• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 18297
  • Αριθμός συν/τών: 835530
  • Πρόγραμμα 296 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Η ερώτηση της εβδομάδας


3ο απ` τα 4 για το «Hunger Games». Θα το δω/δεν θα το δω γιατί…

Ό,τι καλύτερο έχουμε δει σε χολιγουντιανή σειρά τα τελευταία χρόνια.

Καλή σειρά στάνταρ, αλλά θα το δω όταν κάτσει.

Μπορεί να το δω, μια και δεν με έχει κερδίσει απόλυτα.

Δεν τα αντέχω με τίποτα. Χόλιγουντ στα χειρότερα του.

Ταινίες - Γενικές Πληροφορίες


Strings (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Strings, το Νήμα της Ζωής

Φαντασίας | 88' | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 21 Δεκ 2006
Διανομή: Νεανικό Πλάνο
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Surround (Prologic)
Γλώσσα: Δανικά
  Δημοτικότητα: 0.11 %
Αξιολόγηση: 7.25/107.25/107.25/107.25/107.25/107.25/107.25/107.25/10   (7.25/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Δεμένοι από το μίσος. Περιορισμένοι από την αγάπη.

 

- Συντελεστές :

Jens Jacob TychsenΗθοποιός ....Hal (φωνή) 

Henning MoritzenΗθοποιός ....Kahro (φωνή) 

Jesper LangbergΗθοποιός ....Nezo (φωνή) 

Marina BourasΗθοποιός ....Jhinna (φωνή) 

Paul HuttelΗθοποιός ....Agra (φωνή) 

Anders Ronnow KlarlundΣκηνοθετης   

Anders Ronnow KlarlundΣεναριογράφος   

Naja Marie AidtΣεναριογράφος   



 
Legacy - margkan - Unverified - Δευ 26 Ιαν 2009 - 20:25
Αν θελαμε με μια λεξη, να περιγραψουμε την ταινια "Strings", του Δανου σκηνοθετη Anders Ronnow Klarlund, θα μπορουσαμε να την χαρακτηρισουμε «δουλεμενη». Μια ταινια φτιαγμενη με μαεστρια, εξαιρετικη εμπνευση και πρωτοτυπια στην συλληψη και εκτελεση της, αλλα με ενα σεναριο που την αδικει και υπονομευει την ολη προσπαθεια.

Όπως παντα, πηγαινοντας στο Φιλιπ για τα κυριακατικα απογευματα, εχουμε διαβασει απο πριν στο προγραμμα για την ταινια που προκειται να παρακολουθησουμε. Μια ταινια λοιπον με κουκλες για ηθοποιους, που διηγειται ενα παραμυθι με καλους και κακους, βασιλιαδες, πριγκιποπουλα, μοχθηρους σφετεριστες του θρονου, παλατιανες ιντριγκες και μαχες μεχρις εσχατων. Ναι μεν αλλα . . .

Στο εργο αυτο τα νηματα, που κινουν τις μαριονετες, δεν αντιμετωπιζονται σαν το αναγκαιο κακο, το απαραιτητο, για την κινηση των ψευτικων ηθοποιων. Δεν επιχειρειται μια καλυψη της υπαρξης τους η τουλαχιστον μια παραδοχη απο την πλευρα του θεατη, να συναινεσει σε μια μυστικη αγραφη συμφωνια με τον δημιουργο, οτι θα αδιαφορησει στην υπαρξη τους, για την οικονομια της δραματικης εξελιξης. Το αντιθετο ακριβως. Με βασικο συστατικο τα νηματα δημιουργειται ενα παραλληλο συμπαν, ενας κοσμος εικονικος, οπου οι ιδιες οι κουκλες εχουν πληρη επιγνωση της εξαρτησης τους απο αυτα, με την ιδια λογικη που εμεις ζουμε, εχοντας πληρη επιγνωση, οτι ειμαστε εξαρτημενοι απο το ρυθμικο χτυπημα της καρδιας μας. Οι κινησεις τους δεν περιοριζονται απο τις κλωστες, τουλαχιστον οχι περισσοτερο, απο οτι εμποδιζει εμας η γηινη βαρυτητα.

Αυτη την μεγαλοφυη ιδεα εκμεταλλευεται ο σκηνοθετης, για να μας μυησει σε μια σειρα σκηνων μαγικων, παραλληλων με τις ανθρωπινες. Τα εγκληματα πολεμου αναμεσα στις φυλετικες μαχες δεν στιγματιζονται ουτε απο μια σταγονα αιμα. Το κοψιμο του νηματος του κεφαλιου επιφερει τον ακαριαιο θανατο του ατομου. Την στιγμη της γεννησης, ο πατερας πελεκαει το αψυχο ξυλο, για να παραδωσει στην μητερα και στην βοηθο της το σωμα του μωρου, που θα το φερουν στην ζωη, ενωνοντας το με τα νηματα της κοινης τους μοιρας. Ο ερωτας, το κουβαριασμα των νηματων, οταν τα σωματα αγκαλιαζονται και αρκετες ακομα τετοιες συγκλονιστικες εμπειριες.

Η μορφη που εχουν οι κουκλες εντυπωσιακη, με τις χαλαρες τους αρθρωσεις και τις εντονες γραμμες στο προσωπο, να υποκαθιστουν τις εκφραστικες δυνατοτητες των κινησεων των μιμικων μυων. Τα συναισθηματα αντικαθιστανται απο τις σκιες του φωτισμου και τις σταγονες της βροχης, που πανω στα προσωπα γινονται ποτε δακρυα, ποτε ιδρωτας και περιγραφουν την λυπη, την αγωνια, τον πονο, το πεισμα, την αγαπη.

Για το story, το μονο αδυνατο σημειο της ταινιας, δεν θα πω πολλα. Τσαλαβουταει σε πολλα, αντλει στοιχεια απο συγχρονες διαμαχες οπως αυτη του Μεσανατολικου, γκρεμιζει το αγαλμα του παλιου βασιλια τραβωντας το απο τα σκοινια, ανακαλωντας την αποκαθηλωση του Λενιν και βαζει το διωγμενο βασιλοπουλο, να συμμετεχει σε γιορτες γυρω απο την φωτια, με νομαδικες φυλες της ερημου παραπεμποντας στον βιβλικο Μωϋση. Δεν αποφευγει τα ευκολα κλισε της θυσιας της βασιλοπουλας, που θα οδηγησει στην καθαρση και τελειωνει, σαν ενα τραγικο φεουδαρχικο απομειναρι με ενα κρατος, που θα ζουν μονιασμενα δυο λαοι, οχι ομως σαν απαιτηση και ωριμη διεκδικηση των ιδιων των λαων, αλλα σαν γαμος αναμεσα στα μελη των βασιλικων οικογενειων. Και αν μεσα σε ολα αυτα βαλουμε και τις ονομασιες Άβαλον, Σιων και τα λοιπα, που σημειολογικα οδηγουν σε στοες λογοτεχνικης υποκουλτουρας, εχουμε μια πληρη εικονα της καταστασης.

Ενταξει θα μου πειτε. Δεν ηταν παρα ενα παραμυθι. Συμφωνοι, αυτο λεω και εγω. Μονο προς το τελευταιο μισαωρο αρχισα να βαριεμαι.


margkan
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.