• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Dunyayi Kurtaran Adam (1982)

- Γνωστό και ως:
Turkish Star Wars

Επιστημονικής Φαντασίας | 91'
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Τουρκικά
  Δημοτικότητα: 0.01 %
Αξιολόγηση: 1.00/10   (1.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 22 Μαΐου 2006

Turkish Star Wars (1982)


«Βy going into space and landing on the moon, the space age begins»

Ο κάθε ένας από εμάς έχει τον προσωπικό του θησαυρό. Άλλος θεοποιεί το αυτοκίνητό του, άλλος φυλάει με ζήλο ένα μπουκάλι κρασί για να το ανοίξει μόλις βγάλει το πρώτο εκατομμύριο ευρώ. Κάποιος, πιο πλούσιος από εμένα, αυτή τη στιγμή κοιτάζει το Scream του Munch, αγορασμένο από σκοτεινά κυκλώματα κλεπταποδόχων , περιτριγυρισμένος από Βαβυλωνιακά εκθέματα που εκλάπησαν από το μουσείο της Βαγδάτης μετά την Αμερικάνικη εισβολή. Τους ζηλεύω; Όχι (εκτός από τον τύπο με το εκατομμύριο ευρώ) γιατί και εγώ έχω το μικρό μου precious, ένα φιλμ που κρατάω κρυμμένο σε μια σπηλιά, προστατευμένη από παγίδες και Dan Brown –ικά αινίγματα. Εντάξει, μπορεί να μην είναι artifact του βεληνεκούς, ξέρω και γω, Κιβωτού της Διαθήκης αλλά πρόκειται για μια ταινία θρυλική στους κύκλους των συλλεκτών cult, μπροστά στην οποία ακόμα και το Troll ή το Gayniggaz From outer Space μπορούν να θεωρηθούν mainstream.

Να ξεκαθαρίσω κάτι: Δεν ξέρω τούρκικα και δεν σκοπεύω να μάθω. Τουλάχιστον όχι προς το παρόν. Πρώτα από όλα διότι δεν έχω χρόνο, δεύτερον γιατί υπάρχουν εκατοντάδες άλλα πράγματα που θέλω να μάθω πρώτα και τρίτον γιατί σαν γλώσσα δε μου αρέσει καθόλου-μου θυμίζει διασταύρωση ανάμεσα στον ήχο μιας καταδιωκόμενης γαλοπούλας και την έκκληση για βοήθεια κάποιου που πνίγεται με μια μπουκιά φαί (αν η πρωταγωνίστρια της σειράς τα Σύνορα της Αγάπης διαβάζει αυτό το κείμενο να τονίσω ότι αστειεύομαι.). Με δεδομένο λοιπόν ότι ΔΕΝ μπορώ να ξέρω τι λένε πραγματικά οι πρωταγωνιστές επαφείομαι αναγκαστικά στους υπότιτλους. Όταν όμως μία από τις φράσεις που ανοίγουν την ταινία είναι «Thousands of years passed and earth’s planet system turned into the galaxy system» αρχίζω να έχω την υποψία ότι την επιμέλεια της μετάφρασης ανέλαβε η Al Qaeda.

To film είναι ένα sci-fi έπος, και αυτό θέλουμε να το τονίσουμε από την αρχή. Η εισαγωγή και μόνο καλύπτει χιλιάδες χρόνια ανθρώπινης εξέλιξη (με αόριστο footage) και σύμφωνα με τον αφηγητή-βαθιά ανάσα- o άνθρωπος έψαχνε την αθανασία, για να πραγματοποιήσει το όνειρο ενότητας, αλλά κινδύνευε από τον πολλαπλασιασμό του πυρηνικού εξοπλισμού, και sometimes the earth was disintegrated into parts (κλιπάκι με την καταστροφή του Alderaan από το Star Wars: A new Hope), και the parts become meteor rocks in space. Ξαφνικά και χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο, ένας κακός διαστημικός τύραννος έκανε την εμφάνισή του και ήθελε να καταστρέψει τη γη, η οποία παρόλο που είχε διαλυθεί σε μικρότερα κομμάτια είναι μια χαρά και προστατεύεται από τον κακό (ο οποίος αποκαλείται Wizard) με μια διαστημική ασπίδα αποτελούμενη από compressed human brain molecules. Δεν ξέρουμε πως ακριβώς είναι ένα compressed human brain molecule αλλά από ότι φαίνεται είναι αρκετό για να κρατήσει μακριά τους εισβολείς, αφού όπως προσθέτει ο αφηγητής «The enemies of the earth did not have brains». Ένα λεπτό, κάτι δεν πάει καλά: Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από μια απροσπέλαστη ασπίδα , που προστατεύει τη γη από ανεγκέφαλους εισβολείς; Αναρωτιέμαι με τι εύρημα οι σεναριογράφοι θα μετατρέψουν αυτή την βαρετή premise σε μια αδρεναλινική περιπέτεια.

Τελικά δεν ήταν δύσκολο. Χωρίς κάποια εξήγηση, μαθαίνουμε ότι οι λαοί της γης πολεμούν ενάντια στον Wizard και ανάμεσα στους θαρραλέους πιλότους βρίσκονται και οι Two strongest and bravest Turkish warriors, o Murat (Cueneyt Arkin, o Tούρκος Dirk Benedict) και ο Ali (Aytekin Akkaya, o Τούρκος.. Aytekin Akaya). Η ερώτηση που γεννιέται είναι αυθόρμητη: Αν η γη είναι 100% wizard-proof, και ο κακός μάγος για να σπάσει την ασπίδα προστασίας χρειάζεται έναν ανθρώπινο εγκέφαλο (δεν το λέω εγώ αυτό, ο αφηγητής το λέει), δεν είναι λίγο ριψοκίνδυνο να στέλνουμε κύματα από ανθρώπινους πιλότους σε αποστολές αυτοκτονίας απέναντι στον αυτοκρατορικό στόλο; Ο Murat και ο Ali δεν έχουν και ιδιαίτερα προβλήματα πάντως μιας που καταρρίπτουν αμέτρητα εχθρικά μαχητικά διαστημόπλοια, σε μια ακολουθία σκηνών δράσης αποτελούμενη ΕΞΟΛΟΚΛΗΡΟΥ από κλιπάκια του Star Wars και το main theme του Indiana Jones. Ενώ οι δύο «ηθοποιοί» υποδύονται τους άνετους πιλότους (ο Ali δεν παραλείπει να τονίσει ότι αντί για τη μάχη θα προτιμούσε «some chicks in mini skirts») πίσω τους προβάλλονται κλιπ από την τελική επίθεση στο Death Star, συμπεριλαμβανομένου και του Millenium Falcon. Σαν να μην έφτανε αυτό, κανείς δεν ασχολήθηκε με την επιμέλεια των κλιπ, και έτσι προβάλλονται ακόμα και εικόνες από το εσωτερικό του Death Star. Ίσως η Force τους δίνει ενόραση.

Κατά τη διάρκεια της επίθεσης τα σκάφη των πρωταγωνιστών δέχονται εχθρικά πυρά και μετά από μια σειρά ακαθόριστων εφέ πέφτουν σε έναν άγνωστο πλανήτη. Πλακωμένοι από ένα σωρό πέτρες (ο οποίος εξαφανίζεται στο επόμενο frame) οι ήρωές μας περιπλανώνται στο άγνωστο και αφιλόξενο μέρος, αντικρίζοντας με δέος Πυραμίδες, τη Σφίγγα, Ιερογλυφικά και Ορθόδοξα μοναστήρια. Γιατί; Δεν ξέρω. Θα μάθουμε στην πορεία; Ίσως. Το σίγουρο είναι ότι ο Ali είναι ο πιο γόης από τους δύο, αφού επιμένει να καλεί τις απανταχού γυναίκες με το trademark σφύριγμα-για-καμάκι του. Το αποτέλεσμα είναι διαφορετικό από το επιθυμητό αφού από το πουθενά, και εννοώ από το πουθενά, εμφανίζονται ιππείς με μαύρες στολές που έχουν πάνω τους ζωγραφισμένα οστά- και εμείς πρέπει να πειστούμε ότι πρόκειται για διαβολικούς skeleton warriors, οπλισμένους με ακόντια. Ας το δεχτούμε, αφού είναι η πρώτη φορά που θα δούμε τα τουρκικά λιοντάρια σε hand tο hand μάχη- και, ω! Τι μάχη! Με βοηθούς την απαράμιλλη ικανότητά τους σε κάποια μυστηριώδη πολεμική τέχνη που μοιάζει με Αμερικάνικο wrestling και την υπόκρουση από τον Indy και πάλι, εξουδετερώνουν τους επιτιθέμενους και κλέβουν δύο άλογα. Cut σε έναν αόριστο τύπο με μάσκα Ogre, που πετάγεται μπροστά στην κάμερα και φωνάζει «Μπλιάααααα». Cut στους ήρωές μας που τρέχουν ανενόχλητοι στη στέπα. Cut σε νέο, άσχετο τέρας –διάολο που κάνει «Μπλιάαααααα». Cut στην ιππασία. Cut σε ένα τρίτο τέρας, απροσδιορίστου συνομοταξίας που κάνει «Μπλιάαααα».

Το soundtrack γίνεται ροκιά.

Ο Murat και ο Ali φτάνουν σε ένα χωριό πειναλέων και ρακένδυτων προσφύγων, όπου και δέχονται την επίθεση από ρομπότ με όπλα laser. Περιμένω και πάλι μια extravaganza από Murat-zitsu, όπως αποκαλώ την νέα αυτή τεχνική αλλά οι δύο πιλότοι παραδίνονται. Ένα νέο τέρας, αυτή τη φορά με μπούκλες, πετάγεται και πάλι και κάνει «Μπλιάααααα».Ελπίζω να είναι η τελευταία φορά. Οι γήινοι μεταφέρονται από τα ρομπότ σε μια αρένα, όπου μονομάχοι της πλάκας αναμετρώνται με σπαθιά και νέα πολεμική τέχνη που θα ονομάσω ζειμπέκικο-zitsu. Το θέμα είναι θλιβερό ( μιλώντας ως θεατής) και για να σώσει την κατάσταση έρχεται ένα ρομπότ που χωρίς κάποιο λόγο πνίγει έναν μπόμπιρα που ουρλιάζει. Μια τουρκάλα που μοιάζει τρομερά στην Καίτη Φίνου, σφίγγει ένα παιδί στην αγκαλιά της, αηδιασμένη από τόση σκληρότητα. Το ίδιο αηδιασμένοι είναι και οι ήρωές μας, που αποφασίζουν να πολεμήσουν για την δικαιοσύνη και σπάζοντας τα δεσμά τους (βοηθάει το ότι είναι δεμένοι μόνο στη μέση) δέρνουν αλύπητα τους κακούς κάτω από το βλέμμα της Καίτης Φίνου, ενός άγνωστου γέροντα, του ρομπότ-πνίχτη (που έχει και μια σειρήνα στο κεφάλι) και του Wizard, που παρακολουθεί από απόσταση επαναλαμβάνοντας «Humans! Humans! Humans!». H, στην περίπτωση των Murat και Ali, superhumans αφού δέρνουν όλο τον κόσμο και καταλήγουν στην σπηλιά της Καίτης Φίνου για φροντίδα και πλακίτσα. Πάνω που είμαι σίγουρος ότι κανείς σε αυτή την ευλογημένη ταινία δεν έχει την καλή θέληση να μας πει τι βλέπουμε, ο γέροντας επεμβαίνει και εξηγεί ότι ο πλανήτης τους ήταν ένα κομμάτι που ξεκόλλησε από τη γη όταν αυτή είχε εκραγεί (προφανώς ήταν το καλό καμμάτι, αυτό με τις πυραμίδες,την Τουρκία και την Ελλαδίτσα μας) και οι φτωχοί κάτοικοι είναι μέλη της 13ης φυλής (δεν ξέρω, μη ρωτάτε).

Τουριστικό footage από έρημο, εικόνες από διάστημα, Millenium Falcon. O Wizard, που φοράει ένα κράνος διακοσμημένο με τεράστια καρφιά απειλεί την Γη με καταστροφή, φωνάζοντας «Υou ll be destroyed!»(προφέρεται «Γιόκολο Τζάκσον»). Η μουσική γίνεται και πάλι Indy, στη σκηνή που η Karen Allen φροντίζει τον Indiana μέσα στο πλοίο, στο Raiders of the Lost Ark. Αυτό θα είναι το επίσημο theme κάθε σκηνής όπου η Καίτη Φίνου θα περιποιείται κάποιον από τους γήινους ή θα χαζο-χαμογελάει. Ή και τα δύο. Η υπόθεση προχωράει με ταχύτατους και συνεχώς πιο ασυνάρτητους ρυθμούς, περνώντας μέσω επιθέσεων από μούμιες, καβγάδες σε μπαρ εναντίον τύπων με μάσκες μογγόλων και κομπάρσους ντυμένους με κόκκινες φλοκάτες και μια ξεκαρδιστική σεκάνς εκπαίδευσης όπου οι πρωταγωνιστές ρίχνουν σφαλιάρες σε πέτρες και βράχους. Ο Wizard συλλαμβάνει τον Ali και τον βασανίζει με μια συσκευή που αποτελείται από καλώδια τηλεφώνων και ο Murat μαθαίνει από τον σοφό γέροντα τον μόνο τρόπο αντιμετώπισης του Wizard: Πρέπει να ανακαλύψει την μυστική σπηλιά όπου είναι κρυμμένα τα υπέρτατα όπλα- ένα σπαθί (που μοιάζει με πριόνι) φτιαγμένο από ένα λιωμένο βουνό (!) και έναν χρυσό εγκέφαλο (!!). Ο Murat είναι αξιόπιστος, και με τη βοήθεια της συνεχώς σιωπηλής Καίτης Φίνου βρίσκει την σπηλιά (δέρνοντας μερικές φλοκάτες στην πορεία) και λύνει ένα μεγάλο μυστήριο- η Καιτούλα δεν μιλούσε γιατί είχε πάρει όρκο σιωπής, έναν όρκο που θα διαρκούσε όσο τα όπλα έμεναν κρυμμένα. Τώρα ο Murat είναι έτοιμος για την τελική μάχη, αλλά ίσως και όχι. Το σπαθί είναι «λίγο» για να κάνει κακό στο μάγο και εξοργισμένος ο Murat το λιώνει σε έναν κουβά και βυθίζει τα χέρια του μέσα, έτσι ώστε να αποκτήσουν χρυσή επικάλυψη (Κανείς δεν φρόντισε να κρύψει το ότι στο επόμενο πλάνο φοράει φολιδωτά γάντια). Σε μια τελευταία καταπληκτική μάχη, που περιλαμβάνει εκρηγνυόμενες μούμιες, χτυπήματα πέναλτι με βράχους αντί για μπάλα, άλματα σε Off screen τραμπολίνα , Murat-zitsu, εποκεφαλισμένες φλοκάτες, το ρομπότ-πνίχτη, την καταστροφή του Alderaan (για χιλιοστή φορά), stormtroopers, αστεράκια-νίντζα μεγέθους πίτσας, νουντσάκου τους μασκαρεμένους κομπάρσους που είδαμε πριν 40 λεπτά και τον ίδιο το μάγο ο Murat κάνει high score και έναν ολόκληρο πλανήτη λαμπόγιαλο, σώζοντας το σύμπαν και επιστρέφοντας στη Γη. Όσοι έχουν την απορία «πως επιστρέφει στη γη αφού το σκάφος του είχε τσακιστεί στην αρχή» πάει να πει ότι δεν διάβασαν καλά όλο αυτό το κείμενο: Μα φυσικά με το Millenium Falcon. Όπως θα παρατηρήσατε, αναφέρομαι συνέχεια στον Murat..ναι, γιατί όπως σε κάθε περιπέτεια που σέβεται τον εαυτό της, οι ήρωες δεν είναι ανίκητοι και ο Ali θα αφήσει την τελευταία του πνοή στην Γη νο2, σε μια σκηνή θανάτου που πρέπει να ενέπνευσε και τον Peter Jackson για αυτή του Boromir: «Ι love you so much» λέει ο ετοιμοθάνατος Ali στον Murat, προσθέτοντας «Ι wish my darling in my world would have loved me too.Women don’t tell you about their love» πριν την πιο ατυχή φράση που έχει ακουστεί ποτέ από το στόμα ανθρώπου που πλέει τα λοίσθια: «For your sake, I wont die».

Δεν θέλω να αναλύσω το παιχνίδι σεξουαλικότητας στο Dunyani αν και μερικές φορές τα πράγματα δεν είναι τόσο σαφή. Δεν ξέρω τι βάρος έχει το «I love you» στα τουρκικά. Είναι κάτι ελαφρύ και παιχνιδιάρικο, όπως το «Ι would love a hamburger right now»; Ή κάτι σοβαρό, μια υπόσχεση για μια ζωή όπως στο «I love you Kate Beckinsale, will you become Mrs Sarlas» ; Αν είναι το δεύτερο τότε έχουμε ένα ψιλοπρόβλημα, ιδίως όταν ο Murat λέει στον παιδάκι (αδερφός της Φίνου; Δεν κατάλαβα) «We will meet again. I like you much».

Ίσως κάποιοι από εσάς νομίζετε ότι όλο το φιλμ είναι μια τεράστια αφορμή για πλάκα αλλά τότε θα έχετε χάσει το περισσότερο από το νοήμα: To Dunyayi Kurtaran Adam, εκτός από επίδειξη Μεσογειακού ταμπεραμένου και machismo (και Ισλαμικής προπαγάνδας, αφού ο γέρος σοφός αποδεικνύεται….ιμάμης!) είναι μια προειδοποίηση ενάντια στην πυρηνική απειλή και την συνεχή πορεία του Doomsday Clock προς τον μηδενισμό. Όταν η τρελή κούρσα των εξοπλισμών, με new entry το Ιράν αλλά και την Κίνα να μαζεύει τα απομεινάρια της USSR οδηγήσει τον πλανήτη σε ένα νέο αδιέξοδο…όταν η πρώτη tactical nuclear bomb σκάσει στο κέντρο κάποιας μετρόπολης οδηγώντας τις κυβερνήσεις στην μαζική χρήση του πυρηνικού τους οπλοστασίου τι θα μπορέσει να κάνει ο homo sapiens για να επιβιώσει. Σύμφωνα με το φιλμ, η απάντηση είναι μια: Murat-Zitsu.

Ή Millenium Falcon.



Ταινία: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)
Αν ο Πρωιμάκης καταλάβει ότι έχει άμεση ανάγκη από έναν human brain: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

Θοδωρής Σαρλάς (This is...cult!)


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.