• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Υπόθεση & Παραλειπόμενα


El Laberinto del Fauno (2006)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ο Λαβύρινθος του Πάνα
- Γνωστό και ως:
Pan`s Labyrinth

Φαντασίας | 118' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 8 Φεβ 2007
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 8/11/2007
Διανομή: Audio Visual
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Ισπανικά
Δημοτικότητα: 0.70 %
Αξιολόγηση: 8.06/108.06/108.06/108.06/108.06/108.06/108.06/108.06/108.06/10   (8.06/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Μερικά σημάδια είναι ορατά μόνο σε αυτούς που ξέρουν πού να κοιτάξουν...

- Gallery:



 

- Πλοκή:


Ισπανία, 1944. Οι φασίστες του Φράνκο κερδίζουν τον πόλεμο. Η Κάρμεν, που πρόσφατα ξαναπαντρεύτηκε, μετακομίζει με την κόρη της, Οφιλία, στο σπίτι του καινούριου της συζύγου Βιντάλ, λοχαγός στον στρατό του δικτάτορα. Μην μπορώντας να αντέξει εύκολα την καινούρια της ζωή, το νεαρό κορίτσι ψάχνει να βρει καταφύγιο σε έναν μυστηριώδη λαβύρινθο που ανακαλύπτει δίπλα στο νέο της σπίτι. Ο Πάνας, ο φρουρός του, ένα μαγικό πλάσμα, της αποκαλύπτει ότι είναι η χαμένη από καιρό πριγκίπισσα του μυθικού αυτού βασιλείου. Για να βρει την αλήθεια, η Οφιλία πρέπει να φέρει εις πέρας τρεις επικίνδυνες αποστολές, οι οποίες δεν μοιάζουν σε τίποτα με ό,τι έχει αντιμετωπίσει ως τώρα στη ζωή της.


- Παραλειπόμενα:


Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2007
PAN`S LABYRINTH

Καλύτερα να σου βγει απάτη το trailer παρά η ταινία (λαική σοφία).

Μετά από το νερωμένο έπος της Narnia είμαστε λίγο καχύποπτοι κάθε φορά που ακούμε για Fauns…αν τα παιδιά θέλουν οπωσδήποτε να πάνε σινεμά θα τα συνοδεύσουμε σε κάποιο από τα σύγχρονα ενήλικα καρτούν όπου, ανάμεσα σε καλυμμένο σεξουαλικό χιούμορ και κινηματογραφικές αναφορές (για εμάς), υπάρχει και κάποιο fart joke (για αυτά).



Αν υποθέσουμε πως δεν ξέρουμε τίποτα για το Pan`s Labyrinth το Trailer ίσως και να μας ανησυχούσε: Οι Αμερικάνοι δεν βρήκαν κάποιον πρωτότυπο τρόπο για να μας πουλήσουν το φιλμ , παρά μόνο την κλασσική trailer-ική φωνή του έχω-φαρυγγίτιδα-αλλά-ήρθα-στη δουλειά αφηγητή που ανοίγει το φιλμ με τις λέξεις «In a dark time…». Για μια στιγμή νομίζουμε πως η ταινία είναι Prequel του LOTR αλλά για να σώσει την λογική μας εμφανίζεται ο Sergi Lopez, ως πλήρης Hitler-απομίμηση. Ο αφηγητής δεν έχει καν τον χρόνο να πάρει μια καραμέλα για το λαιμό και συνεχίζει απτόητος. «…when hope was bleak». Αν η φράση κλείσει με το «there was a Hobbit» θα είμαστε οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι στον κόσμο αλλά ο άγνωστος σκοτώνει τις ελπίδες μας λέγοντας «There lived a young girl…whose only escape was…» (A hobbit?)

«a legend…» (With hobbits?)

«..who wanted her back». (In the Shire?).

Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί αυτά τα φιλμ χάνονται γρήγορα από τις αίθουσες: Όταν το τμήμα marketing μιας κινηματογραφικής εταιρίας αποφασίζει να πουλήσει ένα πολλά υποσχόμενο, ευφάνταστο, καλογυρισμένο και ακατάλληλα για παιδιά φιλμ σαν μια νανουριστική Alice in Wonderland, με παλάτια, βασίλισσες και πιθανόν ένα στρατό από χνουδωτά κουτάβια δεν θα το δουν ούτε τα παιδιά (δεν έχει μάχες) ούτε οι μεγάλοι (έχει νεράιδες). Δεν είμαστε μπροστά στην cult ανοησία του Labyrinth (αν και θα φανταζόμασταν τον David Bowie ως Πάνα) και μερικές από τα γρήγορα μοντάζ υπόσχονται ανατριχίλες. Δοκιμάστε να δείτε το Trailer μειώνοντας τον ήχο στο μηδέν: Θα χάσετε λίγο από το υπνωτιστικό score του Javier Navarrete αλλά θα συγκεντρωθείτε με μεγαλύτερη ευκολία στον κόσμο που έπλασε ο Guillermo Del Toro: Όταν δεν μας αποσπά ο βραχνός τελάλης οι εικόνες του Del Toro μετατρέπονται από απλά κάδρα (παγανιστικής) ομορφιάς σε πλήρεις σκηνές από thriller (Η πρώτη εμφάνιση του Πάνα, οι γοτθικοί διάδρομοι και το ξύπνημα του αλλόκοτου όντος στο φινάλε). Ακόμα και ο Lopez πλέον μοιάζει απόλυτα απειλητικός- όταν πιάνει το σφυρί είμαστε σίγουροι πως δεν το προορίζει για κάποιο καρφί στον τοίχο.

Παρόλα αυτά τίποτα δεν φτάνει σε τρόμο τον ακούραστο περιγραφέα που με την πρόταση «In darkness there can be light...in misery there can be beauty» μοιάζει σαν να θέλει να παίρνει εκδίκηση από τον καθηγητή που του έβαλε D στην εργασία για τον Milton, υποχρεώνοντάς τον να παρατήσει το κολέγιο και να φυλακιστεί σε μια αφανή καριέρα τρειλερικού γλωσσοκοπάνα. Ευτυχώς για όλους, η πιο χρήσιμη φράση εμφανίζεται γραπτώς: Α Fairytale For Grownups. Μην τολμήσετε να συνοδεύσετε κάποιο παιδί σε αυτή την ταινία-εκτός και αν οι γονείς του σας χρωστούν χρήματα ή κάθε μέρα παρκάρουν πεισματικά στην δική σας θέση.

Θοδωρής Σαρλάς (CineTrailer)




Δευτέρα 26 Φεβρουαρίου 2007

Οσκαρικό το soundtrack και αυτής τη εβδομάδας και αν πιστέψουμε τον άρχοντα των στοιχηματικών προβλέψεων Τάκη, ο κύριος Javier Navarrete, συνθέτης της ηχητικής πανδαισίας του Λαβυρίνθου θα φύγει τα ξημερώματα της Δευτέρας με το πολυπόθητο αγαλματίδιο ανά χείρας. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές (καταραμένα deadlines!) δεν είμαι σε θέση να ξέρω αν θα το έχει όντως σηκώσει, αλλά όπως και να έχει μπορώ να σας παρουσιάσω την μουσική του άλλου κόσμου, του κόσμου που εισέρχεται η νεαρή Οφηλία, για να δραπετεύσει από τη μαυρίλα του ισπανικού εμφυλίου.

Στο παρόν κείμενο θα πρωτοτυπήσω και θα σας εισάγω στη μουσική κριτική, μέσω μιας σύντομης κινηματογραφικής, καθώς οι δύο (όπως θα καταλάβετε και στη συνέχεια) συνδέονται άρρηκτα. Λοιπόν. «Καλός και άγιος» ο κ. Del Toro και ως ισπανόφωνος και οπαδός του φανταστικού θεατής, ανέμενα με πολλή ανυπομονησία τον Λαβύρινθό του. Ένα λαβύρινθο που ήδη από το teaser μας αυτοπροτάθηκε ως ένα γοτθικό παραμύθι, με γερές δόσεις τρόμου και δυνατές ερμηνείες, για να καταλήξει να είναι μια συγκινητική αλλά άνευρη αλληγορία πάνω στον τρόπο που η μικρή Οφηλία δραπετεύει από τον πραγματικό κόσμο για να διασώσει την παιδικότητά και την ηρεμία της. Η ανακολουθία trailer και ταινίας είναι κάτι παραπάνω από απορρυθμιστική, καθώς κατά την γνώμη μου η παρακολούθηση μιας ταινίας είναι και θέμα της αίσθησης που έχει ο θεατής πριν μπει στην αίθουσα. Και ο θεατής του Πάνα, μπαίνει στην αίθουσα για να καταδυθεί σε ένα μαγευτικό λαβύρινθο και βγαίνει με τις προσδοκίες του ανεκπλήρωτες.

Δυστυχώς, τα ίδια λάθη πραγματοποιεί και ο Navarrete στο ηχητικό κομμάτι της ταινίας. Κατ’ αρχάς για να περιγράψω τη μουσική του Πάνα, θα κάνω για άλλη μια φορά αναφορά στα στερεότυπα της κινηματογραφικής μουσικής. Το OST του Λαβυρίνθου περιέχει κάτι παραπάνω από εβδομήντα λεπτά ορχηστρικής μουσικής, αργόσυρτης και μελαγχολικής, στην οποία πρωτοστατούν τα μακρόσυρτα τριξίματα του δοξαριού πάνω στα βιολιά, τα οποία είναι εναρμονισμένα με τη διακριτική συνοδεία των νυκτών και των χάλκινων πνευστών. Ο Navarrete προσπαθεί να μας εισάγει στον μαγευτικό αλλά συνάμα σκοτεινό λαβύρινθο, κάνοντας έκκληση στη σκοτεινιά και τη μελαγχολία των μουσικών οργάνων, αλλά και της ίδιας της ιδιοσυγκρασίας μας. Στο σύνολό του το soundtrack περιέχει στιγμές υποτονικές, που έρχονται να καλύψουν με μεγάλη μαεστρία όλα τα βήματα που κάνει η μικρή Οφηλία, φεύγοντας από την πραγματικότητα, εισερχόμενη στο Λαβύρινθο του μυθικού τράγου. Ο Navarrete προσπαθεί να εισάγει στο έργο του όλη την περιέργεια, την ανάγκη για περιπέτεια, την ανυπομονησία, αλλά και την εσωτερική ηρεμία με τις οποίες αντιμετωπίζει η Οφηλία τα τεκταινόμενα, ερχόμενη σε επαφή με τα μαγικά πλάσματα και τα αιτήματά τους. Εναρμονισμένη με την εικόνα, η μουσική του Λαβυρίνθου κερδίζει και γοητεύει. Όταν όμως η εικόνα χαθεί, η αίσθηση που μας αφήνει είναι εντελώς διαφορετική.

Και γράφω διαφορετική, γιατί όταν ένα ορχηστρικό soundtrack δεν έχει ούτε μια στιγμή, ούτε μια ηχητική φράση που να σου μένει αποτυπωμένη στο μυαλό, τότε σαφέστατα έχει χάσει τις εντυπώσεις. Το soundtrack, απομονωμένο από το ζοφερό λαβύρινθο του Del Toro, είναι αδύναμο και κατατονικό. Όσο και αν αναμένεις να απογειωθεί και να σε εκπλήξει με κάποια ιδέα κάποιο πιο έντονο συναίσθημα δηλαδή, εκείνο παραμένει στωικά στο έδαφος, συνεχίζοντας να στηρίζει το κατατονικό συναίσθημα που μου άφησε και η ταινία. Ναι μεν, μπορώ να καταλάβω πως η ηχητική κατεύθυνση του Navarrete είναι σαφέστατα η μελαγχολία που προκαλούν τα πάθη των ανθρώπων και αυτά προσπαθεί να μελοποιήσει, αλλά το μόνο που καταφέρνει τελικά είναι να μας δώσει εβδομήντα λεπτά καλοστημένης, αλλά στείρας από οποιαδήποτε συναισθηματική ταλάντωση, σοβαρής κινηματογραφικής μουσικής. Αξιέπαινη προσπάθεια, αλλά χωρίς καμία έκπληξη. Η εμμονή στη κατατονία στοιχίζει σαφέστατα στο soundtrack, το οποίο λόγω των αναφορών του δεν μπορεί μεν να χαρακτηριστεί κακό, αλλά σίγουρα μπορεί να χαρακτηρισθεί συμπαθές και μέτριο.

Δεν ξέρω αν οι κύριοι της Ακαδημίας θα βραβεύσουν το συγκεκριμένο ost, αλλά αν το κάνουν σίγουρα θα αδικήσο
υν κάποιον από τους υπόλοιπους υποψηφίους. Συμπαθές, καλοστημένο, αλλά «λίγο», το ost του Λαβυρίνθου γλυτώνει το εξάρι λόγω του εισαγωγικού μοιρολογιού της Οφηλίας, την μόνη δηλαδή πραγματικά δυνατή του στιγμή.

Track Listing: 1. Hace mucho, mucho tiempo / 2. El laberinto / 3. La rosa y el dragon / 4. El hada y el laberinto / 5. Las tres pruebas / 6. El arbo que muere y el sapo / 7. Guerrilleros / 8. El libro de sangre / 9. Nana de Mercedes / 10. El refugio / 11. El que no es humano / 12. El rio / 13. Un cuentro / 14. Bosque profundo / 15. Vals de la mandragora / 16. El funeral / 17. Mercedes / 18. La luna llena y el fauno / 19. Ofelia / 20. Una princesa / 21. Nana del laberinto del fauno


Βαθμολογία: 6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars (6.5/10)

Λουκιανός Κοροβέσης (CineSound)


 
El Laberinto del Fauno (2006) - kprncs - Δευ 19 Μαϊ 2014 - 20:45
Ταινία τρόμου στα χρόνια της Φρανκικής δικτατορίας στην Ισπανία, οπου κανείς καταλαβαίνει πώς συνδέονται οι ιστορίες της μικρής Οφέλιας και της στυγνής δικτατορίας, γιατί η δικατορία παρουσιάζεται με την κτηνώδη, απάνθρωπη μορφή του Στρατηγού Vidal (παρά "Λοχαγού", Capitan..) διώκτη των ανταρτών.. 
Ο Del Toro δήλωσε  "Η ταινία διαδραματίζεται τη περίοδο της κυριαρχίας του Φράνκο και ασχολείται με τον πυρήνα του φασισμού, επειδή ο φασισμός είναι η πρώτη και απόλυτη μορφή διαστροφής της αθωότητας και γι`αυτό της παιδικής ηλικίας. ....Αυτή η ιδέα υπήρχε στο El Espinazo del diablo όμως..... το έχω χειριστεί πολύ καλύτερα στο El Laberinto del Fauno: είναι πιο σκοτεινή πιο περιπλοκή, πιο μεταφορική ταινία."  
Η ταινία αποτελεί σπουδαία προσπάθεια για την καταδίκη του Φασισμού, βίαιη, τρομακτική, συναισθηματική, αλλά και ονειρική με απίθανα παραμυθένια σκηνικά και ατμόσφαιρα ξωτικών κόσμων τραβηγμένων -θάλεγε κανείς- από την φαντασία του RR Tolkien [Κώστας ΚΓΠ cprig 19/5/2014]

Το επεξεργάστηκε ο/η kprncs συνολικά 3 φορές
 
<Χωρίς Τίτλο> - foris2004 - Πεμ 19 Ιαν 2012 - 20:44
Αριστούργημα! 
 
<Χωρίς Τίτλο> - kapoios - Δευ 04 Ιουλ 2011 - 20:23
 Ένα πραγματικό αριστούργημα, που μας ταξιδεύει σε ένα κόσμο μαγικό και μας συγκλονίζει σε κάθε της δευτερόλεπτο...
ένα πολιτικοποιημένο παραμύθι με άπειρους συμβολισμούς, άλλοτε εμφανείς και άλλοτε κρυμμένους σε μια λέξη ή ένα βλέμμα...
οι τρεις δοκιμασίες είναι εκείνες τις οποίες πρέπει ο καθένας να υπερκεράσει, ώστε να γευτεί την πραγματική ελευθερία...
ένα καταπληκτικό σενάριο, και μία σκηνοθεσία πολύ αποτεσματική...
οι στιγμές που συμμετέχει ο φαύνος είναι κορυφαίες από κάθε άποψη και γενικότερα η ταινία είναι απίστευτα καλογυρισμένη...
η ivana baquero κρατάει τον πρωταγωνιστικό χαρακτήρα της οφέλιας επιτυχημένα και όλο το κάστ είναι άριστο...
η τελευταία σκηνή είναι ανατριχιαστική... φυσικά και αυτό οφείλεται εν πολλοίς και στην εξωπραγματικά μελωδικότατη μουσική που τη συνοδεύει...
είναι προνόμιο να την παρακολουθεί κανείς και αμφιβάλλω αν θα την ξεχάσουμε ποτέ...


  9/10...

  anfield09...
 
<Χωρίς Τίτλο> - eldameldo - Δευ 07 Μαρ 2011 - 11:36
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.