• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22160
  • Αριθμός συν/τών: 758812
  • Πρόγραμμα 282 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Strange Love of Martha Ivers (1946)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Αμαρτωλές Γυναίκες

Νουάρ | 116' | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 13/12/2005
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.09 %
Αξιολόγηση: 7.33/107.33/107.33/107.33/107.33/107.33/107.33/107.33/10   (7.33/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Πολύ Υψηλή (Συμφωνία ψήφων < 15%)




- Υπότιτλος:

Η μοίρα τους οδήγησε μαζί… και μόνο ο φόνος θα μπορούσε να τους χωρίσει!

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 10 Μαΐου 2013

You may be through with the past, but it sure ain`t through with you.

Ενοχές, παιδικά τραύματα, παρελθόν και μνήμη. Όλα τα χαρακτηριστικά του είδους και ακόμα περισσότερα: από την μία πλευρά ένα αρρωστημένο πλούσιο ζευγάρι, από την άλλη απλοϊκοί άνθρωποι με όνειρα αλλά χωρίς να έχουν στον ήλιο μοίρα. Η καπατσοσύνη όμως του πρωταγωνιστή Van Heflin θα υπερκεράσει όλα τα εμπόδια και το "μαύρο" αιματοβαμμένο τέλος είναι η μόνη λύση. Ένα διάσημο, κλασικότροπο φιλμ νουάρ που είδα πρόσφατα. Το The Strange Love of Martha Ivers έχει τη σκηνοθετική σφραγίδα του έμπειρου, ήδη παλαίμαχου το 1946, Lewis Milestone, ενώ το σενάριο επιμελήθηκε ο Robert Rossen, έναν χρόνο πριν μεταπηδήσει ο ίδιος στη σκηνοθεσία. Η Barbara Stanwyck επαναλαμβάνει έναν ακόμα ρόλο μοιραίας γυναίκας (μετά την επιτυχία του Double Indemnity), ο Kirk Douglas κάνει την παρθενική του κινηματογραφική εμφάνιση και η Lizabeth Scott τυποποιείται, από κει και έπειτα, σε έργα φιλμ-νουάρ και μόνο.

Ζήσης Μπαρτζώκας (5Χ5 on Classics by Zisis: Kirk Douglas, father rules)




Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2005

Το 1928 δύο παιδιά σχεδιάζουν την φυγή τους από μία μικρή πόλη της Αμερικής. Η μικρή Martha ζητάει την βοήθεια του Sam ενός συνομήλικού της μικροαπατεωνάκου που μεγάλωνε στους δρόμους, προκειμένου να ελευθερωθεί από τον έλεγχο της απολυταρχικής και εξαιρετικά πλούσιας θείας της. Οι αστυνομικοί τους εντοπίζουν και οδηγούν την Martha πίσω στην θεία της. Ακολουθεί μία μάλλον φορτισμένη βραδιά η οποία καταλήγει με την θεία νεκρή και τους άμεσα εμπλεκόμενους να προσπαθούν να συγκαλύψουν τα γεγονότα. Δεκαοκτώ χρόνια περνούν και ο Sam, ενήλικος και πάντα τυχοδιώκτης επιστρέφει στην μικρή του πόλη. Ή μάλλον για την ακρίβεια ένα μικρό ατύχημα τον κρατά σε αυτήν. Γνωρίζει την Tony μία μυστηριώδη άρτι αποφυλακισθείσα και μαθαίνει ότι η παιδική του φίλη Martha κληρονόμησε την τεράστια περιουσία της θείας της και παντρεύτηκε τον γιο του δασκάλου της W. O’Neil, ανερχόμενο πολιτικό πρόσωπο. Οι τρεις, εκ των περιστάσεων, φίλοι ξαναγυρνούν στο παρελθόν όπου παραμονεύουν αναμνήσεις μίας σκληρής παιδικής ηλικίας και μίας ανεκπλήρωτης αγάπης και δεσπόζει η μία και οδυνηρή ανάμνηση του τρομερού μυστικού της Martha Ivers που δένει και τους τρεις τους χωρίς την θέλησή τους. Αυτό το μυστικό θα τους ενώσει, θα τους θέσει αντιμέτωπους και τελικά θα τους διαλύσει.

Πρόκειται για ένα φιλμ αγάπης και προδοσίας, μυστικών και λαθών, φόνου και τιμωρίας. Ένα καθαρόαιμο φιλμ νουάρ από έναν ικανό σκηνοθέτη που ωστόσο δεν είχε καταπιαστεί ιδιαιτέρως με το είδος. Ο Lewis Milestone υπεύθυνος για το συγκλονιστικό αντιπολεμικό αριστούργημα All Quiet on the Western Front δούλεψε σκληρά κατά της διάρκειας της λοιπής καριέρας του αναζητώντας να ισοφαρίσει την καλλιτεχνική ποιότητα αυτής της ταινίας. Παρ’ όλο που δεν το κατάφερε αναδείχθηκε σε έναν σημαντικό σκηνοθέτη της γενιάς του με αξιοσημείωτη αφηγηματική ικανότητα.

Το φιλμ είναι τυπικό νουάρ που πραγματεύεται ζητήματα συνηθισμένα για το κινηματογραφικό είδος. Την ψύχωση με την εξουσία, με το χρήμα, τις λεπτές διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στο νόμιμο και στο παράνομο, τις παράξενες αποχρώσεις της αγάπης αλλά και το πόσο εύκολο είναι να φτάσει ένας άνθρωπος σε φόνο, να τον συγκαλύψει και να χαϊδέψει την συνείδησή του εκλογικεύοντας την πράξη. Όλα αυτά μέσα σε βαριές σκιές, σε επιβλητικά περιβάλλοντα και με ένα σκληρό φως να φωτίζει τα πρόσωπα των τεσσάρων αντιηρώων που εμπλέκονται παρά την θέλησή τους σ’ αυτήν την υπόθεση. Όλα τα πρόσωπα του δράματος είναι αμφιλεγόμενα. Μοιάζουν να μην έχουν ηθικές αρχές για διαφορετικούς λόγους το καθένα και το πόσο αδίστακτοι έχουν υπάρξει οι ήρωές μας είναι ταυτόχρονα το κριτήριο και για το πόσο συμπαθείς μπορούν να γίνουν στον θεατή.

Η θεία κατ’ αρχάς, είναι μία τυραννική φιγούρα της οποίας ωστόσο οι πράξεις δεν δικαιολογούν τον θάνατο ως τιμωρία. Η ανιψιά της την μισεί δεν είναι όμως ξεκάθαρο αν την μισεί επειδή είναι τύραννος ή γιατί κάθε φορά που προσφέρεται η ευκαιρία στην πλούσια ηλικιωμένη εξευτελίζει τον πατέρα της μικρής. Η Martha πρέπει να αποδείξει ότι είναι καλύτερη, ότι είναι ικανότερη και ότι της αξίζει από κάθε άποψη να μένει ατιμώρητη και να κατέχει την περιουσία της θείας ακριβώς γιατί είναι ένας ανώτερος πνευματικά άνθρωπος. Μπορούμε να διακρίνουμε εδώ μία χαλαρή και εκλαϊκευμένη απόδοση της θεωρίας του υπεράνθρωπου του Νίτσε. Οι πνευματικά ανώτεροι είναι υπεράνω των ανθρωπίνων νόμων.

Ο Sam τυχοδιώκτης από τα γεννοφάσκια του, έχει αυτόν τον προσωπικό κώδικα ηθικής που έχουν οι άνθρωποι χωρίς ρίζες που ζουν από και με τον τζόγο. Κυνικός, ρεαλιστής και ξεκάθαρος εκεί που μοιάζει να αποτελεί το ηθικό αντίβαρο της ιστορίας, επιδεικνύει μία ανεπίτρεπτη φιλαργυρία που επιτρέπει μέχρι και τον εκβιασμό. Έναν εκβιασμό που δεν ξεκαθαρίζεται ποτέ στο φιλμ αν στοχεύει στο να ξεσκεπάσει τους υπαίτιους της επαίσχυντης πράξης ή στο προσωπικό του όφελος. Ο σύζυγος της Martha, μία τραγική φιγούρα, ένας άνθρωπος που διαθέτει τις αρχές που απαιτούνται αλλά όχι την δύναμη να τις επιβάλλει, παραπαίει καθώς υποχρεώνεται από την γυναίκα του αλλά και από μια προσωπική φιλοδοξία, υπαγορευμένη από τον μακαρίτη πατέρα του, στη σιωπή και στη συνενοχή. Η αποζημίωση? Μία λαμπρή καριέρα στον πολιτικό στίβο. Το τίμημα? Μία καταστρεμμένη υγεία από την κατάχρηση του αλκοόλ.

Η Tony, η απελπισμένη γυναίκα που ερωτεύεται τον Sam είναι ο μόνος άνθρωπος του δράματος που δικαιούται μίας δεύτερης ευκαιρίας. Και αυτό γιατί η πρώτη δεν της δόθηκε ποτέ. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, σ’ αυτό το φιλμ, η αντιπαράθεση δύο μοιραίων γυναικών με αντικείμενο λατρείας τον ίδιο άντρα. Η μία θα κερδίσει γιατί είναι αθώα, ή άλλη θα πληρώσει γιατί είναι ένοχη. Οι σχέσεις των ηρώων μεταξύ τους πλέκονται αργά, μεθοδικά και γίνονται τόσο αποπνικτικές που στο τέλος μία μόνο μπορεί να είναι η λύση.

Το κεντρικό ρόλο της Martha Ivers ερμηνεύει η Barbara Stanwyck. Άρτι αφιχθείσα εκ του Double indemnity και με έναν ρόλο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της, αυτόν της αδίστακτης προσωπικότητας που ελέγχει απολύτως το περιβάλλον της και που τελικά κάνει δυστυχισμένο όποιον την αγαπάει είναι η κεντρική φιγούρα του δράματος. Η εξυπνάδα που αστράφτει στα μάτια της είναι το μόνο ελαφρυντικό της συμπεριφοράς της και αυτό επικαλείται και η ίδια. Μόνο που δεν θα έπρεπε να είναι αρκετό. Η Stanwyck είναι εξαιρετική στο ρόλο, αγέρωχη, ψύχραιμη έτοιμη να πολεμήσει και να νικήσει ή να ηττηθεί και να πληρώσει. Είναι μία από τις πιο μεστές και ισορροπημένες της ερμηνείες.

Το ίδιο ισχύει και για την Lizabeth Scott η οποία εδώ δίνει την καλύτερη ερμηνεία της σύντομης καριέρας της παρ’ όλο που είναι περισσότερο γνωστή για την πρωταγωνιστική της ερμηνεία στο Dead Reckoning πλάι στον Bogie . Θα τολμήσω να πω ότι η σκηνή στην οποία συναντώνται οι Stanwyck- Scott, η Scott, σχεδόν, επιβάλλεται στην μεγάλη πρωταγωνίστρια αντιτάσσοντας στην αγέρωχη υποκριτική προσωπικότητα της Stanwyck ένα μείγμα γλυκύτητας και σκληράδας που δίνει απάντηση σε μία βασική απορία του θεατή: Η Tony δεν είναι θύμα.

Τους ανδρικούς ρόλους ανέλαβαν οι Van Heflin και ο Kirk Douglas και παρ’ όλο που εμείς τώρα χαμογελάμε με την διανομή καθώς η μετέπειτα καριέρα του Douglas σχεδόν θα επέβαλλε την ερμηνεία από μέρους του, του ρόλου του Sam, ωστόσο θα πρέπει να σας πω ότι ο ρόλος του σκληροτράχηλου τυχοδιώκτη που επιβιώνει σ’ αυτή και σε κάθε περίπτωση, ανήκει στον ξεχασμένο Van Heflin. Η ερμηνεία του είναι απλώς ικανοποιητική καθώς παραπέμπει κραυγαλέα στον Humphrey Bogart. Δεν θα μπορούσε να είναι και αλλιώς. Ορισμένες φράσεις έχουν γραφτεί για να λέγονται μόνο από τον Bogie και θα πρέπει να ήταν πραγματικά δύσκολο για έναν ηθοποιό της εποχής να ερμηνεύει τον κυνικό αντιήρωα σε φιλμ νουάρ και να μην φέρνει στο μυαλό του θεατή τον ηθοποιό που έδωσε στην κυριολεξία σάρκα και οστά σε αυτούς τους ήρωες. Ανεξαρτήτως του προηγούμενου σχολίου, ο Heflin αν και γοητευτικός παραμένει αρκετά επιφανειακός και ίσως αυτό που σώζει την ερμηνεία του να είναι οι μελετημένες αβάντες που του δίνει η Scott.

Ο Douglas κάνει το ντεμπούτο του με αυτήν την ταινία. Με ένα αρκετά εκτεταμένο δευτεραγωνιστικό ρόλο θα μπορούσε κανείς να πει ότι το ξεκίνημά του δεν ήταν καθόλου κακό. Επίσης καθόλου κακή δεν ήταν και η ερμηνεία του η οποία κινήθηκε σε μη αναμενόμενα επίπεδα ρεαλισμού και η οποία καθόλου δεν αλώθηκε από την ερμηνεία της επιβλητικής Stanwyck. Οφείλω να τονίσω ότι ο Douglas χρησιμοποίησε πολύ έξυπνα το σώμα του, εκμεταλλεύθηκε την ευλυγισία του και αυτό συνέδραμε καθοριστικά στην εκφορά του ρόλου.

Το τέλος της ταινίας είναι σχεδόν αναμενόμενο. Η τιμωρία είναι τόσο αναπόφευκτη όσο και δίκαια. Ωστόσο, και εκεί έγκειται η ικανότητα του σκηνοθέτη, δεν την υποπτευόμαστε ποτέ και ο δρόμος από τον οποίο οδηγούμαστε σε αυτή είναι γοητευτικά πολύπλοκος και ίσως ανεξήγητα σκληρός. Σε ένα νουάρ όμως, πάντα κάποιος πληρώνει και συνήθως ο λόγος που πληρώνει δεν είναι η κατάπτυστη πράξη στην οποία προέβη αλλά η αλαζονεία και η αμετροέπεια που τον διακρίνει.

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

ΥΓ. Το φιλμ ντύνεται με την φροντισμένη και καθ’ όλα ταιριαστή μουσική του Miklos Rozsa ενώ τα κουστούμια, με έμφαση πάντα σ’ αυτά των δύο πρωταγωνιστριών, επιμελήθηκε η Edith Head. Το φιλμ διεκδίκησε ένα όσκαρ. Αυτό του σεναρίου για τον John Patrick. Δεν το κέρδισε. Είναι η χρονιά που στα όσκαρ διακρίθηκε το αριστούργημα του Wyler, The Best years of our lives.

Άλκηστις Χαρσούλη (It`s a Classic!)


 
the strange love of martha ivers (1946) - kprncs - Τρί 11 Αυγ 2015 - 08:10

ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=707109]


the strange love of martha ivers (1946)


Η Martha Ivers (Barbara Stanwyck) είναι μία δυναιμκή, σκληρή και αδίστακτη γυναίκα, που κατα τα αμερικάνικα μητριαρχικά πρότυπα, θέλει να επιβάλλει τον σύζυγο της Walter O`Neil  (Kirk Douglas) ως τον Εισαγγελέα της πόλης, που στην κυριολεξία της ανήκει! Η  Martha μαζί με τον σύζυγο της και τον τυχοδιώκτη Sam Masterson (Van Heflin), που τυχαία καταφτάνει στην πόλη, μοιράζονται - ή, τουλάχιστον έτσι νομίζουν...- ένα φρικτό μυστικό, η αποκάλυψη του οποίου θα καταστρέψει τον Παράδεισο του ζεύγους O`Neil και ίσως τους οδηγήσει στην Ηλεκτρική καρέκλα...


Ο Sam προσπαθεί έντεχνα να εκβιάσει το ζεύγος και η Martha προσπαθεί να ξαναφουντώσει το παιδικό της πάθος για τον Sam και να τον καταστήσει υποχείριο στα σατανικά της σχέδια.

Οταν όμως οι O`Neil αποτυγχάνουν να βγάλουν τον Sam από την μέση, με θεμιτά και αθέμιτα μέσα, τότε οι Μοίρες κτυπούν αλύπητα και απαιτούν κάθαρση για τα ανομήματα του παρελθόντος!


Εργο "νουάρ", με την έννοια ότι μπλέκει τις δομές της κρατικής εξουσίας, του αδίστακτου τρόπου αντριμετώπισης της ζωής, τα κρυμμένα μυστικά, τις σατανικές γυναίκες και τις δολοπλοκίες..

Η Stanwyck είναι ακόμα μία φορά η μοιραία γυναίκα που δεν διστάζει να προτείνει τον φόνο του άντρα της Walter για να επιτύχει τα σχέδια της και ο Kirk Douglas -στον πρώτο μεγάλο του ρόλο- δίνει μία πολύ καλή ερμηνεία και καταξιώνεται στους κινηματογραφικοϋς κύκλους. Καλή η ερμηνεία του τυχοδιώκτη Sam (Heflin).

Το έργο έχει πλοκή, αγωνία και στοιχεία της αμερικανικής κατάθλιψης των "νουάρ", αλλά δεν ξεχωρίζει με κάτι δυνατό πάνω από τον μέσο όρο των αντίστοιχων έργων. [Κώστας ΚΓΠ 10082015]((6/10)

 
Legacy - Άρης Μαυρέλλης - Unverified - Σάβ 17 Οκτ 2009 - 17:00
Ξεπερασμενο αλλα αποτελεσματικο πορτραιτο δυο αυτοκαταστροφικων χαρακτηρων κατεστραμμενων απο την ενοχη. Προκειται για λιγο μοιρολατρικο ατμοσφαιρικο κοινωνικο / δραματικο φιλμ νουαρ (χαρακτηριστικα του ειδους: οι μοιραιες γυναικες, το οπτικο περιβαλλον, το στυλ, οι ηρωες που δεν μπορουν να ξεκολλησουν απο μια πολη) με καλες ερμηνειες που εχουν κορυφη την Μπαρμπαρα Στανγουϊκ. Καλοι επισης οι Βαν Χεφλιν και Κερκ Νταγκλας (που κανει εδω το ντεμπουτο του).

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6/10
Άρης Μαυρέλλης
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.