 | - Αυθεντικός Τίτλος:
Rumor has It...
- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Οι Φήμες λένε...
|
· Είδος: Κωμωδία
· Παραγωγής: 2005
· Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 2 Φεβρουαρίου 2006
· Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 25/09/2006
· Διάρκεια: 96'
· Διανομή: Village Films
· Χρώμα: Έγχρωμο
· Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
· Γλώσσα: Αγγλικά
· Δείκτης Καταλληλότητας: 
· Αξιολόγηση:  (3.69/10)
· Aντιφατικότητα ψήφων:
· Δημοτικότητα: 0.03 %
· Κριτική (από μέλη του Cine.gr):
Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009
 Αυτή η ταινία αντιπροσωπεύει ακριβώς αυτό που λέει ο σοφός μας ο λαός... μπερδέψαμε την βούρτσα με την... φούτσα! Νεαρά και γοητευτική κυρία, ανακαλύπτει ότι όλες οι γυναίκες της οικογένειάς της το έπνιγαν το κουνέλι. Η γιαγιά έχει υπάρξει τεκνατζού, η μαμά άπιστη κι εκείνη καταλήγει να κάνει sex με τον άντρα που της έχει πάρει και τις δύο προηγούμενες κυρίες, έπειτα από μια τρελή βραδιά καρναβαλιού. Πού θέλει να καταλήξει η ιστορία; Στο θεμελιώδες κινηματογραφικό ερώτημα τόσων και τόσων ρομαντικών κωμωδιών. Πρέπει να παντρευτώ ή όχι;
Αν ανήκεις στην συγκεκριμένη οικογένεια καλό είναι να το αποφύγεις γιατί δεν ξέρεις του σου ξημερώνει. Μπορεί ο σύζυγός σου μια μέρα να βρεθεί ότι είναι παππούς ή πατέρας σου. Το στοιχείο εκείνο που προσθέτει έναν τόνο διαφορετικότητας από άλλες ταινίες του είδους, είναι η υπόνοια ότι ο Πρωτάρης βασίστηκε στην ερωτική ιστορία της γιαγιάς της πρωταγωνίστριας, με τον πρωταγωνιστή σε νεαρή ηλικία. Μάλιστα, η ιστορία αυτή τώρα εξελίσσεται και πάει ένα βήμα παρακάτω, συνεχίζοντας την παράδοση της οικογένειας. Και μέσα απ`όλο αυτό, προκύπτει ένας μύλος, του οποίου όμως το ενδιαφέρον εξαντλείται γρήγορα.
Ο Rob Reiner απογοητεύει σε ένα είδος μάλιστα που ξέρει να το χειρίζεται καλά και που στο παρελθόν, μας έχει χαρίσει πηγαίες ρομαντικές, τρυφερές και συνάμα κωμικές στιγμές. Είχε ένα ενδιαφέρον υλικό στα χέρια του, το οποίο όμως μάταια προσπαθεί να αξιοποιήσει αφού συνεχώς πισωγυρίζει σε ανούσιες και άνευ λόγου ύπαρξης καταστάσεις που απλά, επιβεβαιώνουν ότι αυτές οι ταινίες δεν πρέπει να βγαίνουν στις αίθουσες, αλλά απευθείας σε dvd. Κλισέ, χιλιοειπωμένα αστειάκια και αναχρονιστική χιουμοριστική διάθεση, που στους Αμερικάνους μπορεί να φάνηκε απλά άκαιρη, για εμάς όμως είναι αδιάφορη.
 Η Jennifer Aniston όσο και να κωλοχτυπιέται να ανέλθει στα υψηλότερα κινηματογραφικά κλιμάκια, δεν τα καταφέρνει. Πάνω που πάει να κάνει κάτι το οποίο θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε συμπαθητικό, στην στροφή μας κόβει κάθε καλή διάθεση αναγκάζοντάς μας να γίνουμε σκληροί και άπονοι κριτές. Ίσως θα έπρεπε να στρέψει και πάλι το ενδιαφέρον στα τηλεοπτικά δρώμενα, προσπαθώντας όμως παράλληλα να αποβάλει την Rachel από πάνω της, που ώρες-ώρες μοιάζει να την έχει στοιχειώσει.
Ο πενηντάρης Kevin Costner, τα πάει μια χαρά στο ρόλο του γοητευτικού πουρού, άλλωστε δεν έχει τίποτα μεγάλες απαιτήσεις ο ρόλος αυτός, ενώ την παράσταση κλέβει η πάντα γοητευτική και αγέρωχη, Shirley MacLaine στο ρόλο της καυτής γιαγιάς. Τέλος, ο Mark Ruffalo κυμαίνεται στην ίδια μετριότητα όπου κινείται πάντα, επιβεβαιώνοντας ότι το ταλέντο του είναι κάτι που μάλλον ξεχνάει στην ντουλάπα του πριν πάει για γύρισμα.
Δυστυχώς, αν και θα μπορούσαμε να έχουμε ένα σχετικά, πιο ενδιαφέρον αποτέλεσμα, ο Reiner καταλήγει να κάνει μια τρύπα στο νερό και να μας κάνει σχεδόν να μετανιώσουμε για τη μιάμιση αυτή ώρα που χάσαμε από την ζωή μας, για να οδηγηθούμε δε, σε ένα καθόλα κλασσικό γλυκανάλατο φινάλε. Ας μείνουμε καλύτερα με την θύμιση του Πρωτάρη. Μπορεί να έχουν περάσει πάνω από 40 χρόνια και όμως, η ιδέα μοιάζει πιο φρέσκια και ζωντανή από αυτήν εδώ.
Βαθμολογία:  (3.5/10)
Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2006
Πρέπει να είναι η πέμπτη ή η έκτη ρομαντική κομεντί, που επικεντρώνεται στο ερώτημα ζωής «παντρεύομαι – δεν παντρεύομαι?» και βγαίνει στις ελληνικές αίθουσες το τελευταίο εξάμηνο, αποδεικνύοντας την σαφή δυναμική που έχει το είδος στο κοινό, χαρίζοντας τους έναν σταθερό αλλά ικανοποιητικό αριθμό εισιτηρίων σε κάθε release. Μετά λοιπόν από τα πολύ πρόσφατης κοπής και παντελώς χαλαρά στην δομή τους Wedding Date, Monster in Law, Just like Heaven – και ένας Θεός ξέρει πόσα ακόμη που κατευθύνονται κατευθείαν στο βίντεο - ήρθε η ώρα για το Rumοr Has It, να μας παρουσιάσει την δική του πρόταση πάνω στο θέμα, πιστεύοντας πως κάνει ένα βηματάκι πέρα από τα συνηθισμένα. Και για να είμαι δίκαιος εντέλει, πιστεύω πως μια μικρή διαφορά από τα πανομοιότυπα προαναφερθέντα ρομάντζα διάκρινα, επάνω του.
 Η Νεουρκέζα μικρο-αρθρογράφος των Times Σάρα Χάτιντζερ, έχει φτάσει πλέον σε μια ηλικία που ο γάμος αποτελεί για εκείνη ένα βασανιστικό καθημερινό πρόβλημα, ειδικά από την στιγμή που εντός των προσεχών ημερών, η μικρή αδελφή της θα ντυθεί νυφούλα, σε μια σεμνή τελετή που θα γίνει στο πατρικό της οικογένειας στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια. Συνοδευόμενη από τον μνηστήρα της – και κρυφό αρραβωνιαστικό της – Τζεφ, η Σάρα κατά την διάρκεια του μυστηρίου, θα προβληματιστεί ακόμη περισσότερο, από την στιγμή που η μπριόζα γιαγιά Κάθριν, θα της αποκαλύψει μυστικά από το ερωτικό παρελθόν της μητέρας της, που πέθανε όταν εκείνη ήταν εννέα ετών. Τα ανατρεπτικά μαντάτα, συνδεόμενα με το ότι ουδέποτε η Σάρα ταίριαξε στον τρόπο ζωής και τις απόψεις της υπόλοιπης οικογένειας, θα την οδηγήσουν στο να αναζητήσει τον παλιό συμμαθητή της μητέρας και νυν πολυεκατομμυριούχο Μπο Μπάροουζ, πιστεύοντας πως είναι ο αληθινός πατέρας της!
 Το θεματάκι φαντάζει – και είναι – άκρως τυπικό, κλισεδιάρικο και επαναλαμβανόμενο σύμφωνα με τα όσα έχουμε δει τα τελευταία χρόνια, στις αισθηματικές κομεντί. Αυτό το κλικ που κάνει την ταινία του Rob Reiner ξεχωριστή, είναι η υπόνοια πως τα πάντα κινούνται ως φυσική συνέχεια του σεναρίου της αξέχαστης ταινίας ο «Πρωτάρης» με τον Dustin Hoffman, στο οποίο απεικονίζεται η ιστορία της οικογένειας της φιλόδοξης δημοσιογράφου. Η Κυρία Ρόμπινσον δεν είναι στην πραγματικότητα άλλη από την γιαγιά Κάθριν, που είχε συνάψει σχέσεις με τον όμορφο – και νεαρό τότε – Μπο, πριν εκείνος ερωτευτεί την όμορφη κόρη της. Και που τώρα βρίσκεται πολύ κοντά στο να κατακτήσει με την γοητεία του και την καρδιά της Σάρα. Ή μήπως στ’ αλήθεια είναι κόρη του? Μύλος! Αλλά ενδιαφέρον μύλος!
Ο σκηνοθέτης του When Harry Met Sally με πολύ έξυπνο τρόπο, χρησιμοποιεί μια ήδη έτοιμη ιστορία – και μάλιστα γνωστή σε οποιονδήποτε έστω και λίγο ασχολείται με το σινεμά – αναγκασμένος όμως από τις συνθήκες, για χάρη της χρονικής τάξης, να ορίσει πως τα πάντα εκτυλίσσονται κοντά μια δεκαετία πριν, στα 1997. Εδώ υπάρχει ένα μικρό time mismatch, αφού η φιγούρα του Clinton ως Πλανητάρχη κοντεύει να ξεχαστεί και κάποια αστειάκια πολιτικού περιεχομένου μοιάζουν άκαιρα – και σε μας τους Έλληνες αδιάφορα. Το φιλμ πάντως θα μπορούσε πραγματικά να απογειωθεί – τρανό παράδειγμα του είδους αποτελεί το Bewitched – αν ο βασικός γυναικείος ρόλος είχε προσεχθεί ιδιαίτερα και δεν αποτελούσε ακόμη μια μάταιη απόπειρα για καταξίωση της Miss Anistopoulos…
 Έχει γίνει βαρετό πια να ασχολούμαστε με το αν η τρίτης γενιάς συμπατριώτισσα μας Jennifer Aniston, διαθέτει το ταλέντο αλλά και το σθένος για να αναρριχηθεί στα υψηλότερα κλιμάκια του σταρ σύστεμ. Όπως αποδεικνύει και η ερμηνεία της εδώ, αυτή η υπερπροσπάθεια της επιστρέφει σαν μπούμερανγκ, αφού μοιάζει σε κάθε πλάνο να είναι κυριευμένη από άγχος. Και ας την βοηθούν αμέριστα τα δύο βασικά της στηρίγματα: Ο με αμέτρητες ρυτίδες πλέον στο πρόσωπο Kevin Costner, σαν γοητευτικός πενηντάρης που δεν έχει αφήσει ούτε ένα θηλυκό της οικογένειας ήσυχο, αλλά κυρίως η τόσο έμπειρη Shirley MacLaine, στον ρόλο της «Γιαγιάκας», που οι καυστικές, γεμάτες ρεαλισμό ατάκες της είναι ότι θα θυμάμαι περισσότερο από το Rumor («Διαβάζω με ενδιαφέρον τις νεκρολογίες σου στην εφημερίδα, ευτυχώς που δεν με αφορούν…»)! Σε πολύ μέτρια επίπεδα κινείται για ακόμη μια φορά ο Mark Ruffalo (αρραβωνιαστικός), ενώ η Mena Suvari (αδελφή) είχε αφήσει θυμάμαι στο παρελθόν υποσχέσεις για κάτι το καλύτερο.
Τελικά ο Reiner με οδηγό τον περιβόητο Graduate, παρουσιάζει μια ταινία ευχάριστη, ανάλαφρη, με την συνήθη δόμηση και την γνωστή κοιλιά του φινάλε, που όμως χάρη στις καλές παρουσίες του καστ του, ξεφεύγει από τον υπόλοιπο σωρό των «ομοίων» του. Σίγουρα απευθύνεται στις πιο ευαίσθητες γυναικείες καρδιές, αν και πιστεύω πως η κυκλοφορία του λίγες εβδομάδες πιο πριν – μέσα στις γιορτές δηλαδή – θα ήταν πιο εμπορική κίνηση…
Βαθμολογία: (4/10)
Γιώργος Ζερβόπουλος
· Σχόλια Χρηστών:
- Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2006 - 9:24 μμ
μετρια ως σχεδον αδιαφορη ταινια με 2-3 εξυπνες ατακες...
Νικη
|
