• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Klute (1971)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Εξαφάνιση

Μυστηρίου | 114' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.05 %
Αξιολόγηση: 7.40/107.40/107.40/107.40/107.40/107.40/107.40/107.40/10   (7.40/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Ένας άντρας αναζητείται. Δύο κοπέλες κείτονται νεκρές… και κάποιος ανασαίνει στην άλλη άκρη του τηλεφώνου.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 17 Ιουνίου 2008

Η επανεμφάνιση της ‘Εξαφάνισης’

To στόρυ: Επαρχιώτης ντετέκτιβ αναλαμβάνει την αναζήτηση εξαφανισθέντα φίλου και γίνεται πρωτευουσιάνος, καθώς μοναδικό του στοιχείο είναι ένα κομματάκι σόκιν γράμμα του εξαφανισθέντα που απευθύνεται σε ένα (από πολλές απόψεις) χαρισματικό call- girl που εδράζει στη Νέα Υόρκη.

Klute??? Τι είναι αυτό??? : Το όνομα του ντετέκτιβ. Τον λένε Klute. John Klute. Και είναι ψαρωμένος μεν, αποφασισμένος δε. Τώρα γιατί η ταινία λέγεται Klute θα σας γελάσω. Ενδεχομένως επειδή ακούγεται cool.(Δοκιμάστε να το προφέρετε δεκαπέντε φορές μπροστά στον καθρέφτη με ύφος πέφτουλα σε γκρικ άιλαντ και θα συμφωνήσετε) Τον υποδύεται ο Donald Sutherland σε νεαρή ηλικία. Στα 70ς ο πατέρας του Τζακ Μπάουερ πήδαγε αβέρτα στο πανί και η συγκεκριμένη ταινία δε θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Εδώ θύμα της γοητείας του πέφτει η Jane Fonda που είναι και ο βασικός πρωταγωνιστής, αλλά το επώνυμο της είναι Daniels, που είναι λιγότερο κουλ από το Klute (εκτός κι αν το μικρό της ήταν Τζάκι, κάτι που δυστυχώς δε συμβαίνει) κι έτσι την ρίχνουνε...αν κι εδώ που τα λέμε ποιος θα πήγαινε να δει μια ταινία που λέγεται ‘Ντάνιελς’?

Μήπως να αφήσουμε τον τίτλο και να περάσουμε στο ζουμί? : Έτσι σας θέλω...κατευθείαν στο ψητό! Η Εξαφάνιση λοιπόν, είναι κατά πρώτον ένα φιλμ νουάρ του 40 που μεταφέρθηκε στα 70s. Μην ανησυχείτε όμως, το χρώμα δεν πλήττει καθόλου την λειτουργικότητα των φωτοσκιάσεων, ενώ το προσαρμοσμένο στο κλίμα της εποχής score συνάδει με το κλίμα της ιστορίας. Είναι αλήθεια πως η αστυνομική ίντριγκα δεν είναι και η πλέον απρόβλεπτη, δεν είναι αυτή όμως ο κεντρικός άξονας της ιστορίας... Κατά δεύτερον λοιπόν η Εξαφάνιση είναι ένα λεπτοδουλεμένο ως προς το διαλογικό μέρος δράμα χαρακτήρων, μια αντιπαράθεση ανάμεσα στον άκαμπτο, λακωνικό μα φιλότιμο John και στην καταφερτζού, ταλαντούχα μα συναισθηματικά καταπιεσμένη Bree, ιδωμένη κυρίως από την πλευρά της τελευταίας. Για να δουλέψει σωστά η μηχανή πρέπει το γρανάζι να είναι καλής ποιότητας και λαδωμένο. Ο Πάκουλας λοιπόν (ο σκηνοθέτης) ευτύχησε να έχει στα χέρια του μια Jane Fonda πρόθυμη να βγάλει τα ρούχα της (μεταφορικά και κυριολεκτικά, αυστηρά με αυτή τη σειρά) και να αποδείξει ότι είναι άξιο τέκνο του πατέρα της. Όπερ και εγένετο! Τσίμπησε μάλιστα και τον ‘χρυσό ευνούχο α’ γυναικείου ρόλου’ εκείνη την χρονιά!

What’s the verdict? : Είναι μία από τις καλύτερες στιγμές του Πάκουλα - που πήγε άδικα από τροχαίο - δεν κυκλοφορεί σε DVD στην χώρα μας και δεν παίζεται συχνά από την τηλεόραση. Δεν βλέπω κανένα λόγο λοιπόν για να μην τη δείτε στον φυσικό της χώρο! Ευχάριστη έκπληξη η επανέκδοσή της – δεν ήταν μέσα στις καλοκαιρινές επανεκδόσεις για τις οποίες ήμουν ενήμερος - και προσωπικά σκέφτομαι με την πρώτη ευκαιρία να το ξαναδώ. Επίσης σκέφτομαι σοβαρά να αλλάξω το επώνυμο μου σε Klute...αν και το Βασιλείου είναι πολύ πιο cool…μάλιστα ο Ian Fleming είχε ζητήσει από τον προπάππου μου την άδεια να χρησιμοποιήσει το επώνυμό του για να ονοματίσει τον ήρωα ενός μυθιστορήματος που έγραφε, αλλά ο προπαππούς δεν έβλεπε μπροστά και τώρα αντί να είμαι...αφοδευμένος στο τάλιρο και διάσημος celebrity, γράφω στο cine.gr κριτική για το Klute. H οποία κριτική έπρεπε να έχει τελειώσει εδώ και ώρα, αλλά μιας και μου δόθηκε η ευκαιρία να σας πω και για έναν προπροπάππου μου που μετείχε στα αποξήραντικά έργα της Κωπαίδας επί Τρικούπη και....

Βαθμολογία: 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)

Γιάννης Βασιλείου




Παρασκευή 3 Απριλίου 2009

Όταν η Αμερική έκλεινε το μάτι στο σινεφιλισμό…


Μετά την Εκλογή της Σόφι, ο γεννημένος στο Μπρονξ Alan J. Pakula (έφυγε οριστικά το 1998) έπαθε ένα μπλακ-άουτ και ξέχασε την σοβαρότατη συμβολή του στον καλό αμερικανικό κινηματογράφο των 1970. Με ένα δικό του υπνωτιστικό στυλ είχε δημιουργήσει ένα μικρό «παρακράτος» με την χρυσή του τριάδα ταινιών. Την Υπόθεση Παραλλάξ το 1974, το Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου την επόμενη χρονιά, και πριν από αυτά την Εξαφάνιση.

Η Εξαφάνιση είναι μια ταινία σχόλιο πάνω στην «άλλη» Αμερική, μια χώρα που έχει ανάγκη το αγοραίο γυναικείο κορμί για να διασκεδάσει. Είναι μια χώρα που προκαλεί ψυχολογικά προβλήματα σε μια γυναίκα και την ωθεί στην πορνεία, τόσο για το χρήμα, όσο και την έλλειψη άλλων επιλογών και συναισθηματικών απάγκιων. Εκεί κινείται και ο επιβαλλόμενος, πλέον, στον κινηματογράφο ψυχοπαθής δολοφόνος, που μοιάζει να είναι η νέα μάστιγα της χώρας. Ένας ιός που ακμάζει μέσα από το νοσομανή σύστημα του σεξ και της υποτιθέμενης-τυπικής, ακόμα, χειραφέτησης της γυναίκας.

Ο Pakula ενδιαφέρεται υπερβολικά για τον χαρακτήρα της ηρωίδας του, της κολ-γκερλ, σε σημείο που θα μπορούσαμε να τον πούμε και ερωτευμένο μαζί της. Βάζει τον ντεντέκτιβ-φύλακα άγγελο να την κάνει να αισθανθεί ασφάλεια για πρώτη φορά, αλλά δεν την χαρίζει ούτε σε αυτόν. Την βοηθάει να ξεφύγει από την δουλειά και ποτέ δεν την αφήνει να εκφραστεί βρώμικα. Η Jane Fonda είναι η ιδανική κολ-γκερλ, είναι μέσα στην ψυχολογία μιας άστατης κοπέλας, που πάσχει από προσανατολισμό και δεν έχει από πουθενά βοήθεια για να ξεφύγει.

Αρχικά τον κύριο ρόλο ήταν να τον πάρει η Barbra Streisand, που είχε μόλις παίξει μια κωμική εκδοχή του, στο Η Τροτέζα και ο Πρωτάρης. Όταν ανέλαβε η Fonda, σύμβολο του σεξ της εποχής, ένιωσε περίεργα με το σώμα της και πρότεινε στον Pakula να πάρει την Faye Dunaway αντί για αυτήν. Ευτυχώς, όμως, η επιλογή έμεινε η ίδια κι ένα Όσκαρ ήρθε να επιβραβεύσει την πανέμορφη ηθοποιό.

Κριτική Σύνοψη
Σαν ψυχολογικό δοκίμιο με σαφείς σινεφιλικές τάσεις, η Εξαφάνιση είναι μια θαυμάσια σπουδή πάνω στην σκοτεινή πλευρά της Αμερικής. Πάνω στην Jane Fonda χτίζεται ένας εύθραυστος και γοητευτικός χαρακτήρας, με φροϋδικά ψυχολογικά αδιέξοδα. Όμως, ενώ στο σινεφιλισμό ο Pakula αριστεύει, χάνει, σε μεγάλο βαθμό, τον άλλο του ρόλο, που είναι η ταινία-θρίλερ. Δεν δουλεύει πολύ πάνω στην αγωνία και στον κρυφό κίνδυνο, πόσο μάλλον όταν καταλήγει σε μια συμβατική σκηνή, χωρίς ένταση, χωρίς πρόκληση. Έχουμε, όμως, και έναν καταλυτικό Donald Sutherland, που επιβάλει σιγά-σιγά το πρόσωπο του στο Χόλιγουντ και δύο λειτουργικότατα και θαυμαστά μουσικά μοτίβα από τον Michael Small, ένα για το θρίλερ και ένα για τον ρομαντισμό. «Υπόγεια» και η φωτογραφία του Gordon Willis και πολύ καλά στησίματα της κάμερας από τον δημιουργό. Γενικά, μια πάρα πολύ καλή πρόταση από ένα παρελθόν, για το οποίο οι Αμερικανοί, κινηματογραφικά, πρέπει να είναι υπερήφανοι.

Βαθμολογία: 3/10 Stars3/10 Stars3/10 Stars (3/5)

Σταύρος Γανωτής


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.