 | - Αυθεντικός Τίτλος:
The Breed
- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Μανία
|
· Είδος: Τρόμου
· Παραγωγής: 2006
· Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 20 Ιουλίου 2006
· Διανομή: Hollywood Entertainment
· Χρώμα: Έγχρωμο
· Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
· Γλώσσα: Αγγλικά
· Δείκτης Καταλληλότητας: 
· Αξιολόγηση: (5.00/10)
· Aντιφατικότητα ψήφων:
· Δημοτικότητα: 0.13 %
· Κριτική (από μέλη του Cine.gr):
Τετάρτη 19 Ιουλίου 2006
 Who let the dogs out? – Πέντε νεαροί φίλοι, τρία αγόρια και δύο κοπέλες, επιζητώντας να περάσουν ένα ξένοιαστο τριήμερο μακριά από την πόλη, διοργανώνουν μια εκδρομή προς ένα αποξενωμένο νησάκι και την άδεια από καιρό καλύβα, ενός μακρινού συγγενή – επιστήμονα, που είχε επιλέξει την απομόνωση ώστε να αφιερωθεί στις μελέτες του. Από τις πρώτες κιόλας στιγμές στην εξοχή όμως, θα αντιληφθούν πως είναι ανεπιθύμητοι στο περιβάλλον, αίσθηση που θα ισχυροποιηθεί ακόμη περισσότερο από την στιγμή που η Σάρα, ένα από τα κορίτσια της συντροφιάς, θα δεχτεί λυσσαλέα επίθεση από ένα μανιασμένο σκύλο. Αμέσως η παρέα θα πάρει την απόφαση να εγκαταλείψει το νησί και τις παγίδες που κρύβει, κάτι που στην πορεία όμως δεν θα αποδειχτεί και τόσο εύκολο…
 Φτου κι απ την αρχή – Σε καιρούς που το αμερικάνικο φιλμ τρόμου έχει κάνει δημιουργικά μια τεράστια κοιλιά, κάνοντας πολλούς να αναρωτιούνται για το αν υπάρχει μέλλον για το είδος στο Χόλιγουντ και στην γύρω από αυτό ανεξάρτητη σκηνή, έχουν αρχίσει να επιστρατεύονται όλα τα μέσα που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν – έστω και την υποτυπώδη - φοβιστική διάθεση στο κοινό. Αφού εξαντλήθηκε κάθε ιδέα για το τι είδους απόγονος των Άλιεν μπορεί να κρύβεται στα έγκατα της γης την σκυτάλη αναλαμβάνουν αυτή την φορά για να σκορπίσουν τον θάνατο τα ζώα. Τι πιο προσιτό λοιπόν και κοντινότερο στον άνθρωπο από τον πιο πιστό του φίλο, που στην μεταλλαγμένη του μορφή, μπορεί να εξελιχθεί στην πιο φονική μηχανή…
Trading Places – Καιρό είχαμε να δούμε στο πανί αγριεμένα σκυλιά να επιτίθενται, άλλοτε κατά μόνας και άλλοτε ακολουθώντας συγκεκριμένη στρατηγική σε όσους ανυποψίαστους, φιλικά τα πλησιάζουν. Καθώς φαίνεται η έμπνευση εκείνων που συγγράφουν τις σύγχρονες horror movies, έχει στερέψει σε τέτοιο βαθμό, που έχει αρχίσει να ανακυκλώνει πλέον τους υπάρχοντες σεναριακούς σπινθήρες. Αρνητικό σχόλιο που δεν αφήνει, όπως φαίνεται, απέξω τον σημαντικότερο εκφραστή του genre τα τελευταία τριάντα χρόνια, τον Wes Craven, που εδώ, αναλαμβάνει κάτω από την παραγωγική εποπτεία του την υπόθεση The Breed. Και πώς να κάνει διαφορετικά όταν η μια μετά την άλλη οι πρόσφατες δημιουργίες τρόμου, που φέρουν την υπογραφή του, λησμονήθηκαν σχεδόν άμεσα ακόμη και από τους πιο φανατικούς τοιυ θαυμαστές. Εδώ ο πρωτοπόρος Wes, προκειμένου να μην νιώσει για ακόμη μια φορά το συναίσθημα της αποτυχίας, ορίζει σαν αντικαταστάτη του στην σκηνοθετική καρέκλα, τον στενό του συνεργάτη στα Screams, Nicholas Mastandrea.
 Πάμε και για sequel? – Τι καταφέρνει με τον τρόπο αυτό ο παμπόνηρος βετεράνος σκηνοθέτης? Να μην καταγράψει στα credits του ακόμη μια κακόγουστη ταινία, να φορτώσει σε άλλον την ευθύνη ενός φιλμ που δεν θα γύριζε ούτε και ο πιο αδαής, κερδίζοντας συνάμα τα όποια εμπορικά οφέλη θα αποφέρει το The Breed, από το αμερικάνικο νεανικό κοινό, που θα σπεύσει να το παρακολουθήσει. Αν αξίζει κάτι από την συνολικά μέτρια και λιτή τεχνικά παραγωγή, αυτό είναι η πολύ σωστή καθοδήγηση των άρτια εκπαιδευμένων σκύλων, που βεβαίως ως γενετικά τροποποιημένοι κλέβουν την παράσταση, από την ερασιτεχνικού επιπέδου ερμηνευτική πεντάδα, που απαρτίζει την παρέα που βαδίζει προς τον θάνατο. Εξαίρεση ίσως αποτελεί η μοναδική γνωστή μας, η λατίνα Michelle Rodriguez, που μνημονεύεται απλά και μόνο για τους ελέω fitness, περιποιημένους κοιλιακούς της…
Βαθμολογία: (210)
Γιώργος Ζερβόπουλος
· Σχόλια Χρηστών:
- Σάββατο, 19 Αυγούστου 2006 - 11:02 πμ
Η ταινια ηταν καλη.Και καλη με πια ενοια?Ειχε αγωνια, μπορει να μην ειχε διασημο καστ με εξαιρεση βεβαια την αγρια Rodriguez, μπορει σε καποιεσ σκηνες να καωτατουσε γελοιο π.χ οταν σπαζαν στο ξυλο τα σκυλια!Αλλα ο εξυπνος Craven εβαλε ενα φοβο πολλων ανθρωπων, τα σκυλια, να ειναι αγρια και να κοινυγανε ανελεητα τους πεντε πρωταγωνιστες. Ετσι απο ενα σημειο και μετα η ταινια εγινε αγωνιωδης και πολυ ενδιαφερουσα!Πρωσοπικα μου αρεσε περισσοτερο απο τα Scream και απο αλλα χαμενα νεανικα θριλερ!θα το ξαναεβλεπα!
tsiragior
Eπεξεργασία
|
