες, ώστε να κάνει όσο πιο επακριβή γίνεται την αναπαράσταση των γεγονότων, στο μέτρο που αυτό είναι εφικτό. Ήταν ένα φίλμ που στα χέρια άλλου σκηνοθέτη θα είχε σαφώς χειρότερη τύχη. Όμως επειδή ο Fincher ανέκαθεν ήθελε να κάνει αυτήν την ταινία (όπως ο Jackson τον King Kong και ο Cameron τον Τιτανικό), έβαλε όλη του την ψυχή σ’ αυτήν. Το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι βέβαια κάποιο αριστούργημα, αλλά παρ’ όλες του τις ατέλειες, το φίλμ είναι μια καλή «σπουδή» στις επιπτώσεις των μακροχρόνιων εμμονών στις ζωές μας.

Βαθμολογία: 6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars (6.5/10)

Γιώργος Καραμερτζάνης




Παρασκευή 4 Απριλίου 2008



Εδώ κι ένα χρόνο περίπου, δηλαδή από τότε που έγινε γνωστό ότι μια ταινία με θέμα τον Zodiac είναι γεγονός και πόσο μάλλον υπό τις σκηνοθετικές εντολές του Fincher, περίμενα αγωνιωδώς. Δε θα πω ψέματα… Λόγω του ότι η ταινία παρουσιάστηκε ως θρίλερ, περίμενα να δω κάτι ανάλογο του πραγματικά εκπληκτικού “ Se7en”. Τελικά η φαντασία μου διαψεύστηκε κι αυτό το οποίο παρακολούθησα δεν είχε καμία σχέση μ’ αυτό που είχα πλάσσει στο μυαλό μου. Όμως… όλως παραδόξως, μέσα στη διαφορετικότητά του ως αποτέλεσμα ήταν κάτι παραπάνω από ικανοποιητικό. Θα τολμούσε κανείς να πει εντυπωσιακό, τουλάχιστον ως προς κάποια σημεία.

Σαν παιδί ο Fincher ένιωσε στο πετσί του τον τρόμο που είχε σκορπίσει ο Zodiac με την εμμονή του ότι ο άνθρωπος είναι θήραμα, στις γειτονιές του San Francisco, καθησυχάζοντας τον το να καρφιτσώνει στο πέτο απ’ το αρκουδάκι με το οποίο κοιμόταν μια κονκάρδα με την πιο διάσημη ατάκα της εποχής: “Δεν είμαι ο Paul Avery”. Μνήμες που τον σημάδεψαν μια ζωή και που τον έκαναν να θεωρήσει ότι αυτή η ταινία θα ήταν το μόνο πράγμα που θα του έφερνε την κάθαρση. Σ’ αυτές τις προσωπικές του μνήμες, όπως και στα δύο βιβλία του Graysmith στηρίχτηκε το σενάριο της ταινίας. Ένα σενάριο γαλουχημένο με φόβο, ο οποίος φόβος έρχεται με την ωρίμανσή του να μετατραπεί σε εμμονή. Κι αυτή η εμμονή είναι το επίκεντρο της ιστορίας. Δεν έχουμε να κάμουμε με άλλη μια ταινία που περιστρέφεται γύρω απ’ τη δραστηριότητα του δολοφόνου και τα κίνητρά του όπως με τον John Doe στο “ Se7en” που είχε υποδυθεί ο πολύς Kevin Spacey, αλλά με μια ταινία για τα πρόσωπα γύρω απ’ αυτόν. Για το πώς ο καθένας για διαφορετικούς λόγους μπλέχτηκε στο κυνήγι του και στην προσπάθεια αποκάλυψης της πραγματικής του ταυτότητας και πως αυτό επηρέασε τους ίδιους και τους ανθρώπους γύρω τους. Μην περιμένετε λοιπόν να δείτε μια ταινία στην οποία δεσπόζουν σκηνές φρίκες, λουτρό αίματος, αποτρόπαιες δολοφονίες κι οτιδήποτε άλλο μπορεί να έχει σχέση με splutter movies. Έχουν να κάνουμε με μια ταινία η οποία περισσότερο αστυνομική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί παρά θρίλερ. Θα μπορούσε να πει κανείς πως εν μέρει έχει και μια ντοκιμενταρίστικη διάθεση. Παρ’ όλο όμως που τα αστυνομικά έργα περνάνε φάση κορεσμού τα τελευταία χρόνια, η οπτική του David Fincher είναι πολύ διαφορετική από την πεπατημένη αν και σαν θεματολογία δεν είναι κάτι πρωτοποριακό.

Ο ρυθμός της ταινίας σταθερός μεν, αργός δε! Παρ’ όλα ταύτα δεν κούραζε πέρα από ένα 20λεπτο ακριβώς στα μισά του έργου, όπου έκανε λίγο “κοιλίτσα” και προσωπικά κουράστηκα ελαφρώς. Ευτυχώς όμως η υπόθεση ανέκαμψε γρήγορα! Και μέσα στον βομβαρδισμό στοιχείων και γεγονότων, όπου η δράση αναγκαζόταν να περιοριστεί, ενσωματωνόντουσαν μικρές, πραγματικά καλλιτεχνικές σκηνές δολοφονιών, ικανές να ταρακουνήσουν και να μείνουν στη μνήμη του θεατή, με μια ωμότητα που δε βασιζόταν σε λίτρα αίματος ή σε ξεχυμένα εντόσθια. Κάπως έτσι ξεκινάει και το έργο, με μια τέτοια εναρκτήρια σκηνή, εκπληκτική ως προς την ένταση και την αναπαράσταση της εποχής, προσπαθώντας προφανώς να βάλει τον θεατή στο κλίμα. Με μία λέξη ο τύπος είναι μάγκας! Ξέρει να παίζει με τον θεατή και να κερδίζει την υπομονή του. Και το στίγμα του μέσα από ορισμένες, εμπνευσμένες γωνίες λήψεις είναι τόσο χαρακτηριστικό, που θα μπορούσε κανείς να πει κι αναγνωρίσιμο. Ο Fincher καταφέρνει περίφημα να μας μεταδώσει το πως ο Zodiac επηρέασε, όχι μόνο τους ανθρώπους που ασχολήθηκαν με την υπόθεση και τις οικογένειές τους, αλλά μια ολόκληρη κοινωνία που ζούσε υπό ένα καθεστώς τρόμου. Και το καταφέρνει χωρίς να πέσει σε φτηνά κόλπα εντυπωσιασμού και χωρίς να καταφύγει σε υπερβάλλοντες σκηνές έντασης που ήταν χαρακτηριστικό του “Se7en”. Παράλληλα καταφέρνει ν’ αναβιώσει και ν’ αναπαραστήσει πειστικά την εποχή των 60’s-70’s και με διακριτά στοιχεία να περνάει μέσα απ’ τα χρόνια φτάνοντας προς το τέλος του έργου στα 90’s. Και κάπου εκεί ανάμεσα βρίσκεται και η αξιομνημόνευτη σκηνή όπου ο Fincher μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα χτίζει την Transamerica Pyramid, τονίζοντας έτσι ακόμα πιο έντονα το πέρασμα του χρόνου.

Στο να μας μεταφερθεί όμως το κλίμα της εποχής πέραν απ` τις εικόνες, συμβάλλει καταλυτικά κι ο ήχος. Η επιλογή της μουσικής είναι καταπληκτική! Επιτυχίες των 60`s και 70`s, κυρίως σε χαμηλούς ρυθμούς και τόνους. Ούτε πολύ δυνατά, ούτε πολύ σιγά! Τόσο, όσο χρειαζόταν να δένει με τους υπόκοφους ήχους των εκάστοτε πλάνων (σειρήνες, πτροβολισμοί). Με άλλα λόγια, έγινε η καλύτερη δυνατή επιλογή ικανή να μαγέψει.

Είναι ένας απ’ τους λίγους σκηνοθέτες (προερχόμενος από τον χώρο των video clips) που έχει φανατικούς οπαδούς τόσο στο πεδίο των κριτικών, όσο και στων θεατών. Και μετά από 5 χρόνια αποχής έπειτα από το “ Panic Room” το 2002, επανέρχεται κερδίζοντας τους κριτικούς (κάτι που πάντα με ανησυχεί) και διχάζοντας τους θεατές. Όσοι περίμεναν ανεξέλγχτες αιματοχυσίες, απλά ζούσαν στην πλάνη των trailer. Πέραν όλων των άλλων, καταφέρνει ν’ αποσπάσει εξαιρετικές ερμηνείες απ’ το σύνολο των συντελεστών, με εξέχουσες των τριών πρωταγωνιστών. Είναι αληθινά αξιοθαύμαστο πόσο μαγική είναι η χημεία που δένει αυτούς τους τρεις τόσο διαφορετικούς ανθρώπους. Διαφορετικούς τόσο ως πραγματικές προσωπικότητες, όσο κι ερμηνευτικά μέσα απ’ τους ρόλους τους. Ερμηνείες αντισυμβατικές και συνάμα λειτουργικές. Ο ανερχόμενος και ταλαντούχος Jake Gyllenhaal (είναι κι ωραίο παιδί), φαίνεται να προσέχει τα κινηματογραφικά του βήματα, κάνοντας καλές επιλογές και στηρίζοντας το ρόλο του δυναμικά. Μπορεί να μην είχε την ερμηνεία του “ Brokeback Mountain” (όπου θεωρώ ότι ήταν κάτι παραπάνω από εξαιρετικός), αλλά και πάλι ήταν πολύ καλός στο ρόλο του παράξενου και μοναχικού σκιτσογράφου Robert Graysmith και σε κέρδισε ακόμα περισσότερο όσο η ταινία προχωρούσε κι επικεντρωνόταν πάνω του και στην εξέλιξη της εμμονής του με τη λύση γρίφων. Βέβαια ορισμένες στιγμές το baby face του τον πρόδιδε, αλλά δε βαριέσαι… Ο Robert Downey Jr. απλά ανυπέρβλητος στο ρόλο του Paul Avery. Δεν ξέρω πως, αλλά όταν αυτός ο άνθρωπος όποτε εμφανίζεται, έστω και στο βάθος του πλάνου, καταφέρνει να μαγνητίζει όλα τα βλέμματα πάνω του. Πατώντας πάνω στην εμμονή του αστυνομικού συντάκτη για την εύρεση της αλήθειας, μέσα απ’ την αναγκαιότητα της δουλειάς του, χτίζει έναν πειστικότατο χαρακτήρα, που ενώ είναι κοντά στη λύση του μυστηρίου, χάνει το δρόμο του, πέφτει και χάνεται μέσα στη δίνη των αδυναμιών του. Τέλος, ο Mark Ruffalo, υποδυόμενος τον ειδικό αστυνομικό David Toschi που έχει αναλάβει την υπόθεση κι έχει εμμονή με τις αποδείξεις, πλάθει έναν χαρακτήρα ήρεμο και λογικό, που ώρες-ώρες λιγοψυχεί μπροστά στο αδιέξοδο των καταστάσεων, αλλά κάπου βαθιά μέσα του βρίσκει τον τρόπο ν’ αναθαρρεύει. Ρεαλιστικός και λιτός, μέσα στην αναταραχή αντιπροσωπεύει τη λογική.

Θα μπορούσαμε να μιλάμε για εργάρα αν συνέβαιναν 2 τινά. Πρώτον: έπρεπε να είναι μισή ώρα μικρότερη. Τα 158’ λεπτά ήταν πολύ για εκεί που ήθελε να καταλήξει και μόνο γι’ αυτό χάνει πόντους. Δεύτερον: δεν έρχεται η κάθαρση που περίμενε αγωνιωδώς τόσο ο θεατής, όσο και οι ήρωες. Αυτό βέβαια δε σημαίνει απαραίτητα τη σύλληψη του Zodiac. Απ’ την άλλη βέβαια δε θα μπορούσε και δε θα ‘ταν σωστό να παρέμβει στην πραγματική ιστορία. ¶λλωστε η δικαιοσύνη παρά τις φήμες που κυκλοφορούν για το αντίθετο, δεν είναι τυφλή (όχι πάντα τουλάχιστον). Καλογυρισμένο, με έξυπνες στιγμές έντασης, το σασπένς δεν απουσίαζε (αυτό βέβαια είναι υποκειμενικό, αν κάποιος θεωρεί σασπένς μόνο τα πιστολίδια ή μια γκόμενα που προσπαθεί να ξεφύγει από έναν τρελό με χασαπομάχαιρο, τότε όχι, δεν είχε), δυνατές και ταυτόχρονα ρεαλιστικές ερμηνείες με καλό δέσιμο μεταξύ τους κι άψογη μεταφορά του κλίματος της εποχής και του ψυχογραφήματος των ηρώων. Στα μόνα μείον, η ανεξήγητα μεγάλη διάρκεια και η κάθαρση που τελικά δεν ήρθε. Ίσως βέβαια οι θεατές που δεν γνωρίζουν την πραγματική ιστορία να μπερδευτούν κάπου εξαιτίας του μεγάλου όγκου πληροφοριών που καλούνται να συνδέσουν μαζί με τον Graysmith. Πέραν τούτου, άσχετα απ’ το γεγονός ότι μου άρεσε, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ταινία για όλους. Γι’ αυτό πριν την επιλέξετε ή την απορρίψετε, καλό θα ήταν να ενημερωθείτε για τι ακριβώς πρόκειται κι αν είναι δυνατόν κι έχετε τη διάθεση, να ρίξετε μια ματιά στην πραγματική ιστορία. Έτσι ίσως είναι ευκολότερο να παρακολουθήσετε την ιστορία, να καταλάβετε και να επεξεργαστείτε την πληθώρα πληροφοριών που δέχεστε καθ’ όλη τη διάρκεια της προβολής. Και να θυμάστε τι έλεγε στη διαφήμιση της ταινίας: There`s more than one way to lose your life to a killer".

Βαθμολογία: 8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars (8.5/10)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου




Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2008

Ο David Fincher κερδίζει επάξια τον τίτλο του δημιουργού με το αριστουργηματικό Zodiac, όχι μόνο γιατί είναι συνεπής, αυθεντικός και πρωτοπόρος, αλλά και γιατί έχει καταφέρει, στη βιομηχανία του Hollywood, όπου οι παραγωγοί επιβάλουν τη γνώμη τους, να έχει πάντα τον τελευταίο λόγο! Η Paramount του κάνει δώρο την καλύτερη κάμερα υψηλής ευκρίνειας όλων των εποχών και ο Fincher, σε ρόλο ντετέκτιβ – κινηματογραφιστή, πλάθει το μύθο του Zodiac, επιλέγοντας να μην δείξει το γνωστό serial killer να ακονίζει τα μαχαίρια του, αλλά αφήνοντας τον να στοιχειώνει τις ζωές τριών αντρών, του σκιτσογράφου Robert Graysmith, του ντετέκτιβ David Toschi και του δημοσιογράφου Paul Avery. Ρεσιτάλ ερμηνείας και από τους τρεις - Jake Gyllenhaal, Mark Ruffalo, Robert Downey Jr.- με ιδιαίτερη προτίμηση στον τελευταίο. Η πλοκή της ταινίας ξετυλίγεται αργά, με τις μαχαιριές στις σκηνές των φόνων να μας πονάνε, παρακολουθώντας τους τρεις ήρωες να αυτοκαταστρέφονται καθώς ο Zodiac μετατρέπεται σε εμμονή.

Στο Zodiac, η αστυνομική ταινία συναντά το ψυχογράφημα, δανείζεται στοιχεία από επίκαιρα, αναπάραγει τους κώδικες των film noir και περνά ένα πολιτικό μήνυμα καταδεικνύοντας το σύστημα και σνομπάροντας τους αστυνομικούς υπερήρωες και τις διάνοιες της διπλανής πόρτας. O Fincher χρησιμοποιεί την νέα τεχνολογία, για να αναδείξει τις αξίες του κλασικού κινηματογράφου δίνοντας έμφαση στη λεπτομέρεια.

Καθώς τα τηλέφωνα δεν σταματούν να χτυπούν σε όλη την ταινία, διατηρώντας το ενδιαφέρον αμείωτο, εμείς γινόμαστε θύματα του παιχνιδιού ‘του’ και κάνουμε υπομονή μέχρι να βγει στις αίθουσες η καινούργια του ταινία, The Curious Case of Benjamin Button

Βαθμολογία: 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)

Ελιζαμπέττα Ηλία - Γεωργιάδου


 
Zodiac - jeandoumpier - Σάβ 28 Δεκ 2013 - 18:59
Ενδιαφέρουσα υπόθεση η οποία άλλωστε είναι βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, και επίσης ενδιαφέρουσα η μεταφορά της στην μεγάλη οθόνη.
Σκηνοθετικά θα την χαρακτήριζα αρκετά καλοστημένη (όπως συνηθίζει ο Φίντσερ) έχοντας γραμμική αφήγηση, πράγμα που βοηθάει πολύ τον θεατή στο να την παρακολουθήσει δίχως κενά, και όσον αφορά στις ερμηνείες, είναι ικανοποιητικές.
Ως ταινία μυστηρίου, αξίζει ανεπιφύλακτα τη θέαση από τους φίλους του είδους.

Προσωπική Αξιολόγηση : 7.5/10
Mps
Το επεξεργάστηκε ο/η jeandoumpier συνολικά 2 φορές
 
Legacy - greg_m - Unverified - Παρ 23 Μαρ 2007 - 18:37
ante re paidia. den exete dei akoma tin tainia?
grapste kamia kritiki.
pantos sto box office den pige kala.
greg_m
 
Legacy - Rocker on a hard day - Unverified - Σάβ 07 Απρ 2007 - 14:10
ΤΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΠΟΥ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΔΕΙ ΕΧΟΥΝ ΞΕΤΡΕΛΑΘΕΙ... ΤΑΙΝΙΑΡΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΚΑΙ ΤΕΤΟΙΑ... ΕΧΕΙ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΠΑΝΤΩΣ ΣΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΑ Ο ΦΙΝΤΣΕΡ, ΒΛΕΠΕ ΤΟ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΣΕΒΕΝ... ΦΗΜΕΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΔΑΦΗ ΘΑ ΤΗ ΔΟΥΜΕ ΕΠΙ 26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ... ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ...
Rocker on a hard day
 
Legacy - JIM - Unverified - Τετ 25 Απρ 2007 - 09:41
ΣΤΟ IMDB.COM ΠΑΝΤΩΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟ Η ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΣΤΙΣ 25/04/07 ΗΤΑΝ 7.9 ΣΕ 11238 ΨΗΦΟΥΣ.ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ ΠΑΝΤΩΣ ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΠΑΙΝΩ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩ ΠΟΙΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΠΑΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΣΤΡΙΜΕΝΑ ΑΝΤΕΡΑ ΕΔΩ.ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΑΤΟΜΑ ΜΙΛΑΩ
JIM
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.