• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 18133
  • Αριθμός συν/τών: 829602
  • Πρόγραμμα 297 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Η ερώτηση της εβδομάδας


28η Οκτωβρίου! Η πλέον αγαπημένη μου ελληνική ταινία αναφορικά με τον πόλεμο του 1940…

Οι Γερμανοί Ξανάρχονται (1948): ούτε στο όνειρο μας.

Το Ξυπόλυτο Τάγμα (1953): οι μικροί ήρωες.

Ουρανός (1962): το «όχι» του φαντάρου.

Τι Έκανες στον Πόλεμο Θανάση (1971): ιλαροκωμική αντίσταση.

Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Omen (2006)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Προφητεία
- Γνωστό και ως:
The Omen (2006)

Τρόμου | 110' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Τρί 6 Ιουν 2006
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 11/10/2006
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά - Ιταλικά
Δημοτικότητα: 0.48 %
Αξιολόγηση: 5.60/105.60/105.60/105.60/105.60/105.60/10   (5.60/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Η προφητεία είναι καθαρή. Οι οιωνοί είναι αλάθητοι. Την έκτη μέρα του έκτου μήνα του 2006 η μέρα του θα έρθει.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 30 Μαΐου 2006

666 > 6η ημέρα, του 6ου μήνα, η ώρα 6 τα ξημερώματα. Η Προφητεία, που είναι καταγεγραμμένη στα βιβλία της Αποκάλυψης γίνεται πραγματικότητα. Έρχεται στον κόσμο ο γιος του Εωσφόρου, με αποστολή του να εδραιώσει την βασιλεία του σκότους και να σηματοδοτήσει την έναρξη του Αρμαγεδδόνα. Ο αμερικάνος διπλωμάτης Ρόμπερτ Θορν, συντετριμμένος από τον θάνατο του νεογέννητου γιου του, παίρνει την δύσκολη απόφαση να υιοθετήσει ένα παιδί που δεν είναι δικό του, δίχως να αποκαλύψει την αλήθεια στην ανυποψίαστη σύζυγο του, μην γνωρίζοντας ταυτόχρονα την πραγματική του ταυτότητα: Αυτή του Αντίχριστου. Ο μικρός Ντάμιεν μεγαλώνοντας θα ξεκινήσει αργά και μεθοδικά με την αρωγή των πιστών φυλάκων του, το σατανικό του έργο, κάτι που ούτε καν περνά από τον νου των γονιών του που κυριολεκτικά τον λατρεύουν…

You`ll see me in hell, Mr. Thorn > Ήταν το 1976, όταν ο Richard Donner, ένας από τους πιο επιτυχημένους εμπορικά σκηνοθέτες του Χόλιγουντ, παρουσίασε το The Omen, γράφοντας μια ξεχωριστή σελίδα, στο βιβλίο των μεταφυσικών, με θρησκευτική βάση, θρίλερς, που αυτή την περίοδο διανύουν την χρυσή τους εποχή. Η Προφητεία, μαζί με το Μωρό της Ρόζμαρι και τον Εξορκιστή, αποτέλεσαν το σημείο αναφοράς, πολλών μεταγενέστερων σκηνοθετών, που επεδίωξαν να επαναλάβουν (μάταια συνήθως) την ίδια επιτυχία. Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης των τριάντα χρόνων από την στιγμή που ο εξάχρονος Ντάμιεν ξεκίνησε το φονικό ταξίδι του στην μεγάλη οθόνη – που ολοκληρώθηκε αργότερα με δύο υποφερτές συνέχειες, τον Μικρό Αντίχριστο και την Τελική Αναμέτρηση – αλλά και την χρονική συγκυρία της έκτης μέρας, του έκτου μήνα, του έκτου έτους, που απεικονίζεται στην ακολουθία του 666, η Fox, αποφάσισε να παρουσιάσει μια σύγχρονη αναπροσαρμογή του παραμυθιού, γνωρίζοντας εκ των προτέρων, το ρίσκο που έκρυβε πίσω της μια τέτοια επιλογή.

Βλέπω τον θάνατο σου > Σκηνοθετημένο από τον έμπειρο καθώς φαίνεται στα ριμέικ πρότζεκτς, John Moore, υπεύθυνο για την αξιοπρεπή επανάληψη του Flight Of The Phoenix (αλλά και για την ανεκδιήγητη προβοκάτσια του Behind Enemy Lines) το καινούργιο Omen, μπερδεύει λίγο με την διάταξη του, σε σχέση με το παλιό. Υπάρχουν σημεία που χαρακτηρίζονται σαν πιστότατα αντίγραφα, αφού ακόμη και οι ατάκες, αναπαράγονται αυτούσιες, όπως την πρώτη φορά. Υπάρχουν όμως και σκηνές, κυρίως στο δεύτερο μισό του φιλμ, που η άποψη του Moore, ξεφεύγει από την στενή καθοδήγηση του πρωτότυπου, δίχως φυσικά να αλλάζει κάτι θεαματικά στην υπόθεση. Είναι η ώρα που κάνουν την εμφάνιση τους κάποιες πιο σύγχρονες πινελιές, ιδίως στις σεκάνς των θανάτων όσων σχετίζονται με το θέμα, που σαν έμπνευση φαντάζουν βγαλμένες από την τριπλέτα των τρομακτικών Final Destination

Μπουγκενχάγκεν > Το βασικό στοιχείο που κάνει την σύγχρονη εκδοχή του Omen να φαντάζει πολύ φτωχότερη του προκατόχου της, είναι βεβαίως το κάστινγκ, από το οποίο απουσιάζει η παγκόσμια μορφή του Gregory Peck, από τον κεντρικό ρόλο του αξιωματούχου. Ανταυτού ο Liev Schreiber, ένας μέτριος ηθοποιός αλλά ελπιδοφόρος σκηνοθέτης, αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας την δύσκολη αποστολή, μη έχοντας όμως τις ικανότητες να πραγματοποιήσει την υπέρβαση. Σε κανένα σημείο μάλιστα του φιλμ, δεν έχει την βοήθεια της εξίσου μικρούλας Julia Stiles – ίσως η σημαντικότερη καινοτομία της εκδοχής του 2006, είναι πως το ζευγάρι είναι κατά πολλά χρόνια νεότερο από εκείνο του 76’ – που παρουσιάζεται σαν συζυγικός χαρακτήρας, πολύ πιο συνεσταλμένος και αθώος, από τον αντίστοιχο που υποδύθηκε τότε η Lee Remick.

Αντιθέτως πολύ καλή δουλειά έγινε στους περιφερειακούς ρόλους, αφού οι συνήθως καλοί εργάτες David Thewlis ως περίεργος φωτογράφος και Pete Postlethwaite ως μετανοημένος πατέρας Μπρέναν, είναι αξιοπρεπέστατοι, ενώ μόνο ως θετική μπορεί να εκληφθεί η σημειολογική παρουσία της Mia Farrow, στον ρόλο της μυστηριώδους γκουβερνάντας Κυρίας Μπέιλοκ. Εν κατακλείδι το φιλμ, δείχνει πως σέβεται σε πολύ μεγάλο βαθμό την ιστορία του θρυλικού ομώνυμου του, προσπαθεί ασθενικά να αποδείξει πως δεν είναι μια καρέ καρέ κόπια με κάποιες σεναριακές μικροεπεμβάσεις, διαθέτει παλμό και κρατά τον θεατή – ακόμη και αν γνωρίζει την ιστορία – σε κάποια σχετική αγωνία, αλλά υστερεί απελπιστικά σε κύρος και επιβλητικότητα, με συνέπεια πιστεύω πολύ γρήγορα να κτυπηθεί από την νόσο της λήθης, από την οποία πάσχουν τα ριμέικς τόσο ιστορικών ταινιών, σαν το Omen του Donner

Βαθμολογία: 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)

Γιώργος Ζερβόπουλος




Παρασκευή 23 Ιουνίου 2006

Omen Vs Omen: Τα παιδιά είναι το μέλλον.


6/6/06


Ήλθε, απήλθε και ακόμα εδώ είμαστε. Μερικοί φευγάτοι μετανόησαν γιατί θα ερχόταν το τέλος του κόσμου, μερικές φευγάτες φοβήθηκαν πως κουβαλούν μέσα τους τον Αντίχριστο αλλά, όπως συνήθως, άλλη μια ημερομηνία υποτιθέμενης αποκάλυψης πέρασε χωρίς να ανοίξει μύτη. Στο σπίτι μου έπεσε κανα δυο φορές το ρεύμα αλλά αρνούμαι να δεχτώ ότι ο άρχοντας του Σκότους θα καταδεχόταν να εκδηλωθεί με κόλπα απλού Poltergeist. Τώρα, αν γεννήθηκε ο Αντίχριστος δεν μπορούμε να το ξέρουμε (για καλό και για κακό ελέγξτε τα παιδιά σας για κανα 666) αλλά υποθέτω ότι σε καμιά 20αριά χρόνια που θα αναλάβει δράση θα μπορούμε να βγάλουμε πιο σίγουρα συμπεράσματα.

Ο συνδυασμός παιδί-δαίμονας (πχ Exorcist) είναι ένας πραγματικός σεναριακός πειρασμός-το απόλυτο κοντράστ του λευκού (αθωότητα) και του μαύρου ( μοχθηρότητα). Παραδόξως, η άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος (παιδί-άγγελος) δεν φαίνεται να λειτουργεί τόσο επιτυχημένα (βλέπε Bless The Child) και μεταξύ μας, η ιδέα της δαιμονικής δύναμης που περιβάλλει τον εαυτό της με την αθώα «αμφίεση» ενός μικρού παιδιού μου φαίνεται χίλιες φορές πιο «δελεαστική» (και αντάξια ενός στρατάρχη του σκότους) από ότι το ξανθό, γαλανομάτικο παιδάκι που είναι αγγελούδι (χασμουρητό). Η δεκαετία του 1970, η αναμφίβολα χρυσή εποχή του horror/thriller, άνοιξε με τον Εξορκιστή (1973) και τα αποτελέσματα τα ξέρετε. Ήταν η αρχή του Trend του δαιμονικού thriller, η απόδειξη ότι πρόκειται για ένα σοβαρό είδος ( Max von Sydow και Ellen Burstyn δεν θα έπαιζαν ποτέ σε b movie) και μια από τις πρώτες φορές που οι θρησκόληπτοι έδειξαν το εύρος της ανοησίας τους (απειλώντας την Linda Blair με θάνατο) με αφορμή μια ταινία. Tρία χρόνια μετά, ο Richard Donner (που ακόμα δεν έχει χτυπήσει το απόλυτο ζενίθ με το Superman - 1978) παίρνει στα χέρια του ένα εφιαλτικό/αριστουργηματικό σενάριο από τον David Seltzer: H 20th Century Fox θέλει thriller και θα το έχει. Παρά την φαινομενικά γραμμική (και απλοική)πλοκή, ένα τεράστιο όνομα όπως ο Gregory Peck αποφασίζει να δεχτεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Η αιτία ήταν ένα πενταετές gap στην καριέρα του και το ότι ονόματα όπως οι Charlton Heston, Roy Scheider και William Holden αρνήθηκαν το ρόλο-από ότι φαίνεται η τύχη βοηθούσε το φιλμ αφού ο Gregory Peck δίνει μια από τις καλύτερες ερμηνείες της ώριμης καριέρας του (η δεύτερη χρόνια μετά στο The Boys From Brazil). . Μαζί του η Lee Remick, μια ηθοποιός γοητευτική ( θυμηθείτε την στο Anatomy of a Murder) και εγκληματικά ξεχασμένη από το σημερινό κοινό, στον ρόλο της μητέρας που αρχικά αγνοεί το μυστικό που κρύβεται γύρω από το νεογέννητό της ενώ στη συνέχεια υποπτεύεται μόνο ένα μέρος από την τεράστια συνομωσία, πριν πέσει θύμα της. Το post production της ταινίας ήταν πλούσιο σε trivia αλλά ας αφήσουμε την Χολιγουντιανή μυθολογία και ας περάσουμε στο κυρίως πιάτο:

Το φιλμ, ακόμα και χωρίς μεταφυσικές απολήξεις, θα μπορούσε να είναι ένα επιτυχημένο οικογενειακό δράμα. Ένα εύπορο αλλά όχι νέο ζευγάρι υιοθετεί ένα βρέφος, που μεγαλώνοντας παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα (ψυχολογικά). Οι απελπισμένοι γονείς δεν βρίσκουν λύση ενώ παράλληλα γεννιέται ένας παράλογος (;) φόβος με επίκεντρο τον μικρό Damian. Η ιστορία περιπλέκεται με τον θάνατο της μητέρας και τον πατέρα να ξεφορτώνει όλη την ενοχή πάνω στον μικρό, οδηγούμενος μέχρι την απόπειρα παιδοκτονίας. Φυσικά, το twist είναι πως τίποτα από όλα αυτά δεν είναι στο μυαλό του ζεύγους Thorn: Η περιζήτητη θέση του πρέσβη του Robert είναι αυτή που τον καθιστά –εν αγνοία του- τον τέλειο υποψήφιο για την θέση του θετού πατέρα του Αντίχριστου (πολιτική= δύναμη= διαφθορά= πρόσφορο έδαφος για την βασιλεία του) ενώ ένα τεράστιο δίκτυο από ακόλουθους δουλεύει υπόγεια για την προστασία του μικρού Damian.

Θεωρώ το σενάριο του Seltzer σχεδόν θρυλικό: Πέρα από τις horror εμπνεύσεις του ποτέ δεν παραμελεί την ανάπτυξη (ή κατεδάφιση) των χαρακτήρων του και μέχρι ένα σημείο δεν είμαστε καν σίγουροι για το αν ο μικρός είναι ο Αντίχριστος ή αν απλά οι Thorn είναι ανίκανοι να ανταπεξέλθουν στην πίεση της ανατροφής ενός παιδιού. Η Katherine θα μπορούσε απλά να υποφέρει από κάποια νευρολογική πάθηση (την οποία σίγουρα ο Tom Cruise θα υποστήριζε ότι μπορεί να θεραπεύσει χωρίς φάρμακα) ενώ ο Robert νιώθει υπεύθυνος για την κατάσταση στο σπίτι του λόγω της χρονοβόρας εργασία του. Ακόμα και μερικά από τα περίεργα περιστατικά θα μπορούσαν να είναι τυχαία: Ο Donner παίζει έξυπνα με τις εικόνες στην σκηνή που οι Thorn πάνε τον Damian στην εκκλησία- αφήνοντάς μας την εντύπωση πως ο μικρός αντιδρά φοβισμένος από το αυστηρό και επιβλητικό παρουσιαστικό του χώρου.

Αλλά το «666» σημάδι στο κεφάλι του δεν εξηγείται με τον ορθολογισμό.Ούτε οι φωτογραφίες του Keith ( David Warner) που προφητεύουν τον τρόπο θανάτου όσων απεικονίζονται.

Ούτε η ανατριχιαστική παρουσία της νταντάς- bodyguard του Αντίχριστου, κυρίας Baylock.

Και κάπως έτσι το κανονικό μολύνεται από το ασυνήθιστο, η καλή μας διάθεση απέναντι στον Damian διαφθείρεται από την καχυποψία και το φιλμ ανυψώνεται από οικογενειακό δράμα σε καταπληκτικό thriller. Αντίθετα με το Rosemary`s Baby, δεν λείπει το, ας τα πούμε έντεχνο, splatter. Η ψυχολογική πίεση που ασκείται στους Thorne και σε εμάς (όπως στην σκηνή του «ατυχήματος» της Katherine) είναι μεγάλη, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να παραπονεθούμε για την απίστευτη σκηνή του αποκεφαλισμού του Keith, στην οποία ο Donner έριξε όλο του το ταλέντο.

Και φυσικά, αν ο μικρός Harvey Stephens κουβαλάει στους στενούς ώμους του το μισό φιλμ, το άλλο μισό ανήκει στον μεγάλο Gregory Peck. Θέλει ταλέντο για να υποδυθείς ένα πέρασμα στην τρέλα με τον τρόπο (και το ρυθμό) που το κάνει ο Peck, χωρίς ξεσπάσματα και με ενοχές που δεν τον αφήνουν ποτέ- όπως ακριβώς θα περιμέναμε από έναν ήρεμο, ευσεβή και μορφωμένο διπλωμάτη. Το τέλος του φιλμ, μας αφήνει άναυδους με την τόλμη του αν και, ειλικρινά, το σενάριο δεν αφήνει περιθώρια για Happy End. Ή μάλλον, οποιοδήποτε τέλος και να έδινε (ακόμα και αυτό που ευχόμαστε),δεν θα ήταν ευτυχές.

Και το έτος 2006..ο Αντίχριστος ξαναήρθε (αν ξεχάσουμε τα sequel του κλασσικού Omen δηλαδή).

Όπως όλοι οι γνήσιοι φαν της ταινίας του Donner (και ακόμα περισσότερο οι Purists) θεώρησαν το remake του φιλμ ως μια σοβαρή ένδειξη της ανυπαρξίας του Θεού, αφού ελάχιστες φορές κλασσικά thriller ή horror βελτιώθηκαν από την σύγχρονη κινηματογραφική βιομηχανία (αν και ίσως κάτι τέτοιο ισχύσει για το Wicker Man, θυμηθείτε το). Τα πρώτα trailer ήταν σχεδόν κωμικά, αφού ο Damian (Seamus Davey-Fitzpatrick) με την κόκκινη φορεσιά του μας θύμιζε καλομαθημένο φλώρο που δεν τον παίζουν μπάλα τα άλλα παιδιά, γι αυτό και κάνει μόνος του κούνια. Επίσης, τι ακριβώς έχει κάνει ο John Moore; Behind Enemy Lines και Flight of the Phoenix δεν είναι ένα curriculum ικανό να μας εφησυχάσει, ιδίως όταν είσαι έτοιμος να απλώσεις τα χέρια σου σε ένα φιλμ κλασσικό όσο και το Οmen. Και ποιος φώναξε την Julia Stiles; Όχι, σε ευχαριστούμε που παρουσιάστηκες στο casting αλλά πέρασε νωρίτερα η Maggie Gyllenhaal. Καμία ένσταση για τον Liev Schreiber - ταλαντούχο, low profile ηθοποιό και σκηνοθέτη, χωρίς το χάρισμα του Gregory Peck αλλά σοβαρός και μετρημένος. Δεν είμαστε αισιόδοξοι και το δηλώνουμε σε όλους, ακόμα και πριν μπούμε στην αίθουσα. Πιστεύουμε πως δεν υπήρχε καμία ανάγκη για ένα τέτοιο φιλμ, παρά μόνο λόγω της συγκυρίας 6/6/06, που από μόνη της αποδεικνύεται η καλύτερη διαφημιστική έμπνευση αλλά κάτι τέτοιο δεν μπορεί να στηρίξει μια ολόκληρη ταινία.

Και τελικά, μόλις τα φώτα ανάψουν το μόνο που μας ήρθε στο μυαλό ήταν «σεβασμός». O σεβασμός που ο Moore έδειξε στο Omen του 1976. Αν δεν μιλάμε για καρέ καρέ remake τότε είμαστε πολύ κοντά και συνήθως κάτι τέτοιο είναι ένδειξη έλλειψης έμπνευσης αλλά σε αυτή την περίπτωση νιώθω την ανάγκη να επικροτήσω τον..ταπεινό Moore, που αναγνώρισε ένα φιλμ ανώτερο από οτιδήποτε θα μπορούσε να είχε γυρίσει ο ίδιος και σχεδόν έκανε στην άκρη. Ποιες ήταν οι διαφορές-εκτός από τον θάνατο της Katherine ; Το ότι ο Damian αντί για τρίκυκλο οδηγά πατίνι; Ή ότι ο πάτερ Spiletti αυτή τη φορά μοιάζει με τον Senator Palpatine; Μου έκανε εντύπωση το ότι οι Keith και Robert κάνουν στάση σε μια καντίνα-μια σκηνή με σημαντικό μεν διάλογο αλλά που θα μπορούσε να είχε μεταφερθεί, ας πούμε, σε ένα ιταλικό μπαρ. Τον ίδιο σεβασμό μας προκαλεί και η σκηνή του θανάτου του Keith (David Thewlis): Τα σύγχρονα εφέ επιτρέπουν έναν αποκεφαλισμό πιο ξεκάθαρο και αληθοφανή-έχω την αίσθηση πως τον Thewlis τον έκοψε κρύος ιδρώτας στο πρώτο screening της ταινίας. Είμαι λιγότερο ικανοποιημένος με την Stiles, που αποδεικνύεται μια λανθασμένη επιλογή για το ρόλο.Όχι γιατί είναι ατάλαντη αλλά γιατί δεν μπορώ να την δεχτώ σαν «φινετσάτη σύζυγο ενός διπλωμάτη και μητέρα το γιού του». Η Julia είναι ακόμα μικρή και αυτό της κοστίζει σε αξιοπιστία, σε ρόλους σαν και αυτόν. Για να ισορροπήσει τα πράγματα ο Moore έχει μια..διαβολική έμπνευση, ξεθάβοντας την Mia Farrow και δίνοντάς της τον ρόλο της κυρίας Baylock: Eδώ το remake κερδίζει την σύγκριση με το φιλμ του 76,με την Farrow να μοιάζει επικίνδυνη αλλά και ανισόρροπη, ολοκληρωτικά αφοσιωμένη στον ρόλο της υπηρέτριας του διαβόλου.

Και μια και μιλάμε για διαβόλους: Ίσως η σημαντικότερη αλλαγή του remake είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζει τον Damien. Αν στο φιλμ του Donner νιώθαμε έστω μια ελάχιστη συμπάθεια για τον μικρό, αφού ήταν σαφές ότι ακόμα δεν είχε επίγνωση του ποιος είναι και τι θα κάνει στο μέλλον, εδώ το σενάριο ξεκαθαρίζει πως ο Damien είναι από τώρα ένας μικρός σατράπης. Τα σαρδόνια χαμόγελά του αλλά και το «ξέρω κάτι που δεν ξέρεις» βλέμμα του δίνουν την ευκαιρία στον Donner να τον χρησιμοποιήσει σαν μια εκούσια (πλέον) πηγή απειλής. Ναι, λείπει η φινέτσα της αμφιβολίας, και σε καμία περίπτωση δεν μας νοιάζει η μοίρα του Damian, αλλά το φιλμ απευθύνεται σε ένα πιο ανυπόμονο κοινό , του οποίου η προσοχή έχει ανάγκη από συνεχή ερεθίσματα. Γι αυτό το λόγο ο Moore έχει συμπεριλάβει και δύο dream sequences ενώ έχει σηκώσει σημαντικά τα decibel στις σκηνές των ξαφνιασμάτων (που στο original είναι ελάχιστες: Ξέρεις τι θα γίνει, είναι η αναμονή που σε σκοτώνει).

Για πολλούς και διάφορους λόγους (κυρίως του ταλέντου που εργάστηκε για την πραγματοποίησή του), το Omen του 76 επικρατεί του remake. Αλλά αν ακόμα δεν πήγατε να δείτε την ταινία του Moore, δώστε της μια ευκαιρία γιατί σίγουρα δεν είναι έργο κάποιας ιδιοφυίας αλλά ούτε και του –κινηματογραφικού- διαβόλου. Για να πάρετε μια ιδέα πραγματικά κολασμένου remake(από όλες τις έννοιες) δείτε αυτό του Texas Chainsaw Massacre, που από θρυλικό shocker κατέληξε να είναι ένα σποτ για τον αφαλό της Jessica Biel.


Θοδωρής Σαρλάς (Αφιερωμα)




Παρασκευή 20 Οκτωβρίου 2006

ΤΗΕ ΟΜΕΝ


25 λέξεις – Έξι Ιουνίου του 2006. Η ημερομηνία έλευσης στον κόσμο του γιου του αντίχριστου που έχει σαν μοναδικό σκοπό να σκορπίσει στην γη το απόλυτο σκοτάδι. Εν αγνοία του ο αμερικάνος επιτετραμμένος στην Ρώμη Ρόμπερτ Θορν, προκειμένου να καλύψει τον πικρό χαμό πάνω στην γέννα του δικού του παιδιού, θα πάρει την απόφαση να τον ανταλλάξει με τον μικρό διάβολο Ντάμιεν, δίχως να αποκαλύψει την αλήθεια στην σύζυγό του.

Στο Ράφι – Έτος 1976 και ο Richard Donner, παρουσιάζει στο κοινό μια ταινία που θα τοποθετηθεί όσο ψηλότερα γίνεται στην εκτίμηση των φανατικών οπαδών των θρίλερς. Η Προφητεία θα κατορθώσει να γίνει το νούμερο φιλμ μεταφυσικού – θρησκευτικού τρόμου, κυρίως λόγω της έντονα ρεαλιστικής της σεναριακής υφής αλλά και κάποιων μοναδικών σε έμπνευση σκηνών που οδηγούσαν – τότε και τώρα – τις αισθήσεις στα άκρα. Λόγω κυρίως περισσότερο της χρονικής συγκυρίας, οι υπεύθυνοι της Fox πήραν την απόφαση να επαναφέρουν στην επικαιρότητα το θέμα – όχι πως δεν το ξεζούμισαν δηλαδή αφού το πρωτότυπο είχε ακόμη τρεις όχι εξίσου επιτυχημένες συνέχειες – πετυχαίνοντας με την χρήση του 666, μια πολύ εύστοχη κίνηση σε θέμα μάρκετινγκ.

Και περιορίζομαι μόνον σε αυτή την συνισταμένη, αφού οποιαδήποτε σύγκριση του σήμερα με το χθες, αποβαίνει μοιραία εις βάρος του φιλμ που υπογράφει ο όχι και τόσο έμπειρος στα σκηνοθετικά δρώμενα John Moore. Το δίκαιο θα ήταν πάντως να δούμε την σύγχρονη εκδοχή του Omen, σαν μια ξεχωριστή οντότητα δίχως τις όποιες κόντρες με το παρελθόν, αφού για όποιον έχει παρακολουθήσει το φιλμ του Donner, το καινούργιο θα φανεί σαν ένα πιστότατο αντίγραφο, με σαφείς τάσεις σεβασμού στο πρόσωπο του. Η ταινία με αυτή την σκεπτική δεν είναι κακή. Θα έλεγα μάλιστα πως είναι πολύ ενδιαφέρουσα, εφόσον μέσα στην τριακονταετία που χωρίζει τις δύο περιπτώσει, έχει επιχειρήσει και τον λεγόμενο εκμοντερνισμό. Υπάρχουν σύγχρονα στοιχεία στο περιβάλλον, υπάρχουν αναφορές σε σημάδια και φαινόμενα που υποτίθεται έχουν βγει από τις γραφές και οδηγούν στην έλευση του δαίμονα, υπάρχουν τέλος και πιο τρομακτικοί θάνατοι για τους πρωταγωνιστές, όπως προστάζει άλλωστε η σύγχρονη σκεπτική του θρίλερ τρόμου.

Δεν υπάρχει όμως η ανάλογη ποιότητα στις ερμηνείες, αφού ναι μεν οι συμμετέχοντες διαθέτουν ένα κάποιο υποκριτικό υπόβαθρο, η σύγκριση όμως με ονόματα του επιπέδου Peck ή Remick, Τους οδηγεί σε ήττα από τα αποδυτήρια. Καλύτερη περίπτωση όλων ο Liev Schreiber που υποδυόμενος τον πρέσβη που βλέπει τον κόσμο δίπλα του να χάνεται και γαντζώνεται από την ύπαρξη ενός παιδιού που δεν είναι δικό του, είναι πολύ αξιοπρεπής. Λιγότερο χρωματισμένη θα έλεγα είναι η Julia Stiles, που περνά λίγο απαρατήρητη σαν σύζυγός του, ενώ σημαντικά περάσματα κάνουν ο David Thewlis, ως ο φωτογράφος που από μόνος του μπαίνει στο τούνελ του θανάτου και η Mia Farrow που πιο πολύ σημειολογικά – αν θυμηθούμε την Rosemary – κρατά τον ρόλο της γκουβερνάντας.

Disc – Οι δύο εκδόσεις που προσφέρει η Odeon Για το Ομεν, διαφέρουν μόνο στα πρόσθετα στοιχεία και στο πακετάρισμα του εξωφύλλου. Αυτή την στιγμή στις λέσχες υπάρχει μόνο η έκδοση rental, που τεχνικά είναι πάρα πολύ καλή αν αναλογιστεί κανείς πως στον ήχο προσφέρει την δυνατότητα ακρόασης της σπάνιας μπάντας DTS 5.1. Εξαιρετικό ηχητικό μιξάζ, που συμπεριλαμβάνει στην δράση όλα τα κανάλια ανεξαιρέτως, διανέμοντας σωστά στα μπροστινά την μουσική επένδυση και τους διαλόγους και στα πίσω που λειτουργούν διαρκώς τα σπέσιαλ εφέ. Σκηνές όπως εκείνη με την ανεμοθύελλα που καταλήγει στον χαμό του παπά, είναι ανθολογικές για οποιοδήποτε home cinema και υπόσχονται να οδηγήσουν τις ανατριχίλες στα άκρα.

Οπτικά το φιλμ δίνεται σε φόρμα αναμορφική widescreen 1.85 / 1 κάτι που σημαίνει πως υπάρχει στο τράνσφερ κόψιμο από το πρωτότυπο. Η λεπτομέρεια είναι σε υψηλό επίπεδο, ενώ και χρωματικά δεν διέκρινα να υπάρχουν διαχύσεις στις πολύ μεγάλες ίντσες. Ίσως κάποια μικρά σημαδάκια από το printing να μην δίνουν την δυνατότητα στην εικόνα να πάρει τον μεγαλύτερο των βαθμών. Στα πρόσθετα που θα βρείτε μόνο στην επερχόμενη Special Edition υπάρχει μια πληθώρα extras με σημαντικότερο εκείνο του σχολιασμού της ταινίας από τον Moore, που συνοδεία του μοντέρ και του παραγωγού, αναφέρεται στους λόγους ύπαρξης του ριμέικ και όπου αποτείνει φόρο τιμής στο πρωτότυπο. Πολύ καλό είναι και το φιλμάκι Omenisms στο οποίο οι βασικοί συντελεστές της ταινίας δίνουν τις απόψεις τους για το φιλμ. Τα περιεχόμενα τέλος κλείνουν τρέιλερς, δύο μέτρια featurretes που μιλούν για την σύγχρονη αποκωδικοποίηση του νόμου της Αποκάλυψης και δύο εναλλακτικές σκηνές ή μία εκ των οποίων μάλιστα παρουσιάζει και ένα διαφορετικό – ψιλοάσχετο – φινάλε.

Μμμμ… - Προσωπικά αν είναι να προτείνω να παρακολουθήσετε την προφητεία θα έλεγα να το κάνετε ψάχνοντας στα κλαμπς το φιλμ του 76, που επίσης λόγω των συγκυριών επανακυκλοφορεί από την Odeon σε τετραπλό σετ. Αν σας πέσει στα χέρια πάντως η σημερινή του εκδοχή, και ειδικότερα αν δεν έχετε παρακολουθήσει το φιλμ του Donner, τότε θα σας φανεί σαν μια πολύ καλή περίπτωση θρίλερ, που ξεφεύγει αισθητά από τα ρηχά σύγχρονα δεδομένα.

ΕΙΚΟΝΑ – 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)
ΗΧΟΣ – 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)
EXTRAS – (sell through) 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)
ΤΗΕ ΟΜΕΝ5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)


Γιώργος Ζερβόπουλος (CineDVD)


 
Legacy - yiannis - Unverified - Σάβ 13 Μαϊ 2006 - 17:14
Μακαρι να ειναι τοσο καλο σαν την αρχικη προφητεια. Για την εποχη της αφησε εποχη, απο τα καλυτερα και πιο διαχρονικα θα ελεγα.
yiannis
 
Legacy - milo_t_paradisu - Unverified - Τετ 07 Ιουν 2006 - 00:38
poli metria....
milo_t_paradisu
 
Legacy - StratosL - Unverified - Τετ 07 Ιουν 2006 - 22:13
Αξιοπρεπεστατο ρημεηκ. Ενταξει, σιγουρα ο καθενας εχει τη δικη του οπτικη γωνια αλλα εγω το διασκεδασα ιδιαιτερα. Πληρως εκσυγχρονισμενο, πιο τρομακτικο απο το original αλλα αναμφιβολα με εναν κατωτερο πρωταγωνιστη γιατι ο Schreiber δεν εχει σε καμια περιπτωση την επιβλητικοτητα του Γκρεγκορι Πεκ. Υπαρχει διαχυτη μια προκαταληψη απεναντι στα ρημεηκς και μαλλον θα το απολαυσουν περισσοτερο αυτοι που δεν εχουν δει την πρωτη Προφητεια αλλα και αυτοι που εχουν ανοιχτα τα αυτια και τα ματια ωστε να βρουν θετικα στοιχεια σε μια καλη προσπαθεια οπως αυτη
StratosL
 
Legacy - tsiragior - Unverified - Πεμ 08 Ιουν 2006 - 21:36
Δεν ειδα ακομη την ταινα αλλα θα παω σιγουρα μονο που για παω θελω να μου απαντησει καποιος σε δυο πραγματα ειναι η ταινια καταλληλη για ολους?????Γιατι στο δεικτη αξιολογισης αυτο εχεται και εχει μεσα αναποδους σταυρους και τετοιες αειδειες????
tsiragior
 
Legacy - Exorcist - Unverified - Παρ 09 Ιουν 2006 - 00:04
giati tin thavete omadikws re paidia tin tainia ? ws fan to ueidous , mou arese poly logw oti kratise ta protypa tis authentikis Profiteias kai se simeio pou skeftomai na uiothetisw to mikro ``aggeloudi``...(plaka kanw fysika!)

8/10
Exorcist
 
Legacy - misato - Unverified - Τετ 05 Ιουλ 2006 - 00:41
kali fotografia oraia kai se simantikes stigmes grigori kamera alla... dustixos tin proti profitia tin exo dei para polles fores kai 8a mporousa na tin 3anado eno auto den nomizo na to 3anado!tou leipei h atmosfaira kai ektos apo kapoia xiliopegmena ta teleutaia xronia efe mpampoulistikou typou gia na `troma3eis` parapataei prospa8ontas na patisei sta vimata tis klasikis profitias! pantos einai mia kali prospa8ia.. min anxeste osoi den 8a prolavete na to deite sti megali o8oni sintoma 8a vgei kai se dvd! :)
misato
 
Legacy - Βυθούλκας Αλέξανδρος - Unverified - Πεμ 06 Ιουλ 2006 - 05:11
Το ερωτημα μου ηταν να το δω να μην το δω?Η Πρωτη Προφητεια ηταν αγαπημενη ταινια και το μικρο σκατοπαιδο αξεπεραστο!Ο Γκρεγκορυ Πεκ στα φορτε του και ο Ριτσαρντ Ντονερ (σκηνοθετης τωνμετεπειτα Φονικων οπλων) ολοφρεσκος.Το σκοταδι πρωταγωνιστουσε και εκανε τους τοτε γονεις να μην θελουν να μεινουν μονοι στο σπιτι με τα βλασταρια τους!Ομολογω,πως το τρειλερ εκανε τη δουλεια του τσουναμι,ανεμοστοβιλοι,σεισμοι,καταποντισμοι κτλ και η καταραμενη μερομηνια εξοδου 6/6/06 και πειγα να δω το ριμεικ.Καλοκαιρακι λεω,δεν επαιζε και τιποτα αλλο τις προκοπης,ενας Μικρος Αντιχριστος ολο και κατι καινουριο θα χει.Κι ομως δεν ειχε ΤΙΠΟΤΑ!!!!Copy Paste,Copy Paste kai ξανα Copy Paste.Και παρολο που ολοι το προσπαθουσαν καλη η Julia Stiles,πολυ καλυτερος ο Liev Schreiber και οι Thewlis,Postlewaite,Mia Farrow αξιολογοι μα αν το εχεις δει δεν χρειαζεται να το ξαναδεις απλα επειδη το γυαλισαμε,(υπεροχη παραγωγη,φροντισμενη κτλ),του βαλαμε και κανα δυο εφφε παραπανω,αλλαξαμε μουσικη (Αν Ειναι Δυνατον) και σας το ξανασερβιραμε.Επετιακη Αρπαχτη για την Fox και μονο!Παντως αν δε το χεις δει,θα περασεις μια χαρα!
Βυθούλκας Αλέξανδρος
 
Legacy - ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΓΚΑΤΖΙΟΥΡΑΣ - Unverified - Τρί 03 Οκτ 2006 - 22:54
Η ΤΑΙΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟ REMAKE ΠΟΥ ΣΕΒΕΤΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΟ ΣΑΦΩΣ ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ ΑΝΩΤΕΡΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ,ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΜΑΛΙΣΤΑ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΔΙΚΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΑ ΣΑΓΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΧΑΡΙΑ,ΤΗΝ ΛΑΜΨΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΥΚΕΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΞΕΠΕΡΝΑΕΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΝ ΕΞΟΡΚΙΣΤΗ.Η ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΤΟΥ ΤΖΟΝ ΜΟΥΡ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΠΟΛΥ ΓΝΩΣΤΗ ΑΠΟ ΤΙΣ 2 ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΛΑΔΗ ΤΟ ΕΧΘΡΙΚΟ ΕΔΑΦΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΤΗΣΗ ΤΟΥ ΦΟΙΝΙΚΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΜΠΕΙΡΟ ΛΟΓΩ ΣΟΥΠΕΡΜΑΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΦΟΝΙΚΩΝ ΟΠΛΩΝ ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΝΤΟΝΕΡ.Ο ΛΙΒ ΣΡΑΙΜΠΕΡ ΚΑΙ Η ΤΖΟΥΛΙΑ ΣΤΑΙΛΣ ΣΑΝ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΝ ΣΕ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΝ ΓΚΡΕΓΚΟΡΥ ΠΕΚ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΙ ΡΕΜΙΚ ΑΛΛΑ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΩΝ ΗΘΟΠΟΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥΣ ΡΟΛΟΥΣ ΗΤΑΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ.ΜΑΙΚΛ ΓΚΑΜΠΟΝ,ΜΙΑ ΦΑΡΟΟΥ(ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΣΤΟ ΜΩΡΟ ΤΗΣ ΡΟΖΜΑΡΙ),ΝΤΕΗΒΙΝΤ ΘΙΟΥΛΙΣ ΚΑΙ ΠΗΤ ΠΟΛΣΘΓΟΥΕΙΤ,ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΕ ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ!Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΛΕΩ ΣΧΕΔΟΝ ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΝΤΕΗΒΙΝΤ ΣΕΛΤΖΕΡ ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΤΕΘΗΚΑΝ 3 ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΑ ΟΝΕΙΡΑ, Η ΕΝΟΧΛΗΣΗ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ,ΕΝΑΣ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΕΝΤΟΝΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ,ΑΛΛΑΞΑΝ ΚΑΠΩΣ ΟΙ ΑΛΛΟΙ 6 ΘΑΝΑΤΟΙ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΑΙ ΜΠΗΚΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΟΠΤΙΚΑ ΚΑΙ ΗΧΗΤΙΚΑ ΕΦΕ.ΕΞΥΠΝΗ Η ΙΔΕΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΗΣ 20ΤΗ CENTURY FOX ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΣΤΙΣ 06/06/2006 ΕΠΕΙΔΗ ΑΥΤΟ ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΘΕΛΗΣΑΝ ΝΑ ΤΟ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΟΥΝ ΕΜΠΟΡΙΚΑ ΟΜΩΣ ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΣΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΥΣΙΚΗ(ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΠΟΥ Ο ΤΖΕΡΥ ΓΚΟΛΝΤΣΜΙΘ ΒΡΑΒΕΥΤΗΚΕ ΜΕ ΟΣΚΑΡ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ)ΓΙΑΤΙ Ο ΜΑΡΚΟ ΜΠΕΛΤΡΑΜΙ ΔΕΝ ΣΟΚΑΡΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΤΡΙΧΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΑΣΧΕΤΑ ΑΝ ΑΝΕΒΑΖΕΙ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΣΚΗΝΕΣ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΚΑΙ ΑΣΧΕΤΑ ΑΝ ΔΙΔΑΧΤΗΚΕ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΤΖΕΡΙ ΓΚΟΛΝΤΣΜΙΘ.ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΦΗΣΑ ΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΚΑΙ ΝΕΟΦΕΡΜΕΝΟΥ ΣΙΜΟΥΣ ΝΤΕΗΒΙΣ ΦΙΤΖΠΑΤΡΙΚ ΣΑΝ ΝΤΕΜΙΑΝ ΚΑΙ ΕΧΩ ΝΑ ΠΩ,ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΦΑΝ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΝΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΘΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΟΥΝ,ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΣΕ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΑΡΒΕΗ ΣΤΙΒΕΝΣ,ΠΙΟ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΠΙΟ ΔΙΑΒΟΛΙΚΗ ΦΑΤΣΑ.ΓΕΝΙΚΑ ΑΥΤΗ Η ΤΑΙΝΙΑ ΑΞΙΖΕΙ ΑΡΚΕΤΑ TA ΛΕΦΤΑ ΤΗΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ DVD.
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΓΚΑΤΖΙΟΥΡΑΣ
 
Legacy - ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΥΤΡΟΣ - Unverified - Τρί 21 Νοε 2006 - 14:18
ΑΝ Η ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ(ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΧΩ ΔΕΙ)ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΓΕΛΙΕΣ.ΑΘΛΙΑ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ,Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΡΑΦΛΩΡΟΣ,Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΤΕΜΙΑΝ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ,ΟΡΚ,ΚΛΠ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΥΤΡΟΣ
 
Legacy - Eldameldo - Unverified - Παρ 09 Νοε 2007 - 04:27
Kamia sxesh me thn klasikh prwth tainia. Distyxws oi paragwgoi anti na ftiaxoun synexeia meta to poly kalo 4 meros ithelan na kanoun ena remake tou prwtou prosthetontas apla merika kala efe hxou kai 1-2 parapanw apotomes skhnes. Eleos.

Vathmologia:4/10
Eldameldo
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.